వరాహపురాణమ్

మన్త్రః – భవోద్భవమాదివ్యక్తరూపమాదిత్యం సర్వే దేవా బ్రహ్మరుద్రేన్ద్రాస్త్వాం చ

మంత్రం— భవము నుండే ఆది, అవ్యక్త రూపమైన ఆదిత్యుడు, బ్రహ్మ, రుద్రుడు, ఇంద్రుడు, నీవు, మరియు సమస్త దేవతలు, అందరూ ఒకటే.

వయం దేవమాదిమవ్యక్తరూపం కృత్వా చాత్మని దేవ సంస్థాస్తథాపి

మేము ఆ దేవుడైన ఆది, అవ్యక్త రూపాన్ని మన హృదయంలో స్థాపించి, అలాగే ఉంటాము.

అనేనైవ హి మన్త్రేణ సన్ధ్యాం కుర్యాత్తు దీక్షితః ।। 129.

ఈ మంత్రంతోనే దీక్ష పొందినవాడు సంధ్యావందనం చేయాలి.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే చతుర్వర్ణదీక్షాతామ్రవర్ణనం నామోనత్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో చతుర్వర్ణ దీక్షా, తామ్రవర్ణనం అనే నూరి ఇరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ రాజాన్నభోగే ప్రాయశ్చిత్తమ్ ఏవం దీక్షాం తతః శ్రుత్వా నారాయణముఖాన్మహీ

ఇప్పుడు రాజు ఇచ్చిన భోజనం తినడానికిగాను ప్రాయశ్చిత్తం. నారాయణుని వచనాల ద్వారా దీక్ష గురించి విన్న తర్వాత, భూమాతా—

ధరణ్యువాచ శ్రుత్వాహం తు మహాభాగ జాతాస్మి విమలా విభో

భూమి ఇలా చెప్పింది— 'ప్రభూ! నేను వినగానే పవిత్రురాలినయ్యాను.'

అహో దేవస్య మాహాత్మ్యం లోకనాథస్య తత్త్వతః

అయ్యో! లోకనాథుడైన దేవుని మహిమ ఎంత గొప్పదో నిజంగా!

ఏకం మే పరమం గుహ్యం యదీశ హృది వర్త్తతే

ప్రభూ! నా హృదయంలో ఒక గొప్ప రహస్యం ఉంది.

దేవ పూర్వాపరాధాస్తే ద్వాత్రింశదపి కీర్తితాః

దేవా! నీకు సంబంధించిన మునుపటి, తరువాతి అపరాధాలు, ముప్పై రెండు కూడా చెప్పబడ్డాయి.

కర్మణా కేన శుద్ధ్యన్తి అపరాధస్య కారిణః

అపరాధం చేసినవారు ఏ కార్యం వలన పవిత్రులవుతారు?

తద్వై భూమ్యా వచః శ్రుత్వా హృషీకేశో మహామనాః

భూమి మాటలు విని, హృషీకేశుడు, మహామనస్సుతో—

శ్రీవరాహ ఉవాచ యే తు భుఞ్జన్తి రాజాన్నం లోభేన చ భయేన వా

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు— 'ఎవరైనా రాజు ఇచ్చిన అన్నాన్ని లోభంతో గానీ, భయంతో గానీ తింటే—'

ఆపద్గతా హి భుఞ్జన్తి రాజాన్నం తు వసున్ధరే

వసుంధరా! కష్టంలో ఉన్నవారు నిజంగా రాజు అన్నం తింటారు.

భగవద్వచనం శ్రుత్వా కమ్పితా చ వసున్ధరా 130.

భగవంతుని మాటలు విని, వసుంధరా వణికిపోయింది.

తతో దీనమనా భూత్వా సా మహీ సంశితవ్రతా

ఆమె మనసు బాధతో నిండిపోయి, వ్రతంలో దృఢంగా ఉన్న భూమి—

ధరణ్యువాచ కో ను దోషోఽస్తి రాజ్ఞాం హి తన్మే త్వం వక్తుమర్హసి

భూమి ఇలా అడిగింది— 'రాజులకు ఏ తప్పు ఉంది? దయచేసి అది నీవు చెప్పాలి.'

తతో భూమ్యా వచః శ్రుత్వా సర్వధర్మవిదాం వరః

ఆ తరువాత, భూమి మాటలు విని, అన్ని ధర్మాలను తెలిసినవారిలో శ్రేష్ఠుడు—

శ్రీవరాహ ఉవాచ రాజాన్నం తు న భోక్తవ్యం శుభైభార్గవతైః సదా

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు — రాజు వంటను భక్తి కలిగిన భార్గవులు ఎప్పుడూ తినకూడదు.

యద్యప్యేష సమత్వేన రాజా లోకే ప్రవర్త్తతే

రాజు అందరితో సమంగా ప్రవర్తించినా,

అపి వా గర్హితం తేన రాజాన్నం తు వసున్ధరే

అయినా భూమీదేవి, రాజు వంటను తినడం తప్పుగా భావించబడుతుంది.

తతో యద్యత్ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

కాబట్టి భూమీదేవి, నేను ఇప్పుడు చెప్పబోయేది విను.

స్థాపయిత్వా తు మాం దేవి విధిదృష్టేన కర్మణా

దేవీ, నన్ను విధిగా పూజించి స్థాపించిన తర్వాత,

సిద్ధం భాగవతైశ్చాన్నం మమ ప్రాపణశేషకమ్

భక్తి కలిగిన భాగవతులు నాకర్పించిన అన్నం మిగిలినదే పవిత్రమైనది.

ఏవం విష్ణువచః శ్రుత్వా ధరణీ సంశితవ్రతా 130.

విష్ణువు మాటలు విని, ధరణి తాను తీసుకున్న వ్రతంలో స్థిరంగా నిలిచింది.

ధరణ్యువాచ కర్మణా కేన శుద్ధ్యేత తన్మే బ్రూహి జనార్దన

ధరణి ఇలా అడిగింది — ఏ కార్యం వల్ల అది పవిత్రమవుతుంది? దయచేసి చెప్పు జనార్దన.

శ్రీవరాహ ఉవాచ తరన్తి పురుషా యేన రాజాన్నస్యోపభుఞ్జకాః

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు — రాజు వంటను తినేవారు ఏ విధంగా పవిత్రులు అవుతారు?

ఏకం చాన్ద్రాయణం కృత్వా తప్తకృచ్ఛ్రం చ పుష్కలమ్

ఒక చాంద్రాయణ వ్రతం చేసి, పూర్తిగా తప్తకృచ్ఛ్ర వ్రతం ఆచరిస్తే,

న తస్య చాపరాధోఽస్తి వసుధే వై వచో మమ మమాత్ర పూజాకామేన యదీచ్ఛేత్పరమాం గతిమ్

అతనికి ఎలాంటి తప్పు ఉండదు భూమీదేవి, ఇది నా మాట; ఇక్కడ నా పూజకోసం ఎవరైనా పరమగతిని కోరితే.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే భగవచ్ఛాస్త్రే రాజాన్నప్రాయశ్చిత్తం నామ త్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో భగవద్గీతలో రాజు వంట తినడానికీ ప్రాయశ్చిత్తం అనే నూట ముప్పైవ అధ్యాయం ముగిసింది.