వరాహపురాణమ్

దృష్ట్వా ముహూర్తం దేవేశి విస్మితో నారదోఽభవత్ । అహో రూపమహో కాన్తిరహో ధైర్యమహో వయః ।। ౯౧.

కొంతసేపు దేవిని చూసిన నారదుడు ఆశ్చర్యపోయాడు: 'అయ్యో! ఎంత అందం! ఎంత ప్రకాశం! ఎంత స్థిరత్వం! ఎంత యవ్వనం!' అని అనుకున్నాడు.

అహో నిష్కామతా దేవ్యా ఇతి ఖేదముపాయయౌ । దేవగన్ధర్వసిద్ధానాం యక్షకిన్నరరక్షసామ్ ।। ౯౧.

'అయ్యో! దేవికి ఎంత విరక్తి!' అని భావించి, దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, యక్షులు, కిన్నరులు, రాక్షసుల్లో ఎవరికీ ఇలాంటి లక్షణం లేదని బాధపడ్డాడు.

న రూపమీదృశం క్వాపి స్త్రీష్వన్యాసు ప్రదృశ్యతే । ఏవం సంచిన్త్య మనసా నారదో విస్మయాన్వితః ।। ౯౧.

ఇతర స్త్రీల్లో ఎక్కడా ఇలాంటి అందం కనబడదు. ఇలా మనసులో ఆలోచిస్తూ, నారదుడు విస్మయంతో నిండిపోయాడు.

ప్రణమ్య దేవీం వరదాముత్పపాత నభస్తలమ్ । గతశ్చ త్త్వరయా యుక్తః పురీం దైత్యేన్ద్రపాలితామ్ ।। ౯౧.

వరం ఇచ్చే ఆ దేవికి నమస్కరించి, నారదుడు ఆకాశంలోకి ఎగిరి, త్వరగా దైత్యేంద్రుడు పాలించే నగరానికి వెళ్లాడు.

మహిషాఖ్యేన భూతేశి సముద్రాన్తఃస్థితాం పురీమ్ । తత్రాససాద భగవానసురం మహిషాకృతిమ్ ।। ౯౧.

భూమిదేవీ, సముద్రపు అంచున ఉన్న మహిష అనే పేరుగల ఆ నగరానికి వెళ్లి, అక్కడ మహిషరూపంలో ఉన్న అసురుణ్ని ఆ మహర్షి చూశాడు.

దృష్ట్వా లబ్ధవరం వీరం దేవసైన్యాన్తకం మహత్ । స తేన పూజితో భక్త్యా తదా లోకచరో మునిః ।। ౯౧.

వరం పొందిన, దేవతల సైన్యాన్ని సంహరించిన ఆ మహావీరుణ్ని చూసి, లోకాల మధ్య సంచరించే ఆ ముని అతని చేత భక్తితో పూజించబడ్డాడు.

ప్రీతాత్మా నారదస్తస్మై దేవ్యా రూపమనుత్తమమ్ । ఆచచక్షే యథాన్యాయం యద్ దృష్టం దేవతాపురే ।। ౯౧.

ఆనందంతో నిండిన నారదుడు, దేవతా నగరంలో తాను చూచిన విధంగా, ఆ దేవికి ఉన్న అపూర్వమైన అందాన్ని అతనికి వివరంగా వివరించాడు.

నారద ఉవాచ । అసురేన్ద్ర శ్రృణుష్వేకం కన్యారత్నం సమాహితః । యేన లబ్ధం తు త్రైలోక్యం వరదానాచ్చరాచరమ్ ।। ౯౧.

నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'అసురేంద్రా! శ్రద్ధగా విను. ఆ కన్యక రత్నం వల్లే మూడు లోకాలు, చరాచరమంతా వరాల ద్వారా పొందబడింది.'

బ్రహ్మలోకాదహం దైత్య మన్దరాద్రిముపాగతః । తత్ర దేవీపురం దృష్టం కుమారీశతసఙ్కులమ్ ।। ౯౧.

'దైత్యా! నేను బ్రహ్మలోకంనుండి మందరపర్వతానికి వచ్చాను. అక్కడ నేను వందలాది కన్యలతో నిండిన దేవి నగరాన్ని చూశాను.'

తత్ర ప్రధానా యా కన్యా తాపసీ వ్రతధారిణీ । సా దేవదైత్యయక్షాణాం మధ్యే కాచిన్న దృశ్యతే ।। ౯౧.

అక్కడ ఉన్న ఆ ప్రధానమైన కన్య, తపస్సు చేసుకుంటూ, వ్రతాలు పాటిస్తూ ఉండేది. ఆమెను దేవతలు, దానవులు, యక్షుల మధ్య ఎక్కడా చూడలేను.

యాదృశీ సా శుభా దైత్య తాదృశ్యేకాణ్డమధ్యతః । భ్రమతా తాదృశీ దృష్ట్వా న కదాచిన్మయా సతీ ।। ౯౧.

ఓ దైత్యా! ఆ కన్య ఎంత అందంగా ఉందో, అటువంటి అందాన్ని నేను ఈ బ్రహ్మాండంలో ఎక్కడా తిరిగినా ఎప్పుడూ చూడలేదు.

తస్యాశ్చ దేవగన్ధర్వా ఋషయః సిద్ధచారణాః । ఉపాసాంచక్రిరే సర్వే యేఽప్యన్యే దైత్యనాయకాః ।। ౯౧.

ఆమెను దేవతలు, గంధర్వులు, ఋషులు, సిద్ధులు, చారణులు, ఇంకా ఇతర దానవ నాయకులందరూ పూజించారు.

తాం దృష్ట్వా వరదాం దేవీమహం తూర్ణమిహాగతః । అజిత్వా దేవగన్ధర్వాన్ న తాం జయతి కశ్చన ।। ౯౧.

ఆ వరప్రదాయిని దేవిని చూసిన వెంటనే నేను త్వరగా ఇక్కడికి వచ్చాను. దేవతలు, గంధర్వులను జయించకుండా ఎవ్వరూ ఆమెను పొందలేరు.

ఏవముక్త్వా క్షణం స్థిత్వా తమనుజ్ఞాప్య నారదః । యథాగతం యయౌ ధీమానన్తర్ధానేన తత్క్షణాత్ ।। ౯౧.

ఇలా చెప్పి, కొంతసేపు నిలబడి, అనుమతి తీసుకుని నారదుడు అక్కడినుంచి వచ్చినట్లు వెంటనే అంతర్ధానం అయిపోయాడు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । గతే తు నారదే దైత్యశ్చిన్తయామాస తాం శుభామ్ । కథితాం నారదముఖాచ్ఛ్రుత్వా విస్మితమానసః ।। ౯౨.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: నారదుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, నారదుని నోటినుండి ఆ శుభకన్య గురించి విని ఆశ్చర్యపోయిన దైత్యుడు ఆమెను మనసులో ఆలోచించసాగాడు.

తామేవ చిన్తయన్ శర్మ న లేభే దైత్యసత్తమః । అలంశర్మా మహామన్త్రీ ఆనినాయ మహాబలః ।। ౯౨.

ఆమెను మాత్రమే ఆలోచిస్తూ, ఆ గొప్ప దైత్యుడు ఆనందాన్ని పొందలేకపోయాడు. అలా మహాబలుడు అయిన అలంశర్మను పిలిపించాడు.

తస్యాష్టౌ మన్త్రిణః శూరా నీతిమన్తో బహుశ్రుతాః । ప్రఘసో విఘసశ్చైవ శఙ్కుకర్ణో విభావసుః । విద్యున్మాలీ సుమాలీ చ పర్జన్యః క్రూర ఏవ చ ।। ౯౨.

అతనికి ఎనిమిది మంది మంత్రులు ఉండేవారు. వారు ధైర్యవంతులు, తెలివైనవారు, ఎంతో విద్యాభ్యాసం చేసినవారు. వారు: ప్రఘస, విఘస, శంకుకర్ణ, విభావసు, విద్యున్మాలి, సుమాలి, పర్జన్యుడు, క్రూరుడు.

ఏతే మన్త్రివరాస్తస్య ప్రాధాన్యేన ప్రకీర్తితాః । తే దానవేన్ద్రమాసీనమూచుః కృత్యం విధీయతామ్ ।। ౯౨.

ఈ మంత్రులందరూ అతనికి ముఖ్యులుగా చెప్పబడ్డారు. వారు దానవేంద్రుడి ఎదుట కూర్చొని, 'ఏం చేయాలో నిర్ణయించండి' అని అన్నారు.

తేషాం తద్వచనం శ్రుత్వా దానవేన్ద్రో మహాబలః । ఉవాచ కన్యాలాభార్థం నారదావాప్తనిశ్చయః ।। ౯౨.

వారి మాటలు విని, నారదుని సలహా ప్రకారం నిర్ణయించుకున్న మహాబలుడు అయిన దానవేంద్రుడు, ఆ కన్యను పొందేందుకు ఇలా అన్నాడు.

మహిష ఉవాచ । మహ్యం తు కథితా బాలా నారదేన మహర్షిణా । సా చాజిత్య సురాధ్యక్షం న లభ్యేత వరాఙ్గనా ।। ౯౨.

మహిషుడు ఇలా అన్నాడు: 'నాకు ఆ బాలను మహర్షి నారదుడు వివరంగా చెప్పాడు. ఆ వరాంగనను దేవతాధిపతిని జయించకుండా పొందడం సాధ్యం కాదు.'

ఏతదర్థం భవన్తో వై కథయన్తు విమృశ్య వై । కథం సా లభ్యతే బాలా కథం దేవాశ్చ నిర్జితాః । భవేయురితి తత్సర్వం కథయన్తు ద్రుతం మమ ।। ౯౨.

ఈ విషయంలో మీరు అందరూ ఆలోచించి చెప్పండి. ఆ బాలను ఎలా పొందాలి? దేవతలను ఎలా జయించాలి? ఇవన్నీ త్వరగా నాకు వివరించండి.

ఏవముక్తాస్తతః సర్వే కథయామాసురఞ్జసా । ఊచుః సంమన్త్ర్య తే సర్వే కథయామో వయం ప్రభో ।। ౯౨.

ఇలా అడిగిన వెంటనే, వారు అందరూ కలిసి చర్చించి, 'మేము మీకు చెప్పుతాము ప్రభూ' అని సమాధానం ఇచ్చారు.

ఏవముక్తస్తథోవాచ ప్రఘసో దానవేశ్వరమ్ । యా సా తే కథితా దైత్య నారదేన మహాసతీ । సా శక్తిః పరమా దేవీ వైష్ణవీ లోకధారిణీ ।। ౯౨.

అలా అడిగిన తర్వాత, ప్రఘసుడు దానవేశ్వరుడితో ఇలా అన్నాడు: 'నారదుడు నీకు వివరంగా చెప్పిన ఆ మహాసతీ, పరమశక్తి, వైష్ణవి, లోకాలను పోషించేవారు.'

గురుపత్నీ రాజపత్నీ తథా సామన్తయోషితః । జిఘృక్షన్ నశ్యతే రాజా తథాగమ్యాగమేన చ ।। ౯౨.

ఒక రాజు గురుపత్నిని, మరొక రాజు భార్యను, లేదా సామంతుల భార్యలను ఆకాంక్షిస్తే, అలాగే అందుకోలేని వారిని దగ్గరగా వెళ్ళినా, అతడు నాశనం అవుతాడు.

ప్రఘసేనైవముక్తస్తు విఘసో వాక్యమబ్రవీత్ । సమ్యగుక్తం ప్రఘసేన తాం దేవీం ప్రతి పార్థివ ।। ౯౨.

ప్రఘసుడు ఇలా అన్న తర్వాత, విఘసుడు ఇలా అన్నాడు: 'ప్రభూ! ఆ దేవిని గురించి ప్రఘసుడు చెప్పింది సరిగానే ఉంది.'

యది నామ మతైక్యం తు బుద్ధిః స్మరణమాగతా । వరణీయా కుమారీ తు సర్వదా విజిగీషుభిః । న స్వతన్త్రేణ కన్యాయాః కార్యం క్వాపి ప్రకర్షణమ్ ।। ౯౨.

అందరి అభిప్రాయం ఒకటిగా, మనసు నిర్ణయించుకున్నా, విజయం కోరేవారు ఎప్పుడూ కన్యను కోరాలి. కానీ ఎక్కడా కన్యను బలవంతంగా తీసుకోవడం కుదరదు.

యది వో రోచతే వాక్యం మదీయం మన్త్రిసత్తమాః । తదానీం తాం శుభాం దేవీం గత్వా యాచన్తు మన్త్రిణః ।। ౯౨.

నా మాటలు మీకు నచ్చితే, ఓ మంత్రులారా, మీరు అందరూ ఆ శుభదాయిని దేవిని దగ్గరకు వెళ్లి, ఆమెను అడగండి.

యో మహాత్మా భవేత్ తస్యా బన్ధుస్తం యాచయామహే । సామ్నైవాదౌ తతః పశ్చాత్ కరిష్యామః ప్రదానకమ్ । తతో భేదం కరిష్యామస్తతో దణ్డం క్రమేణ చ ।। ౯౨.

ఆ మహాత్ముడైన ఆమె బంధువును ముందుగా మనం ప్రార్థిద్దాం. మొదట మృదువుగా మాట్లాడి, తరువాత బహుమతులు ఇచ్చి, ఆ తరువాత చీలిక తెచ్చి, చివరికి శిక్షను వర్తింపజేస్తాం. ఈ క్రమాన్ని పాటిద్దాం.

అనేన క్రమయోగేన యది సా నైవ లభ్యతే । తతః సన్నహ్య గచ్ఛామో బలాద్ గృహ్ణీమ తాం శుభామ్ ।। ౯౨.

ఈ విధంగా ప్రయత్నించినా ఆమెను పొందలేకపోతే, అప్పుడు మనం ఆయుధాలతో సిద్ధమై, ఆ శుభలక్షణురాలిని బలవంతంగా తీసుకురావడానికి బయలుదేరుదాం.