వరాహపురాణమ్

నిషాదస్య కులే జాతో భక్ష్యాభక్ష్యాశ్చ భక్షితాః

నిషాదుల ఇంట్లో పుట్టి, తినదగ్గదీ, తినకూడదీ అన్నీ తిన్నాను.

పేయాపేయం చ మే పీతం విక్రీతాశ్చాప్యవిక్రేయాః 125.

తాగదగ్గదీ, తాగకూడదీ అన్నీ తాగాను. అమ్మకూడని, కొనకూడని వాటిని కూడా అమ్మి, కొన్నాను.

వేశ్మన్యభోజ్యభోజ్యం చ భుక్తం చైవ న సంశయః

ఇంట్లో, అనుమతించబడినదీ, నిషిద్ధమైనదీ అన్నీ తిన్నాను — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

తతః కించాపరాధం వా కేన వా తద్విచిన్తయే

ఇంకా ఏదైనా తప్పు చేశానేమో, లేదా ఎవరో మరొకరు చేశారేమో అని ఆలోచించాను.

ఏతస్మిన్నంతరే భూమే నిషాదః క్రోధమూర్చ్ఛితః

అంతలోనే భూమిపై నిషాదుడు కోపంతో మునిగిపోయాడు.

తతో మృగయతే భార్యాం భక్తియుక్తాం శుభేక్షణామ్

తర్వాత, భక్తితో, మంగళకరమైన రూపంతో ఉన్న తన భార్యను వెతికాడు.

క్వ గతాసి ప్రియేఽస్మాకం త్యక్త్వా పుత్రాన్ గృహే చ మామ్

ప్రియమైనవాడా, నువ్వు మా పిల్లలను, నన్ను ఇంట్లో వదిలేసి ఎక్కడికి వెళ్లావు?

కిం ను పశ్యథ భార్యాం మే గఙ్గాతీరముపాగతా

నా భార్య గంగానది తీరానికి వచ్చినదాన్ని మీరు ఎవరైనా చూశారా?

తత్రైవ చ నరాః సర్వే మాయాతీర్థముపాగతాః

అక్కడే, అందరూ మాయాతీర్థానికి వచ్చారు.

ఇదం వాసశ్చ కుమ్భశ్చ నదీకూలే చ తిష్ఠతి

ఇక్కడ నదికట్టపై ఆమె వస్త్రం, కుంభం ఉన్నాయి.

అథ కేనాపి గ్రాహేణ స్నాయమానా తపస్వినీ 125.

తర్వాత, స్నానం చేస్తున్నప్పుడు, ఆ తపస్విని ఏదో మొసలి చేత పట్టుబడింది.

న చాప్రియం మయాఽస్యుక్తా కదాచిదపి వాచకమ్

నేను ఎప్పుడూ ఆమెకు అసహ్యంగా, కఠినంగా ఏ మాటా చెప్పలేదు.

అథవాపి పిశాచేన భక్షితా భూతరాక్షసైః

లేదా, ఆమెను పిశాచుడు లేదా భూతరాక్షసులు తినేసి ఉండొచ్చు.

కిం కృతం దుష్కృతం పూర్వం మయా కర్మ సుసఙ్కటమ్

నేను గతంలో ఏ దుర్మార్గమైన, భయంకరమైన పని చేశానో?

ఏహి మే సుభగే కాన్తే మమ చిత్తానువర్త్తిని

ఓ సుభగే! ఓ ప్రియమైనవాడా! నా మనసుకు అనుగుణంగా నడిచే నీవు, నా దగ్గరకు రా.

మాం పశ్య త్వం వరారోహే త్రీన్పుత్రానతిబాలకాన్

ఓ సుందరీ, నన్ను మరియు నా ముగ్గురు చిన్న పిల్లలను చూడుము.

మమ పుత్రా రుదన్త్యేతే బాలకాస్తవ లాలసా

నాకు ప్రియమైన ఈ చిన్న పిల్లలు ఏడుస్తున్నారు.

కామం మాం క్షుధితం చైవ జ్ఞాస్యసే త్వం పిపాసితమ్

నీవు నన్ను ఆకలితో, దప్పితో ఉన్నవాడిగా తప్పక తెలుసుకుంటావు.

ఏవం విలపమానస్య నిషాదస్య త్వితస్తతః

ఈ విధంగా నిషాదుడు అక్కడక్కడా ఏడుస్తూ వాపోయాడు.

సుఖం యోగం చ తే నీత్వా సా గతా హ్యనివృత్తయే

ఆమె నీతో ఆనందంగా కలిసి జీవించి, ఇక తిరిగి రాని విధంగా వెళ్లిపోయింది.

నిషాదం భాషతే తత్ర గచ్ఛ కిం పరిక్లిశ్యసే 125.

అక్కడ అతడితో ఇలా అన్నాడు: "వెళ్ళు, ఎందుకు నీకు బాధ పెడుతున్నావు?"

ఏతే న త్యజనీయాస్తే కదాచిదపి పుత్రకాః

ఈ పిల్లలను ఎప్పుడూ వదిలిపెట్టకూడదు.

ఉవాచ మధురం వాక్యం దుఃఖశోకపరిప్లుతః

బాధతో, దుఃఖంతో నిండినవాడై, మృదువుగా మాట్లాడాడు.

సాన్త్వితోఽస్మి త్వయా విప్ర వచనైర్మధురాక్షరైః

నీ మధురమైన మాటలతో నేను ఓ బ్రాహ్మణా, ఓదార్పు పొందాను.

నిషదాస్య వచః శ్రుత్వా స మునిః సంశితవ్రతః

నిషాదుని మాటలు విని, ఆ దీక్షగల ముని—

మా రోదీర్వచ్మి భద్రం తే తవాహం సా ప్రియాఽభవత్

ఏడవవద్దు, నీకు మంగళం కలగాలి; నీకు ప్రియమైన ఆవిడ నేనే అయ్యాను.

పరివ్రాజవచః శ్రుత్వా నిషాదో విగతజ్వరః

సన్యాసి మాటలు విని, నిషాదుడికి బాధ తొలగిపోయింది.

కిమిదం భాషసే విప్ర అవ్యక్తం యత్కదాచన

ఓ బ్రాహ్మణా, నీవు ఈ అస్పష్టంగా, విచిత్రంగా ఏమి మాట్లాడుతున్నావు?

నిషాదస్య వచః శ్రుత్వా బ్రాహ్మణో దుఃఖమూర్చ్ఛితః

నిషాదుని మాటలు విని, బ్రాహ్మణుడు దుఃఖంతో మూర్చిపోయాడు.