వరాహపురాణమ్

త్వయా న తత్కృతం కించిచ్ఛుభం వాశుభమేవ వా 125.

నీవు ఏ మంచి పనీ, చెడు పనీ చేయలేదు.

యత్త్వయా దుష్కృతం కర్మ వ్యభిచారశ్చ తత్ర వై

నీవు చేసిన పాపకార్యాలు, తప్పులు —

భవాన్తరే కృతం యచ్చ యేనేదం ప్రాప్తవాన్మహత్

మునుపటి జన్మలో నీవు చేసిన వాటివల్లే ఈ గొప్ప స్థితిని పొందావు.

మమ భక్తా ద్విజాః శుద్ధా యత్త్వయా నాభివాదితాః

నా భక్తులైన పవిత్ర ద్విజులను నీవు నమస్కరించలేదు.

యే చ భాగవతాః శుద్ధాస్తే నూనం మమ మూర్త్తయః విదితోఽస్మీహ విప్రేన్ద్ర తైరహం నాత్ర సంశయః

ఆ పవిత్ర భక్తులు నిజంగా నా స్వరూపమే; బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడా, వారికి నేను ఇక్కడ తెలిసినవాడిని — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

మమ దర్శనకామా యే తే మే భక్తా ద్విజాస్తథా

నన్ను దర్శించాలనుకునే ద్విజులు కూడా నా భక్తులే.

విశేషేణ కలౌ బ్రహ్మన్ద్విజరూపో హ్యవస్థితః

ప్రత్యేకంగా కలియుగంలో నేను బ్రాహ్మణ రూపంలో ఉంటాను.

యో మాం ప్రాప్తమిహేచ్ఛేత యస్యావాచ్యం న విద్యతే

ఈ లోకంలో నన్ను పొందాలని కోరుకునే వారికి ఏదీ చెప్పలేనిది ఉండదు.

గచ్ఛ బ్రాహ్మణ సిద్ధోఽసి యదా ప్రాణాన్విమోక్ష్యసి

వెళ్ళు బ్రాహ్మణా, నీవు సిద్ధుడవయ్యావు; ప్రాణాలు విడిచినపుడు నీవు మోక్షాన్ని పొందుతావు.

ఏవముక్త్వా వరారోహే తత్రైవాన్తర్హితోఽభవమ్ కృత్వా సుదుష్కరం కర్మ శ్వేతద్వీపముపాగతః

అలా చెప్పి, సుందరినీ, అక్కడే నేను అంతర్ధానమయ్యాను. చాలా కష్టం అయిన కార్యాన్ని చేసి, శ్వేతద్వీపానికి చేరుకున్నాను.

ధన్వీ తూణీ శరీ ఖడ్గీ మాయాబలపరాక్రమః 125.

బాణం, తుంణీ, విల్లు, ఖడ్గంతో కూడి, మాయాబలంతో, పరాక్రమంతో ఉన్నాను.

మాయయా కిం తవ ధరే న మాయాం జ్ఞాతుమర్హసి

మాయతో — భూమిదేవీ, నీకు ఇందులో ఏముంది? నా మాయను నీవు గ్రహించలేవు.

ఏతత్తే కథితం భూమే మాయాఖ్యానం మహౌజసమ్

ఇదిగో భూమీ, నా మహా మాయా కథను నీకు వివరంగా చెప్పాను.

ఆఖ్యానానాం మహాఖ్యానం తపసాం చ పరన్తపః

కథల్లో ఇది గొప్ప కథ, తపస్సుల్లో ఇది శ్రేష్ఠమైనది, శత్రువులను సంహరించేవాడా.

నిత్యం పఠేద్యో భక్తేషు అభక్తేషు న కీర్తయేత్

ఈ కథను ఎవరైనా భక్తుల మధ్య ఎప్పుడూ పఠిస్తే, భక్తులు కానివారికి చెప్పకూడదు.

అగ్రతః పృచ్ఛతా శూద్రమద్భక్తేషు తథాగ్రతః

నా భక్తులు అయిన శూద్రులు అడిగినా, వారి ముందే ఈ కథను చెప్పాలి.

కల్యముత్థాయ యో భూమే పఠతే చ దృఢవ్రతః

ప్రతి ఉదయం లేచి, ధృఢనిశ్చయంతో ఈ కథను చదివేవాడు, భూమిదేవీ —

అథ పూర్ణేన కాలేన పుమాన్పంచత్వమాగతః

తర్వాత, కాలం పూర్తయిన తర్వాత, ఆ మనిషి తన ప్రాణాలు విడిచాడు.

య ఏవం శృణుయాన్నిత్యం మహాఖ్యానం వసున్ధరే

ఈ గొప్ప కథను ఎవరు ప్రతిరోజూ వినితే, ఓ vasundhara, వారికి మేలు జరుగుతుంది.

ఏతత్తే కథితం భద్రే త్వయా యత్పూర్వమీప్సితమ్

నీకు ముందుగా కావాలనుకున్నదాన్ని ఇప్పుడు నేను చెప్పాను, ఓ శుభలక్షణా.

అథ కుబ్జామ్రకమాహాత్మ్యారమ్భః శ్రుత్వా మాయాబలం హ్యేతద్ధరణీ సంశితవ్రతా

ఇప్పుడు కుబ్జామ్రక మహిమ కథ మొదలు. ఈ మాయాశక్తిని విన్న భూమి, తన వ్రతంలో స్థిరంగా ఉండింది.

ధరణ్యువాచ న తత్రాహం విజానామి పూర్వముక్తం చ యత్త్వయా

భూమి ఇలా అడిగింది: "నాకు అది తెలియదు, నువ్వు ముందుగా చెప్పింది కూడా నాకు తెలియదు."

యచ్చ కుబ్జామ్రకే పుణ్యం పుష్టిస్తస్య సనాతనీ

కుబ్జామ్రకలో ఉన్న పుణ్యం, అక్కడ ఉండే శాశ్వత పోషణ ఏమిటో చెప్పు.

వరాహ ఉవాచ యచ్చ కుబ్జామ్రకే పుష్టిర్యచ్చ తీర్థమనిన్దితే

వరాహుడు ఇలా చెప్పాడు: "కుబ్జామ్రకలో ఉండే పోషణ, అక్కడి పవిత్రతను, ఓ నిందలేని దేవీ!

తచ్చ కార్త్స్న్యేన మే దేవి శృణు తత్త్వేన సున్దరి

అవి అన్నీ నేను పూర్తిగా, నిజంగా చెబుతాను. విను, ఓ అందమైనవాడా.

యచ్చ కర్మ యతో భూమే స్నాతో యాతి మృతోఽపి చ

ఎవరైనా అక్కడ స్నానం చేస్తే, ఏ పుణ్యాలు కలుగుతాయో, మరణించిన తర్వాత కూడా ఏ ఫలితాలు వస్తాయో చెబుతాను.

మధుకైటభౌ తథా హత్వా బ్రహ్మణో వచనాత్తదా

అప్పుడు మధు, కైటభులను సంహరించి, బ్రహ్మ ఆజ్ఞతో నేను అక్కడికి వెళ్ళాను.

పశ్యామి తం నతం భూమే రైభ్యం నామమహామునిమ్

అక్కడ రైభ్యుడు అనే మహర్షిని, భూమి, నేను నమస్కరిస్తూ చూశాను.

యుక్తిమన్తం గుణజ్ఞం చ శుచిం దక్షం జితేంద్రియమ్

ఆయన తెలివిగలవాడు, గుణాలను తెలిసినవాడు, పవిత్రుడు, నైపుణ్యంతో, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు.