వరాహపురాణమ్

ధన్వీ తూణీ శరీ ఖడ్గీ మాయాబలపరాక్రమః 125.

బాణం, తుంణీ, విల్లు, ఖడ్గంతో కూడి, మాయాబలంతో, పరాక్రమంతో ఉన్నాను.

మాయయా కిం తవ ధరే న మాయాం జ్ఞాతుమర్హసి

మాయతో — భూమిదేవీ, నీకు ఇందులో ఏముంది? నా మాయను నీవు గ్రహించలేవు.

ఏతత్తే కథితం భూమే మాయాఖ్యానం మహౌజసమ్

ఇదిగో భూమీ, నా మహా మాయా కథను నీకు వివరంగా చెప్పాను.

ఆఖ్యానానాం మహాఖ్యానం తపసాం చ పరన్తపః

కథల్లో ఇది గొప్ప కథ, తపస్సుల్లో ఇది శ్రేష్ఠమైనది, శత్రువులను సంహరించేవాడా.

నిత్యం పఠేద్యో భక్తేషు అభక్తేషు న కీర్తయేత్

ఈ కథను ఎవరైనా భక్తుల మధ్య ఎప్పుడూ పఠిస్తే, భక్తులు కానివారికి చెప్పకూడదు.

అగ్రతః పృచ్ఛతా శూద్రమద్భక్తేషు తథాగ్రతః

నా భక్తులు అయిన శూద్రులు అడిగినా, వారి ముందే ఈ కథను చెప్పాలి.

కల్యముత్థాయ యో భూమే పఠతే చ దృఢవ్రతః

ప్రతి ఉదయం లేచి, ధృఢనిశ్చయంతో ఈ కథను చదివేవాడు, భూమిదేవీ —

అథ పూర్ణేన కాలేన పుమాన్పంచత్వమాగతః

తర్వాత, కాలం పూర్తయిన తర్వాత, ఆ మనిషి తన ప్రాణాలు విడిచాడు.

య ఏవం శృణుయాన్నిత్యం మహాఖ్యానం వసున్ధరే

ఈ గొప్ప కథను ఎవరు ప్రతిరోజూ వినితే, ఓ vasundhara, వారికి మేలు జరుగుతుంది.

ఏతత్తే కథితం భద్రే త్వయా యత్పూర్వమీప్సితమ్

నీకు ముందుగా కావాలనుకున్నదాన్ని ఇప్పుడు నేను చెప్పాను, ఓ శుభలక్షణా.

అథ కుబ్జామ్రకమాహాత్మ్యారమ్భః శ్రుత్వా మాయాబలం హ్యేతద్ధరణీ సంశితవ్రతా

ఇప్పుడు కుబ్జామ్రక మహిమ కథ మొదలు. ఈ మాయాశక్తిని విన్న భూమి, తన వ్రతంలో స్థిరంగా ఉండింది.

ధరణ్యువాచ న తత్రాహం విజానామి పూర్వముక్తం చ యత్త్వయా

భూమి ఇలా అడిగింది: "నాకు అది తెలియదు, నువ్వు ముందుగా చెప్పింది కూడా నాకు తెలియదు."

యచ్చ కుబ్జామ్రకే పుణ్యం పుష్టిస్తస్య సనాతనీ

కుబ్జామ్రకలో ఉన్న పుణ్యం, అక్కడ ఉండే శాశ్వత పోషణ ఏమిటో చెప్పు.

వరాహ ఉవాచ యచ్చ కుబ్జామ్రకే పుష్టిర్యచ్చ తీర్థమనిన్దితే

వరాహుడు ఇలా చెప్పాడు: "కుబ్జామ్రకలో ఉండే పోషణ, అక్కడి పవిత్రతను, ఓ నిందలేని దేవీ!

తచ్చ కార్త్స్న్యేన మే దేవి శృణు తత్త్వేన సున్దరి

అవి అన్నీ నేను పూర్తిగా, నిజంగా చెబుతాను. విను, ఓ అందమైనవాడా.

యచ్చ కర్మ యతో భూమే స్నాతో యాతి మృతోఽపి చ

ఎవరైనా అక్కడ స్నానం చేస్తే, ఏ పుణ్యాలు కలుగుతాయో, మరణించిన తర్వాత కూడా ఏ ఫలితాలు వస్తాయో చెబుతాను.

మధుకైటభౌ తథా హత్వా బ్రహ్మణో వచనాత్తదా

అప్పుడు మధు, కైటభులను సంహరించి, బ్రహ్మ ఆజ్ఞతో నేను అక్కడికి వెళ్ళాను.

పశ్యామి తం నతం భూమే రైభ్యం నామమహామునిమ్

అక్కడ రైభ్యుడు అనే మహర్షిని, భూమి, నేను నమస్కరిస్తూ చూశాను.

యుక్తిమన్తం గుణజ్ఞం చ శుచిం దక్షం జితేంద్రియమ్

ఆయన తెలివిగలవాడు, గుణాలను తెలిసినవాడు, పవిత్రుడు, నైపుణ్యంతో, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు.

సహస్రం చాంబుభక్షేణ తథా శైవాలభక్షణమ్ 126.

వెయ్యేళ్లు నీటితో జీవించాడు, అలాగే శైవపత్రాలతో కూడా జీవించాడు.

ఇతః ప్రీతోఽస్మ్యహం దేవి రైభ్యస్య చ మహాత్మనః

ఈ కారణంగా, ఓ దేవీ, ఆ మహాత్ముడు రైభ్యుడిపై నేను సంతోషించాను.

తతో వై తప్యమానం తం గఙ్గాద్వారముపాగతమ్

తర్వాత, తపస్సు చేస్తూ, ఆ మహర్షి గంగా ద్వారానికి చేరుకున్నాడు.

దర్శితోఽయం మయా చాత్మా హేతుమాత్రేణ కేనచిత్

ఒక కారణంతో నేను నా స్వరూపాన్ని ఆయనకు చూపించాను.

ఏవం కుబ్జామ్రకం ఖ్యాతం స్థానమతేన్మనస్విని

అలా, ఓ మేధావిని, ఆ స్థలం కుబ్జామ్రకమని ప్రసిద్ధి చెందింది.

అన్యచ్చ తే ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

ఇంకా నీకు మరొకటి చెబుతాను; విను, ఓ vasundhara.

ఏవం తత్ర మయా దృష్టః కుబ్జరూపం సమాస్థితః

అక్కడ నేను అతడిని వంకరమైన రూపంలో ఉన్నట్టు చూశాను.

నమస్కృత్య స్థితం తం తు మునిం వై సంశితవ్రతమ్

ఆ కఠినవ్రతాన్ని పాటిస్తున్న మునివరకు నమస్కరించి, నేను అతని ముందు నిలబడ్డాను.

మమైవ వచనం శ్రుత్వా స మునిస్తపసాన్వితః

నా మాటలు విన్న ఆ తపస్సుతో నిండిన ముని—

యది ప్రసన్నో భగవాఁల్లోకనాథో జనార్ద్దనః

లోకాల రక్షకుడైన జనార్దనుడు ప్రసన్నుడైతే—