వరాహపురాణమ్

అపరాధం త్వష్టవింశం కల్పయామి గుణాన్వితే

గుణవంతుడా, ఇరవై ఎనిమిది వ్రోధాన్ని నేను నిర్ణయిస్తున్నాను.

ఏకోనవింశాపరాధో న స స్వర్గేషు గచ్ఛతి

పంతొమ్మిదవ వ్రోధం వల్ల స్వర్గానికి చేరుకోలేరు.

త్రింశకం చాపరాధం తం కల్పయామి యశస్విని

పేరు గొప్పవాడా, ముప్పై వ్రోధాన్ని నేను నిర్ణయిస్తున్నాను.

ఏకత్రింశం చాపరాధం కల్పయామి మనస్విని

మంచి మనస్సున్నవాడా, ముప్పై ఒకటి వ్రోధాన్ని నేను నిర్ణయిస్తున్నాను.

మహాపరాధం జనీయాద్ద్వాత్రింశం తం మమ ప్రియే

ప్రియమైనవాడా, ముప్పై రెండు వ్రోధం గొప్ప తప్పుగా భావించబడుతుంది.

కృత్వా చావశ్యకం కర్మ మమ లోకం చ గచ్ఛతి

అవసరమైన పనిని చేసి, నా లోకాన్ని పొందుతాడు.

అహింసాపరమశ్చైవ సర్వభూతదయాపరః

అతడు హింసకు దూరంగా ఉండి, అన్ని జీవుల పట్ల దయతో ఉంటాడు.

నిగృహ్య చేన్ద్రియగ్రామమపరాధవివర్జితః

ఇంద్రియాలను అదుపులో పెట్టుకొని, తప్పులు చేయకుండా ఉండాలి.

శాస్త్రజ్ఞః కుశలశ్చైవ మమ కర్మపరాయణః 117.

శాస్త్రజ్ఞానం కలిగి, నైపుణ్యంతో, నా కార్యాలలో నిబద్ధతతో ఉండాలి.

ఆచార్యభక్తా దేవేషు భక్తా భర్తరి వత్సలా

ఆచార్యునికి భక్తితో, దేవతలకు భక్తితో, భర్తను ప్రేమతో చూసేవారై ఉండాలి.

మమ లోకస్థితా సా వై భర్త్తారం ప్రసమీక్షతే

నా లోకంలో స్థిరంగా ఉండి, ఆమె భర్తను అనురాగంతో చూస్తుంది.

స తతోఽత్ర ప్రతీక్షేత భార్యాం భర్త్తరి వత్సలామ్

అలాగే, భర్త కూడా తన భార్యను ప్రేమగా చూడాలి.

ఋషయో మాం న పశ్యన్తి మమ కర్మపథే స్థితాః

కర్మ మార్గంలో స్థిరంగా ఉన్న ఋషులు కూడా నన్ను చూడలేరు.

కిం పునర్మానుషా యే చ మమ కర్మవ్యవస్థితాః

అయితే, నా కర్మ మార్గంలో ఉన్న మానవులు ఎలా నన్ను చేరగలరు?

మమ మాయావిమూఢాస్తు న ప్రపద్యన్తి మాధవి

మాధవి! నా మాయలో మాయలోపోయిన వారు నన్ను చేరరు.

తానహం భావసంసిద్ధాన్బుద్ధ్వా సంవిభజామి వై

మనస్సులో సిద్ధి పొందినవారిని నేను తెలుసుకొని వారికి అనుగ్రహిస్తాను.

తేనేదం కథితం దేవి ఆఖ్యానం ధర్మసంయుతమ్

అలా, దేవీ! ధర్మంతో కూడిన ఈ కథను చెప్పాను.

తతో న చోపదిష్టాయ న శఠాయ ప్రదాపయేత

అందువల్ల, ఇది బోధించబడని వారికి లేదా మోసపూరితులకు చెప్పకూడదు.

శఠాయ చ న దాతవ్యం నాస్తికాయ న మాధవి 117.

మోసపూరితులకు, నాస్తికులకు, మాధవి! దీనిని చెప్పరాదు.

ఏతత్తే కథితం దేవి మమ ధర్మం మహౌజసమ్

దేవీ! నా మహత్తరమైన ధర్మాన్ని నీకు వివరించాను.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే ద్వాత్రింశదపరాధకథనం నామ సప్తదశాధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో 'ముప్పై రెండు అపరాధాల కథ' అనే నూరి పదిహేడు అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ దేవోపచారవిధిః శృణు తత్త్వేన మే భద్రే ప్రాయశ్చిత్తం యథావిధి

ఇప్పుడు దేవతల పూజావిధానం. భద్రే! expiation విధానాన్ని నా మాటలు శ్రద్ధతో విను.

వక్ష్యమాణేన మన్త్రేణ ఉద్ధృత్య దన్తకాష్ఠకమ్

చెప్పబోయే మంత్రంతో, దంత కష్ఠాన్ని తీసుకోవాలి.

దీపే ప్రజ్వాలితే తత్ర హస్తశౌచం తు కారయేత్

దీపం వెలిగించిన తరువాత, అక్కడ చేతులను శుభ్రంగా కడుక్కోవాలి.

వన్దయిత్వాస్య చరణౌ దన్తధావనమానయేత్

ఆయన పాదాలకు నమస్కరించి, దంతధావనం చేయాలి.

మన్త్రశ్చ – భువనభవన రవిసంహరణ అనన్తో మధ్యశ్చేతి గృహ్ణేమం భువనం దన్తధావనమ్

మంత్రం ఇలా ఉంది — భువనాలకు ఆధారమైనవాడా, సూర్యుని తీయగలవాడా, అనంతుడా, మధ్యలో ఉన్నవాడా, ఈ భూమిని మనం దంతధావనం కోసం తీసుకుంటున్నాం.

యత్త్వయా భాషితం సర్వమేవం ధర్మవినిశ్చయమ్

నీవు చెప్పింది అన్నీ నిజంగా ధర్మాన్ని పూర్తిగా నిర్ణయించేవే.

నిత్యం శిరసోత్తార్య ధృత్వా శిరసి చాత్మనః

ప్రతిసారి తల పైకెత్తి, తన తలపై ఉంచాలి.

కార్యాణి ముఖకర్మాణి స్వల్పేన సలిలేన చ

నోటి పనులు కొద్దిగా నీటితో చేయాలి.