వరాహపురాణమ్

ఏతే పాశుపతాశ్చైషాం కోకా భాగవతస్య హ

ఇవి పాశుపత ఆచారాలు. కోకా మాత్రం భాగవతులకు చెందినది.

కృతం కోకాముఖే చైవ మమ క్షేత్రే హి సున్దరి 122.

సుందరి, నా పవిత్ర క్షేత్రంలో, కోకా ద్వారంలో ఒక ఆచారం నిర్వహించబడింది.

తత్రాల్పేనామ్బునా యుక్తే హ్రదే మత్స్యస్తు తిష్ఠతి తస్య హస్తాచ్చ బలవాన్మత్స్యస్తూర్ణం వినిర్గతః

అక్కడ, తక్కువ నీటితో ఉన్న ఒక చెరువులో ఒక చేప ఉండేది. ఆ చేప నోటిలోంచి బలమైన మరో చేప వేగంగా బయటకు వచ్చింది.

నిపత్య తం గృహీత్వైవ ప్రోడ్డీనస్త్వరయాన్వితః

ఆ చేప పడి, దానిని పట్టుకుని, త్వరగా దూరంగా దూకింది.

తత్క్షేత్రస్య ప్రభావేణ రాజపుత్రోఽభవత్ప్రభుః

ఆ క్షేత్ర శక్తితో, రాజ కుమారుడు ప్రభువుగా మారాడు.

అథ కాలేన తస్యైవ మృగవ్యాధస్య చాఙ్గనా

అంతటితో, కొంతకాలానికే, ఆ మృగవ్యాధుని భార్య—

ఏకా చిల్లీ మాంసలుబ్ధా తద్ధస్తాన్మాంసగర్ద్ధినీ

ఒక చిల్లీ, మాంసం కోసం ఆశతో, అతని చేతిలోని మాంసాన్ని తినాలని తహతహలాడింది.

మృగవ్యాధా బలాన్మాంసం హర్తుకామాం తు చిల్లికామ్

మృగవ్యాధుడు బలవంతంగా ఆ మాంసం కోరికతో ఉన్న చిల్లీని పట్టుకోవాలని యత్నించాడు.

ఆకాశాత్పాతితా భద్రే కోకాయాం మమ సన్నిధౌ

మంచిదీ, ఆ చిల్లీ ఆకాశం నుంచి పడిపోయి, నా సమక్షంలో కోకాలోకి వచ్చింది.

సా వ్యవర్ద్ధత కన్యా తు వయోరూపగుణాన్వితా

ఆమె కన్యగా పెరిగి, యవ్వనం, అందం, గుణాలతో నిండిపోయింది.

రూపవాన్గుణవాఞ్ఛూరో యుద్ధకార్యార్థనిశ్చితః

అతడు అందంతో, మంచి గుణాలతో, ధైర్యంతో, యుద్ధంలో నిశ్చయంగా ఉండేవాడు.

రూపవాన్గుణవాఞ్ఛూరో యుదకార్యార్థనిష్ఠితః 122.

అతడు అందమైనవాడు, మంచి లక్షణాలు కలవాడు, వీరుడు, యుద్ధంలో స్థిరంగా ఉండేవాడు.

అథ కేనచిత్కాలేన శక ఆనన్దపూరకే

తర్వాత, కొంతకాలం తర్వాత, ఆనందంతో నిండిన కాలంలో—

తథా తు తౌ సమాసాద్య పరస్పరమథ క్రమాత్

అలా, ఆ ఇద్దరూ క్రమంగా ఒకరినొకరు కలుసుకున్నారు.

స వై తథా సమం నిత్యం సా చ తేన సమం శుభా

అతడు ఎప్పుడూ ఆమెతో ఉండేవాడు, ఆమె కూడా అతనితో కలిసి శుభంగా ఉండేది.

గచ్ఛత్యేవం బహుతరే కాలే చైవాప్యనిందితా

అలా కాలం గడుస్తూ, ఆమె ఎలాంటి అపవాదం లేకుండా ఉండింది.

భజమానా వినీతా చ సౌహృదాచ్చ విశేషతః

ఆమె భక్తిగా, వినయంగా, ప్రత్యేకంగా స్నేహభావంతో ఉండేది.

రాజపుత్రస్తస్తోఽప్యత్ర శకానాం నందవర్ద్ధనః

అక్కడ శకుల మహిమను పెంచిన యువరాజు కూడా నిలిచివున్నాడు.

యే కేచిద్భిషజస్తత్ర గదేషు కుశలాః శుభే

అక్కడ ఉన్న వ్యాధులను నయం చేయడంలో నైపుణ్యం కలిగిన వైద్యులు అందరూ,

ననాశ నైవ సంయాతః కాలో బహుతిథస్తతః

వారిలో ఎవ్వరూ సఫలత పొందలేదు, కాలం కూడా వృథాగా గడిచిపోయింది.

అయనే గత ఏతేషాం వృత్తం కౌతూహలం భువి 122.

ఋతువు ముగిసిన తర్వాత, వారి ప్రవర్తన కథ భూమిపై అందరిలో ఆసక్తిగా మారింది.

తతః సర్వానవద్యాఙ్గీ భర్త్తారమిదమబ్రవీత్

తర్వాత, అన్ని అవయవాలలో నిష్కళంకమైన ఆమె భర్తతో ఇలా చెప్పింది.

ఏతదాచక్ష్వ తత్త్వేన యద్యహం చ తవ ప్రియా

నిజంగా నేను నీకు ప్రియమైనవాడినైతే, ఈ విషయాన్ని నిస్సందేహంగా చెప్పు.

కుర్వన్తి తవ కర్మాణి వేదనా చ న గచ్ఛతి

నీవు నీ కర్తవ్యాలను చేస్తూ ఉన్నా, నీ బాధ మాత్రం తగ్గడం లేదు.

ఇదం కిం విస్మృతా భద్రే సర్వవ్యాధిసమన్వితమ్

ఇది ఏమిటి సౌమ్యా? నీవు అన్ని వ్యాధులతో బాధపడుతూ, ఏదైనా మర్చిపోయావా?

సంసారసాగరారూఢం నాతిప్రష్టుం త్వమర్హసి

సంసారసముద్రంలో మునిగినవాడిని నీవు ఎక్కువగా ప్రశ్నించకూడదు.

తతః కదాచిచ్ఛయనే సుప్తౌ తౌ దమ్పతీ కిల

తర్వాత, ఒకసారి ఆ dampatulu ఇద్దరూ మంచంపై నిద్రిస్తున్నప్పుడు,

కథయస్వ తమేవార్థం యన్మయా పూర్వపృచ్ఛితమ్

నేను మునుపు అడిగిన అదే విషయాన్ని నీవు చెప్పు.

గోప్యం వా కించిదస్తీహ కిం గోపయసి మే పురః

ఇక్కడ దాచాల్సినదేదైనా ఉందా? నీవు నా ముందు ఎందుకు దాచిపెడుతున్నావు?