వరాహపురాణమ్

దాతా చ గ్రాహకశ్చైవ ఏకకాలమభోజనః 101.

ఆ రోజు దానం చేసేవాడు, తీసుకునేవాడు ఇద్దరూ ఒక భోజనం మానాలి.

దీయమానాం తు పశ్యన్తి తే చ యాన్తి పరాం గతిమ్

ఆ దానాన్ని చూసేవారు కూడా పరమ గతి పొందుతారు.

పూర్వోక్తైరేవ మన్త్రైస్తు తతస్తాం ప్రార్థయేత్సుధీః

తర్వాత, ముందుగా చెప్పిన మంత్రాలతో ఆమెకు ప్రార్థనలు చేయాలి.

దశపూర్వాన్పరాంశ్చైవ ఆత్మానం చైకవింశకమ్

పది మంది పూర్వీకులు, పది మంది వంశజులు, తాను కలిపి ఇరవై ఒకరికి అర్పించాలి.

ఏషా తే కథితా రాజన్రసధేనురనుత్తమా

ఓ రాజా! నీకు నేను ఈ పాలిచ్చే ఉత్తమ ఆవును వివరంగా చెప్పాను.

య ఇదం పఠతే నిత్యం శృణుయాదథ భక్తితః

ఈ వచనాన్ని ఎవరైనా ప్రతిరోజూ భక్తితో చదువుతారు లేదా వినిపిస్తారు—

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే శ్వేతవినీతాశ్వోపాఖ్యానే రసధేనుదానమాహాత్మ్యం నామ ఏకాధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహ పురాణంలో శ్వేతుడు, వినీతాశ్వుని కథలో పాలిచ్చే ఆవు దాన మహిమ అనే నూరొకటవ అధ్యాయం ముగిసింది.

గుడధేనుమాహాత్మ్యమ్ హోతోవాచ - గుడధేనుం ప్రవక్ష్యామి సర్వకామార్థసాధినీమ్ । అనులిప్తే మహీపృష్ఠే కృష్ణాజినకుశాస్తృతే

గుడ్డావు మహిమ: హోతుడు ఇలా అన్నాడు— అన్ని కోరికలు తీర్చే గుడ్డావును గురించి చెబుతాను. పూతపోని నేలపై నల్ల జింక చర్మం, దర్భతో పరచాలి.

తస్యోపరికృతం వస్త్రం గుడమానీయ పుష్కలమ్ । కృత్వా గుడమయీం ధేనుం సవసాఙ్‌కాస్యదేహినీమ్

ఆపై ఒక వస్త్రం పరచి, బాగా చక్కెర తీసుకువచ్చి, అన్ని అవయవాలతో కూడిన చక్కెర ఆవును తయారు చేయాలి.

సౌవర్ణే ముఖశృఙ్గే చ దన్తాశ్చ మణిమౌక్తికైః । గ్రీవా రత్నమయీ త్వస్యా ఘ్రాణం గన్ధమయన్తథా

ఆ ఆవు ముఖం, కొమ్ములు బంగారంతో, పళ్ళు రత్నాలు, ముత్యాలతో, మెడ రత్నాలతో, ముక్కు సుగంధ ద్రవ్యాలతో అలంకరించాలి.

శృఙ్గే త్వగురుకాష్ఠేన పృష్ఠం తామ్రమయం తథా । పుచ్ఛం క్షౌమమయం తస్యాః సర్వాభరణభూషితామ్

కొమ్ములు అగరు కలపతో, వెనుక భాగం రాగితో, తోక పట్టు వస్త్రంతో, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించాలి.

ఇక్షుపాదాం రౌప్యఖురాం కమ్బలం పట్టసూత్రకమ్ । ఆచ్ఛాద్య పట్టవస్త్రేణ ఘణ్టాచామరభూషితామ్

కాళ్లు చెక్కెర కట్టులతో, నక్కలు వెండితో, దుప్పటి, పట్టు తాడుతో కప్పి, గంటలు, జింకల పుచ్చాలతో అలంకరించాలి.

ప్రశస్తపత్రశ్రవణాం నవనీతస్తనీం బుధః । ఫలైర్నానావిధస్తస్యా ఉపశోభామ్ప్రకల్పయేత్

కన్నులు మంచి ఆకులతో, పాలు కొత్త వెన్నతో, వివిధ రకాల పండ్లతో ఆ ఆవును మరింత అందంగా చేయాలి.

ఉత్తమా గుడధేనుః స్యాత్సదా ధారచతుష్టయమ్ । భాగార్ధేన తు తౌల్యేన చతుర్థాంశేన వత్సకమ్

ఉత్తమ గుడ్డావుకు ఎప్పుడూ నాలుగు ప్రవాహాలు ఉండాలి. బరువులో సగం తీసుకుని, దాని నాలుగవ వంతుతో కూనను చేయాలి.

మధ్యమా చ తదర్ధేన భారేణైకేన చాధమా । విత్తహీనో యథాశక్త్యా శతైరష్టాభిరేవ చ

మధ్యమ స్థాయి ఆవు సగం బరువుతో, కనిష్ఠం ఒక భాగంతో చేయాలి. ధనం లేనివాడు తన శక్తికి తగినంత, లేకపోతే ఎనిమిది వందల ముద్రలతో చేయాలి.

అత ఊర్ధ్వన్తు కర్తవ్యా గృహవిత్తానుసారతః । గన్ధపుష్పాదిభిః పూజ్య బ్రాహ్మణాయ నివేదయేత్ ॥ శ్రోత్రియాయ ప్రదాతవ్యా సహస్రకనకేన తు । తదర్ధేన మహారాజ తస్యాప్యర్ధేన వా పునః

ఇందుకు తర్వాత, తన ఇంటి సంపదను బట్టి, సువాసనలు, పూలు మొదలైన వాటితో పూజ చేసి, బ్రాహ్మణునికి సమర్పించాలి. మంచి విద్యావంతుడైన బ్రాహ్మణునికి, వెయ్యి బంగారు నాణేలు లేదా దాని అర్ధంతో, లేక మళ్లీ దాని అర్ధంతో ఇవ్వాలి, రాజా.

శతేన వా శతార్ధేన యథాశక్త్యా నివేదయేత్ । గన్ధపుష్పదిభిః పూజ్య ముద్రికాకర్ణపత్రకైః

లేకపోతే, వంద నాణేలు లేదా దాని అర్ధంతో, తన శక్తికి తగినట్టు, సువాసనలు, పూలు మొదలైన వాటితో పూజ చేసి, ఉంగరాలు, చెవి రింగులు, ఆకుల అలంకారాలతో కలిపి సమర్పించాలి.

ఛత్రికాపాదుకే దత్త్వా ఇమం మన్త్రముదీరయేత్ । గుడధేనో మహావీర్యే సర్వసమ్పత్ప్రదే శుభే

ఒక గొడుగు, చెప్పులు ఇచ్చిన తర్వాత, ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి: 'గుడ్డుతో తయారైన ఆవు, గొప్ప శక్తి కలదానివి, అన్ని ఐశ్వర్యాలు ప్రసాదించేవి, మంగళకరమైనవి.'

దానాదస్మాచ్చ భోదేవి భక్ష్యభోజ్యం ప్రయచ్ఛ మే । ప్రాఙ్‌ముఖోవాపి దాతా చ బ్రాహ్మణాయ నివేదయేత్

'ఈ దానంతో, ఓ భూమిదేవి, నాకు తినే పదార్థాలు, భోజనాలు ప్రసాదించు.' అని చెప్పాలి. దాత, తూర్పు వైపు చూస్తున్నా సరే, బ్రాహ్మణునికి సమర్పించాలి.

వాచా కృతం కర్మకృతం మనసా యద్విచిన్తితమ్ । మానకూటం తులాకూటం కన్యాగోఽర్థే ఉదాహృతమ్

మన మాటతో, చేతితో చేసిన పని, మనసులో ఆలోచించినది, తూకంలో, తులలో, లేదా పెళ్లి విషయాల్లో చెప్పినదేదైనా, అవన్నీ ఇక్కడ ఉద్దేశించబడ్డాయి.

అనృతం నాశమాయాతి గుడధేనో ద్విజార్పితా । దీయమానాం ప్రపశ్యన్తి తే యాన్తి పరమాం గతిమ్ ॥ యత్ర క్షోరవహా నద్యో ఘృతపాయసకర్దమాః । ఋషయో మునయః సిద్ధాస్తత్ర గచ్ఛన్తి ధేనుదాః

బ్రాహ్మణునికి గుడ్డుతో తయారైన ఆవును ఇచ్చినప్పుడు, అబద్ధం వల్ల నాశనం కలగదు. దానిని ఇచ్చేవారు పరమగతిని పొందుతారు. అక్కడ నదులు నెయ్యి, పాలతో ప్రవహిస్తాయి; అక్కడ ఋషులు, మునులు, సిద్ధులు ఉంటారు. అలాంటి స్థలానికి ఆవు దాతలు చేరుకుంటారు.

దశ పూర్వాన్దశ పరానాత్భానఞ్చైకవింశతిమ్ । విష్ణులోకం నయత్యాశు గుడధేనోః ప్రసాదతః

గుడ్డుతో తయారైన ఆవు కృపతో, పది మంది పూర్వీకులను, పది మంది వంశజులను, తాను కూడా కలిపి ఇరవై ఒకరిని విష్ణు లోకానికి తీసుకెళ్తాడు.

అయనే విషువే పుణ్యే వ్యతీపాతే దినక్షయే । సర్వదైవ ప్రదాతవ్యా పాత్రం దృష్ట్‍వా మహామతే

ఉత్తరాయణం, దక్షిణాయణం, సమదినాలు, గ్రహణాలు, రోజు ముగిసే సమయం—ఇలాంటి పవిత్ర కాలాల్లో, ఓ జ్ఞానీ, మంచి పాత్రుడిని చూసి ఎప్పుడూ ఈ దానం ఇవ్వాలి.

శ్రద్ధాన్వితేన దాతవ్యా భుక్తిముక్తిఫలప్రదా । సర్వకామప్రదా నిత్యం సర్వపాపహరాస్మృతా

భక్తితో ఈ దానం ఇవ్వాలి. ఇది భోగం, మోక్షం రెండింటినీ ఇస్తుంది. ఎప్పుడూ అన్ని కోరికలు తీరుస్తుంది, అన్ని పాపాలను తొలగించేదిగా చెప్పబడింది.

గుడధేనోః ప్రసాదాత్తు సౌభాగ్యమఖిల భవేత్ । వైష్ణవం పదమాప్నోతి దౌర్గత్యన్తస్య నశ్యతి

గుడ్డుతో తయారైన ఆవు కృప వల్ల అన్ని శుభఫలితాలు కలుగుతాయి. వైష్ణవ పదవిని పొందుతారు. దురదృష్టం అంతా తొలగిపోతుంది.

దశద్వాదశసాహస్రా దశ చాష్టౌ చ జన్మని । న శోకదుఃఖదౌర్గత్యం తస్య సఞ్జాయతే క్వచిత్

పది, పన్నెండు వేల, పది, ఎనిమిది జన్మల వరకూ, ఆ వ్యక్తికి ఎప్పుడూ శోకం, దుఃఖం, దురదృష్టం కలగదు.

ఇతి పఠతి శృణోతి చేహ సమ్యక్ మతిమపి దదాతి యోజనానామ్ । స ఇహ విభవైశ్చిరం వసిత్వా వసతి చిరం దివి దేవతాదిపూజ్యః

ఈ వచనాన్ని ఎవరైనా ఇక్కడ చదివినా, వినినా, మనసుపెట్టినా, వారు ఇక్కడ ఐశ్వర్యంతో దీర్ఘకాలం జీవిస్తారు. ఆ తర్వాత, దేవతలు మొదలైనవారి చేత సత్కరింపబడుతూ, స్వర్గంలో కూడా చాలా కాలం నివసిస్తారు.

త్ర్యధికశతతమోఽధ్యాయః హోతోవాచ తద్వచ్చ శర్కరాధేనుం శృణు రాజన్ యథార్థతః । అనులిప్తే మహీపృష్ఠే కృష్ణాజినకుశోత్తరే

మూడు వందల రెండవ అధ్యాయం. హోతా ఇలా అన్నాడు: రాజా, ఇప్పుడు శర్కరతో చేసిన ఆవును ఎలా తయారు చేయాలో విను. మట్టిని బాగా పూత వేసి, కృష్ణాజినంతో, దర్భతో కప్పాలి.

ధేనుం శర్కరయా రాజన్కృత్వా భారచతుష్టయమ్ । ఉత్తమా కథ్యతే సద్భిశ్చతుర్థాంశేన వత్సకమ్

రాజా, నాలుగు ముద్దల బరువుతో శర్కరతో ఆవును తయారు చేస్తే, అది ఉత్తమమని సద్బుద్ధి కలవారు అంటారు. దాని నాలుగవ వంతుతో కూనును చేయాలి.