వరాహపురాణమ్

మన్త్రః – విష్ణుప్రసాదేన గతోఽసి సిద్ధిం ప్రాప్తా చ దీక్షా సకమణ్డలుశ్చ

విష్ణువు కృపతో నీకు సిద్ధి కలిగింది; దీక్ష, కమండలువు కూడా లభించాయి.

తతో ముఖపదం కృత్వా దీక్షితో గురుణా తథా

తర్వాత, ముక్కు పదాన్ని పలికించి, గురువు శిష్యుడికి దీక్షను ఇస్తాడు.

అధోఽధో భూత్వా యద్యహం భ్రామ్యల్లఁబ్ధో గురుర్విష్ణుదీక్షా చ లబ్ధా

నేను దిగదుడుపుగా తిరిగినా, గురువు, విష్ణుదీక్ష రెండూ లభిస్తాయి.

ఏతేన మన్త్రేణ ముఖపదం కారయేత్

ఈ మంత్రంతో ముక్కు పదాన్ని చేయాలి.

ఏవం వై వాస ఆదత్తే గృహ్ణ వత్స కమణ్డలుమ్

ఈ విధంగా వస్త్రాన్ని అందుకుంటాడు; వత్సా, కమండలును తీసుకో.

మన్త్రః – గృహ్ణీష్వ గన్ధపాత్రాణి సర్వగన్ధం సుఖోచితమ్ 127.

మంత్రం: సుగంధ పాత్రలను, అన్ని రకాల సువాసనలను తీసుకో.

మధుపర్కం గృహీత్వా చ త్విమం మన్త్రముదీరయేత్

మధుపర్కాన్ని తీసుకొని, ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.

తతో గృహీత్వా చరణౌ గురోర్యత్నాత్సుతోషయేత్ గురూపదిష్టం సన్ధార్య ఇమం మన్త్రముదీరయేత్

తర్వాత, గురువు పాదాలను పట్టుకుని శ్రద్ధతో సంతుష్టిపర్చాలి; గురువు చెప్పినదాన్ని గుర్తుంచుకుని ఈ మంత్రాన్ని పలకాలి.

మన్త్రః – శృణ్వన్తు మే భాగవతాస్తు సర్వే గురుశ్చ మే సర్వకామక్షయం చకార

మంత్రం: నా మాటలు భక్తులు అందరూ వినాలి; నా గురువు నా కోరికలన్నీ తీర్చాడు.

ఏషాగమే బ్రాహ్మణస్య దీక్షా భూమే హ్యుదాహృతా

ఈ శాస్త్రంలో, భూమిపై బ్రాహ్మణుని దీక్షను ఇలా వివరించారు.

ఏతేనైవ విధానేన దీక్షయేత వసున్ధరే

ఈ విధానంతోనే, ఓ vasundhare, దీక్ష చేయాలి.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే బ్రాహ్మణదీక్షాసూత్రం నామ సప్తవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో బ్రాహ్మణదీక్షాసూత్రం అనే నూట ఇరవై ఏడవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ కఙ్కతాఞ్జనదర్పణమ్ క్షత్రియస్య ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

ఇప్పుడు క్షత్రియునికి కంకట, కాజలు, అద్దం విధిని వివరించబోతున్నాను; విను, ఓ vasundhare.

పూర్వమన్త్రేణ మే భూమే తస్య దీక్షాం చ కారయేత్

మునుపటి మంత్రంతోనే, ఓ భూమి, అతని దీక్షను చేయాలి.

తాని సర్వాణి చానీయ ఏకం వర్జ్యం యశస్విని

అవి అన్నింటినీ తీసుకొని, ఒకటి మినహాయించి, ఓ యశస్వినీ.

పాలాశం దణ్డకాష్ఠం చ దీక్షాయాం న తు కారయేత్

దీక్ష సమయంలో పాలాశ వృక్షం కఠినంగా ఉండే దండాన్ని ఉపయోగించకూడదు.

ఆశ్వత్థం దణ్డకాష్ఠం తు దీక్షాయాం తదనన్తరమ్

ఆ తరువాత దీక్షలో అశ్వత్థ వృక్షం కఠినంగా ఉండే దండాన్ని ఉపయోగించాలి.

సర్వం మమోక్తం కర్త్తవ్యం యచ్చ మే పూర్వభాషితమ్

నేను చెప్పిన ప్రతిదీ, అలాగే ముందుగా చెప్పినవన్నీ తప్పక చేయాలి.

చరణౌ మమ సంగృహ్య ఇమం మన్త్రముదాహరేత్

నా పాదాలు పట్టుకొని ఈ మంత్రాన్ని జపించాలి.

మన్త్రః – త్యక్తాని విష్ణో శస్త్రాణి త్యక్తం సర్వం క్షత్రియకర్మ సర్వమ్

మంత్రం – విష్ణువూ! నేను ఆయుధాలు వదిలేశాను, క్షత్రియునిగా చేయవలసిన పనులన్నీ వదిలేశాను.

ఏవం తతో వచశ్చోక్త్వా క్షత్రియో మమ పార్శ్వతః

ఈ మాటలు చెప్పిన తరువాత ఆ క్షత్రియుడు నా పక్కనే నిలబడతాడు.

మన్త్రః – నాహం శస్త్రం దేవదేవ స్మృశామి పరాపవాదం న చ దేవ బ్రవీమి 128.

మంత్రం – దేవదేవా! నేను ఆయుధాన్ని తాకను, పరనిందను కూడా చెప్పను ప్రభూ.

తత ఏవం వచో బ్రూతే సర్వం చైవాత్ర పూజయేత్

అలా చెప్పిన తరువాత ఇక్కడ ఉన్న ప్రతిదాన్నీ పూజించాలి.

యథోక్తేనైవ తాన్భూమే భోజయేత్తదనన్తరమ్

తర్వాత, ముందుగా చెప్పిన విధంగా వారికి నేలపై భోజనం పెట్టాలి.

ఏషా వై క్షత్రియే దీక్షా దేవి సంసారమోక్షణమ్

దేవీ! క్షత్రియునికి ఇది దీక్ష, ఇది సంసార బంధనాల నుంచి విముక్తి కలిగిస్తుంది.

వైశ్యస్య చైవ వక్ష్యామి శృణు తత్త్వేన సున్దరి

ఇప్పుడు వైశ్యుని దీక్షను వివరించబోతున్నాను, అందుకు నీవు శ్రద్ధగా విను సుందరి.

త్యక్త్వా తు వైశ్యకర్మాణి మమ కర్మపరాయణః

వైశ్యునిగా చేయవలసిన పనులను వదిలి, నా సేవలో నిమగ్నుడవుతాడు.

సర్వం తత్ర సమానీయ యన్మయా పూర్వభాషితమ్

నేను ముందుగా చెప్పినవన్నీ అక్కడ సమీకరించాలి.

లేపయేద్గోమయేనాదౌ పూర్వన్యాయేన తత్ర వై

ముందు చెప్పిన విధంగా అక్కడ నేలపై గోమయం పూయాలి.