వరాహపురాణమ్

బ్రహ్మా స్వసూనవే ప్రాదాత్పులస్త్యాయ మహాత్మనే

బ్రహ్మ తన కుమారుడైన మహాత్ముడు పులస్త్యునికి దీనిని ఇచ్చాడు.

అసావపి స్వశిష్యాయ ప్రాదాదుగ్రాయ ధారిణి 112.

ఆయన కూడా తన శిష్యుడైన ఉగ్రునికి ఈ పురాణాన్ని అప్పగించాడు.

సమ్బన్ధః పూర్వకల్పీయో ద్వితీయం శృణు సామ్ప్రతమ్

ఈ సంబంధం పూర్వకాలంలో నుండిది; ఇప్పుడు రెండవదాన్ని విను.

త్వత్తశ్చ తపసా సిద్ధా వేత్స్యన్తే కపిలాదయః

నీ తపస్సుతో కపిలుడు మొదలైన వారు సిద్ధి, జ్ఞానం పొందుతారు.

తస్యాపి శిష్యో భవితా నామ్నా వై రోమహర్షణిః

ఆయన శిష్యుడు రోమహర్షణుడు అనే పేరుతో పుట్టనున్నాడు.

అష్టాదశ పురాణాని వేద ద్వైపాయనో గురుః

ద్వైపాయనుడు గురువు, పదహారు పురాణాలు మరియు వేదాన్ని విభజించాడు.

తథాన్యం నారదీయం చ మార్కణ్డేయం చ సప్తమమ్

అలాగే నారద పురాణం, ఏడవదైన మార్కండేయ పురాణం కూడా ఉన్నాయి.

దశమం బ్రహ్మవైవర్త్త లైఙ్గమేకాదశం స్మృతమ్

పదవది బ్రహ్మవైవర్త పురాణం; పదకొండవది లింగ పురాణం అని ప్రసిద్ధి.

చతుర్దశం వామనకం కౌర్మం పంచదశం స్మృతమ్

పద్నాల్గవది వామన పురాణం; పదిహేనవది కూర్మ పురాణం అని పిలుస్తారు.

య ఏతత్పాఠయేద్భక్త్యా కార్తిక్యాం ద్వాదశీదినే

కార్తీక మాసంలో ద్వాదశి రోజున భక్తితో ఈ పురాణాన్ని చదువువాడు,

యస్యేదం తిష్ఠతే గేహే లిఖితం పూజ్యతే సదా

ఇది ఎవరి ఇంట్లో రాసి, ఎప్పుడూ పూజిస్తారో,

యశ్చైతచ్ఛృణుయాద్భక్త్యా నైరన్తర్యేణ మానవః 112.

ఎవరైనా ఈ పురాణాన్ని నిరంతర భక్తితో వినేవారు,

శ్రుత్వా తు పూజయేచ్ఛాస్త్రం తథా విష్ణుం సనాతనమ్

వారు వినిన తర్వాత ఈ శాస్త్రాన్ని, అలాగే శాశ్వతమైన విష్ణువును పూజించాలి.

యథాశక్త్యా నృపో గ్రామైః పూజయేద్వత్సకం ధరే

తన శక్తికి తగినట్టు రాజు గ్రామాలతో కలసి వత్సకాన్ని పూజించాలి.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానే ఉభయతోముఖీగోదాన హేమకుమ్భదాన పురాణప్రశంసనంనామ ద్వాదశాధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీ వరాహ పురాణంలో శ్వేతుడు, వినీతాశ్వుని కథలో, రెండు వైపులా గోవు దానం, బంగారు కుండ దానం, పురాణ మహిమ అనే అధ్యాయం నూట పదకొండవది.

అథ భగవత్స్తుతిః

ఇప్పుడు భగవంతుని స్తోత్రం ప్రారంభమవుతుంది.

నమస్తస్మై వరాహాయ లీలయోద్ధరతే మహీమ్

లీలగా భూమిని పైకి ఎత్తిన వరాహునికి నమస్కారం.

దంష్ట్రాగ్రేణోద్ధృతా గోరుదధిపరివృతా పర్వతైర్నిమ్నగాభిర్భక్తానాం భీతిహానౌ సురనరకదశాస్యాన్తకః క్రోడరూపీ

తన దంతపు అంచుతో, పర్వతాలు, నదులు చుట్టుముట్టిన భూమిని, పాములతో కూడిన భూమిని, భక్తుల భయాన్ని తొలగించేందుకు, పది తలల రాక్షసుడిని సంహరించిన వరాహమూర్తి పైకి ఎత్తాడు.

యస్మిన్కాలే క్షితిః పూర్వకల్పే వారాహ మూర్తినా

అప్పుడు, మునుపటి యుగంలో, వరాహరూపంలో భూమిని రక్షించబడింది.

ధరణ్యువాచ న బాహుశ్చేష్టతే మూర్తిర్మాదృశీం గాం చ కేశవ

భూమి ఇలా చెప్పింది: కేశవా, నా వంటి భూమిని మోయగల రూపం లేదా భుజం మరొకటి లేదు.

స తేన సాన్త్వితాయాం వై పృథివ్యాం యః సమాగతః

ఆయన భూమిని ఓదార్చిన తరువాత, అక్కడికి వచ్చినవాడు—

స్వస్తి వాచ్యాహ పుణ్యాగ్రే ప్రత్యువాచ వసున్ధరామ్ యం దృష్ట్వా వర్ద్ధసే దేవి త్వం చ యస్యాసి మాధవి

పుణ్యమైన స్థలంలో మంగళవాక్యాలు పలికి, భూమిదేవిని ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: 'దేవీ, నీవు ఆయనను చూసి అభివృద్ధి చెందుతున్నావు, నీవు ఆయన ప్రియమైనవాడివి.'

విష్ణునా ధార్యమాణా చ కిం త్వయా దృష్టమద్భుతమ్

విష్ణువు నిన్ను మోయుచుండగా, నీవు ఏ అద్భుతాన్ని చూశావు?

బ్రహ్మపుత్రవచః శ్రుత్వా పృథివీ వాక్యమబ్రవీత్ యద్గుహ్యం స మయా పృష్టో యచ్చ మే సమ్ప్రభాషితమ్

బ్రహ్మ కుమారుని మాటలు విని, భూమి ఇలా చెప్పింది: 'ఆయన నన్ను రహస్యంగా అడిగినది, నేను చెప్పినది—'

శృణు తత్త్వేన విప్రేన్ద్ర గుహ్యం ధర్మం మహౌజసమ్ 113.

బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, గొప్ప శక్తిగల ధర్మరహస్యాన్ని నీవు నిజంగా విను.

తేన మే కథితం హ్యేతత్సంసారాత్తు విమోక్షణమ్

ఈ సంసారబంధనాల నుండి విముక్తి పొందే మార్గాన్ని ఆయన నాకు చెప్పాడు.

ఉవాచ పరమం గుహ్యం ధర్మాణాం వ్యాప్తనిశ్చయమ్

ఆయన పరమ రహస్యాన్ని, ధర్మాలన్నింటినీ వ్యాపించిన నిశ్చయాన్ని వివరించాడు.

తతో మహీవచః శ్రుత్వా బ్రహ్మపుత్రో మహాతపాః

అంతట, భూమి మాటలు విని, బ్రహ్మ కుమారుడు, మహాతపస్వి—

తాన్సర్వానానయామాస యత్ర దేవీ వ్యవస్థితా

అందరినీ దేవి ఉన్న చోటికి తీసుకెళ్లాడు.