వరాహపురాణమ్

దేవానామపి సైన్యాని నిహతాన్యసురైర్యుధి । ఏవం భూతే తదా భగ్నే దేవేన్ద్రే విద్రుతాః సురాః ।। ౯౩.

దేవతల సైన్యాలను కూడా అసురులు యుద్ధంలో సంహరించారు. అప్పుడు దేవతలు ఓడిపోయి, ఇంద్రుని వదిలేసి పారిపోయారు.

అర్దితా వివిధైః శస్త్రైః శూలపట్టిశముద్గరైః । గతవన్తో బ్రహ్మలోకమసురైరర్దితాః సురాః ।। ౯౩.

వివిధ ఆయుధాలతో — శూలాలు, పటిషాలు, ముసలులతో — దెబ్బతిన్న దేవతలు, అసురుల చేత బాధపడుతూ, బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లిపోయారు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । అథ విద్యుత్ప్రభో దైత్యస్తథా దూతో విసర్జితః । దేవ్యాః సకాశం గత్వాఽసౌ తామువాచ సుమధ్యమామ్ ।। ౯౪.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: అప్పుడు విద్యుత్ప్రభ అనే దైత్యుడు దూతగా పంపబడి, ఆ దేవిని దగ్గరకు వెళ్లి, సన్నని నడుము కల ఆమెతో మాట్లాడాడు.

ప్రణమ్య ప్రయతో భూత్వా కుమారీశతసంకులామ్ । ఆస్థానే వినయాపన్నస్తతో వచనమబ్రవీత్ ।। ౯౪.

భక్తితో నమస్కరించి, మనసు శాంతంగా చేసుకుని, వందలాది యువతులతో నిండిన స్థలానికి వెళ్లి, వినయంగా ఈ మాటలు చెప్పాడు.

విద్యుత్ప్రభ ఉవాచ । దేవి పూర్వమృషిస్త్వాసీదాదిసర్గే కసంభవః । సఖా సారస్వతో జాతః సుపార్శ్వో నామ వై విభుః ।। ౯౪.

విద్యుత్ప్రభా ఇలా చెప్పింది: అమ్మా, సృష్టి ప్రారంభంలో ఒక ఋషి జన్మించాడు, అతని పేరు సుపార్శ్వుడు. అతను సరస్వతికి స్నేహితుడు, ప్రసిద్ధి గలవాడు, శక్తివంతుడూ.

తస్యాభవన్మహాతేజాః సిన్ధుద్వీపః ప్రతాపవాన్ । స హి తీవ్రం తపస్తేపే మాహిష్మత్యాం పురోత్తమే ।। ౯౪.

ఆ ఋషికి మహా తేజస్సుతో కూడిన కుమారుడు సింధుద్వీపుడు జన్మించాడు. అతను మాహిష్మతీ నగరంలో తీవ్రమైన తపస్సు చేశాడు.

కుర్వతస్తు తపో ఘోరం నిరాహారస్య శోభనే । ఆద్యా తు విప్రచిత్తేస్తు సుతా సురసుతోపమా । మాహిష్మతీతి విఖ్యాతా రూపేణాసదృశీ భువి ।। ౯౪.

ఆయన ఆహారం లేకుండా కఠిన తపస్సు చేస్తున్నప్పుడు, విప్రచిత్తి కుమార్తెలలో పెద్దదైనది, దేవతల కుమార్తెలకు సమానమైనది, భూమిపై మాహిష్మతీ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి పొందింది. ఆమె అందంలో ఎవరికీ సరిపోలని వాడి.

సా సఖీభిః పరివృతా విహరన్తీ యదృచ్ఛయా । ఆగతా మన్దరద్రోణీం తత్రాపశ్యత్ తపోవనమ్ । మునేరమ్బరసంజ్ఞస్య వివిధద్రుమమాలినమ్ ।। ౯౪.

ఆమె తన స్నేహితులతో కలిసి స్వేచ్ఛగా తిరుగుతూ, మందార పర్వతపు దొంగలలోకి వచ్చింది. అక్కడ ఆమె అంబర అనే ఋషి ఆశ్రమాన్ని, ఎన్నో రకాల చెట్లతో అలంకరించబడినదాన్ని చూసింది.

లతాగృహైస్తు వివిధైర్వకులైర్లకుచైస్తథా । చన్దనైః స్పన్దనైః శాలైః సరలైరుపశోభితమ్ । విచిత్రవనఖణ్డైశ్చ భూషితం తు మహాత్మనః ।। ౯౪.

ఆ ఆశ్రమం వివిధ లతగృహాలతో, వకుల, లకుచా, చందన, స్పందన, శాల, సరల చెట్లతో, విచిత్రమైన వనఖండాలతో, ఆ మహాత్ముడికి చెందినదిగా అందంగా అలంకరించబడింది.

దృష్ట్వాశ్రమపదం రమ్యం సాసురీ కన్యకా శుభమ్ । మాహిష్మతీ వరారోహా చిన్తయామాస భామినీ ।। ౯౪.

ఆ అందమైన ఆశ్రమాన్ని చూసి, శుభ్రమైన, అసుర కులానికి చెందిన మాహిష్మతీ అనే యువతి, తనలో ఆలోచన చేయడం మొదలుపెట్టింది.

భీషయిత్వాహమేనం తు తాపసం త్వాశ్రమే స్వయమ్ । తిష్ఠామి క్రీడతీ సార్ధం సఖీభిః పరమార్చితా ।। ౯౪.

నేను ఈ తపస్సు చేస్తున్న ఋషిని భయపెట్టాలి. ఆ ఆశ్రమంలోనే నా స్నేహితులతో కలిసి, గౌరవంగా ఉండి, ఆడుతూ పాడుతూ కాలం గడపాలి.

ఏవం సంచిన్త్య సా దేవీ మహిషీ సంబభూవ హ । సఖీభిః సహ విశ్వేశి తీక్ష్ణశ్రృఙ్గాగ్రధారిణీ ।। ౯౪.

ఇలా ఆలోచించి, ఆ దేవీ, విశ్వానికి అధిపతివైన అమ్మా, తన స్నేహితులతో కలిసి, పదునైన కొమ్మలు కలిగిన మహిషి రూపాన్ని ధరించింది.

తమృషిం భీషితుం తాభిః సహ గత్వా వరాననా । అసౌ బిభీషితస్తాభిస్తాం జ్ఞాత్వా జ్ఞానచక్షుషా । ఆసురీం క్రోధసంపన్నః శశాప శుభలోచనామ్ ।। ౯౪.

ఆమె తన స్నేహితులతో కలిసి, అందమైన ముఖంతో, ఋషిని భయపెట్టడానికి వెళ్లింది. కానీ ఆ ఋషి జ్ఞానదృష్టితో ఆమె అసలు స్వరూపాన్ని తెలుసుకుని, కోపంతో, శుభ్రమైన కన్నులు కలిగిన ఆ అసుర యువతిని శాపించాడు.

యస్మాద్ భీషయసే మాం త్వం మహిషీరూపధారిణీ । అతో భవ మహిష్యేవ పాపకర్మే శతం సమాః ।। ౯౪.

నువ్వు నన్ను మహిషి రూపంలో భయపెట్టినందుకు, నీకు శాపం: నీవు పాపకార్యాలు చేసినవాడివి, నూరేళ్లు మహిషిగా ఉండాలి.

ఏవముక్తా తతః సా తు సఖీభిః సహ వేపతీ । పాదయోర్న్యపతత్ తస్య శాపాన్తం కురు జల్పతీ ।। ౯౪.

ఇలా శాపం విన్న ఆమె, తన స్నేహితులతో కలిసి కంపించుతూ, ఆ ఋషి పాదాల వద్ద పడిపోయి, 'శాపాన్ని ముగించండి' అని నిదానంగా అడిగింది.

తస్యాస్తద్ వచనం శ్రుత్వా స మునిః కరుణాన్వితః । శాపాన్తమకరోత్ తస్యా వాక్యం చేదమువాచ హ ।। ౯౪.

ఆమె మాటలు విని, ఆ ఋషి దయతో, ఆమెకు శాపాంతాన్ని ఇచ్చి, ఈ మాటలు చెప్పాడు.

అనేనైవ స్వరూపేణ పుత్రమేకం ప్రసూయ వై । శాపాన్తో భవితా భద్రే మద్వాక్యం న మృషా భవేత్ ।। ౯౪.

ఈ రూపంలో ఒక కుమారుడిని జన్మించిస్తే, శాపం ముగుస్తుంది. నా మాటలు వృథా కావు, భద్రా.

ఏవముక్తా గతా సా తు నర్మదాతీరముత్తమమ్ । యత్ర తేపే తపో ఘోరం సిన్ధుద్వీపో మహాతపాః ।। ౯౪.

ఇలా శాపాంతం విన్న ఆమె, ఉత్తమమైన నర్మదా నది తీరానికి వెళ్లింది. అక్కడ సింధుద్వీపుడు, గొప్ప తపస్సు చేస్తున్నాడు.

తత్ర చేన్దుమతీ నామ దైత్యకన్యాఽతిరూపిణీ । సా దృష్టా తేన మునినా వివస్త్రా మజ్జతీ జలే ।। ౯౪.

అక్కడ, ఎండుమతీ అనే అసుర యువతి, అపూర్వమైన అందంతో, నీటిలో మునిగి, వస్త్రం లేకుండా ఉన్నదాన్ని ఆ ఋషి చూశాడు.

చస్కన్ద స మునిః శుక్రం శిలాద్రోణ్యాం మహాతపాః । తచ్చ మాహిష్మతీ దృష్ట్వా దివ్యగన్ధి సుగన్ధి చ । తతః సఖీరువాచేదం పిబామీదం జలం శుభమ్ ।। ౯౪.

ఆ మహాతపస్సు చేసిన ఋషి వీర్యం శిలా దొంగపై పడింది. మాహిష్మతీ, దాన్ని దివ్యమైన వాసనతో చూసి, తన స్నేహితికి, 'ఈ శుభ్రమైన నీటిని నేను తాగుతాను' అని చెప్పింది.

ఏవముక్త్వా తు సా పీత్వా తచ్ఛుక్రం మునిసంభవమ్ । ప్రాప్తా గర్భం మునేర్బీజాత్ సుషావ చ తదా సతో ।। ౯౪.

అలా చెప్పి, ఆ నీటిలో కలిసిన ఋషి వీర్యాన్ని తాగింది. ఆ ఋషి బీజంతో గర్భం ధరించి, ఆ సమయంలోనే కుమారుడిని ప్రసవించింది.

తస్యాః పుత్రోఽభవద్ ధీమాన్ మహాబలపరాక్రమః । మహిషేతి స్మృతో నామ్నా బ్రహ్మవంశవివర్ధనః । స త్వాం వరయతే దేవి దేవసైన్యవిమర్దనః ।। ౯౪.

ఆమె కుమారుడు బుద్ధిమంతుడు, గొప్ప బలమూ, శౌర్యమూ కలవాడు. అతనికి మహిష అనే పేరు ప్రసిద్ధి. బ్రహ్మ వంశాన్ని అభివృద్ధి చేసినవాడు. దేవతల సైన్యాలను నాశనం చేసే నీవు, దేవీ! ఇప్పుడు అతను నిన్ను కోరుతున్నాడు.

స సురానపి జిత్వాఽఽజౌ త్రైలోక్యం చ తవానఘే । దాస్యతే దేవి సుప్రోతస్తవ సర్వం మహాసురః । తస్యాత్మోపప్రదానేన కురు దేవి మహత్ కృతమ్ ।। ౯౪.

అతడు యుద్ధంలో దేవతలను, మూడు లోకాలను జయించాడు, అమాయకురాలైన దేవీ! ఆ మహాసురుడు నిన్ను బాగా రక్షిస్తూ, నీకు అన్నీ ఇస్తానని చెప్పాడు. తనను అర్పించి, దేవీ! నీవు గొప్ప కార్యాన్ని సాధించు.

ఏవముక్తా తదా దేవీ తేన దూతేన శోభనా । జహాస పరమా దేవీ వాక్యం నోవాచ కిఞ్చన ।। ౯౪.

అలా ఆ దూత చెప్పినప్పుడు, ప్రకాశవంతమైన దేవీ నవ్వింది. పరమ దేవీ ఒక్క మాట కూడా పలకలేదు.

తస్యా హసన్త్యా దూతోఽసౌ త్రైలోక్యం సచరాచరమ్ । దదర్శ కుక్షౌ సంభ్రాన్తస్తత్క్షణాత్ సమపద్యత ।। ౯౪.

దేవీ నవ్వుతున్నప్పుడు, ఆ దూత ఆశ్చర్యంతో ఆమె పొట్టలో చరాచర జగత్తును చూశాడు. ఆ క్షణంలోనే అతడు భయంతో మునిగిపోయాడు.

తతో దేవ్యాః ప్రతీహారీ జయా నామాతితేజనా । దేవ్యా హృది స్థితం వాక్యమువాచ తనుమధ్యమా ।। ౯౪.

అంతలో, దేవీకి సేవకురాలు జయ అనే శక్తివంతురాలు, దేవీ హృదయంలో ఉన్న మాటను, సన్నని నడుము కలిగిన దేవీ తరఫున చెప్పింది.

జయా ఉవాచ । కన్యార్థీ వదతే యద్ధి తత్త్వయా సముదీరితమ్ । యది నామ వ్రతం చాస్యాః కౌమారం సార్వకాలికమ్ । అపి చాన్యాః కుమార్యోఽత్ర సన్తి దేవ్యాః పదానుగాః ।। ౯౪.

జయ చెప్పింది: నీవు కన్యను కోరుతున్నావని చెప్పినది నిజమే. ఆమె కన్యత్వ వ్రతం శాశ్వతమైతే, ఇక్కడ దేవీకి అనుచరులుగా ఉన్న ఇతర కన్యలు కూడా ఉన్నారు.

తాసామేకాఽపి నో లభ్యా కిము దేవీ స్వయం శుభా । యాహి దూత త్వరన్ మా తే కిఞ్చిదన్యద్ భవిష్యతి ।। ౯౪.

వాళ్లలో ఒక్కరిని కూడా పొందలేవు, శుభమైన దేవీని అయితే మరింత అసాధ్యం. దూతా! త్వరగా వెళ్ళు, నీకు ఇంకేమీ జరగదు.

ఏవముక్తో గతో దూతస్తావద్ వ్యోమ్ని మహామునిః । ఆయాతో నారదస్తూర్ణం నృత్యన్నుచ్చైర్మహాతపాః ।। ౯౪.

అలా చెప్పగానే, దూత వెళ్ళిపోయాడు. అదే సమయంలో, గొప్ప ముని నారదుడు ఆకాశంలో వేగంగా, ఉత్సాహంగా నాట్యం చేస్తూ వచ్చాడు.