వరాహపురాణమ్

మాం పురస్కృత్య దేవస్త్వం పూజ్యసే యైర్విధానతః

'నన్ను ముందుగా ఉంచి, దేవా, నిన్ను వారు విధిగా పూజిస్తారు.'

కథయస్వ మహాదేవ సవిధానం సమాసతః

'మహాదేవా, సరైన విధానాన్ని సంక్షిప్తంగా చెప్పు.'

దేవైర్జయేతి సంతుష్టః కైలాసనిలయం యయౌ

దేవతలు జయధ్వని చేయగా, ఆయన సంతోషంతో కైలాసంలో తన నివాసానికి వెళ్లాడు.

దేవా అపి యయుః ఖం చ స్వస్థానం తే యథాగతమ్

దేవతలు కూడా ఆకాశానికి, తాము వచ్చిన తమ తమ స్థలాలకు తిరిగి వెళ్లారు.

చరితం యచ్చ దేవస్య విత్తం సమభవద్భువి

దేవుని చేసిన కార్యాలు భూమిపై అందరికీ తెలిసిపోయాయి.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే రుద్రమాహాత్మ్యం నామ సప్తనవతితమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో రుద్ర మహిమ అనే తొంభై ఏడవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ పర్వాధ్యాయః యోఽసౌ సత్యతపా నామ లుబ్ధో భూత్వా ద్విజో బభౌ

ఇప్పుడు పర్వత అధ్యాయం మొదలైంది. ఒక సత్యతప అనే బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు, అతడు లోభిగా మారాడు.

దుర్వాసాః సంశ్రుతార్థశ్చ హిమవన్తం నగం యయౌ

దుర్వాసుడు తన వ్రతాన్ని నెరవేర్చాలని సంకల్పించి, హిమవంతు పర్వతానికి వెళ్లాడు.

కీదృశం తన్మమాచక్ష్వ మహత్కౌతూహలం విభో స హి సత్యతపా పూర్వం భృగువంశోద్భవో ద్విజః

ఆయన ఎలా ఉన్నాడో నాకు చెప్పు ప్రభూ, నాకు చాలా ఆసక్తిగా ఉంది. ఎందుకంటే సత్యతప బ్రాహ్మణుడు భృగువంశంలో పుట్టినవాడు.

దస్యుసంసర్గసమ్భూతో దస్యువత్సమజాయత

దుష్టులతో కలిసిపోవడంతో అతడు కూడా దుష్టులా మారిపోయాడు.

బభౌ దుర్వాససా సమ్యగ్బోధితశ్చ విశేషతః

దుర్వాసుడు అతనికి పూర్తిగా బోధించడంతో అతడు ప్రకాశించాడు.

తస్యాస్తీరే శిలా దివ్యా నామ్నా చిత్రశిలా ధరే

ఆ నదీ తీరంలో చిత్రశిల అనే దివ్యమైన రాయి ఉంది, భూమాతా.

తత్ర సత్యతపాః స్థిత్వా తపః కుర్వన్మహాతపాః

అక్కడ సత్యతప మహాతపస్వి తపస్సు చేస్తూ నిలిచాడు.

చిచ్ఛేద చాంగులీమేకాం వామతర్జనికాం మునిః

ఆ ముని తన ఎడమ చేతి చూపుడు వేలు కోసేసాడు.

న లోహితం న మాంసం తు న మజ్జా తత్ర దృశ్యతే

అక్కడ రక్తం, మాంసం, మెదడు ఏదీ కనబడలేదు.

తస్మిన్ భద్రవటే చైకం మిథునం కిన్నరం స్థితమ్ ౯౮.

ఆ పవిత్ర వటవృక్షం దగ్గర ఒక కిన్నర దంపతులు ఉన్నారు.

ప్రభాతే విమలే ప్రాప్తమిన్ద్రలోకమితి స్మృతిః

ఉదయాన్నే, నిర్మలమైన వెలుతురులో, వారు ఇంద్రలోకానికి చేరుకున్నారని చెబుతారు.

పృష్టాః కించిదిహాశ్చర్యమపూర్వం కథ్యతామితి

వారిని, 'ఇక్కడ ఏదైనా ఆశ్చర్యకరం, ఇంతవరకు ఎరుగని విషయం చెప్పండి' అని అడిగారు.

స్థితం కిన్నరయోస్తచ్చ వాక్యం చేదమువాచ హ

అక్కడ నిలబడి, ఆ కిన్నరలు ఈ మాటలు చెప్పారు.

యదేతత్సత్యతపసః సమవోచత్తతః శుభే

సత్యతప గురించి వారు చెప్పింది ఇలా, శుభే.

పుష్యభద్రానదీ తీరే మహదాశ్చర్యముత్తమమ్

పుష్యభద్రా నది తీరంలో గొప్ప, అద్భుతమైన విషయం జరిగింది.

స్రవణం భస్మనశ్చైవ శ్రుతం సర్వం శశంస హ

బూడిద ప్రవాహం గురించి వారు విన్నదంతా వివరంగా చెప్పారు.

ఆగచ్ఛ విష్ణో గచ్ఛామో హిమవత్పార్శ్వముత్తమమ్

'విష్ణూ, రా! మనం హిమవంతు పర్వతపు ఉత్తమ భాగానికి వెళ్దాం.'

ఏవముక్తస్తతో విష్ణుర్వారాహం రూపమగ్రహీత్

అలా అనగానే విష్ణువు వరాహరూపాన్ని ధరించాడు.

విష్ణుర్వారాహరూపేణ ఋషిదృష్టిపథే స్థితః

విష్ణువు వరాహరూపంలో ఋషుల కళ్లకు కనిపించేలా నిలిచాడు.

తావదిన్ద్రో ధనుష్పాణిస్తీక్ష్ణసాయకధృగ్వనే ౯౮.

అంతలో అరణ్యంలో ఇంద్రుడు విల్లు, పదునైన బాణాలు పట్టుకుని ఉన్నాడు.

భగవన్నిహ దృష్టస్తే వరాహః పృథులో మహాన్

ప్రభూ! మీరు ఇక్కడ గొప్ప, బలమైన వరాహంగా కనిపించారు.

ఏవముక్తో మునిస్తేన చిన్తయామాస తత్క్షణాత్

అతను ఇలా అన్న వెంటనే ఆ ముని ఆ క్షణంలో ఆలోచించసాగాడు.

నో చేత్కుటుంబః క్షుధయా సీదత్యస్య న సంశయః

లేకపోతే నా ఇంటివారు ఆకలితో నిస్సహాయంగా పోతారు — దీనిలో సందేహం లేదు.