స్నాతుం కదాచిద్గఙ్గాయాం గతోఽహం తీరభూమిగః ఉన్మజ్య స్వయం పునశ్చైవ ప్రాప్తో రూపం మునిస్తుతమ్
ఒకసారి, నేను గంగానదిలో స్నానం చేయడానికి నదికట్ట వద్దకు వెళ్లాను. అక్కడ నుంచి బయటకు వచ్చి, మళ్లీ మునులారా ప్రశంసించే రూపాన్ని పొందాను.
కిం మయా వికృతం కర్మ సేవమానేన మాధవ 125.
మాధవుని సేవలో నేను ఏ తప్పు చేశానో చెప్పండి.
భక్షితం కిమకర్మణ్యం సేవమానేన చాచ్యుత
అచ్యుతుని సేవలో నేను ఏ అనుచితమైనది తిన్నానో చెప్పండి.
ఏతదాచక్ష తత్త్వేన యేనాహం నరకం గతః
దయచేసి నిజాన్ని చెప్పండి; దేనివల్ల నేను నరకానికి వెళ్లాను?
మాయాలుబ్ధేన హి మయా పూర్వం విజ్ఞాపితో హ్యసి
మాయకు లోనై, నేను మునుపే నీకు చెప్పాను.
తతస్తస్య వచః శ్రుత్వా కారుణ్యపరిదేవితమ్
అతని దయతో కూడిన ఆవేదనభరితమైన మాటలు విని—
మా దుఃఖం కురు విప్రేన్ద్ర ఆత్మదోషసముద్భవమ్ యేన దుఃఖమనుప్రాప్తం తిర్యగ్యోనిం చ వై గతః
బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా, నీ తప్పు వల్ల కలిగిన ఈ బాధకు మనసు బాధపడవద్దు. ఆ కారణంగా నీవు బాధను అనుభవించావు, జంతు జన్మను పొందావు.
ఉక్తమేవ మయా పూర్వం శృణు బ్రాహ్మణపుఙ్గవ
నేను మునుపే చెప్పాను. విను, ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా.
దదామి దివ్యభోగాన్వై భౌమాన్వాపి తవేప్సితమ్
నీకు కావలసినదాన్ని — దివ్యమైన సుఖాలైనా, భౌమ సుఖాలైనా — నేను ఇస్తాను.
దృష్టా తు వైష్ణవీ మాయా యా త్వయా బ్రాహ్మణేప్సితా వర్షాణి చైవ పంచాశాన్నిషాదస్య గృహేఽపి న
నీవు కోరుకున్న వైష్ణవ మాయను చూశావు; నీవు వేటగాడి ఇంట్లో యాభై సంవత్సరాలు కూడా గడపలేదు.
అన్యచ్చ తే ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ ద్విజోత్తమ
మరొకటి కూడా నీకు చెబుతాను, విను పరమ పవిత్రుడా.
త్వయా న తత్కృతం కించిచ్ఛుభం వాశుభమేవ వా 125.
నీవు ఏ మంచి పనీ, చెడు పనీ చేయలేదు.
యత్త్వయా దుష్కృతం కర్మ వ్యభిచారశ్చ తత్ర వై
నీవు చేసిన పాపకార్యాలు, తప్పులు —
భవాన్తరే కృతం యచ్చ యేనేదం ప్రాప్తవాన్మహత్
మునుపటి జన్మలో నీవు చేసిన వాటివల్లే ఈ గొప్ప స్థితిని పొందావు.
మమ భక్తా ద్విజాః శుద్ధా యత్త్వయా నాభివాదితాః
నా భక్తులైన పవిత్ర ద్విజులను నీవు నమస్కరించలేదు.
యే చ భాగవతాః శుద్ధాస్తే నూనం మమ మూర్త్తయః విదితోఽస్మీహ విప్రేన్ద్ర తైరహం నాత్ర సంశయః
ఆ పవిత్ర భక్తులు నిజంగా నా స్వరూపమే; బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడా, వారికి నేను ఇక్కడ తెలిసినవాడిని — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
మమ దర్శనకామా యే తే మే భక్తా ద్విజాస్తథా
నన్ను దర్శించాలనుకునే ద్విజులు కూడా నా భక్తులే.
విశేషేణ కలౌ బ్రహ్మన్ద్విజరూపో హ్యవస్థితః
ప్రత్యేకంగా కలియుగంలో నేను బ్రాహ్మణ రూపంలో ఉంటాను.
యో మాం ప్రాప్తమిహేచ్ఛేత యస్యావాచ్యం న విద్యతే
ఈ లోకంలో నన్ను పొందాలని కోరుకునే వారికి ఏదీ చెప్పలేనిది ఉండదు.
గచ్ఛ బ్రాహ్మణ సిద్ధోఽసి యదా ప్రాణాన్విమోక్ష్యసి
వెళ్ళు బ్రాహ్మణా, నీవు సిద్ధుడవయ్యావు; ప్రాణాలు విడిచినపుడు నీవు మోక్షాన్ని పొందుతావు.
ఏవముక్త్వా వరారోహే తత్రైవాన్తర్హితోఽభవమ్ కృత్వా సుదుష్కరం కర్మ శ్వేతద్వీపముపాగతః
అలా చెప్పి, సుందరినీ, అక్కడే నేను అంతర్ధానమయ్యాను. చాలా కష్టం అయిన కార్యాన్ని చేసి, శ్వేతద్వీపానికి చేరుకున్నాను.
ధన్వీ తూణీ శరీ ఖడ్గీ మాయాబలపరాక్రమః 125.
బాణం, తుంణీ, విల్లు, ఖడ్గంతో కూడి, మాయాబలంతో, పరాక్రమంతో ఉన్నాను.
మాయయా కిం తవ ధరే న మాయాం జ్ఞాతుమర్హసి
మాయతో — భూమిదేవీ, నీకు ఇందులో ఏముంది? నా మాయను నీవు గ్రహించలేవు.
ఏతత్తే కథితం భూమే మాయాఖ్యానం మహౌజసమ్
ఇదిగో భూమీ, నా మహా మాయా కథను నీకు వివరంగా చెప్పాను.
ఆఖ్యానానాం మహాఖ్యానం తపసాం చ పరన్తపః
కథల్లో ఇది గొప్ప కథ, తపస్సుల్లో ఇది శ్రేష్ఠమైనది, శత్రువులను సంహరించేవాడా.
నిత్యం పఠేద్యో భక్తేషు అభక్తేషు న కీర్తయేత్
ఈ కథను ఎవరైనా భక్తుల మధ్య ఎప్పుడూ పఠిస్తే, భక్తులు కానివారికి చెప్పకూడదు.
అగ్రతః పృచ్ఛతా శూద్రమద్భక్తేషు తథాగ్రతః
నా భక్తులు అయిన శూద్రులు అడిగినా, వారి ముందే ఈ కథను చెప్పాలి.
కల్యముత్థాయ యో భూమే పఠతే చ దృఢవ్రతః
ప్రతి ఉదయం లేచి, ధృఢనిశ్చయంతో ఈ కథను చదివేవాడు, భూమిదేవీ —
అథ పూర్ణేన కాలేన పుమాన్పంచత్వమాగతః
తర్వాత, కాలం పూర్తయిన తర్వాత, ఆ మనిషి తన ప్రాణాలు విడిచాడు.
య ఏవం శృణుయాన్నిత్యం మహాఖ్యానం వసున్ధరే
ఈ గొప్ప కథను ఎవరు ప్రతిరోజూ వినితే, ఓ vasundhara, వారికి మేలు జరుగుతుంది.