వరాహపురాణమ్

మమ లోకస్థితా సా వై భర్త్తారం ప్రసమీక్షతే

నా లోకంలో స్థిరంగా ఉండి, ఆమె భర్తను అనురాగంతో చూస్తుంది.

స తతోఽత్ర ప్రతీక్షేత భార్యాం భర్త్తరి వత్సలామ్

అలాగే, భర్త కూడా తన భార్యను ప్రేమగా చూడాలి.

ఋషయో మాం న పశ్యన్తి మమ కర్మపథే స్థితాః

కర్మ మార్గంలో స్థిరంగా ఉన్న ఋషులు కూడా నన్ను చూడలేరు.

కిం పునర్మానుషా యే చ మమ కర్మవ్యవస్థితాః

అయితే, నా కర్మ మార్గంలో ఉన్న మానవులు ఎలా నన్ను చేరగలరు?

మమ మాయావిమూఢాస్తు న ప్రపద్యన్తి మాధవి

మాధవి! నా మాయలో మాయలోపోయిన వారు నన్ను చేరరు.

తానహం భావసంసిద్ధాన్బుద్ధ్వా సంవిభజామి వై

మనస్సులో సిద్ధి పొందినవారిని నేను తెలుసుకొని వారికి అనుగ్రహిస్తాను.

తేనేదం కథితం దేవి ఆఖ్యానం ధర్మసంయుతమ్

అలా, దేవీ! ధర్మంతో కూడిన ఈ కథను చెప్పాను.

తతో న చోపదిష్టాయ న శఠాయ ప్రదాపయేత

అందువల్ల, ఇది బోధించబడని వారికి లేదా మోసపూరితులకు చెప్పకూడదు.

శఠాయ చ న దాతవ్యం నాస్తికాయ న మాధవి 117.

మోసపూరితులకు, నాస్తికులకు, మాధవి! దీనిని చెప్పరాదు.

ఏతత్తే కథితం దేవి మమ ధర్మం మహౌజసమ్

దేవీ! నా మహత్తరమైన ధర్మాన్ని నీకు వివరించాను.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే ద్వాత్రింశదపరాధకథనం నామ సప్తదశాధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో 'ముప్పై రెండు అపరాధాల కథ' అనే నూరి పదిహేడు అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ దేవోపచారవిధిః శృణు తత్త్వేన మే భద్రే ప్రాయశ్చిత్తం యథావిధి

ఇప్పుడు దేవతల పూజావిధానం. భద్రే! expiation విధానాన్ని నా మాటలు శ్రద్ధతో విను.

వక్ష్యమాణేన మన్త్రేణ ఉద్ధృత్య దన్తకాష్ఠకమ్

చెప్పబోయే మంత్రంతో, దంత కష్ఠాన్ని తీసుకోవాలి.

దీపే ప్రజ్వాలితే తత్ర హస్తశౌచం తు కారయేత్

దీపం వెలిగించిన తరువాత, అక్కడ చేతులను శుభ్రంగా కడుక్కోవాలి.

వన్దయిత్వాస్య చరణౌ దన్తధావనమానయేత్

ఆయన పాదాలకు నమస్కరించి, దంతధావనం చేయాలి.

మన్త్రశ్చ – భువనభవన రవిసంహరణ అనన్తో మధ్యశ్చేతి గృహ్ణేమం భువనం దన్తధావనమ్

మంత్రం ఇలా ఉంది — భువనాలకు ఆధారమైనవాడా, సూర్యుని తీయగలవాడా, అనంతుడా, మధ్యలో ఉన్నవాడా, ఈ భూమిని మనం దంతధావనం కోసం తీసుకుంటున్నాం.

యత్త్వయా భాషితం సర్వమేవం ధర్మవినిశ్చయమ్

నీవు చెప్పింది అన్నీ నిజంగా ధర్మాన్ని పూర్తిగా నిర్ణయించేవే.

నిత్యం శిరసోత్తార్య ధృత్వా శిరసి చాత్మనః

ప్రతిసారి తల పైకెత్తి, తన తలపై ఉంచాలి.

కార్యాణి ముఖకర్మాణి స్వల్పేన సలిలేన చ

నోటి పనులు కొద్దిగా నీటితో చేయాలి.

ఇష్ట్వేమముక్తమన్త్రేణ సంసారాత్తు ప్రముచ్యతే

ఈ అఖండ మంత్రంతో పూజ చేసినవాడు సంసార బంధనాల నుంచి విముక్తి పొందుతాడు.

మన్త్రశ్చ- తద్భగవన్త్వాం గుణశ్చ ఆత్మనశ్చాపి గృహ్ణ వారిణః సర్వదేవతానాం ముఖమేవ ప్రక్షాలయేత్ 118.

మంత్రం ఇలా ఉంది — ప్రభూ, నీ స్వరూపాన్ని, నీ గుణాలను, నీ ఆత్మను నీటితో స్వీకరించు; అన్ని దేవతల నోటిని శుద్ధి చేయుము.

తతః పుష్పాఞ్జలిం దత్త్వా భగవన్ భక్తవత్సల

తర్వాత పుష్పాలను సమర్పించి, భక్తులను కాపాడే ప్రభువా—

మన్త్రజ్ఞానాం యజ్ఞయష్టారం భూతస్రష్టారమేవ చ

మంత్రాలను తెలిసినవాడికి, యజ్ఞాన్ని నిర్వహించేవాడికి, సృష్టికర్తకూ—

కాయం నిపతితం కృత్వా ప్రసీదేతి జనార్ద్దనమ్

శరీరాన్ని నేలపై పడగొట్టి, జనార్దనుని ప్రసన్నంగా చేసుకోవాలి.

మన్త్రైర్లబ్ధ్వా సంజ్ఞాం త్వయి నాథ ప్రసన్నే త్వదిచ్ఛాతో హ్యపి యోగినాం చైవ ముక్తిః

మంత్రాల ద్వారా గుర్తింపు పొందినవాడు, నీవు సంతోషిస్తే, నీ ఇష్టానుసారం యోగులకు కూడా ముక్తి లభిస్తుంది.

. యతస్త్వదీయః కర్మకరోఽహమస్మి త్వయోక్తం యత్తేన దేవః ప్రసీదతు

నీ పనిని చేసే సేవకుడిని నేను; నీవు చెప్పిన ప్రకారం దేవుడు సంతోషించాలి.

ఏవం మన్త్రవిధిం కృత్వా మమ భక్తివ్యవస్థితః

ఇలా మంత్రవిధిని చేసి, నా భక్తిలో స్థిరంగా ఉండి—

ఏవం సర్వం సమాదాయ మమ కర్మ దృఢవ్రతః

ఇలా అన్నీ స్వీకరించి, నా పనిలో దృఢనిశ్చయంతో ఉండాలి—

తతః స్నేహం సముద్దిశ్య మంత్రజ్ఞః కర్మకారకః

తర్వాత ప్రేమతో, మంత్రాన్ని తెలిసినవాడు, పనులు చేసే వాడు—