వరాహపురాణమ్

దీక్షితాత్మా పునర్భూత్వా వరాహం శృణుయాద్యది 99.

దీక్షతో మనస్సును శుద్ధి చేసుకుని, మళ్లీ వరాహ పురాణాన్ని వినాలి.

జప్తాః స్యుః పుష్కరే తీర్థే ప్రయాగే సిన్ధుసఙ్గమే

పుష్కర తీర్థంలో, ప్రయాగలో, సింధు సంగమంలో జపాలు చేయాలి.

గ్రహణే విషువే చైవ యత్ఫలం జపతాం భవేత్

గ్రహణం, విషువత్కాలాల్లో జపం చేసినవారికి ఎలాంటి ఫలం లభిస్తుందో అది కలుగుతుంది.

దేవా అపి తపః కృత్వా ధ్యాయంతి చ వదంతి చ

దేవతలు కూడా తపస్సు చేసి, ధ్యానం చేసి, ఇలా మాట్లాడుతారు.

వరాహం షోడశాత్మానం త్యక్త్వా దేహం కదా వయమ్

మనం ఎప్పుడు ఈ దేహాన్ని వదిలి, పదహారు రూపాల వరాహుని చేరతామో!

యాస్యామః పరమం స్థానం యద్గత్వా న పునర్భవేత్

మనము తిరిగి రాని పరమ స్థానానికి వెళ్లుదాం.

అత్రాప్యుదాహరన్తీమమితిహాసం పురాతనమ్

ఇక్కడ కూడా ఒక పురాతన కథను వారు చెబుతారు.

స్వర్గవాసే స్థితో హ్యాసీచ్ఛ్వేతో రాజా మహాయశాః

స్వర్గంలో మహా కీర్తి గల శ్వేతుడు అనే రాజు ఉండేవాడు.

స మహీం సకలాన్దేవి సపల్లవవనద్రుమామ్

అతడు, ఓ దేవి, పూలతో అలంకరించబడిన వనాలు, చెట్లు కలిగిన భూమంతా దానం చేయాలని కోరుకున్నాడు.

భగవన్దాతుమిచ్ఛామి బ్రాహ్మణేభ్యో వసున్ధరామ్

ఓ భగవంతుడా, నేను ఈ vasundhara ను బ్రాహ్మణులకు దానం చేయాలని ఆశిస్తున్నాను.

అన్నం దేహి సదా రాజన్ సర్వకాలసుఖావహమ్ 99.

ఓ రాజా, ఎప్పుడూ అన్నదానం చేయుము; అది అన్ని కాలాల్లో సుఖాన్ని ఇస్తుంది.

సర్వేషామేవ దానానామన్నదానం విశిష్యతే

అన్ని దానాల్లో అన్నదానం మేలైనది.

తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన అన్నదానం దదస్వ భోః

కాబట్టి, అన్ని విధాలా ప్రయత్నించి అన్నదానం చేయుము.

రత్నవస్త్రమలంకారాన్ శ్రీమన్తి నగరాణి చ

రత్నాలు, వస్త్రాలు, అలంకారాలు, మహా వైభవంగా ఉన్న పట్టణాలు,

ప్రదత్తం బ్రాహ్మణస్యాథ కుంజరానజినాని చ

బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చిన ఏనుగులు, చర్మాలు కూడా,

పురోహితమువాచేదం వసిష్ఠం జపతాం వరమ్

అతడు తన పురోహితుడైన జపంలో శ్రేష్ఠుడైన వశిష్ఠునితో ఇలా అన్నాడు.

సువర్ణరౌప్యతామ్రాణి యాగం కృత్వా ద్విజాతిషు

బంగారం, వెండి, రాగితో యజ్ఞాలు చేసి ద్విజులకు ఇచ్చాడు.

వస్తు స్వల్పమితి జ్ఞాత్వా ప్రభుః సోఽన్నం తు నాదదత్

వస్తువు తక్కువగా ఉందని తెలిసి, ఆ ప్రభువు అన్నాన్ని ఇవ్వలేదు.

కాలధర్మవశాద్దేవి మృత్యుః సమభవత్తదా

అప్పుడు, ఓ దేవి, కాలధర్మం వల్ల మరణం సంభవించింది.

క్షుధయా పీడితో హ్యాసీత్తృషయా చ విశేషతః

అతడు ఆకలితో, ముఖ్యంగా దాహంతో బాధపడ్డాడు.

తత్ర ప్రాగ్జన్మమూర్త్తిశ్చ పురా దగ్ధా మహాత్మనః 99.

అక్కడ, అతని పూర్వజన్మ రూపం, పూర్వం కాలంలో కాలిపోయినది, ప్రత్యక్షమైంది.

పునర్విమానమారుహ్య దివమాచక్రమే నృపః

ఆ రాజు మళ్లీ విమానంపై ఎక్కి స్వర్గాన్ని చేరాడు.

తాన్యస్థీని లిహన్దృష్టో వసిష్ఠేన మహాత్మనా

వశిష్ఠుడు ఆ అస్తులను నాకుతూ ఉన్నదాన్ని చూశాడు.

ఏవముక్తస్తదా రాజా వసిష్ఠేన మహాత్మనా

అప్పుడు మహాత్ముడైన వసిష్ఠుడు ఇలా అన్నప్పుడు ఆ రాజు—

భగవన్క్షుధితశ్చాస్మి అన్నపానం పురా మయా

భగవంతుడా, నాకు ఆకలి వేసింది. ఇంతవరకు నాకు అన్నం లేదా నీళ్లు దొరకలేదు—

ఏవముక్తస్తతో రాజ్ఞా వసిష్ఠో మునిపుంగవః

రాజు ఇలా అడిగిన తర్వాత, మునులలో శ్రేష్ఠుడైన వసిష్ఠుడు—

కిం తే కరోమి రాజేంద్ర క్షుధితస్య విశేషతః

రాజేంద్రా, నీకు ఆకలి వేసినప్పుడు నేను నీకు ఏమి చేయగలను చెప్పు?

రత్నహేమప్రదానేన భోగవాన్ జాయతే నరః

రత్నాలు, బంగారం ఇచ్చినవాడు సుఖంగా, ధనవంతుడిగా మారతాడు.

తన్న దత్తం త్వయా రాజన్ స్తోకం మత్వా నరాధిప అదత్తస్య చ సమ్ప్రాప్తిస్తన్మమాచక్ష్వ పృచ్ఛతః

కానీ రాజా, నువ్వు చిన్నదిగా భావించి ఏమి ఇవ్వలేదు. ఇప్పుడు ఇవ్వకుండా వచ్చావు. నేను అడిగినప్పుడు నిజం చెప్పు.