వరాహపురాణమ్

తద్వై భూమ్యా వచః శ్రుత్వా హృషీకేశో మహామనాః

భూమి మాటలు విని, హృషీకేశుడు, మహామనస్సుతో—

శ్రీవరాహ ఉవాచ యే తు భుఞ్జన్తి రాజాన్నం లోభేన చ భయేన వా

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు— 'ఎవరైనా రాజు ఇచ్చిన అన్నాన్ని లోభంతో గానీ, భయంతో గానీ తింటే—'

ఆపద్గతా హి భుఞ్జన్తి రాజాన్నం తు వసున్ధరే

వసుంధరా! కష్టంలో ఉన్నవారు నిజంగా రాజు అన్నం తింటారు.

భగవద్వచనం శ్రుత్వా కమ్పితా చ వసున్ధరా 130.

భగవంతుని మాటలు విని, వసుంధరా వణికిపోయింది.

తతో దీనమనా భూత్వా సా మహీ సంశితవ్రతా

ఆమె మనసు బాధతో నిండిపోయి, వ్రతంలో దృఢంగా ఉన్న భూమి—

ధరణ్యువాచ కో ను దోషోఽస్తి రాజ్ఞాం హి తన్మే త్వం వక్తుమర్హసి

భూమి ఇలా అడిగింది— 'రాజులకు ఏ తప్పు ఉంది? దయచేసి అది నీవు చెప్పాలి.'

తతో భూమ్యా వచః శ్రుత్వా సర్వధర్మవిదాం వరః

ఆ తరువాత, భూమి మాటలు విని, అన్ని ధర్మాలను తెలిసినవారిలో శ్రేష్ఠుడు—

శ్రీవరాహ ఉవాచ రాజాన్నం తు న భోక్తవ్యం శుభైభార్గవతైః సదా

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు — రాజు వంటను భక్తి కలిగిన భార్గవులు ఎప్పుడూ తినకూడదు.

యద్యప్యేష సమత్వేన రాజా లోకే ప్రవర్త్తతే

రాజు అందరితో సమంగా ప్రవర్తించినా,

అపి వా గర్హితం తేన రాజాన్నం తు వసున్ధరే

అయినా భూమీదేవి, రాజు వంటను తినడం తప్పుగా భావించబడుతుంది.

తతో యద్యత్ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

కాబట్టి భూమీదేవి, నేను ఇప్పుడు చెప్పబోయేది విను.

స్థాపయిత్వా తు మాం దేవి విధిదృష్టేన కర్మణా

దేవీ, నన్ను విధిగా పూజించి స్థాపించిన తర్వాత,

సిద్ధం భాగవతైశ్చాన్నం మమ ప్రాపణశేషకమ్

భక్తి కలిగిన భాగవతులు నాకర్పించిన అన్నం మిగిలినదే పవిత్రమైనది.

ఏవం విష్ణువచః శ్రుత్వా ధరణీ సంశితవ్రతా 130.

విష్ణువు మాటలు విని, ధరణి తాను తీసుకున్న వ్రతంలో స్థిరంగా నిలిచింది.

ధరణ్యువాచ కర్మణా కేన శుద్ధ్యేత తన్మే బ్రూహి జనార్దన

ధరణి ఇలా అడిగింది — ఏ కార్యం వల్ల అది పవిత్రమవుతుంది? దయచేసి చెప్పు జనార్దన.

శ్రీవరాహ ఉవాచ తరన్తి పురుషా యేన రాజాన్నస్యోపభుఞ్జకాః

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు — రాజు వంటను తినేవారు ఏ విధంగా పవిత్రులు అవుతారు?

ఏకం చాన్ద్రాయణం కృత్వా తప్తకృచ్ఛ్రం చ పుష్కలమ్

ఒక చాంద్రాయణ వ్రతం చేసి, పూర్తిగా తప్తకృచ్ఛ్ర వ్రతం ఆచరిస్తే,

న తస్య చాపరాధోఽస్తి వసుధే వై వచో మమ మమాత్ర పూజాకామేన యదీచ్ఛేత్పరమాం గతిమ్

అతనికి ఎలాంటి తప్పు ఉండదు భూమీదేవి, ఇది నా మాట; ఇక్కడ నా పూజకోసం ఎవరైనా పరమగతిని కోరితే.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే భగవచ్ఛాస్త్రే రాజాన్నప్రాయశ్చిత్తం నామ త్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో భగవద్గీతలో రాజు వంట తినడానికీ ప్రాయశ్చిత్తం అనే నూట ముప్పైవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ దన్తకాష్ఠాచర్వణప్రాయశ్చిత్తమ్ దన్తకాష్ఠమచర్విత్వా యో హి మాముపసర్పతి

ఇప్పుడు దంతకష్టాన్ని నమిలకుండా నన్ను చేరేవారికి ప్రాయశ్చిత్తం గురించి చెబుతాను — దంతకష్టం నమిలకుండా నన్ను చేరినవాడు,

నారాయణవచః శ్రుత్వా పృథివీ ధర్మసంశ్రితః

నారాయణుని మాటలు విని, భూమీదేవి ధర్మాన్ని ఆశ్రయించింది.

ధరణ్యువాచ కథమేకాపరాధేన సర్వమేవ ప్రణశ్యతి

ధరణి ఇలా అడిగింది — ఒక్క తప్పుతో అన్నీ ఎలా నశించిపోతాయి?

శ్రీవరాహ ఉవాచ యేన చైకాపరాధేన పూర్వకర్మ ప్రణశ్యతి

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు — ఒక్క తప్పుతో పూర్వపు పుణ్యఫలం ఎలా నశిస్తుంది అంటే,

మనుష్యః కిల్బిషీ భద్రే కఫపిత్తసమన్వితః

ఓ మంగళకరమైనవాడా, మనిషి పాపంతో, కఫపిత్తాలతో బాధపడుతూ,

తత్సర్వబీజం నశ్యేత దన్తకాష్ఠస్య భక్షణాత్

దంతకష్టం నమిలకుండా తినడం వల్ల ఆ పాపానికి మూలమైనది అంతా నశిస్తుంది.

ధరణ్యువాచ ప్రాయశ్చిత్తం చ మే బ్రూహి యేన ధర్మో న నశ్యతి

భూమి ఇలా అడిగింది — నా ధర్మం నశించకుండా ఉండేందుకు ఏ expiation చేయాలో నాకు చెప్పండి.

శ్రీవరాహ ఉవాచ కథయిష్యామి హీదం తే యథా శుద్ధ్యన్తి మానవాః

శ్రీ వరాహుడు ఇలా అన్నాడు — మనుషులు ఎలా పవిత్రులు అవుతారో నేను ఇప్పుడు నీకు చెప్పుతాను.

ఆకాశశయనం కృత్వా దినాని ద్వే చ పంచ చ

రెండు, ఐదు రోజులు నేలపై పడుకుని ఉండటం ద్వారా—

ఏవం తే కథితం భద్రే దన్తకాష్ఠస్య భక్షణమ్ 131.

ఇలా, ఓ సౌమ్యవతీ, దంత కష్టాన్ని తినడం గురించి నీకు వివరంగా చెప్పాను.