వరాహపురాణమ్

దేవదానవయక్షైస్తు యుక్తమేతత్సదా విభో

దేవతలు, దానవులు, యక్షులకు ఇది ఎప్పుడూ శ్రేయస్కరం, మహాబలుడా!

సరత్నం పురుషః కృత్వా కార్త్తిక్యాం ద్వాదశీ దినే 112.

కార్తిక మాసంలో ద్వాదశి రోజున, ఒకడు అన్ని రత్నాలను కూడగట్టి,

పురోహితాయ గురవే దద్యాద్భక్తిసమన్వితః

భక్తితో కూడినవాడు వాటిని పురోహితునికి లేదా గురువుకు దానం చేయాలి.

తాని దత్తాని తేన స్యుః సమాసాత్కథితం తవ

అతడు ఇచ్చిన ఆ దానాలు, నేను నీకు సంక్షిప్తంగా చెప్పినట్టు, ఫలిస్తాయి.

సైకదేశో యజేత్తస్య బ్రహ్మాణ్డస్య విశేషతః

అందులో ఒక భాగాన్ని ముఖ్యంగా బ్రహ్మాండానికి అర్పించాలి.

తేన చేష్టం హుతం దత్తం పఠితం కీర్త్తితం భవేత్

అదివల్ల, ఏ కార్యం చేసినా, హోమం చేసినా, దానం చేసినా, పారాయణ చేసినా, కీర్తించినా, అవన్నీ ఫలిస్తాయి.

బ్రహ్మాణ్డమృషయే ప్రాదాత్సవిధానం చ తత్క్షణాత్

అతడు ఆ బ్రహ్మాండాన్ని, అన్ని విధులతో, ఆ క్షణంలోనే ఋషికి సమర్పించాడు.

తస్మాత్త్వమపి రాజేన్ద్ర తద్దత్త్వా తు సుఖీ భవ

కాబట్టి రాజేంద్ర! నువ్వు కూడా దానిని దానం చేసి సుఖంగా ఉండు.

జగామ పరమాం సిద్ధిం యత్ర గత్వా న శోచతి ఇయం తే కథితా దేవి సంహితా సర్వకామికా

అతడు పరమ సిద్ధిని పొందాడు; అక్కడికి వెళ్ళినవాడు ఇక దుఃఖించడు. దేవీ! అన్ని కోరికలు నెరవేర్చే ఈ సంగ్రహాన్ని నీకు చెప్పాను.

వరాహాఖ్యా వరారోహే సర్వపాతకనాశినీ

వరాహం అనే ఈ పురాణం, వరారోహి అని కూడా పిలవబడుతుంది, అన్ని పాపాలను నశింపజేస్తుంది.

బ్రహ్మా స్వసూనవే ప్రాదాత్పులస్త్యాయ మహాత్మనే

బ్రహ్మ తన కుమారుడైన మహాత్ముడు పులస్త్యునికి దీనిని ఇచ్చాడు.

అసావపి స్వశిష్యాయ ప్రాదాదుగ్రాయ ధారిణి 112.

ఆయన కూడా తన శిష్యుడైన ఉగ్రునికి ఈ పురాణాన్ని అప్పగించాడు.

సమ్బన్ధః పూర్వకల్పీయో ద్వితీయం శృణు సామ్ప్రతమ్

ఈ సంబంధం పూర్వకాలంలో నుండిది; ఇప్పుడు రెండవదాన్ని విను.

త్వత్తశ్చ తపసా సిద్ధా వేత్స్యన్తే కపిలాదయః

నీ తపస్సుతో కపిలుడు మొదలైన వారు సిద్ధి, జ్ఞానం పొందుతారు.

తస్యాపి శిష్యో భవితా నామ్నా వై రోమహర్షణిః

ఆయన శిష్యుడు రోమహర్షణుడు అనే పేరుతో పుట్టనున్నాడు.

అష్టాదశ పురాణాని వేద ద్వైపాయనో గురుః

ద్వైపాయనుడు గురువు, పదహారు పురాణాలు మరియు వేదాన్ని విభజించాడు.

తథాన్యం నారదీయం చ మార్కణ్డేయం చ సప్తమమ్

అలాగే నారద పురాణం, ఏడవదైన మార్కండేయ పురాణం కూడా ఉన్నాయి.

దశమం బ్రహ్మవైవర్త్త లైఙ్గమేకాదశం స్మృతమ్

పదవది బ్రహ్మవైవర్త పురాణం; పదకొండవది లింగ పురాణం అని ప్రసిద్ధి.

చతుర్దశం వామనకం కౌర్మం పంచదశం స్మృతమ్

పద్నాల్గవది వామన పురాణం; పదిహేనవది కూర్మ పురాణం అని పిలుస్తారు.

య ఏతత్పాఠయేద్భక్త్యా కార్తిక్యాం ద్వాదశీదినే

కార్తీక మాసంలో ద్వాదశి రోజున భక్తితో ఈ పురాణాన్ని చదువువాడు,

యస్యేదం తిష్ఠతే గేహే లిఖితం పూజ్యతే సదా

ఇది ఎవరి ఇంట్లో రాసి, ఎప్పుడూ పూజిస్తారో,

యశ్చైతచ్ఛృణుయాద్భక్త్యా నైరన్తర్యేణ మానవః 112.

ఎవరైనా ఈ పురాణాన్ని నిరంతర భక్తితో వినేవారు,

శ్రుత్వా తు పూజయేచ్ఛాస్త్రం తథా విష్ణుం సనాతనమ్

వారు వినిన తర్వాత ఈ శాస్త్రాన్ని, అలాగే శాశ్వతమైన విష్ణువును పూజించాలి.

యథాశక్త్యా నృపో గ్రామైః పూజయేద్వత్సకం ధరే

తన శక్తికి తగినట్టు రాజు గ్రామాలతో కలసి వత్సకాన్ని పూజించాలి.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానే ఉభయతోముఖీగోదాన హేమకుమ్భదాన పురాణప్రశంసనంనామ ద్వాదశాధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీ వరాహ పురాణంలో శ్వేతుడు, వినీతాశ్వుని కథలో, రెండు వైపులా గోవు దానం, బంగారు కుండ దానం, పురాణ మహిమ అనే అధ్యాయం నూట పదకొండవది.

అథ భగవత్స్తుతిః

ఇప్పుడు భగవంతుని స్తోత్రం ప్రారంభమవుతుంది.

నమస్తస్మై వరాహాయ లీలయోద్ధరతే మహీమ్

లీలగా భూమిని పైకి ఎత్తిన వరాహునికి నమస్కారం.

దంష్ట్రాగ్రేణోద్ధృతా గోరుదధిపరివృతా పర్వతైర్నిమ్నగాభిర్భక్తానాం భీతిహానౌ సురనరకదశాస్యాన్తకః క్రోడరూపీ

తన దంతపు అంచుతో, పర్వతాలు, నదులు చుట్టుముట్టిన భూమిని, పాములతో కూడిన భూమిని, భక్తుల భయాన్ని తొలగించేందుకు, పది తలల రాక్షసుడిని సంహరించిన వరాహమూర్తి పైకి ఎత్తాడు.

యస్మిన్కాలే క్షితిః పూర్వకల్పే వారాహ మూర్తినా

అప్పుడు, మునుపటి యుగంలో, వరాహరూపంలో భూమిని రక్షించబడింది.