వరాహపురాణమ్

అథ కేనాపి గ్రాహేణ స్నాయమానా తపస్వినీ 125.

తర్వాత, స్నానం చేస్తున్నప్పుడు, ఆ తపస్విని ఏదో మొసలి చేత పట్టుబడింది.

న చాప్రియం మయాఽస్యుక్తా కదాచిదపి వాచకమ్

నేను ఎప్పుడూ ఆమెకు అసహ్యంగా, కఠినంగా ఏ మాటా చెప్పలేదు.

అథవాపి పిశాచేన భక్షితా భూతరాక్షసైః

లేదా, ఆమెను పిశాచుడు లేదా భూతరాక్షసులు తినేసి ఉండొచ్చు.

కిం కృతం దుష్కృతం పూర్వం మయా కర్మ సుసఙ్కటమ్

నేను గతంలో ఏ దుర్మార్గమైన, భయంకరమైన పని చేశానో?

ఏహి మే సుభగే కాన్తే మమ చిత్తానువర్త్తిని

ఓ సుభగే! ఓ ప్రియమైనవాడా! నా మనసుకు అనుగుణంగా నడిచే నీవు, నా దగ్గరకు రా.

మాం పశ్య త్వం వరారోహే త్రీన్పుత్రానతిబాలకాన్

ఓ సుందరీ, నన్ను మరియు నా ముగ్గురు చిన్న పిల్లలను చూడుము.

మమ పుత్రా రుదన్త్యేతే బాలకాస్తవ లాలసా

నాకు ప్రియమైన ఈ చిన్న పిల్లలు ఏడుస్తున్నారు.

కామం మాం క్షుధితం చైవ జ్ఞాస్యసే త్వం పిపాసితమ్

నీవు నన్ను ఆకలితో, దప్పితో ఉన్నవాడిగా తప్పక తెలుసుకుంటావు.

ఏవం విలపమానస్య నిషాదస్య త్వితస్తతః

ఈ విధంగా నిషాదుడు అక్కడక్కడా ఏడుస్తూ వాపోయాడు.

సుఖం యోగం చ తే నీత్వా సా గతా హ్యనివృత్తయే

ఆమె నీతో ఆనందంగా కలిసి జీవించి, ఇక తిరిగి రాని విధంగా వెళ్లిపోయింది.

నిషాదం భాషతే తత్ర గచ్ఛ కిం పరిక్లిశ్యసే 125.

అక్కడ అతడితో ఇలా అన్నాడు: "వెళ్ళు, ఎందుకు నీకు బాధ పెడుతున్నావు?"

ఏతే న త్యజనీయాస్తే కదాచిదపి పుత్రకాః

ఈ పిల్లలను ఎప్పుడూ వదిలిపెట్టకూడదు.

ఉవాచ మధురం వాక్యం దుఃఖశోకపరిప్లుతః

బాధతో, దుఃఖంతో నిండినవాడై, మృదువుగా మాట్లాడాడు.

సాన్త్వితోఽస్మి త్వయా విప్ర వచనైర్మధురాక్షరైః

నీ మధురమైన మాటలతో నేను ఓ బ్రాహ్మణా, ఓదార్పు పొందాను.

నిషదాస్య వచః శ్రుత్వా స మునిః సంశితవ్రతః

నిషాదుని మాటలు విని, ఆ దీక్షగల ముని—

మా రోదీర్వచ్మి భద్రం తే తవాహం సా ప్రియాఽభవత్

ఏడవవద్దు, నీకు మంగళం కలగాలి; నీకు ప్రియమైన ఆవిడ నేనే అయ్యాను.

పరివ్రాజవచః శ్రుత్వా నిషాదో విగతజ్వరః

సన్యాసి మాటలు విని, నిషాదుడికి బాధ తొలగిపోయింది.

కిమిదం భాషసే విప్ర అవ్యక్తం యత్కదాచన

ఓ బ్రాహ్మణా, నీవు ఈ అస్పష్టంగా, విచిత్రంగా ఏమి మాట్లాడుతున్నావు?

నిషాదస్య వచః శ్రుత్వా బ్రాహ్మణో దుఃఖమూర్చ్ఛితః

నిషాదుని మాటలు విని, బ్రాహ్మణుడు దుఃఖంతో మూర్చిపోయాడు.

శీఘ్రం గచ్ఛ స్వకం దేశమేతాన్ గృహ్య స్వబాలకాన్

తీవ్రంగా నీ పిల్లలను తీసుకుని, త్వరగా నీ ఇంటికి వెళ్ళు.

స తేన చోదితో హ్యేవం నిషాదో నావగచ్ఛతి 125.

అతని ప్రేరణతో నిషాదుడు అర్థం చేసుకోలేకపోయాడు.

కిం త్వయా దుష్కృతం కర్మ కృతం పూర్వం పురాతనమ్

నీవు పూర్వంలో ఏ దుష్కర్మ చేశావు?

కేన దోషేణ ప్రాప్తస్త్వం స్త్రీత్వం భూత్వా పుమాన్ పునః

ఏ దోషంతో, మునుపు పురుషుడవై, ఇప్పుడు స్త్రీగా జన్మించావు?

ఏవం తస్య వచః శ్రుత్వా స ఋషిః సంశితవ్రతః

అలా అతని మాటలు విని, ఆ ఋషి దృఢమైన వ్రతాన్ని పాటిస్తూ ఉన్నాడు.

నిషాద శృణు తత్త్వేన మత్కథాం చ ప్రజల్పతః

నిషాదా, నా కథను నేను చెప్పబోతున్నాను, దాన్ని జాగ్రత్తగా విను.

ఏకభక్తం మయాచారే అభక్ష్యం చైవ వర్జితమ్ కర్మభిర్బహుభిశ్చైవ మయా దర్శనకాఙ్క్షిణా

నేను రోజుకు ఒక్కసారి మాత్రమే భోజనం చేసేవాడిని, నిషిద్ధమైన ఆహారాలను తినకుండా ఉండేవాడిని, దర్శనం కోసం ఎన్నో కర్మలు చేశాను.

అథ దీర్ఘేణ కాలేన మయా దృష్టో జనార్ద్దనః

ఇలా చాలా కాలం తర్వాత, నాకు జనార్దనుడు దర్శనమిచ్చాడు.

మయా నాభీప్సితస్తస్మాద్దీయమానో వరస్తతః

నేను ఏ వరమూ కోరుకోలేదు కాబట్టి, ఆయన ఇచ్చిన వరాన్ని కూడా నేను ఆశించలేదు.

తతో మాం భాషతే విష్ణుర్మాయాం దృష్ట్వా హ్యలం ద్విజ

అప్పుడు విష్ణువు నన్ను చూసి, 'ఇప్పుడైతే మాయను చూశావు, చాలు ద్విజా,' అని అన్నాడు.