వరాహపురాణమ్

ఇష్ట్వా చైవం చ మన్త్రం తు పుచ్ఛదేశోపవిశ్య చ 108.

పూజ చేసి, మంత్రాన్ని పలికి, ఆ గోవు తోక దగ్గర కూర్చొని

ఆచ్ఛాద్య వస్త్రయుగ్మేన దక్షిణాం కమ్బలం దదేత్

రెండు వస్త్రాలతో ఆ గోవును కప్పి, దక్షిణగా ఒక కంబళాన్ని ఇవ్వాలి.

బ్రాహ్మణం పూజ్య విధివత్పూర్వోక్తవిధినా నృప

ముందు చెప్పిన విధంగా, ఆ బ్రాహ్మణుని యథావిధిగా గౌరవించాలి, ఓ రాజా.

ఇమం మన్త్రం సముచ్చార్య తతస్తాం ప్రతిపాదయేత్

ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించి, ఆవును అర్పించాలి.

రసజ్ఞా సర్వభూతానాం సర్వదేవనమస్కృతా

ఆమె రుచి తెలిసినవారు, అన్ని జీవులకు, దేవతలందరూ ఆమెను గౌరవిస్తారు.

దత్త్వా ధేనుం తు లవణేనైకాహం చైవ తిష్ఠతి

ఉప్పుతో కూడిన ఆవును ఇచ్చిన తర్వాత, ఒక రోజు అక్కడే ఉండాలి.

సహస్రేణ శతేనాథ స్వశక్త్యా కనకేన తు

తన శక్తికి తగినట్టు, వెయ్యి లేదా వంద లేదా బంగారంతో ఇవ్వాలి.

య ఇదం శృణుయాద్భక్త్యా శ్రావయేద్వాపి మానవః

ఈ మాటలను భక్తితో వినేవాడు లేదా వినిపించేవాడు, ఓ మనవా,

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానే లవణధేనుమాహాత్మ్యం నామ అష్టాధికశత తమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానంలో లవణధేనుమాహాత్మ్యం అనే నూరొకటవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ కార్పాసధేనుదానమాహాత్మ్యమ్ అథాతః సమ్ప్రవక్ష్యామి ధేనుం కార్పాసకీం నృప

ఇప్పుడు కార్పాస ఆవు దానం గొప్పతనాన్ని చెబుతాను, రాజా విను.

విషువే త్వయనే పుణ్యే యుగాదిగ్రహణే తథా

ఉత్తరాయణం, పవిత్రమైన సంధికాలంలో, యుగారంభంలో,

నృణాం చ గ్రహపీడాసు దుఃస్వప్నాద్భుతదర్శనే

గ్రహబాధలు ఉన్నవారు, చెడు కలలు లేదా ఆశ్చర్యకరమైన దృశ్యాలు చూసినప్పుడు,

గోమయేనోపలిప్తాయాం దర్భానాస్తీర్య వై తిలాన్

ఆవును గోమయంతో పూసి, దర్భ గడ్డి, నువ్వులు పరచాలి.

ధూపదీపాదినైవేద్యైః పూజయేచ్చ విమత్సరః

ధూపం, దీపం, నైవేద్యాలతో అసూయ లేకుండా పూజించాలి.

భారేణ చాధమా ప్రోక్తా విత్తశాఠ్యం వివర్జయేత్ ।। చతుర్థాంశేన వత్సం తు కల్పయిత్వా విధానతః

బరువుతో ఇవ్వడం తక్కువగా చెప్పబడింది; ధనంలో మోసం చేయకూడదు. నిబంధన ప్రకారం వత్సాన్ని నాలుగవ భాగంగా తయారు చేయాలి.

కర్త్తవ్యా రుక్మశృఙ్గీ తు రజతస్య ఖురాన్వితా

ఆ ఆవుకు బంగారు కొమ్ములు, వెండి కాళ్లు ఉండాలి.

ఇత్యేవం సర్వసమ్పూర్ణా కృత్వా శ్రద్ధాసమన్వితః

ఇలా అన్ని విధాలా సంపూర్ణంగా చేసి, విశ్వాసంతో ఉండాలి.

దద్యాద్ధేనుం చర్మపాణిః ప్రయతః శ్రద్ధయాన్వితః

తన చేతితో, శ్రద్ధతో, శ్రమతో ఆవును ఇవ్వాలి.

యయా దేవగణః సర్వస్త్వయా హీనో న వర్త్తతే 109.

నీ వల్లే దేవతలందరూ ఉన్నారు; నీవు లేకపోతే ఎవ్వరూ ఉండరు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానే కార్పాసధేనుదానమాహాత్మ్యం నామ నవాధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానంలో కార్పాసధేనుదానమాహాత్మ్యం అనే నూర తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ ధాన్యధేనుదానమాహాత్మ్యమ్ శృణు రాజన్ప్రవక్ష్యామి ధాన్యధేనుమనుత్తమామ్

ఇప్పుడు ధాన్యధేనుదానం గొప్పతనం చెబుతాను, రాజా విను, ఈ ధాన్య ఆవు అపూర్వమైనది.

విషువే చాయనే వాపి కార్త్తిక్యాం తు విశేషతః

విషువత్కాలంలో లేదా దక్షిణాయన, ఉత్తరాయణ సమయంలో, ముఖ్యంగా కార్తీక మాసంలో,

(తదిదానీం ప్రవక్ష్యామి ధాన్యధేనువిధిం పరమ్) దశధేనుప్రదానేన యత్ఫలం రాజసత్తమ

ఇప్పుడు ధాన్యదానము, గోవు దాన విధిని నేను చెప్పబోతున్నాను. రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, పది గోవులను దానం చేయడం వల్ల వచ్చే ఫలితం,

కృష్ణాజినం తతః కృత్వా ప్రాగ్వత్సంస్థాపయేద్బుధః

తరువాత, నల్ల కృష్ణాజినాన్ని సిద్ధం చేసి, మునుపటిలా అక్కడ ఉంచాలి.

ఉత్తమా తు భవేద్ధేనుర్ద్రోణైశ్చాపి చతుష్టయైః

ఆ గోవు ఉత్తమమైనదిగా ఉండాలి, అలాగే నాలుగు ద్రోణాల ధాన్యంతో కూడినదిగా ఉండాలి.

చతుర్థాంశేన వత్సం తు కల్పయిత్వా విధానతః

విధానంగా, ఆ గోవుకు నాలుగవ వంతు పరిమాణంలో ఒక దూడను కూడా సిద్ధం చేయాలి.

కర్తవ్యౌ రుక్మశృఙ్గౌ తు రాజతఖురసంయుతౌ ।। గోమేదైః కుర్వీత ఘ్రాణం అగురుం చన్దనం తథా

ఆ గోవుకు బంగారు కొమ్ములు, వెండి కాళ్లు చేయాలి. ముక్కుకు గోమేదిక రత్నాలు, అగరు, చందనం అలంకరించాలి.

ముక్తాఫలమయా దంతా ఘృతక్షౌద్రమయం ముఖమ్

పళ్లను ముత్యాలతో, నోటిని నెయ్యి, తేనెతో తయారు చేయాలి.

ఇక్షుపృష్టిమయాః పాదాః క్షౌమ్యపుచ్ఛసమన్వితామ్

కాళ్లను చెక్కరకట్టలతో, తోకను నాజూకైన వస్త్రంతో అలంకరించాలి.