వరాహపురాణమ్

ముచ్యతాం మానుషం భావం తాం జాతిం స్మర పౌర్వికీమ్ 122.

నీ మానవ స్వభావాన్ని విడిచిపెట్టు; నీ పూర్వ వంశాన్ని గుర్తు చేసుకో.

మన్మాతాపితరౌ గత్వా ప్రసాదయ శుచిస్మితే

నా తల్లి తండ్రుల వద్దకు వెళ్లి, ఓ ముద్దుబొమ్మా, వారి అనుగ్రహాన్ని పొందు.

తయోరాజ్ఞాం పురస్కృత్య మానయిత్వా యథార్హతః

వారి ఆజ్ఞను స్వీకరించి, యథావిధిగా గౌరవించి,

స్వపూర్వజన్మవృత్తం తు దేవానామపి దులర్భమ్

తన పూర్వజన్మ కథను దేవతలకు కూడా తెలుసుకోవడం చాలా కష్టం.

తతః సా హ్యనవద్యాఙ్గీ శ్వశ్రూశ్వశురయోః పురః

అంతటితో, అన్ని అవయవాలలో నిష్కళంకమైన ఆమె, తన అత్త అత్తయ్యల ముందు నిలిచింది.

కించిద్విజ్ఞప్తుకామాస్మి తత్ర వామవధీయతామ్

నేను ఒక విషయం చెప్పాలనుకుంటున్నాను. దయచేసి అక్కడ మీరు శ్రద్ధగా వినండి.

పుణ్యే కోకాముఖే గన్తుమిచ్ఛావస్తత్ర వాం గురూ

పవిత్రమైన కోకాముఖానికి వెళ్లాలని నా కోరిక ఉంది. అందుకు మీ మార్గదర్శనం కావాలి.

అద్య యావత్కిమపి వాం యాచితం న మయా క్వచిత్

ఇప్పటి వరకు నేను మీ ఇద్దరినీ ఏ విషయానికైనా అడగలేదు.

శిరావేదేనయా యుక్తః సదా తవ సుతో హ్యయమ్

మీ కుమారుడు ఎప్పుడూ తలనొప్పితో బాధపడుతున్నాడు.

సుఖాని సర్వవిషయాన్విసృజ్య పరిపీడితః

అన్ని సుఖాలను, ఆనందాలను వదిలేసి, అతడు చాలా బాధపడుతున్నాడు.

కదాచిన్నోక్తపూర్వం తే రహస్యం పరమం మహత్ 122.

ఈ గొప్ప రహస్యాన్ని నేను మీకు ఎప్పుడూ చెప్పలేదు.

దమ్పతిభ్యాం హి మననం రోచతాం సర్వథైవ హి

భర్త, భార్య ఇద్దరూ ఈ విషయాన్ని అన్ని విధాలా ఆలోచించాలి.

కరేణ స్వయమాదాయ వధూం పుత్రమువాచ హ

వధువును చేతిపట్టి, కుమారుడు మాట్లాడాడు.

హస్త్యశ్వరథ యానాని స్త్రియశ్చాప్సరసోపమాః

ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు, వాహనాలు, అప్సరసులకు సమానమైన స్త్రీలు—

శరణం విత్తయో రాజ్యం త్వయి సర్వం ప్రతిష్ఠితమ్

ధనం, ఆశ్రయం, రాజ్యం— ఇవన్నీ నీలోనే స్థిరంగా ఉన్నాయి.

త్వయి ప్రతిష్ఠితాః ప్రాణాః సన్తానం చ తదుత్తరమ్

నీ మీదే ప్రాణాలు, సంతానం ఆధారపడి ఉన్నాయి.

పితుః పాదౌ గృహీత్వా చ ప్రోవాచ వినయాన్వితః

తండ్రి పాదాలను పట్టుకుని, వినయంగా మాట్లాడాడు.

గన్తుమిచ్ఛామి తత్రాహం తూర్ణం కోకాముఖం మహత్

నేను ఆ గొప్ప కోకాముఖానికి త్వరగా వెళ్లాలని కోరుకుంటున్నాను.

తదా రాజ్యం బలం కోశో మమైవైతన్న సశంయః ।। తత్రైవ గమనాన్మహ్యం వేదనా నాశమేష్యతి

అప్పుడు రాజ్యం, సేన, ఖజానా అన్నీ నిస్సందేహంగా నా వశంలో ఉంటాయి. అక్కడికి వెళ్లితే నా బాధ పూర్తిగా పోతుంది.

పుత్రోక్తమవధార్యైవ శకానామధిపో నృపః

కుమారుడు చెప్పిన మాటలు గ్రహించిన శక రాజు—

వణిజశ్చైవ పౌరాశ్చ వైశ్యాశ్చాపి వరాఙ్గనాః 122.

వాణిజులు, పట్టణవాసులు, వైశ్యులు, శ్రేష్ఠమైన స్త్రీలు—

అథ దీర్ఘేణ కాలేన ప్రాప్తః కోకాముఖం త్విదమ్ ।। తత్ర గత్వా వరారోహా భర్త్తారమిదమబ్రవీత్

చిరకాలం తరువాత, అతడు ఈ కోకాముఖానికి చేరుకున్నాడు. అక్కడికి వెళ్లి, శ్రేష్ఠమైన స్త్రీ తన భర్తతో ఇలా చెప్పింది.

పూర్వపృష్టం మయా యత్తే వక్ష్యామీతి చ మాం ప్రతి

నువ్వు ముందు అడిగినదాన్ని ఇప్పుడు నేను చెప్పబోతున్నాను.

నిశమ్యేతి ప్రియాప్రోక్తం రాజపుత్రో యశస్విని

తన ప్రియమైనవారి మాటలు విని, ఆ మహిమాన్విత రాజకుమారుడు—

రజనీ సమ్ప్రవృత్తేయం సుఖం స్వాపో విధీయతామ్

ఇప్పటికే రాత్రి వచ్చింది. మనం సుఖంగా విశ్రాంతి తీసుకొని నిద్రిద్దాం.

ప్రభాతాయాం తు శర్వర్యాం స్నాతౌ క్షౌమవిభూషితౌ

ఉదయం అయ్యాక, స్నానం చేసి, మెత్తని వస్త్రాలు ధరించి—

వ్యాధేన నిగృహీతోఽస్మి బడిశేన జలేచరః

నేను వేటగాడి చేత పట్టుబడ్డాను, నీటిలో ఉండే చేప బండికి చిక్కినట్టు.

తేన తస్య ప్రహారేణ జాతా శిరసి వేదనా 122.

అతని ఆ దెబ్బతో నా తలలో నొప్పి పుట్టింది.

ఏతత్తే కథితం భద్రే పూర్వపృష్టం చ యత్త్వయా

సౌమ్యే, నువ్వు ముందుగా అడిగింది ఇదే. నేను నీకు చెప్పాను.