వరాహపురాణమ్

శ్రృణుష్వ చాన్యం నృపతిర్బభూవ విశాలనామా స పురీం విశాలామ్ । ఉవాస ధన్యో ధృతిమానపుత్రః స్వయం విశాలాధిపతిర్ద్విజాగ్ర్యాన్ । పప్రచ్ఛ పుత్రార్థమమిత్రసాహ - స్తే బ్రాహ్మణాశ్చోచురదీనసత్త్వాః ।। ౭.

ఇంకొకటి విను: విశాల అనే రాజు విశాల అనే మహానగరంలో నివసించేవాడు. అతడు ధన్యుడు, స్థిరబుద్ధి కలవాడు, కానీ అతనికి సంతానం లేదు. విశాలపురి అధిపతిగా, అతడు ఉత్తమ బ్రాహ్మణులను పిలిచి, తనకు కుమారుడు కలగాలని అడిగాడు. ఆ బ్రాహ్మణులు శక్తి తక్కువగా ఉండి ఇలా సమాధానం ఇచ్చారు.

ర్గత్వా గయామన్నదానైరనేకైః । ధ్రువం సుతస్తే భవితా నృపేశ సుసంప్రదాతా సకలక్షితీశః ।। ౭.

'రాజా! నీవు గయా క్షేత్రానికి వెళ్లి, అనేక విధాలుగా అన్నదానం చేస్తే, తప్పకుండా నీకు కుమారుడు జన్మిస్తాడు. అతడు సమస్త భూమిని పాలించే గొప్ప దాతగా ఉంటాడు.'

ఇతీరితో బ్రాహ్మణైః స ప్రహృష్టో రాజా విశాలాధిపతిః ప్రయత్నాత్ । ఆగత్య తేన ప్రవరేణ తీర్థే మఘాసు భక్త్యాఽథ కృతం పితౄణామ్ ।। ౭.

బ్రాహ్మణులు ఇలా చెప్పగానే, విశాలపురి రాజు ఆనందంతో, శ్రద్ధతో ఆ ఉత్తమ తీర్థానికి వెళ్లి, మాఘమాసంలో భక్తితో తన పితృదేవతలకు శ్రద్ధకార్యాలు నిర్వహించాడు.

పిణ్డప్రదానం విధినా ప్రయత్నా- దదద్వియత్యుత్తమమూర్తయస్తాన్ । పశ్యన్ స పుంసః సితపీతకృష్ణా- నువాచ రాజా కిమిదం భవద్భిః । ఉపేక్ష్యతే శంసత సర్వమేవ కౌతూహలం మే మనసి ప్రవృత్తమ్ ।। ౭.

అతడు విధిగా, శ్రద్ధతో తన పితృదేవతలకు పిండప్రదానం చేశాడు. ఆ సమయంలో తెలుపు, పసుపు, నలుపు రంగులవారిని చూసి, 'భో మహాశయులారా! మీరు దీన్ని ఎందుకు పట్టించుకోవడం లేదు? నాకు ఆసక్తి కలిగింది, దయచేసి అన్నీ వివరంగా చెప్పండి' అని రాజు అడిగాడు.

సిత ఉవాచ । అహం సితస్తే జనకోఽస్మి తాత నామ్నా చ వృత్తేన చ కర్మణా చ । అయం చ మే జనకో రక్తవర్ణో నృశంసకృద్ బ్రహ్మహా పాపకారీ ।। ౭.

తెలుపు వాడి ఇలా అన్నాడు: 'నాన్నా! నేను సితుడు, నీ పూర్వీకుడను. పేరు, ప్రవర్తన, కర్మల ద్వారా కూడా నేను సితుడినే. నా పూర్వీకుడు ఈ రక్తవర్ణుడు, ఇతడు క్రూరుడు, బ్రాహ్మణహంతకుడు, పాపకార్యాలు చేసినవాడు.'

అధీశ్వరో నామ పరః పితాఽస్య కృష్ణో వృత్త్యా కర్మణా చాపి కృష్ణః । ఏతేన కృష్ణేన హతాః పురా వై జన్మన్యనేకే ఋషయః పురాణాః ।। ౭.

'ఇతని తండ్రి, అంటే నా పూర్వీకుడు, అధీశ్వరుడు అనే పేరు కలవాడు. అతడు నలుపు రంగులో ఉండి, ప్రవర్తనలోనూ, కర్మలోనూ నలుపే. ఈ నలుపు వాడి చేత అనేకమంది పురాతన ఋషులు గత జన్మలో హతమయ్యారు.'

ఏతౌ మృతౌ ద్వావపి పుత్ర రౌద్ర- మవీచిసంజ్ఞం నరకం ప్రపన్నౌ । అధీశ్వరో మే జనకః పరోఽస్య కృష్ణః పితా ద్వావపి దీర్ఘకాలమ్ । అహం చ శుద్ధేన నిజేన కర్మణా శక్రాసనం ప్రాపితో దుర్లభం తతః ।। ౭.

'ఈ ఇద్దరూ, నా కుమారుడా, మరణించిన తర్వాత రౌద్రం, అవీచి అనే నరకాలలోకి వెళ్లారు. అధీశ్వరుడు నా పూర్వీకుడు, నలుపు వాడు ఇతని తండ్రి — ఇద్దరూ చాలా కాలం అక్కడే ఉన్నారు. కానీ నేను నా స్వంత పవిత్రమైన కర్మల వల్ల, అందరికీ దుర్లభమైన ఇంద్రాసనాన్ని పొందాను.'

త్వయా పునర్మన్త్రవిదా గయాయాం పిణ్డప్రదానేన బలాదిమౌ చ । మేలాపితౌ తీర్థపిణ్డప్రదాన - ప్రభావతో మే నరకాశ్రితావపి ।। ౭.

నీకు మంత్రజ్ఞానం ఉండడంతో, గయలో పిండప్రదానం చేసినందువల్ల, బలుడు మరియు మరొకరు నరకంలో ఉన్నప్పటికీ, ఈ పవిత్ర క్షేత్రంలో పిండప్రదాన శక్తితో కలిసిపోయారు.

పితౄన్ పితామహాంస్తత్ర తథైవ ప్రపితామహాన్ । ప్రీణయామీతి తత్తోయం త్వయా దత్తమరిందమ ।। ౭.

శత్రువులను జయించినవాడా, నీవు అక్కడ ఇచ్చిన నీటితో పితృదేవతలు, తాతలు, పరతాతలను సంతృప్తిపరిచావు.

తేనాస్మద్యుగపద్యోగో జాతో వాక్యేన సత్తమ । తీర్థప్రభావాద్ గచ్ఛామః పితృలోకం న సంశయః ।। ౭.

కాబట్టి, నీ మాటల వల్ల మేమిద్దరం ఒక్కసారిగా కలిసిపోయాము. ఈ తీర్థ మహిమతో మేము పితృలోకానికి వెళ్తాము — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

అత్ర పిణ్డప్రదానేన ఏతౌ తవ పితామహౌ । దుర్గతావపి సంసిద్ధౌ పాపకృద్వికృతిం గతౌ ।। ౭.

ఇక్కడ నీవు చేసిన పిండప్రదానం వల్ల, నీ ఇద్దరు తాతలు, దుర్గతిలో ఉన్నా, పాపాలు చేసినా, పరిపూర్ణతను పొందారు.

తీర్థప్రభావ ఏషోఽస్మిన్ బ్రహ్మఘ్నస్యాపి తత్సుతః । పుతః పిణ్డప్రదానేన కుర్యాదుద్ధరణం పునః ।। ౭.

ఈ తీర్థ మహిమ అంతటి గొప్పది — బ్రహ్మహత్య చేసినవాడి కుమారుడైనా, ఇక్కడ పిండప్రదానం వల్ల పవిత్రుడవుతాడు, మళ్లీ ఉద్ధరించబడతాడు.

ఏతస్మాత్ కారణాత్ పుత్ర అహమేతౌ విగృహ్య వై । ఆగతోఽస్మి భవన్తం వై ద్రష్టుం యాస్యామి సామ్ప్రతమ్ । ఏతస్మాత్ కారణాద్ రైభ్య భవాన్ ధన్యో మయోచ్యతే ।। ౭.

ఈ కారణంగా, నా కుమారా, నేను వీరిద్దరిని వేరుచేసి, నిన్ను చూడటానికి వచ్చాను. ఇప్పుడు నేను వెళ్ళిపోతున్నాను. ఈ కారణంతో, రైభ్యా, నిన్ను నేను ధన్యుడని అంటున్నాను.

సకృద్ గయాభిగమనం సకృత్పిణ్డప్రదాపనమ్ । దుర్లభం త్వం పునర్నిత్యమస్మిన్నేవ వ్యవస్థితః ।। ౭.

ఒక్కసారి గయకు వెళ్లడం, ఒక్కసారి పిండప్రదానం చేయడం చాలా అరుదైనది. కానీ నువ్వు ఎప్పుడూ ఇదే కార్యంలో నిమగ్నంగా ఉంటున్నావు.

కిమను ప్రోచ్యతే రైభ్య తవ పుణ్యమిదం ప్రభో । యేన సాక్షాద్ గదాపాణిర్దృష్టో నారాయణః స్వయమ్ ।। ౭.

రైభ్యా, నీకు కలిగిన పుణ్యం గురించి ఇంకేమి చెప్పాలి? నీవు స్వయంగా గదాపాణి నారాయణుడిని ప్రత్యక్షంగా దర్శించావు.

తతో గదాధరః సాక్షాదస్మింస్తీర్థే వ్యవస్థితః । అతోఽతివిఖ్యాతతమం తీర్థమేతద్ ద్విజోత్తమ ।। ౭.

అందువల్ల, గదాధరుడు స్వయంగా ఈ తీర్థంలో ఉన్నాడు. అందుకే, ద్విజశ్రేష్ఠా, ఈ తీర్థం అత్యంత ప్రసిద్ధిగా ఉంది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । ఏవముక్త్వా మహాయోగీ తత్రైవాన్తరధీయత । రైభ్యోఽపి చ గదాపాణేర్హరేః స్తోత్రమథాకరోత్ ।। ౭.

శ్రీవరాహుడు ఇలా చెప్పి, ఆ మహాయోగి అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు. రైభ్యుడు కూడా గదాపాణి హరిదేవునికి స్తోత్రాన్ని రచించాడు.

రైభ్య ఉవాచ । గదాధరం విబుధజనైరభిష్టుతం ధృతక్షమం క్షుధితజనార్త్తినాశనమ్ । శివం విశాలాసురసైన్యమర్దనం నమామ్యహం హతసకలాశుభం స్మృతౌ ।। ౭.

రైభ్యుడు ఇలా అన్నాడు: దేవతలు స్తుతించే గదాధరుని, సహనశీలుడైనవాడిని, ఆకలితో బాధపడే వారికి దుఃఖాన్ని తొలగించేవాడిని, మంగళకరుడైనవాడిని, అసురసేనలను నాశనం చేయువాడిని, జ్ఞాపకంలో పెట్టినపుడు అన్ని దుష్ఫలితాలను తొలగించేవాడిని నేను వందనాలు చేస్తాను.

పురాణపూర్వం పురుషం పురుష్టృతం పురాతనం విమలమలం నృణాం గతిమ్ । త్రివిక్రమం ధృతధరణిం బలేర్హం గదాధరం రహసి నమామి కేశవమ్ ।। ౭.

ప్రాచీన పురుషుడైన, మానవుల్లో శ్రేష్ఠుడైన, పాతకాలపు, నిర్మలమైన, నిష్కళంకమైన, జనులకు ఆశ్రయమైన త్రివిక్రముడిని, బలికి భూమిని మోసినవాడిని, గదాధరుని, రహస్యంగా కేశవుని నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

సుశుద్ధభావం విభవైరుపావృతం శ్రియావృతం విగతమలం విచక్షణమ్ । క్షితీశ్వరైరపగతకిల్బిషైః స్తుతం గదాధరం ప్రణమతి యః సుఖం వసేత్ ।। ౭.

శుద్ధమనస్సుతో, ఐశ్వర్యాలతో చుట్టుముట్టబడి, లక్ష్మితో అలంకరించబడి, మలినతలేని, జ్ఞానంతో నిండిన, పాపరహిత భూపాలులు స్తుతించే గదాధరునికి నమస్కరిస్తే, అతడు సుఖంగా జీవిస్తాడు.

సురాసురైరర్చ్చితపాదపఙ్కజం కేయూరహారాఙ్గదమౌలిధారిణమ్ । అబ్ధౌ శయానం చ రథాఙ్గపాణినం గదాధరం ప్రణమతి యః సుఖం వసేత్ ।। ౭.

దేవతలు, దానవులు పాదపద్మాలను పూజించే వాడిని, కంకణాలు, హారాలు, ఆభరణాలు, కిరీటాన్ని ధరించినవాడిని, సముద్రంపై శయనించేవాడిని, చక్రాన్ని చేతిలో పట్టుకున్నవాడిని, గదాధరునికి నమస్కరిస్తే, అతడు సుఖంగా జీవిస్తాడు.

సితం కృతే త్రేతాయుగేఽరుణం విభుం తథా తృతీయే పీతవర్ణమచ్యుతమ్ । కలౌ ఘనాలిప్రతిమం మహేశ్వరం గదాధరం ప్రణమతి యః సుఖం వసేత్ ।। ౭.

కృతయుగంలో తెల్లవాడిగా, త్రేతాయుగంలో ఎర్రవాడిగా, ద్వాపరయుగంలో పసుపు రంగులో, కలియుగంలో మేఘంలా నలుపుగా, మహేశ్వరుడైన గదాధరునికి నమస్కరిస్తే, అతడు సుఖంగా జీవిస్తాడు.

బీజోద్భవో యః సృజతే చతుర్ముఖ- స్తథైవ నారాయణరూపతో జగత్ । ప్రపాలయేద్ రుద్రవపుస్తథాన్తకృద్ గదాధరో జయతు షడర్ద్ధమూర్తిమాన్ ।। ౭.

బీజం నుండి జన్మించిన బ్రహ్మద్వారా, నారాయణ రూపంలో జగత్తును సృష్టించేవాడిని, రుద్ర రూపంలో కాపాడేవాడిని, అంతము చేసేవాడిని, ఆరు రూపాలతో ఉన్న గదాధరుడు విజయవంతుడవాలని కోరుకుంటాను.

సత్త్వం రజశ్చైవ తమో గుణాస్త్రయ- స్త్వేతేషు నాన్యస్య సముద్భవః కిల । స చైక ఏవ త్రివిధో గదాధరో దధాతు ధైర్యం మమ ధర్మమోక్షయోః ।। ౭.

సత్త్వం, రజస్సు, తమస్సు అనే మూడు గుణాలు ఇతనిలోనే ఉద్భవించాయి, మరెవరిలో కాదు. ఆ త్రిగుణాత్మకుడైన గదాధరుడు నాకు ధర్మములో, మోక్షములో ధైర్యాన్ని ప్రసాదించాలి.

సంసారతోయార్ణవదుఃఖతన్తుభి- ర్వియోగనక్రక్రమణైః సుభీషణైః । మజ్జన్తముచ్చైః సుతరాం మహాప్లవే గదాధరో మాము దధాతు పోతవత్ ।। ౭.

ఈ సంసారసముద్రంలో బాధల తంతువులతో, వియోగమనే మొసళ్ల భయంకరతతో నేను మునిగిపోతున్నప్పుడు, ఆ గదాధరుడు నావలా నన్ను దాటించాలి.

స్వయం త్రిమూర్తిః స్వమివాత్మనాత్మని స్వశక్తితశ్చాణ్డమిదం ససర్జ్జ హ । తస్మిఞ్జలోత్థాసనమార్యతేజసం ససర్జ్జ యస్తం ప్రణతోఽస్మి భూధరమ్ ।। ౭.

తానే త్రిమూర్తి, తన శక్తితో తనలోనుంచి ఈ బ్రహ్మాండాన్ని సృష్టించాడు. ఆ బ్రహ్మాండంలో నీటిలోంచి వెలసిన, మహా తేజస్సుతో ప్రకాశించే భూమిని సృష్టించిన భూధరునికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

మత్స్యాదినామాని జగత్సు కేవలం సురాదిసంరక్షణతో వృషాకపిః । ముఖ్యస్వరూపేణ సమన్తతో విభు- ర్గదాధరో మే విదధాతు సద్గతిమ్ ।। ౭.

దేవతల రక్షణ కోసం మత్స్యాది పేర్లతో అవతారాలు తీసుకునే వృషాకపి, తన అసలు రూపంలో అన్ని చోట్ల వ్యాపించి, గదను ధరించిన వాడు — అతడు నాకు శ్రేష్ఠమైన మార్గాన్ని ప్రసాదించాలి.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । ఏవం స్తుతస్తదా విష్ణుర్భక్త్యా రైభ్యేణ ధీమతా । ప్రాదుర్బభూవ సహసా పీతవాసా జనార్దనః ।। ౭.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: అప్పుడు, రైభ్యుడు భక్తితో ప్రశంసించగా, విష్ణువు, జనార్దనుడు, పీతవస్త్రధారి, అకస్మాత్తుగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

శఙ్ఖచక్రగదాపాణిర్గరుడస్థో వియద్గతః । ఉవాచ మేఘగమ్భీరధీరవాక్ పురుషోత్తమః ।। ౭.

శంఖం, చక్రం, గదను చేతిలో పట్టుకొని, గరుత్మంతునిపై కూర్చొని, ఆకాశంలో సంచరిస్తూ, మేఘంలా గంభీరమైన స్వరంతో, గంభీరమైన మాటలు చెప్పాడు ఆ పురుషోత్తముడు.