వరాహపురాణమ్

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానే నవనీతధేనుదానమాహాత్మ్యంనామ సప్తాధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో శ్వేతవినీతాశ్వ కథలో నవనీతధేనుదానం మహాత్మ్యం అనే నూరొకటవ అధ్యాయం పూర్తయ్యింది.

అథ లవణధేనుదానమాహాత్మ్యమ్ లవణధేనుం ప్రవక్ష్యామి తాం నిబోధ నృపోత్తమ

ఇప్పుడు లవణధేనుదానం మహిమను చెబుతాను. ఆ లవణధేనువును గురించి విను, ఓ మహారాజా.

అనులిప్తే మహీపృష్ఠే కృష్ణాజినకుశోత్తరే

పూతపూసిన నేలపై, కృష్ణాజినంతో, దర్భతో అలంకరించి,

వత్సం చతుర్భీ రాజేన్ద్ర ఇక్షుపాదాంశ్చ కారయేత్

ఓ రాజేంద్రా, నాలుగు కాళ్లతో కూడిన ఒక దూడను, దాని కాళ్లకు చెరకు కట్టెలు పెట్టి తయారు చేయాలి.

ముఖం గుడమయం తస్యా దన్తాః ఫలమయా నృప నేత్రే రత్నమయే కుర్యాత్కర్ణౌ పత్రమయౌ తథా

దాని నోటిని బెల్లంతో, పళ్లను పండ్లతో, కన్నులను రత్నాలతో, చెవులను ఆకులతో చేయాలి, ఓ రాజా.

సూత్రపుచ్ఛాం తామ్రపృష్ఠాం దర్భరోమాం పయస్వినీమ్

దాని తోకను దారంతో, వెన్నును రాగితో, రోమాలను దర్భతో చేసి, పాలిచ్చేలా తయారు చేయాలి.

సుగన్ధపుష్పధూపైశ్చ పూజయిత్వా విధానతః

సువాసన పువ్వులు, ధూపాలతో యథావిధిగా ఆ గోవును పూజించాలి.

నక్షత్రగ్రహపీడాం చ సర్వకాలం ప్రదాపయేత్

నక్షత్రగ్రహాల వల్ల కలిగే బాధలను ఎప్పుడూ తొలగించాలి.

ద్విజాయ సాధువృత్తాయ వేదవేదాఙ్గవేదినే

మంచి స్వభావం ఉన్న, వేదవేదాంగాలు తెలిసిన ద్విజుడికి

వేదవేదాఙ్గవిదుషే శ్రోత్రియాయాహితాగ్నయే

వేదవేదాంగాలు తెలిసిన, శ్రోత్రియుడైన, అగ్ని సంరక్షణ చేసే బ్రాహ్మణుడికి

ఇష్ట్వా చైవం చ మన్త్రం తు పుచ్ఛదేశోపవిశ్య చ 108.

పూజ చేసి, మంత్రాన్ని పలికి, ఆ గోవు తోక దగ్గర కూర్చొని

ఆచ్ఛాద్య వస్త్రయుగ్మేన దక్షిణాం కమ్బలం దదేత్

రెండు వస్త్రాలతో ఆ గోవును కప్పి, దక్షిణగా ఒక కంబళాన్ని ఇవ్వాలి.

బ్రాహ్మణం పూజ్య విధివత్పూర్వోక్తవిధినా నృప

ముందు చెప్పిన విధంగా, ఆ బ్రాహ్మణుని యథావిధిగా గౌరవించాలి, ఓ రాజా.

ఇమం మన్త్రం సముచ్చార్య తతస్తాం ప్రతిపాదయేత్

ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించి, ఆవును అర్పించాలి.

రసజ్ఞా సర్వభూతానాం సర్వదేవనమస్కృతా

ఆమె రుచి తెలిసినవారు, అన్ని జీవులకు, దేవతలందరూ ఆమెను గౌరవిస్తారు.

దత్త్వా ధేనుం తు లవణేనైకాహం చైవ తిష్ఠతి

ఉప్పుతో కూడిన ఆవును ఇచ్చిన తర్వాత, ఒక రోజు అక్కడే ఉండాలి.

సహస్రేణ శతేనాథ స్వశక్త్యా కనకేన తు

తన శక్తికి తగినట్టు, వెయ్యి లేదా వంద లేదా బంగారంతో ఇవ్వాలి.

య ఇదం శృణుయాద్భక్త్యా శ్రావయేద్వాపి మానవః

ఈ మాటలను భక్తితో వినేవాడు లేదా వినిపించేవాడు, ఓ మనవా,

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానే లవణధేనుమాహాత్మ్యం నామ అష్టాధికశత తమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానంలో లవణధేనుమాహాత్మ్యం అనే నూరొకటవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ కార్పాసధేనుదానమాహాత్మ్యమ్ అథాతః సమ్ప్రవక్ష్యామి ధేనుం కార్పాసకీం నృప

ఇప్పుడు కార్పాస ఆవు దానం గొప్పతనాన్ని చెబుతాను, రాజా విను.

విషువే త్వయనే పుణ్యే యుగాదిగ్రహణే తథా

ఉత్తరాయణం, పవిత్రమైన సంధికాలంలో, యుగారంభంలో,

నృణాం చ గ్రహపీడాసు దుఃస్వప్నాద్భుతదర్శనే

గ్రహబాధలు ఉన్నవారు, చెడు కలలు లేదా ఆశ్చర్యకరమైన దృశ్యాలు చూసినప్పుడు,

గోమయేనోపలిప్తాయాం దర్భానాస్తీర్య వై తిలాన్

ఆవును గోమయంతో పూసి, దర్భ గడ్డి, నువ్వులు పరచాలి.

ధూపదీపాదినైవేద్యైః పూజయేచ్చ విమత్సరః

ధూపం, దీపం, నైవేద్యాలతో అసూయ లేకుండా పూజించాలి.

భారేణ చాధమా ప్రోక్తా విత్తశాఠ్యం వివర్జయేత్ ।। చతుర్థాంశేన వత్సం తు కల్పయిత్వా విధానతః

బరువుతో ఇవ్వడం తక్కువగా చెప్పబడింది; ధనంలో మోసం చేయకూడదు. నిబంధన ప్రకారం వత్సాన్ని నాలుగవ భాగంగా తయారు చేయాలి.

కర్త్తవ్యా రుక్మశృఙ్గీ తు రజతస్య ఖురాన్వితా

ఆ ఆవుకు బంగారు కొమ్ములు, వెండి కాళ్లు ఉండాలి.

ఇత్యేవం సర్వసమ్పూర్ణా కృత్వా శ్రద్ధాసమన్వితః

ఇలా అన్ని విధాలా సంపూర్ణంగా చేసి, విశ్వాసంతో ఉండాలి.

దద్యాద్ధేనుం చర్మపాణిః ప్రయతః శ్రద్ధయాన్వితః

తన చేతితో, శ్రద్ధతో, శ్రమతో ఆవును ఇవ్వాలి.

యయా దేవగణః సర్వస్త్వయా హీనో న వర్త్తతే 109.

నీ వల్లే దేవతలందరూ ఉన్నారు; నీవు లేకపోతే ఎవ్వరూ ఉండరు.