వరాహపురాణమ్

ఏతదర్థం మయా భద్ర గుహ్యం నోక్తం తథా స్వకమ్

ఈ కారణంగా, స్నేహితీ, నా రహస్యాన్ని ముందుగా చెప్పలేదు.

క్షుత్పిపాసాపరిశ్రాన్తా చిల్లీ గగనగామినీ

ఆకలి దాహాలతో అలసిపోయిన ఆ చిల్లీ పక్షి, ఆకాశంలో ఎగురుతూ—

అథ కశ్చిన్మృగవ్యాధో హత్వా వనచరాన్బహూన్

అప్పుడొక వేటగాడు, అడవిలో ఉండే అనేక జంతువులను చంపి—

ప్రవృత్తోఽగ్నిముపాదాయ తావదుడ్డీయ సత్వరమ్

వాడు అగ్ని వెలిగించడం ప్రారంభించాడు. అదే సమయంలో ఆ పక్షి వేగంగా పైకి ఎగిరింది.

న చ సక్తాస్మి సంహర్త్తుం మాంసభారప్రపీడితా

కానీ, మాంసపు భారంతో నేను తప్పించుకోలేకపోయాను.

భక్షయిత్వా తతో మాంసం వ్యాధః సంహృష్టమానసః

ఆ వేటగాడు మాంసం తినిపోయి, మనస్సులో ఆనందంగా మారాడు.

తావద్దదర్శ మాం తత్ర ఖాదన్తీం మాంసపిణ్డికామ్ 122.

అప్పుడే, నేను అక్కడ మాంసపు ముక్కను తింటూ ఉండగా, నన్ను చూశాడు.

విద్ధా బాణేన మాం తత్ర భక్షయన్తమిపాతయత్

నేను మాంసం తింటూ ఉండగా, వాడు నన్ను బాణంతో గాయపరిచాడు. నేను అక్కడే పడిపోయాను.

పతితాస్మ్యవశా భద్ర కాలతన్త్రే దురాసదే

స్నేహితీ, నేను ఏమీ చేయలేక, కాలచక్రంలో చిక్కుకొని పడిపోయాను.

జాతాస్మి త్వత్ప్రియా చాపి స్మరన్తీ పూర్వజన్మ తత్

అప్పటి జన్మను గుర్తు చేసుకుంటూ, ఇప్పుడు నీ ప్రియంగా పుట్టాను.

గలితాన్యల్పశేషాణి ప్రాణనాథ సమీపతః

ప్రాణనాథా, నీ దగ్గర ఉండగా, నా మిగిలిన ప్రాణాలు కూడా మెల్లగా పోతున్నాయి.

ఆనీతోఽసి మయా భద్ర స్థానం కోకాముఖం ప్రతి

ఓ భాగ్యవంతురాలా, నిన్ను నేను కోకాముఖం అనే ప్రదేశానికి తీసుకొచ్చాను.

ఉత్తమే తు కులే జాతా మానుషీ జాతిమాశ్రితాః

నీవు ఉత్తమ కుటుంబంలో జన్మించి, మానవ జన్మను పొందినవాడివి.

తం తమేవ కరిష్యామి విష్ణులోకే సుఖావహమ్

ఆ ప్రదేశాన్ని నేను విష్ణు లోకంలో ఆనందాన్ని కలిగించేదిగా చేస్తాను.

విస్మయం పరమం గత్వా సాధు సాధ్విత్యపూజయత్

అతను అద్భుత ఆశ్చర్యంతో, 'బాగుంది, బాగుంది' అని పూజించాడు.

తచ్ఛ్రుత్వా కానిచిద్దేవీ స్వయం చక్రే పతివ్రతా

అది విని కొన్ని దేవతలు తామే తమ భర్తలకు అంకితమయినవారయ్యారు.

తత్తత్సర్వేఽపి కుర్వంతి విధిదృష్టేన కర్మణా 122.

వారు అందరూ నియమానుసారం ఆ కార్యాలను చేశారు.

దదతుః పరమప్రీతౌ పాత్రేభ్యశ్చ యథార్హతః

వారు పరమానందంతో, యోగ్యులైన వారికి తగిన విధంగా దానం చేశారు.

బ్రాహ్మణేభ్యో దదుః స్వాని విష్ణుభక్త్యా యతవ్రతాః

విష్ణుభక్తితో వ్రతాచారిణులు తమ సొత్తును బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చారు.

తత్క్షేత్రస్య ప్రభావేణ శ్వేతద్వీపముపాగతాః

ఆ పవిత్ర క్షేత్ర ప్రభావంతో వారు శ్వేతద్వీపానికి చేరుకున్నారు.

ముక్త్వా తు మానుషం భావం శ్వేతద్వీపముపాగతః

మానవ స్వభావాన్ని వదిలి, వారు శ్వేతద్వీపానికి వెళ్లారు.

( శుక్లామ్బరధరా దివ్యభూషణైశ్చ విభూషితాః

వారు తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, దివ్యాభరణాలతో అలంకరించబడ్డారు.

స్త్రియోఽపి దివ్యా యత్రత్యా దివ్యభూషణభూషితాః

అక్కడి స్త్రీలు కూడా దివ్యులు, దివ్యాభరణాలతో అలంకరించబడ్డారు.

మయి శుద్ధం పరం భావమారూఢాః సత్యవర్చ్చసః

వారు నాపై శుద్ధమైన, పరమమైన భక్తిని పొందారు; వారు సత్యనిష్ఠులు.

యత్ర మత్స్యశ్చ చిల్లీ చ సకామా యే సమాగతాః

అక్కడ మత్స్యుడు, చిల్లీ మరియు కోరికతో వచ్చినవారు ఉన్నారు.

తే చ విష్ణుమయాన్ధర్మాన్ద్విజస్తాంస్తాన్త్సమాచరేత్

ద్విజులు విష్ణుమయమైన ఆ ధర్మాలను ఆచరించాలి.

తేఽపి కుర్వన్తి కర్మాణి మమ భక్తా వ్యవస్థితాః 122.

నాపై భక్తితో ఉన్నవారు కూడా నా కార్యాలను చేస్తూ ఉంటారు.

కుర్వన్తో మమ కర్మాణి భావ్యం పంచత్వమాగతాః

నా కార్యాలను చేస్తూ, వారు ఐదు మూలకాల్లో లీనమవుతారు.

మానుషం భావముత్సృజ్య మమ లోకముపాగతః

మానవ స్వభావాన్ని వదిలి, వారు నా లోకానికి చేరుకున్నారు.