మమావాహనపూర్వం తు మన్త్రేణ విధినార్చయేత్ యశ్చైతద్వర్షతి పునరున్నమతి
నన్ను వాహనంగా ఆహ్వానించే ముందు, మంత్రంతో మరియు యథావిధిగా పూజ చేయాలి. ఎవరు ఇలా చేస్తారో, అక్కడ వర్షం కురుస్తుంది, మళ్లీ పెరుగుతుంది.
ఓం భగవన్వాసుదేవ మమైతత్సారయ యుక్తం వరాహరూపసృష్టేన పృథివ్యాం తు మన్త్రానుస్మరణం చ ఆజ్ఞాపయానుభావనాస్మాకమాజ్ఞప్తమనుచిన్తయిత్వా భగవన్నాగచ్ఛ దీక్షాకామవిప్రస్త్వత్ప్రసాదాత్తు దీక్షతి
ఓం! వాసుదేవా ప్రభూ, నా ఈ కార్యం నీ వరాహరూపంతో సృష్టించిన భూమితో కలిసిపోవాలని కోరుకుంటున్నాను. మంత్రాన్ని జపిస్తూ, నీ ఆజ్ఞను గుర్తు చేసి, మాకు అనుభవింపజేయుము. ప్రభూ, రా—ఈ బ్రాహ్మణుడు దీక్ష కోరుతున్నాడు. నీ కృపతో అతడికి దీక్ష కలగనివ్వు.
ఏతన్మన్త్రముదాహృత్య శిరసా జానుభ్యామవనిం గతేన భవితవ్యమ్
ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరిస్తూ, తలతో మోకాళ్లతో భూమిపై నమస్కరించాలి.
ఓం స్వాగతం స్వాగతవానితి
ఓం! స్వాగతం, నీకు నిజంగా స్వాగతం.
తత ఏతేన మన్త్రేణ ఆనయిత్వా వసున్ధరే
తర్వాత, ఈ మంత్రంతో భూమిని పిలవాలి.
మన్త్రః- అకృతఘ్నే దేవానసురాకృతఘ్నరుద్రేణ బ్రాహ్మణాయ చ లబ్ధం సర్వమిమాం భగవతేఽస్తు దత్తం ప్రతిగృహ్ణీష్వ చ లోకనాథ
మంత్రం: చేయని పనులను నాశనం చేసే దేవతలకు, రుద్రునికి, బ్రాహ్మణునికి, లభించినదంతా భగవంతునికి అర్పించబడింది. లోకనాథా, దయచేసి స్వీకరించు.
ఏవం భూమే తతో దత్త్వా అర్ఘ్యం పాద్యం చ కర్మణా 127.
ఇలా భూమికి అర్ఘ్యం, పాద్యం సమర్పించిన తరువాత, ఈ కార్యం పూర్తవుతుంది.
మన్త్రః – ఏవం వరుణః పాతు శిష్య తే వపతః శిరః
మంత్రం: ఇలా, నీవు నీ శిష్యుని తల ముండనం చేస్తూ, వరుణుడు అతడిని కాపాడాలని కోరుకుంటాను.
ఏకస్య కలశం దద్యాత్కర్మకారస్య సున్దరి
ఓ సుందరి, కర్మకారునికి ఒక కలశాన్ని ఇవ్వాలి.
పునః స్నానం తతః కృత్వా శీఘ్రమేవ న సంశయః
తర్వాత, మళ్లీ త్వరగా స్నానం చేయాలి—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
దత్త్వా సంసారమోక్షాయ సర్వకామవినిశ్చితః
సంసారముక్తి కోసం, అన్ని కోరికలు తీరాలని సంకల్పంతో దానం చేయాలి.
మన్త్రః - ఓం వేదామ్యహం భాగవతాంశ్చ సర్వాన్ సుదీక్షితా యే గురవశ్చ సర్వే
మంత్రం: ఓం! భగవంతుని భక్తులను, మంచి దీక్ష పొందిన వారిని, గురువులను నేను తెలుసు.
నత్వా తు భగవద్భక్తాన్ ప్రజ్వాల్య చ హుతాశనమ్
భగవంతుని భక్తులకు నమస్కరించి, అగ్నిని వెలిగించాలి.
సప్తవారాంస్తతో దత్త్వా వింశతిం చ తిలోదనమ్
తర్వాత, ఏడు సార్లు, ఇరవై సార్లు నువ్వుల అన్నప్రసాదాన్ని సమర్పించాలి.
మన్త్రః – అశ్వినౌ దిశః సోమసూర్యౌ సాక్షిమాత్రం వయం ప్రసన్నాః శృణ్వన్తు మే సత్యవాక్యం వదామి
మంత్రం: అశ్వినులు, దిక్కులు, సోముడు, సూర్యుడు సాక్షిగా ఉండాలి. మేము సంతోషంగా నా నిజమైన మాటలు వినాలి.
సత్యేన ధార్యతే భూమిర్భూమిః సత్యేన తిష్ఠతి
నిజాయితీ వల్ల భూమి నిలబడుతుంది; నిజం వల్ల భూమి స్థిరంగా ఉంటుంది.
ఏవం సత్యం తతః కృత్వా బ్రాహ్మణా వీక్షణం పునః 127.
ఇలా సత్యాన్ని ఆచరించి, బ్రాహ్మణులు మళ్లీ పరిశీలించాలి.
తిస్రః ప్రదక్షిణాః కృత్వా దేవం భాగవతం గురుమ్
దేవుడిని, భక్తుడిని, గురువును మూడు సార్లు ప్రదక్షిణగా చేయాలి.
మన్త్రః – గురుదేవప్రసాదేన లబ్ధా దీక్షా యదృచ్ఛయా
గురువు, దేవతల కృప వల్ల, కొన్నిసార్లు యాదృచ్ఛికంగా దీక్ష లభిస్తుంది.
ఏవం ప్రసాదయిత్వా తు శిష్యో మన్త్రేణ సున్దరి
ఈ విధంగా, అందమైనవాడా, శిష్యుడు మంత్రంతో కృపను పొందాలి.
శిష్యమేవ యతో దృష్ట్వా గృహీత్వా చ కమణ్డలుమ్
శిష్యుడిని మాత్రమే చూసి, కమండలును తీసుకొని,
మన్త్రః – విష్ణుప్రసాదేన గతోఽసి సిద్ధిం ప్రాప్తా చ దీక్షా సకమణ్డలుశ్చ
విష్ణువు కృపతో నీకు సిద్ధి కలిగింది; దీక్ష, కమండలువు కూడా లభించాయి.
తతో ముఖపదం కృత్వా దీక్షితో గురుణా తథా
తర్వాత, ముక్కు పదాన్ని పలికించి, గురువు శిష్యుడికి దీక్షను ఇస్తాడు.
అధోఽధో భూత్వా యద్యహం భ్రామ్యల్లఁబ్ధో గురుర్విష్ణుదీక్షా చ లబ్ధా
నేను దిగదుడుపుగా తిరిగినా, గురువు, విష్ణుదీక్ష రెండూ లభిస్తాయి.
ఏతేన మన్త్రేణ ముఖపదం కారయేత్
ఈ మంత్రంతో ముక్కు పదాన్ని చేయాలి.
ఏవం వై వాస ఆదత్తే గృహ్ణ వత్స కమణ్డలుమ్
ఈ విధంగా వస్త్రాన్ని అందుకుంటాడు; వత్సా, కమండలును తీసుకో.
మన్త్రః – గృహ్ణీష్వ గన్ధపాత్రాణి సర్వగన్ధం సుఖోచితమ్ 127.
మంత్రం: సుగంధ పాత్రలను, అన్ని రకాల సువాసనలను తీసుకో.
మధుపర్కం గృహీత్వా చ త్విమం మన్త్రముదీరయేత్
మధుపర్కాన్ని తీసుకొని, ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.
తతో గృహీత్వా చరణౌ గురోర్యత్నాత్సుతోషయేత్ గురూపదిష్టం సన్ధార్య ఇమం మన్త్రముదీరయేత్
తర్వాత, గురువు పాదాలను పట్టుకుని శ్రద్ధతో సంతుష్టిపర్చాలి; గురువు చెప్పినదాన్ని గుర్తుంచుకుని ఈ మంత్రాన్ని పలకాలి.
మన్త్రః – శృణ్వన్తు మే భాగవతాస్తు సర్వే గురుశ్చ మే సర్వకామక్షయం చకార
మంత్రం: నా మాటలు భక్తులు అందరూ వినాలి; నా గురువు నా కోరికలన్నీ తీర్చాడు.