వరాహపురాణమ్

బ్రాహ్మణశ్చ త్రిరాత్రం తు మధుపాయససంయుతమ్

ఆ బ్రాహ్మణుడు మూడు రాత్రులు తేనె, పాలు కలిపిన పదార్థాన్ని తింటాడు.

యత్ర నద్యో మధువహా యత్ర పాయసకర్దమాః

అక్కడ నదులు తేనెతో ప్రవహిస్తాయి, మట్టి పాలు లాంటిది ఉంటుంది.

తత్ర భోగానథో భుఙ్క్తే బ్రహ్మలోకం స గచ్ఛతి

అక్కడ అనేక ఆనందాలను అనుభవించి, బ్రహ్మలోకానికి చేరుకుంటాడు.

స భుక్త్వా విపులాన్భోగాన్విష్ణులోకం స గచ్ఛతి 104.

అక్కడ విస్తారమైన సుఖాలు అనుభవించి, తర్వాత విష్ణులోకానికి చేరుకుంటాడు.

నయతే విష్ణుసాయుజ్యం మధుధేనుప్రదానతః సర్వపాపవినిర్ముక్తో విష్ణులోకం స గచ్ఛతి

తేనెలతో కూడిన ఆవును దానం చేయడం వల్ల, అన్ని పాపాల నుంచి విముక్తి పొంది, విష్ణువుతో ఐక్యమవుతాడు, విష్ణులోకానికి చేరుకుంటాడు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానే మధుధేనుమాహాత్మ్యం నామ చతురధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహ పురాణంలో శ్వేత, వినీతాశ్వుల కథలో 'తేనెలతో కూడిన ఆవు మహిమ' అనే నూరొకటి నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ క్షీరధేనుదానవిధిః క్షీరధేనుం ప్రవక్ష్యామి తాం నిబోధ నరాధిప

ఇప్పుడు పాలు ఇచ్చే ఆవు దాన విధిని చెబుతాను. రాజా! ఆ పాలు ఆవు గురించి విను.

గోచర్మమాత్రమానేన కుశానాస్తీర్య సర్వతః

ఆవు చర్మం పరిమాణంలో, చుట్టూ కుశ గడ్డి పరచాలి.

తత్ర కృత్వా కుణ్డలికాం గోమయేన సువిస్తృతామ్

అక్కడ, గోమయంతో పెద్దగా వృత్తాకారంగా మంటపం తయారుచేయాలి.

సువర్ణముఖశృఙ్గాణి చన్దనాగురుకాణి చ

బంగారు రంగు కొమ్ములు, చందనం మరియు అగరుబత్తి అలంకారంగా ఉన్నవి.

ముఖం గుడమయం తస్యా జిహ్వాం శర్కరయా తథా

దాని నోరు బెల్లంతో తయారై, నాలుక కూడా పంచదారతో తయారైనది.

ఇక్షుపాదాం దర్భరోమాం సితకమ్బలసంవృతామ్

దాని కాళ్లు చెరకు, వెంట్రుకలు దర్భా గడ్డి, తెల్లటి కంబళంతో కప్పబడి ఉంటుంది.

పుచ్ఛం చ నృపశార్దూల నవనీతమయస్తనీమ్

ఓ రాజేంద్రా! దాని తోక, పాలు ఉట్టిపడే నవనీతంతో తయారైన యొక్క పేగులు కలిగి ఉంటుంది.

చత్వారి తిలపాత్రాణి చతుర్దిక్ష్వపి విన్యసేత్

నాలుగు దిక్కులలోనూ నువ్వుల తట్టెలను ఉంచాలి.

ధూపదీపాదికం కృత్వా బ్రాహ్మణాయ నివేదయేత్ 105.

ధూపం, దీపం వేసిన తరువాత, బ్రాహ్మణునికి సమర్పించాలి.

పాదుకోపానహౌ ఛత్రం దత్త్వా దానం సమర్పయేత్

పాదరక్షలు, చెప్పులు, గొడుగు ఇచ్చి, దానాన్ని సమర్పించాలి.

ఆప్యాయస్వేతి మన్త్రేణ వేదోక్తేన విధానతః

'ఆప్యాయస్వ' అనే మంత్రంతో, వేదవిధానంగా ఆచరించాలి.

ఆప్యాయస్వేతి మన్త్రేణ క్షీరధేనుం ప్రసాదయేత్

'ఆప్యాయస్వ' అనే మంత్రంతో, పాలు ఇచ్చే ఆవును ప్రసన్నం చేయాలి.

దీయమానాం ప్రపశ్యన్తి తే యాన్తి పరమాం గతిమ్

దానాన్ని ఇచ్చే దృశ్యాన్ని చూసేవారు, పరమగతిని పొందుతారు.

దత్వా ధేనుం మహారాజ శృణు తస్యాపి యత్ఫలమ్

ధేనువును దానం చేసిన తరువాత, మహారాజా! దాని ఫలితాన్ని విను.

పిత్రాదిభిశ్చ సహితో బ్రహ్మణో భవనం వ్రజేత్

తన పితృదేవతలతో కలిసి, బ్రహ్మదేవుని లోకానికి వెళ్తాడు.

క్రీడిత్వా సుచిరం కాలం విష్ణులోకం స గచ్ఛతి

చాలా కాలం ఆనందంగా గడిపి, విష్ణు లోకాన్ని చేరుతాడు.

గీతవాదిత్రనిర్ఘోషైరప్సరోభిశ్చ సేవితే

అప్సరసులు సేవ చేస్తూ, పాటలు, వాద్యాల ధ్వనులతో ఆనందంగా ఉంటుంది.

యం ఇమం శృణుయాద్రాజన్పఠేద్వా భక్తిభావతః

ఓ రాజా! ఈ కథను భక్తితో వినేవారు లేదా పఠించే వారు—

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే శ్వేతవినీతాశ్వాపోఖ్యానే క్షీరధేనుదానవిధిర్నామ పఞ్చాధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో శ్వేతవినీతాశ్వాపోఖ్యానంలో క్షీరధేనుదానవిధి అనే నూరయిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ దధిధేనుదాన మాహాత్మ్యమ్ దధిధేనోర్మహారాజ విధానం శృణు సాంప్రతమ్

ఇప్పుడు పెరుగు ఆవు దాన మహిమను చెబుతాను. మహారాజా! ఇప్పుడు దాని విధానాన్ని విను.

గోచర్మమాత్రం తు పునః పుష్పప్రకరశోభితే

మళ్లీ, ఆవు చర్మాన్ని పుష్పాలతో అలంకరించి ఉంచాలి.

దధికుమ్భం తు సంస్థాప్య సప్తధాన్యచయోపరి

ఏడు రకాల ధాన్యాల ముద్దపై పెరుగు మట్టికుండను ఉంచాలి.

ఆచ్ఛాద్య వస్త్రయుగ్మేన పుష్పగన్ధైస్తు పూజితామ్

ఆ పెరుగు కుండను రెండు వస్త్రాలతో కప్పి, పువ్వులు మరియు సువాసనలు అర్పించి పూజించాలి.