వరాహపురాణమ్

ఏవం వర్షహస్త్రాణి దశ తస్య తయా సహ । దివ్యాని విగతాని స్యుర్యుధ్యతస్తస్య శోభనే । బభ్రామ సకలం త్వాజౌ బ్రహ్మాణ్డం భీతమానసమ్ ।। ౯౪.

అలా, పదివేల దివ్య సంవత్సరాలు ఆమెతో యుద్ధం చేస్తూ, భయంతో మనసు కలవరపడి, యుద్ధభూమి అంతటా తిరిగాడు.

తతః కాలేన మహతా శతశ్రృఙ్గే మహాగిరౌ । పద్భ్యామాక్రమ్య శూలేన నిహతో దైత్యసత్తమః ।। ౯౪.

చివరికి, ఎంతో కాలం తర్వాత, వంద శిఖరాలున్న మహా పర్వతంపై, ఆమె తన పాదాలతో Mahisha-ని నొక్కి, త్రిశూలంతో సంహరించింది.

శిరశ్చిచ్ఛేద ఖఙ్గేన తత్ర చాన్తఃస్థితః పుమాన్ । నిర్గత్య విగతః స్వర్గం దేవ్యాః శస్త్రనిపాతనాత్ ।। ౯౪.

అక్కడ ఆమె ఖడ్గంతో అతని తలను కోసింది. లోపలున్న ఆత్మ బయటికి వచ్చి, దేవి ఆయుధాల ప్రభావంతో స్వర్గానికి వెళ్లింది.

తతో దేవగణాః సర్వే మహిషం వీక్ష్య నిర్జితమ్ । సబ్రహ్మకా స్తుతిం చక్రుర్దేవ్యాస్తుష్టేన చేతసా ।। ౯౪.

అంతట Mahisha ఓడిపోయినదాన్ని చూసి, బ్రహ్మతో సహా అన్ని దేవతలు ఆనందంతో దేవిని స్తుతించారు.

దేవా ఊచుః । నమో దేవి మహాభాగే గమ్భీరే భీమదర్శనే । జయస్థే స్థితిసిద్ధాన్తే త్రినేత్రే విశ్వతోముఖి ।। ౯౪.

దేవతలు ఇలా అన్నారు: 'ఓ దేవి! మహాభాగ్యవంతురాలా, లోతైనదా, భయంకరమైన రూపముతో ఉన్నదా, జయంతో నిలిచినదా, మూడు కళ్లతో, అన్ని దిక్కులనూ చూసేవాడా, నీకు నమస్కారం.'

విద్యావిద్యే జయే యాజ్యే మహిషాసురమర్దిని । సర్వగే సర్వదేవేశి విశ్వరూపిణి వైష్ణవి ।। ౯౪.

'విద్య, అవిద్యలోనూ, విజయంలోనూ, యజ్ఞంలోనూ, మహిషాసురుని సంహారిణిగా, అన్నింటిలోనూ వ్యాపించి, అన్ని దేవతలకూ అధిపతిగా, విశ్వరూపిణిగా, వైష్ణవిగా ఉన్నదా.'

వీతశోకే ధ్రువే దేవి పద్మపత్రశుభేక్షణే । శుద్ధసత్త్వవ్రతస్థే చ చణ్డరూపే విభావరి ।। ౯౪.

'బాధలేని, స్థిరంగా ఉన్నదా, పద్మపత్రాల్లాంటి అందమైన కళ్లతో ఉన్నదా, శుద్ధమైన సత్వగుణంలో, వ్రతంలో నిలిచినదా, చండరూపిణిగా, ప్రకాశవంతురాలా.'

ఋద్ధిసిద్ధిప్రదే దేవి విద్యేఽవిద్యేఽమృతే శివే । శాంకరీ వైష్ణవీ బ్రాహ్మీ సర్వదేవనమస్కృతే ।। ౯౪.

ఓ దేవీ! సంపదను, సిద్ధిని ప్రసాదించేవాడవు, విద్యను, అవిద్యను, అమృతత్వాన్ని, మంగళాన్ని ప్రసాదించేవాడవు. శాంకరీ, వైష్ణవీ, బ్రాహ్మీ, సమస్త దేవతలు నమస్కరించేవాడవు.

ఘణ్టాహస్తే త్రిశూలాస్త్రే మహామహిషమర్దిని । ఉగ్రరూపే విరూపాక్షి మహామాయేఽమృతస్త్రవే ।। ౯౪.

ఓ మహామహిషాసురమర్దినీ! గంట చేత పట్టుకుని, త్రిశూలాన్ని ఆయుధంగా ధరించి, ఉగ్రరూపంతో, వింత చూపులతో, మహామాయగా, అమృతస్వరూపిణిగా వెలుగుతున్నావు.

సర్వసత్త్వహితే దేవి సర్వసత్త్వమయే ధ్రువే । విద్యాపురాణశిల్పానాం జననీ భూతధారిణీ ।। ౯౪.

ఓ దేవీ! సమస్త జీవులకు మేలు చేయువాడవు, అన్ని ప్రాణుల్లోనూ నీవే ఉన్నావు, స్థిరంగా నిలిచివున్నావు. విద్య, పురాణాలు, కళలకు తల్లివి, భూతాలను అనుసంధానించేవాడవు.

సర్వదేవరహస్యానాం సర్వసత్త్వవతాం శుభే । త్వమేవ శరణం దేవి విద్యేఽవిద్యే శ్రియేఽమ్బికే । విరూపాక్షి తథా క్షాన్తి క్షోభితాన్తర్జలేఽవిలే ।। ౯౪.

ఓ మంగళకరమైనవాడవు! సమస్త దేవతల రహస్యాలను తెలిసినవాడవు, సమస్త జీవుల్లో అవతరించినవాడవు. ఓ దేవీ! విద్య, అవిద్య, శ్రీ, అంబికా! నీవే మా శరణ్యం. వింత చూపుతో, సహనంతో, అంతర్లోలిత జలాల్లో కలిసిపోయిన రూపమవు.

నమోఽస్తు తే మహాదేవి నమోఽస్తు పరమేశ్వరి । నమస్తే సర్వదేవానాం భావనిత్యేఽక్షయేఽవ్యయే ।। ౯౪.

ఓ మహాదేవీ! నీకు నమస్కారం. ఓ పరమేశ్వరి! నీకు నమస్కారం. సమస్త దేవతలలో నిత్యమైనవాడవు, నశించని, మారని స్వరూపమవు.

శరణం త్వాం ప్రపద్యన్తే యే దేవి పరమేశ్వరి । న తేషాం జాయతే కిఞ్చిదశుభం రణసఙ్కటే ।। ౯౪.

ఓ దేవీ! ఓ పరమేశ్వరి! ఎవరు నిన్ను శరణు కోరుతారో, వారికీ యుద్ధ భయాల్లో ఎలాంటి అశుభం సంభవించదు.

యశ్చ వ్యాఘ్రభయే ఘోరే చౌరరాజభయే తథా । స్తబవమేనం సదా దేవి పఠిష్యతి యతాత్మవాన్ ।। ౯౪.

ఎవరైనా పులుల భయములోనో, దొంగల రాజుల భయములోనో ఉన్నప్పుడు, ఎప్పుడూ ఈ స్తోత్రాన్ని నియమంగా చదివితే, ఓ దేవీ! ఆత్మ నియంత్రణతో చదివేవారు —

నిగడస్థోఽపి యో దేవి త్వాం స్మరిష్యతి మానవః । సోఽపి బన్ధైర్విముక్తస్తే సుసుఖం వసతే సుఖీ ।। ౯౪.

ఓ దేవీ! గొలుసులతో కట్టబడినవాడు అయినా, నిన్ను స్మరించినవాడు బంధనాల నుండి విముక్తి పొంది, సుఖంగా, సంతోషంగా జీవిస్తాడు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । ఏవం స్తుతా తదా దేవీ దేవైః ప్రణతిపూర్వకమ్ । ఉవాచ దేవాన్ సుశ్రోణీ వృణుధ్వం వరముత్తమమ్ ।। ౯౪.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ సమయంలో దేవతలు వినయంతో స్తుతించగా, అందమైన నడుముతో ఉన్న ఆ దేవీ దేవతలను చూచి — 'మీరు కోరిన గొప్ప వరాన్ని అడగండి' అని పలికింది.

దేవా ఊచుః । దేవి స్తోత్రమిదం యే హి పఠిష్యన్తి తవానఘే । సర్వకామసమాపన్నాన్ కురు దేవి స నో వరః ।। ౯౪.

దేవతలు ఇలా అన్నారు: ఓ పాపరహిత దేవీ! నీ ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరైనా చదువుతారో, వారికీ అన్ని కోరికలు నెరవేర్చు. ఇదే మాకు వరంగా ఇవ్వు.

ఏవమస్త్వితి తాన్ దేవానుక్త్వా దేవీ పరాఽపరా । విససర్జ తతో దేవాన్ స్వయం తత్రైవ సంస్థితా ।। ౯౪.

'అలా జరుగుతుంది' అని పరమదేవి దేవతలకు చెప్పి, వారిని పంపించి, తానే అక్కడే నిలిచింది.

ఏతద్ ద్వితీయం యో జన్మ వేద దేవ్యా ధరాధరే । స వీతశోకో విరజాః పదం గచ్ఛత్యనామయమ్ ।। ౯౪.

ఈ దేవీ యొక్క రెండవ అవతారాన్ని భూమిపై ఎవరైనా తెలుసుకుంటే, వారు శోకాన్ని దాటి, నిర్మలంగా, వ్యాధి లేని స్థితిని పొందుతారు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । యా సా నీలగిరిం యాతా తపసే ధృతమానసా । రౌద్రీ తమోద్భవా శక్తిస్తస్యాః శ్రృణు ధరే వ్రతమ్ ।। ౯౫.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: నీలగిరికి వెళ్లి, తపస్సులో స్థిరంగా ఉన్న, క్రూరమైన, అంధకారంలో జన్మించిన ఆ శక్తి తపస్సు గురించి విను, ఓ భూమీ!

తపః కృత్వా చిరం కాలం పాలయామ్యఖిలం జగత్ । ఏవముద్దిశ్య పఞ్చాగ్నిం సాధయామాస భామినీ ।। ౯౫.

ఆమె చాలా కాలం తపస్సు చేసి, మొత్తం లోకాన్ని పోషించింది. అలా ఉద్దేశించి, ఆ భామ పంచాగ్ని వ్రతాన్ని సాధించింది.

తస్యాః కాలాన్తరే దేవ్యాస్తపన్త్యాస్తప ఉత్తమమ్ । రురుర్నామ మహాతేజా బ్రహ్మదత్తవరోఽసురః ।। ౯౫.

ఆ దేవీ అత్యుత్తమ తపస్సు చేస్తుండగా, మరో సమయంలో రురు అనే మహాతేజస్సు గల అసురుడు, బ్రహ్మా వరప్రాప్తుడై, అక్కడ ఉన్నాడు.

సముద్రమధ్యే రత్నాఢ్యం పురమస్తి మహావనమ్ । తత్ర రాజా స దైత్యేన్ద్రః సర్వదేవభయంకరః ।। ౯౫.

సముద్ర మధ్యలో రత్నాలతో నిండిన ఒక నగరం, పెద్ద అడవి ఉంది. అక్కడ ఆ దైత్యేంద్రుడు, దేవతలకు భయంకరుడై, పాలించాడు.

అనేకశతసాహస్త్రకోటికోటిశతోత్తరైః । అసురైరన్వితః శ్రీమాన్ ద్వితీయో నముచిర్యథా ।। ౯౫.

అనేక లక్షల, కోట్ల, వందల కోట్ల అసురులతో కూడి, ఆ మహాశక్తివంతుడు, రెండవ నముచిలా కీర్తిని పొందాడు.

కాలేన మహతా చాసౌ లోకపాలపురాణ్యథ । జిగీషుః సైన్యసంవీతో దేవైర్భయమరోచయత్ ।। ౯౫.

కాలక్రమంలో, గొప్ప సైన్యంతో కూడి, లోకపాలుల పురాలను జయించాలనే కోరికతో, దేవతలకు భయాన్ని కలిగించాడు.

ఉత్తిష్ఠతస్తస్య మహాసురస్య సముద్రతోయం వవృధేఽతిమాత్రమ్ । అనేకనక్రగ్రహమీనజుష్ట - మాప్లావయత్ పర్వతసానుదేశాన్ ।। ౯౫.

ఆ మహాసురుడు పైకి లేచినప్పుడు, సముద్రపు నీరు విపరీతంగా పెరిగింది. అనేక మొసళ్ళు, చిమ్మలు, చేపలు నిండిన ఆ నీరు, పర్వతాల కింద భాగాలను పూర్తిగా ముంచేసింది.

అన్తః స్థితానేకసురారిసంఘం విచిత్రచర్మాయుధచిత్రశోభమ్ । భీమం బలం బలినం చారుయోధం వినిర్యయౌ సిన్ధుజలాద్ విశాలమ్ ।। ౯౫.

అందులోనుండి అనేక దేవతా శత్రువుల సమూహాలతో, విచిత్రమైన కవచాలు, ఆయుధాలతో అలంకరించబడిన, భయంకరమైన, బలమైన, యుద్ధంలో నిపుణులైన గొప్ప సైన్యం సముద్రపు నీటిలోనుండి బయటకు వచ్చింది.

తత్ర ద్విపా దైత్యవరైరుపేతా సమానఘణ్టాసుసమూహయుక్తాః । వినిర్యయుః స్వాకృతిభీషణాని సమన్తముచ్చైః ఖలు దర్శయన్తః ।। ౯౫.

అక్కడ, గొప్ప దైత్యులతో నిండిన ద్వీపాలు, పెద్ద పెద్ద గంటలతో కూడినవి, తమ భయంకరమైన రూపాలను చుట్టూ ఎత్తుగా ప్రదర్శిస్తూ, అన్ని వైపులా బయటకు వచ్చాయి.

అశ్వాస్తథా కాఞ్చనపీడనద్ధా రోహీతమత్స్యైః సమతాం జలాన్తః । వ్యవస్థితాస్తే సమమేవ తూర్ణం వినిర్యయుః లక్షశః కోటిశశ్చ ।। ౯౫.

బంగారు అలంకారాలతో అలంకరించబడిన గుఱ్ఱాలు, నీటిలో ఎర్ర చేపలవలె కనిపిస్తూ, సిద్ధంగా నిలబడి, లక్షల కొద్దీ, కోట్ల కొద్దీ వేగంగా బయటకు వచ్చాయి.