వరాహపురాణమ్

జానుభ్యామవనిఙ్గత్వా ఇమం మన్త్రముదీరయేత్

మోకాళ్లతో నేలను తాకుతూ ఈ మంత్రాన్ని జపించాలి.

మన్త్రః – అహం హి వైశ్యో భవన్తముపాగతః ప్రముచ్య కర్మాణి చ వైశ్యయోగమ్ 128.

మంత్రం – ప్రభూ! నేను వైశ్యునిగా నా పనులన్నీ వదిలి, నీ వద్దకు వచ్చాను.

మామేవం సోపి చోక్త్వా వై మమ కర్మప్రసాదవాన్

అలా చెప్పిన తరువాత అతడూ నా సేవలో నిమగ్నుడవుతాడు.

త్యక్త్వా వై కృషిగోరక్షావాణిజ్యక్రయవిక్రయమ్

వ్యవసాయాన్ని, పశుపోషణను, వ్యాపారాన్ని, కొనుగోలు, అమ్మకాలను పూర్తిగా వదిలేయాలి.

దేవాభివాదనం కృత్వా పురో భాగవతేషు చ

దేవతలకు, భక్తులకు ముందుగా నమస్కారం చేయాలి.

ఏవం దీక్షా తు వైశ్యానాం మమ మార్గానుసారిణామ్

నా మార్గాన్ని అనుసరించే వైశ్యులకు దీక్ష ఇలానే ఉంటుంది.

శూద్రస్యాపి ప్రవక్ష్యామి మద్భక్తస్య వరాఙ్గనే

ఓ మహాసుభ్రా! నన్ను భక్తిగా సేవించే శూద్రునికి దీక్ష ఎలా ఉండాలో ఇప్పుడు చెబుతాను.

దీక్షాకామస్య శూద్రస్య శీఘ్రం తాని ప్రకల్పయేత్

దీక్ష కోరే శూద్రునికి ఈ క్రియలు త్వరగా నిర్వహించాలి.

అష్టహస్తాం తతో దేవి సఁల్లిప్య నీయతాం తతః

అనంతరం, దేవీ! ఎనిమిది చేతుల పొడవు వరకు ఆయన్ని అభిషేకం చేసి, తరువాత తీసుకెళ్లాలి.

దణ్డం చ వైష్ణవం దద్యాన్నీలం వస్త్రం చ తస్య వై

వైష్ణవ చొప్పును, నీలి వస్త్రాన్ని ఆయనకు ఇవ్వాలి.

మమైవ శరణం గత్వా ఇమం మన్త్రముదాహరేత్

నన్ను మాత్రమే ఆశ్రయంగా తీసుకుని, ఈ మంత్రాన్ని జపించాలి.

భక్ష్యాభక్ష్యం తతస్త్యక్త్వా త్యక్త్వా వై శూద్రకర్మ చ 128.

తర్వాత, తినదగినవి, తినరాని పదార్థాలను వదిలి, శూద్రుని పనులను కూడా త్యజించాలి.

విముక్తః సర్వపాపేభ్యో లబ్ధసంజ్ఞో గతస్పృహః

అన్ని పాపాల నుండి విముక్తుడై, స్పష్టమైన జ్ఞానం పొంది, ఆశలు లేకుండా ఉండాలి.

గురోః ప్రసాదనార్థాయ ఇమం మన్త్రముదాహరేత్

గురువును సంతోషపెట్టేందుకు, ఈ మంత్రాన్ని జపించాలి.

మన్త్రః – విష్ణుప్రసాదే గుహ్యం ప్రసన్నాత్పూర్వవచ్చ లబ్ధా చైవ సంసారమోక్షణాయ కరోమి కర్మ ప్రసీద

మంత్రం — విష్ణువు కృపతో, దయచేసినవారి నుండి రహస్యాన్ని తెలుసుకొని, మునుపటిలా సంసార విమోచన కోసం ఈ కార్యాన్ని చేస్తున్నాను. దయచేసి సంతోషించు.

ఏతన్మన్త్రం సముచ్చార్య కుర్యాత్తత్ర ప్రదక్షిణమ్

ఈ మంత్రాన్ని స్పష్టంగా ఉచ్చరించి, అక్కడ ప్రదక్షిణ చేయాలి.

అనన్తరం తతః కుర్యాద్గన్ధమాల్యేన చార్చనమ్

తర్వాత, సుగంధద్రవ్యాలు, పుష్పమాలలతో పూజ చేయాలి.

దీక్షా ఏషా చ శూద్రాణాముపచారశ్చ ఈదృశః

శూద్రులకు దీక్ష ఇదే, విధానం కూడా ఇలాగే ఉంటుంది.

అన్యచ్చ తే ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

ఇంకా మరొకటి చెబుతాను, వసుంధరా! దయచేసి విను.

బ్రాహ్మణే పాణ్డురం ఛత్రం క్షత్రియే రక్తమేవ చ

బ్రాహ్మణునికి తెల్ల గొడుగు, క్షత్రియునికి ఎరుపు గొడుగు ఇవ్వాలి.

సూత ఉవాచ వరాహం పునరప్యాహ నత్వా సా ధరణీ తదా

సూతుడు చెప్పాడు — అప్పటికి భూమికి నమస్కరించి, వరాహుడు మళ్లీ మాట్లాడాడు.

ధరోవాచ దీక్షితైః కిం ను కర్త్తవ్యం తవ కర్మపరాయణైః ।। 128.

భూమి అడిగింది: నీకు అంకితమై, దీక్ష తీసుకున్న భక్తులు ఏం చేయాలి?

తతో మహీవచః శ్రుత్వా మేఘదున్దుభినిఃస్వనః

ఆ భూమి మాటలు విన్న వెంటనే, మేఘాలు మ్రోగినట్టు, మృదంగాలు మోగినట్టు శబ్దం వినిపించింది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ సర్వత్ర చిన్తనీయోఽహం గుహ్యమేవ గణాన్తికమ్

శ్రీవరాహుడు పలికాడు: నేను ఎక్కడైనా ధ్యానించబడాలి, కానీ రహస్యంగా, సమూహంలో మాత్రమే.

నారాయణవచః శ్రుత్వా ధరణీ శంసితవ్రతా

నారాయణుని మాటలు విని, భూమి తన వ్రతంలో స్థిరంగా నిలిచింది.

శుచిర్భాగవతశ్రేష్ఠా తవ కర్మణి నిత్యశః

ఆమె పవిత్రురాలు, భక్తులలో శ్రేష్ఠురాలు, ఎప్పుడూ నీ కార్యాలలో నిమగ్నంగా ఉంటుంది.

కరాభ్యామఞ్జలిం కృత్వా నారాయణమథాబ్రవీత్

తన చేతులు ముడిచిన భూమి, నారాయణుని ఎదుట ఇలా పలికింది.

ధరణ్యువాచ తవ చిన్తాపరేణాత్ర కిం కర్త్తవ్యం చ మాధవ

భూమి అడిగింది: మాధవా! నిన్ను ధ్యానిస్తూ ఇక్కడ ఏమి చేయాలి?

కేన చిన్తయితవ్యస్త్వమచిన్త్యో మానుషైః పరః

మానవులు అందరికీ అందని నిన్ను, ఎవరు ధ్యానించగలరు?