వరాహపురాణమ్

తతస్తీర్థావధిం కృత్వా దత్త్వా దానాని భూరిశః 126.

తర్వాత తీర్థానికి హద్దు నిర్ణయించి, విరివిగా దానాలు ఇచ్చాడు.

నిర్మాల్యం తు సమాసాద్య రాజపుత్రో మహాతపాః 126.

పవిత్రమైన అవశేషాన్ని పొందిన రాజకుమారుడు, గొప్ప తపస్సుతో—

యుధ్యమానా తు తేనైవ నకులేన నిపాతితా 126.

ఆమె అతనితో యుద్ధం చేస్తూ, నకులుని చేతిలో పడిపోయింది.

తేజసాం చ మహత్తేజస్తపసాం చ మహత్తపః 126.

శక్తివంతులకు గొప్ప తేజస్సు, తపస్సు చేసేవారికి గొప్ప తపస్సు ఉంది.

చతుర్భుజశ్చ జాయేత మల్లోకేషు ప్రతిష్ఠితః మమ భక్తసుఖార్థాయ కిమన్యత్పరిపృచ్ఛసి

అతడు నాలుగు చేతులతో జన్మించి, లోకాలలో స్థిరంగా ఉంటాడు, నా భక్తుల ఆనందార్థంగా. ఇంకేమైనా అడుగుతున్నావా?

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే భగవచ్ఛాస్త్రే కుబ్జామ్రక మాహాత్మ్యే రైభ్యానుగ్రహణం నామ షడ్వింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో, భగవద్గ్రంథంలో, కుబ్జామ్ర మహిమలో, 'రైభ్యునికి అనుగ్రహం' అనే శత యెనిమిది అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ బ్రాహ్మణదీక్షాసూత్రవర్ణనమ్ ఏవం ధర్మాంస్తతః శ్రుత్వా బహుమోక్షార్థకారణాత్

ఇప్పుడు బ్రాహ్మణ దీక్షాసూత్ర వివరము: ఇలా ధర్మాన్ని విని, మోక్షం కోసం—

అహో ప్రభావః క్షేత్రస్య కథ్యమానోఽతిపుష్కలమ్ .

ఓహో, ఈ పవిత్ర క్షేత్ర శక్తి ఎంత గొప్పదో వివరించబడుతోంది.

విమోహా చ విశుద్ధా చ శృణ్వానాహం త్విమాం ప్రభో

మాయ కూడా, పవిత్రత కూడా, ఇవన్నీ నేను వింటున్నాను ప్రభూ.

పునః పృచ్ఛామి తే దేవ సంశయం ధర్మసంహితమ్

ప్రభూ, నేను మళ్లీ ఒక ధర్మ సంబంధమైన సందేహాన్ని అడుగుతున్నాను.

ఏతన్మే పరమం గుహ్యం పరం కౌతూహలం చ మే

ఇది నాకు అత్యంత రహస్యమూ, అత్యంత ఆసక్తికరమైనదీ కూడా.

తతో మహీవచః శ్రుత్వా మేఘదున్దుభినిఃస్వనః

అప్పుడా భూమి మాటలు విని, మేఘగర్జనలా శబ్దమిచ్చింది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ దేవా ఏతన్న జానన్తి యే చ యోగవ్రతే స్థితా

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: "దేవతలు కూడా దీనిని తెలియరు, యోగవ్రతంలో ఉన్నవారు కూడా తెలియరు."

ఏతం ధర్మం వరారోహే మఙ్గల్యం ముఖనిఃసృతమ్

ఓ సుందరి, ఇది ధర్మమయమైన, మంగళకరమైన పద్ధతి. ఇది నా నోటినుండి వెలువడింది.

యచ్చ పృచ్ఛసి మే భద్రే దీక్షాం భాగవతీం కథామ్

నీవు నన్ను అడిగింది, ఓ భాగ్యవతీ, దీక్షను, భగవంతుని కథను గురించే.

మయోక్తాం లభతే కశ్చిద్దీక్షాం చైవ సుఖావహామ్ 127.

నేను చెప్పిన దీక్షను ఎవరైనా పొందితే, వారికి సుఖం లభిస్తుంది.

హరన్తి మనుజా యేన గర్భసంసారసాగరాత్

దీనివల్ల మనుషులు జనన మరణాల సముద్రం నుంచి విముక్తి పొందుతారు.

అభిగచ్ఛేద్గురుం దేవి శాధి శిష్యోఽస్మి మాం గురో

ఓ దేవీ, గురువును చేరి, నన్ను శిష్యునిగా భావించి, నన్ను బోధించు.

లాజా మధు కుశాశ్చైవ ఘృతం చామృతసన్నిభమ్

వేడిన పళ్లలు, తేనె, దర్భ, అమృతంతో సమానమైన నెయ్యి ఇవన్నీ నైవేద్యంగా సమర్పించాలి.

కృష్ణాజినం చ పాలాశం దణ్డం చైవ కమణ్డలుమ్

కృష్ణమృగ చర్మం, పాలాశం, దండం, కమండలం ఇవి అవసరం.

యన్త్రికామర్ఘపాత్రం చ చరుస్థాలీం సదర్వికామ్

అర్చన కోసం ప్రత్యేక పాత్ర, చమచా, వంట పాత్ర, దాని తోడుగా దర్వికా ఉండాలి.

భక్ష్యభోజ్యాన్నపానం చ కర్మణ్యాంశ్చైవ సంచయాన్

తినదగిన పదార్థాలు, భోజనం, పానీయాలు, ఆచరణకు కావలసిన ఇతర వస్తువులు సిద్ధంగా ఉంచాలి.

యాని కాని చ బీజాని రత్నాని వివిధాని చ

ఎన్ని విత్తనాలు ఉన్నాయో, వివిధ రకాల రత్నాలు ఉన్నాయో, అవన్నీ కూడాలి.

ఏతాన్యేవోపహార్యాణి గురుమూలే తతః పరమ్

ఈ వస్తువులనే గురువు పాదాల వద్ద సమర్పించాలి, ఇతరవి అవసరం లేదు.

గురోస్తు చరణౌ గృహ్య బ్రూహి కిం కరవాణి తే

గురువు పాదాలు పట్టుకుని, "మీ కోసం నేను ఏమి చేయాలి?" అని అడగాలి.

బ్రాహ్మణో దీక్షమాణస్తు చతురస్రాం తు షోడశహస్తాం కృత్వా తత్ర చ కలశోపరి యుఞ్జేత్ ।। 127.

దీక్ష తీసుకునే బ్రాహ్మణుడు పదహారు ముట్టడుల పొడవు గల చదరాన్ని వేసి, దాని మీద కుంభాన్ని ఉంచాలి.

ప్రతిష్ఠాప్య విధానేన ధాన్యోపరిదృఢం నవమ్

ఆ కుంభంపై నియమానుసారం కొత్త ధాన్యాన్ని బలంగా పరచాలి.

తస్యోపరి తిలైః పూర్ణపాత్రం స్థాప్య విధానతః

ఆ ధాన్యంపై నియమప్రకారం నిండిన నువ్వుల పాత్రను ఉంచాలి.

తత్రార్చనవిధిం కృత్వా గురుధర్మవినిశ్చయః

అక్కడ ఆర్చన విధిని నిర్వహించి, గురువు కర్తవ్యాలను నిర్ణయించాలి.