వరాహపురాణమ్

ఋతుకాలాభిగామీ చ శాన్తాత్మా మోహవర్జితః

సమయానికి భార్యను సమీపించేవాడు, మనసు ప్రశాంతంగా ఉండేవాడు, మాయకు దూరంగా ఉండేవాడు,

గురుసమ్పూజకో నిత్యం యుక్తో భక్తానువత్సలః

గురువును ప్రతిదినం గౌరవించేవాడు, ఎల్లప్పుడూ స్థిరంగా ఉండేవాడు, భక్తుల పట్ల ప్రేమతో ఉండేవాడు,

తస్యాహం న ప్రణశ్యామి స చ మే న ప్రణశ్యతి అథ శూద్రస్య వక్ష్యామి కర్మాణి శృణు మాధవి

అటువంటి వాడిని నేను ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టను, అతడూ నన్ను విడిచిపెట్టడు. ఇప్పుడు, మాధవి, శూద్రుని కర్తవ్యాలు చెబుతాను, విను.

కర్మాణి యాని కృత్వా హ శూద్రో మహ్యం వ్యవస్థితః

శూద్రుడు నన్ను భక్తిగా సేవిస్తూ చేసే కార్యాలు ఇవే—

ఉభౌ భాగవతౌ భక్తౌ మద్భక్తౌ కర్మనిష్ఠితౌ

ఇద్దరూ భగవంతుని భక్తులే, నా పట్ల భక్తితో, తమ కర్తవ్యాలలో స్థిరంగా ఉంటారు.

నిరహఙ్కారశుద్ధాత్మా ఆతిథేయో వినీతవాన్

అహంకారములేని, మనస్సు పవిత్రంగా ఉండే, అతిథులకు ఆతిథ్యమిచ్చే, వినయంగా ఉండేవాడు,

నమస్కారప్రియో నిత్యం మమ చిన్తావ్యవస్థితః

ఎల్లప్పుడూ నమస్కారాన్ని ఇష్టపడేవాడు, మనస్సు నాలోనే నిలిపి contemplat చేయువాడు,

త్యక్త్వా ఋషిసహస్రాణి శూద్రమేవ భజామ్యహమ్ 115.

వెయ్యి మంది ఋషులను వదిలిపెట్టి, నేను శూద్రుని మాత్రమే ఆరాధిస్తాను.

ఏవం కర్మగుణాశ్చైవ యేన భక్త్యా వ్యవస్థితః

ఇలాంటి కార్య లక్షణాలతో, ఎవరు భక్తితో నిలబడతారో,

యేన తత్ప్రాప్యతే యోగం తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

దానివల్ల యోగాన్ని ఎలా పొందాలో, వసుంధరా, విను.

న శీతం చ న చోష్ణే చ లబ్ధాఽలబ్ధం విచిన్తయేత్

వాడికి చలికీ, వేడికీ, లాభానికీ, నష్టానికీ మనసు పెట్టకూడదు.

న కషాయైః స్పృహా యస్య ప్రాప్నుయాత్సిద్ధిముత్తమామ్

ఎవరికి చేదు విషయాల్లో ఆసక్తి లేకపోతే, వారు ఉత్తమ సిద్ధిని పొందుతారు.

య ఏతాన్ హి పరిత్యజ్య మమ కర్మరతః సదా

ఇవన్నీ వదిలిపెట్టి, ఎప్పుడూ నా కార్యాలలో నిమగ్నంగా ఉండేవాడు,

తత్పరో నిత్యముద్యుక్తః అన్యకార్యజుగుప్సకః

దానిలోనే మనస్సు పెట్టి, ఎల్లప్పుడూ శ్రద్ధగా ఉండి, ఇతర పనులను ద్వేషించే వాడు,

కారుణ్యః సర్వసత్త్వానాం ప్రత్యుత్థాయీ మహాక్షమః

ప్రతి జీవికి దయతో ఉండేవాడు, ఎదుటివారిని గౌరవంగా నిలబెట్టే వాడు, గొప్ప సహనంతో ఉండేవాడు,

త్రికాలం చ దిశో భాగం సదా కర్మపథి స్థితః

మూడు కాలాల్లోను, అన్ని దిశల్లోను, ఎప్పుడూ కర్మ మార్గంలో నిలబడేవాడు,

అనుష్ఠానపరశ్చైవ మమ పార్శ్వే మనశ్చరః

కార్యాచరణలో నిబద్ధుడై, మనస్సు ఎప్పుడూ నా దగ్గరే ఉంచేవాడు—

పుష్పే గన్ధే చ ధూపే చ మత్కర్మణి సదా రతః 115.

పుష్పాలు, సుగంధాలు, ధూపంతో ఎల్లప్పుడూ నా పూజలో నిమగ్నంగా ఉండేవాడు,

పయసా యావకేనాపి కదాచిద్వాయుభక్షణః

ఎప్పటికప్పుడు పాలతో, యవపిండితో, లేదా కొన్నిసార్లు గాలినే ఆహారంగా తీసుకునేవాడు,

కదాచిత్తు చతుర్థేన కదాచిత్ఫలమేవ చ

కొన్నిసార్లు నాలుగో రోజుకి ఒకసారి మాత్రమే భోజనం చేసి, మరికొన్నిసార్లు కేవలం పండ్లు మాత్రమే తినేవాడు,

య ఏతత్సప్త జన్మాని మమ కర్మాణి కుర్వతే

ఈ విధమైన నా కర్మలను ఏడు జన్మలు నిర్వర్తించేవాడు,

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే వివిధకర్మోత్పత్తౌ పంచదశాధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో వివిధ కర్మల ఉత్పత్తి గురించి చెప్పిన నూరయిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ సుఖదుఃఖనిరూపణమ్ మయా ప్రోక్తవిధానేన యస్తు కర్మాణి కారయేత్

ఇప్పుడు సుఖదుఃఖాల స్వరూపాన్ని వివరించాను. నేను చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి ఎవరు కర్మలను చేయిస్తారో,

ఏకచిత్తః సమాస్థాయ అహఙ్కారవివర్జ్జితః

ఒకే మనస్సుతో, దృఢంగా స్థిరంగా ఉండి, అహంకారాన్ని విడిచిపెట్టి,

ఫలమూలాని శాకాని ద్వాదశ్యాం వా కదాచన

పండ్లు, మూలాలు, ఆకుకూరలు ద్వాదశి రోజున లేదా మరే ఇతర సమయాల్లో తినేవాడు,

షష్ఠ్యష్టమీ హ్యమావాస్యా తూభయత్ర చతుర్దశీ

ఆరు, ఎనిమిది, అమావాస్య, రెండు పక్షాల్లోనూ చతుర్దశి రోజున,

ఏవం యోగవిధానేన కర్మ కుర్యాద్దృఢవ్రతః

ఈ విధంగా యోగశాస్త్రాన్ని పాటిస్తూ, దృఢనిశ్చయంతో కర్మలు చేయాలి.

న గ్లానిర్న జరా తస్య న మోహో రోగ ఏవ చ

అతనికి అలసట ఉండదు, వృద్ధాప్యం రాదు, మాయ లేదా వ్యాధి కూడా ఉండదు.

తేషాం వ్యుష్టిం ప్రవక్ష్యామి మమ కర్మసముత్థితామ్

వారికోసం నా కర్మల వల్ల కలిగే ఫలితాన్ని నేను వివరించబోతున్నాను.