వరాహపురాణమ్

తతో విప్రవచః శ్రుత్వా తూష్ణీమాసీన్మునిస్తదా 125.

ఆ బ్రాహ్మణుని మాటలు విని, ఆ ముని అప్పుడు మౌనంగా కూర్చున్నాడు.

ఏతస్మిన్నంతరే దేవి స చ బ్రాహ్మణపుంగవః

ఈలోపులో, ఓ దేవి, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు కూడా—

కథమేతావతఙ్కాలం మామూచుర్బ్రాహ్మణాశ్చ కిమ్ కథం కాలేఽనుసమ్ప్రాప్తః కిమేతదితి భాషతే

ఇంత కాలం ఎలా గడిచిపోయింది? బ్రాహ్మణులు నన్ను ఏమని పిలిచారు? ఈ సమయం ఎలా వచ్చింది? ఇది ఏమిటి అని అతడు అనుకుంటున్నాడు.

ఏతస్మిన్నంతరే దేవి బ్రాహ్మణాయ తతో మయా

అదే సమయంలో, ఓ దేవి, ఆ బ్రాహ్మణునికి నేను—

కిమిదం భ్రాంతరూపోఽసి కిం వా త్వం దృష్టవానసి

ఇది ఏమిటి? నీవు ఎందుకు అయోమయంగా కనిపిస్తున్నావు? లేకపోతే నీవు ఏమి చూసావు?

ఏవముక్తః స తు మయా భూమౌ కృత్వా శిరః స్వకమ్

నేను ఇలా అడిగినప్పుడు, అతడు తన తల నేలపై వంచాడు.

అహో దేవ ద్విజా ఏతే మాం వదన్తి జగద్గురో ఆగతోఽస్యపరాహ్నే కిం స్థలం విస్మృతవానసి

ఓ దేవా, ఓ ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడా, ఈ బ్రాహ్మణులు నన్ను ఇలా అంటున్నారు— 'జగద్గురూ, నీవు మధ్యాహ్నం వచ్చావు; ఏ స్థలాన్ని మర్చిపోయావు?'

అహం వ్యాధస్య వై భూత్వా భార్యా చ వ్యాధయోనిజా

నేను వేటగాడిగా జన్మించాను, నా భార్య కూడా వేటగాళ్ల వంశంలో పుట్టింది.

తస్మాచ్చైవ త్రయః పుత్రాస్తిస్రశ్చాపి చ కన్యకాః

ఆమెకు ముగ్గురు కుమారులు, ముగ్గురు కుమార్తెలు పుట్టారు.

స్నాతుం కదాచిద్గఙ్గాయాం గతోఽహం తీరభూమిగః ఉన్మజ్య స్వయం పునశ్చైవ ప్రాప్తో రూపం మునిస్తుతమ్

ఒకసారి, నేను గంగానదిలో స్నానం చేయడానికి నదికట్ట వద్దకు వెళ్లాను. అక్కడ నుంచి బయటకు వచ్చి, మళ్లీ మునులారా ప్రశంసించే రూపాన్ని పొందాను.

కిం మయా వికృతం కర్మ సేవమానేన మాధవ 125.

మాధవుని సేవలో నేను ఏ తప్పు చేశానో చెప్పండి.

భక్షితం కిమకర్మణ్యం సేవమానేన చాచ్యుత

అచ్యుతుని సేవలో నేను ఏ అనుచితమైనది తిన్నానో చెప్పండి.

ఏతదాచక్ష తత్త్వేన యేనాహం నరకం గతః

దయచేసి నిజాన్ని చెప్పండి; దేనివల్ల నేను నరకానికి వెళ్లాను?

మాయాలుబ్ధేన హి మయా పూర్వం విజ్ఞాపితో హ్యసి

మాయకు లోనై, నేను మునుపే నీకు చెప్పాను.

తతస్తస్య వచః శ్రుత్వా కారుణ్యపరిదేవితమ్

అతని దయతో కూడిన ఆవేదనభరితమైన మాటలు విని—

మా దుఃఖం కురు విప్రేన్ద్ర ఆత్మదోషసముద్భవమ్ యేన దుఃఖమనుప్రాప్తం తిర్యగ్యోనిం చ వై గతః

బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా, నీ తప్పు వల్ల కలిగిన ఈ బాధకు మనసు బాధపడవద్దు. ఆ కారణంగా నీవు బాధను అనుభవించావు, జంతు జన్మను పొందావు.

ఉక్తమేవ మయా పూర్వం శృణు బ్రాహ్మణపుఙ్గవ

నేను మునుపే చెప్పాను. విను, ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా.

దదామి దివ్యభోగాన్వై భౌమాన్వాపి తవేప్సితమ్

నీకు కావలసినదాన్ని — దివ్యమైన సుఖాలైనా, భౌమ సుఖాలైనా — నేను ఇస్తాను.

దృష్టా తు వైష్ణవీ మాయా యా త్వయా బ్రాహ్మణేప్సితా వర్షాణి చైవ పంచాశాన్నిషాదస్య గృహేఽపి న

నీవు కోరుకున్న వైష్ణవ మాయను చూశావు; నీవు వేటగాడి ఇంట్లో యాభై సంవత్సరాలు కూడా గడపలేదు.

అన్యచ్చ తే ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ ద్విజోత్తమ

మరొకటి కూడా నీకు చెబుతాను, విను పరమ పవిత్రుడా.

త్వయా న తత్కృతం కించిచ్ఛుభం వాశుభమేవ వా 125.

నీవు ఏ మంచి పనీ, చెడు పనీ చేయలేదు.

యత్త్వయా దుష్కృతం కర్మ వ్యభిచారశ్చ తత్ర వై

నీవు చేసిన పాపకార్యాలు, తప్పులు —

భవాన్తరే కృతం యచ్చ యేనేదం ప్రాప్తవాన్మహత్

మునుపటి జన్మలో నీవు చేసిన వాటివల్లే ఈ గొప్ప స్థితిని పొందావు.

మమ భక్తా ద్విజాః శుద్ధా యత్త్వయా నాభివాదితాః

నా భక్తులైన పవిత్ర ద్విజులను నీవు నమస్కరించలేదు.

యే చ భాగవతాః శుద్ధాస్తే నూనం మమ మూర్త్తయః విదితోఽస్మీహ విప్రేన్ద్ర తైరహం నాత్ర సంశయః

ఆ పవిత్ర భక్తులు నిజంగా నా స్వరూపమే; బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడా, వారికి నేను ఇక్కడ తెలిసినవాడిని — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

మమ దర్శనకామా యే తే మే భక్తా ద్విజాస్తథా

నన్ను దర్శించాలనుకునే ద్విజులు కూడా నా భక్తులే.

విశేషేణ కలౌ బ్రహ్మన్ద్విజరూపో హ్యవస్థితః

ప్రత్యేకంగా కలియుగంలో నేను బ్రాహ్మణ రూపంలో ఉంటాను.

యో మాం ప్రాప్తమిహేచ్ఛేత యస్యావాచ్యం న విద్యతే

ఈ లోకంలో నన్ను పొందాలని కోరుకునే వారికి ఏదీ చెప్పలేనిది ఉండదు.

గచ్ఛ బ్రాహ్మణ సిద్ధోఽసి యదా ప్రాణాన్విమోక్ష్యసి

వెళ్ళు బ్రాహ్మణా, నీవు సిద్ధుడవయ్యావు; ప్రాణాలు విడిచినపుడు నీవు మోక్షాన్ని పొందుతావు.