వరాహపురాణమ్

దినాని దశ పంచైతత్కృతమేవ హి మామకమ్

పది లేదా ఐదు రోజులు, ఇదే నా నిబంధనగా ఉంది.

జాయతే చ చతుర్బాహుర్మమ లోకే ప్రతిష్ఠితః

అతడు నాలుగు చేతులతో నా లోకంలో జన్మించి స్థిరపడతాడు.

యేన చిహ్నేన విజ్ఞేయం తీర్థం తచ్చ మహత్తరమ్

ఏ లక్షణంతో ఆ తీర్థం తెలుసుకోవబడుతుందో, అదే గొప్పది.

చతుర్వింశతిర్ద్వాదశ్యాం యేన విజ్ఞాయతే ఖలు

పన్నెండు రోజున, దానివల్ల అది నిజంగా తెలుసుకోవబడుతుంది.

శక్రతీర్థమితి ఖ్యాతం సర్వసంసారమోక్షణమ్

అది శక్రతీర్థంగా ప్రసిద్ధి, అది అన్ని సంసార బంధనాల నుండి విమోచనాన్ని ఇస్తుంది.

శక్రస్తు వసతే లోకే వజ్రహస్తో న సంశయః

శక్రుడు ఆ లోకంలో వజ్రాయుధంతో నివసిస్తాడు — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

ఉపోష్య దశరాత్రాణి మమ లోకాయ గచ్ఛతి

పది రాత్రులు ఉపవాసం చేసిన తరువాత, నా లోకానికి వెళ్తారు.

ఏకచిత్తం సమాధాయ శృణు సున్దరి తత్త్వతః

ఒకే మనస్సుతో దృష్టిని కేంద్రీకరించుకొని, అందాలవతీ, నిజమైన విషయాన్ని విను.

శక్రతీర్థస్య చిహ్నం తే వసుధే పరికీర్త్తితమ్

శక్రతీర్థానికి గుర్తు నీకు వివరించబడింది, ఓ భూమిదేవీ.

వరుణేన తపస్తప్తం సహస్రం పఞ్చ సప్త చ 126.

వరుణుడు అక్కడ ఐదు వేల ఏడేళ్లు కఠిన తపస్సు చేశాడు.

యత్ప్రాప్నోతి మృతో వాపి పురుషః సంశితవ్రతః

అక్కడ దృఢనిశ్చయంతో ఉన్న మనిషి, బ్రతికుండా, మరణించినా, ఏ ఫలితాన్ని పొందుతాడో—

స్వచ్ఛన్దగమనో భూత్వా ఏవమేవ న సంశయః

అతడు స్వేచ్ఛగా సంచరిస్తాడు, ఇది నిస్సందేహంగా జరుగుతుంది.

సర్వసఙ్గం పరిత్యజ్య మమ లోకం స గచ్ఛతి

అన్ని బంధాలను వదిలిపెట్టి, అతడు నా లోకానికి చేరుకుంటాడు.

తత్ర ధారా పతత్యేకా ఏకరూపా సదా భవేత్

అక్కడ ఒకే ఒక జలధార ఎప్పుడూ ఒకే రూపంలో పడుతూ ఉంటుంది.

సప్తసాముద్రకం నామ తస్మిన్కుబ్జామ్రకే పరమ్

ఆ కుబ్జామ్ర వనంలో, సప్తసాముద్రకం అనే పరమతీర్థం ఉంది.

త్రయాణామశ్వమేధానాం ఫలం ప్రాప్నోతి మానవః

అక్కడ మనిషి మూడు అశ్వమేధ యాగాల ఫలితాన్ని పొందుతాడు.

తతః స్వర్గాత్పరిభ్రష్టః కులవాఞ్జాయతే ద్విజః

తర్వాత, స్వర్గం నుంచి పడిపోయినవాడు, మంచి వంశంలో ద్విజుడిగా జన్మిస్తాడు.

అథాత్ర ముఞ్చతే ప్రాణాన్ముక్తసఙ్గో జితేన్ద్రియః

లేక ఇక్కడే, బంధములు లేకుండా, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు ప్రాణాలను విడిచిపెడతాడు.

తస్య చిహ్నం ప్రవక్ష్యామి తీర్థస్య శృణు సున్దరి

ఆ తీర్థానికి గుర్తు ఏమిటో చెబుతాను; విను, అందాలవతీ.

విమలా గాఙ్గతా యత్ర గఙ్గాజలవిమిశ్రితమ్ 126.

అక్కడ పవిత్రమైన గాంగతా, గంగా జలంతో కలిసినది, కనిపిస్తుంది.

గంధమాల్యోపహార్యాణి భక్షయంతీ యదృచ్ఛయా 126.

ఆమె తన ఇష్టానుసారం సువాసన గల పుష్పమాలలు, పుష్పాలను అర్పణగా స్వీకరిస్తుంది.

రమతో ధూమకేతోశ్చ వహ్నేశ్చైవ యథా తథా 126.

ఎలా ధూమకేతువు, అగ్ని అక్కడ ఆనందిస్తారో, అలాగే—

కుపితో రాజపుత్రో వై రాజపుత్రీమభాషత 126.

కోపంతో రాజ కుమారుడు, రాజ కుమార్తెతో మాట్లాడాడు.

దర్శనీయః సురూపశ్చ రాజ్ఞాం యోగ్యో గృహేషు చ ।। 126.

అతడు అందంగా, ఆకర్షణీయంగా, రాజులకు, ఇంటి వారికి యోగ్యుడుగా ఉంటాడు.

సన్ముఖత్వేన చ సదా తద్వద్వాం యాఽభవత్పురా 126.

ఎప్పుడూ ముఖాముఖిగా ఉండడం వల్ల, ఆమె కూడా గతంలో అతడిలా అయింది.

తతోఽభవన్మమ క్రోధో దృష్ట్వా పాతితమగ్రతః

ఆయన నా ముందర పడిపోయిన దృష్టితో నాకు కోపం వచ్చింది.

వధూపుత్రవచః శ్రుత్వా కోసలానాం జనేశ్వరః 126.

భార్య, కుమారుని మాటలు విని, కోసల దేశ ప్రజల అధిపతి—

అవశ్యమేవ తద్వాక్యం వక్తవ్యం మమ సన్నిధౌ 126.

ఆ మాటను తప్పక నా సమక్షంలో చెప్పాలి.

తతః పుత్రం ప్రహస్యాహ కుమారం స జనాధిపః వద పుత్ర మహాభాగ పూర్వం పృష్టం మయా హి యత్ ।। 126.

అప్పుడు రాజు చిరునవ్వుతో తన కుమారుని ఇలా అడిగాడు: "కుమారా, అదృష్టవంతుడా, నేను ముందుగా అడిగినది చెప్పు."