వరాహపురాణమ్

సుసితైశ్చామరైః స్త్రీభిర్వీజ్యమానా విలాసినీ । కౌమారం వ్రతమాస్థాయ తపః కర్తుం సముద్యతా ।। ౯౧.

శుభ్రమైన చామరాలతో ఆడపిల్లలు ఆమెను వడివడిగా వేయగా, ఆ దేవీ కాంతివంతురాలై, కన్యావ్రతాన్ని ఆచరించేందుకు తపస్సుకు సిద్ధమైంది.

యౌవనస్థా మహాభాగా పీనవృత్తపయోధరా । చమ్పకాశోకపున్నాగనాగకేసరదామభిః ।। ౯౧.

యువతిలో ఉన్న మహాభాగ్యవంతురాలు, పుష్టిగా వత్తుగా ఉన్న వక్షోజాలతో, చంపక, అశోక, పున్నాగ, నాగకేసర పుష్పాల మాలలతో అలంకరించబడి ఉంది.

సర్వాఙ్గేష్వర్చితా దేవీ ఋషిదేవనమస్కృతా । పూజ్యమానా వరస్త్రీభిః కుమారీభిః సమన్తతః ।। ౯౧.

ఆ దేవిని, ఆమె శరీరమంతా పూజిస్తూ, ఋషులు దేవతలు గౌరవించారు. చుట్టూ ఉన్న ఉత్తమ స్త్రీలు, యువతులు ఆమెను భక్తితో పూజించారు.

సర్వాఙ్గభోగినీ దేవీ యావదాస్తే తపోఽన్వితా । తావదాగతవాంస్తత్ర నారదో బ్రహ్మణః సుతః ।। ౯౧.

ఆ దేవి, అన్ని ఆనందాలను అనుభవిస్తూ, తపస్సులో నిమగ్నంగా అక్కడ ఉండగా, ఆ సమయంలో బ్రహ్మ కుమారుడైన నారదుడు అక్కడికి వచ్చాడు.

తం దృష్ట్వా సహసా దేవీ బ్రహ్మపుత్రం తపోధనమ్ । విద్యుత్ప్రభామువాచేదమాసనం దీయతామితి । పాద్యమాచమనీయం చ క్షిప్రమస్మై ప్రదీయతామ్ ।। ౯౧.

ఆ బ్రహ్మ కుమారుడైన తపస్సుతో ఉన్న నారదుణ్ని అకస్మాత్తుగా చూసి, దేవి విద్యుత్ప్రభను పిలిచి, 'ఆయనకు ఆసనం ఇవ్వండి, పాదాలు కడుగుటకు నీరు, ఆచమనం కోసం నీరు త్వరగా తీసుకొచ్చి ఇవ్వండి' అని చెప్పింది.

ఏవముక్తా తదా దేవ్యా కన్యా విద్యుప్రభా శుభా । ఆసనం పాద్యమర్ఘ్యం చ నారదాయ న్యవేదయత్ ।। ౯౧.

దేవి చెప్పిన ప్రకారం, విద్యుత్ప్రభ అనే మంచి కన్యక నారదునికి ఆసనం, పాద్యము, అర్ఘ్యము సమర్పించింది.

తతః కృతాసనం దృష్ట్వా ప్రణతం నారదం మునిమ్ । ఉవాచ వచనం దేవీ హర్షేణ మహతాఽన్వితా ।। ౯౧.

తరువాత, నారదుడు ఆసనంలో కూర్చుని నమస్కరించగా, ఆ దేవి ఎంతో ఆనందంతో అతనితో ఇలా మాట్లాడు తుంది.

స్వాగతం భో మునిశ్రేష్ఠ కస్మాల్లోకాదిహాగతః । కిం కార్యం వద తే కృత్యం మా తే కాలాత్యయో భవేత్ ।। ౯౧.

'మహర్షీ, స్వాగతం! మీరు మీ లోకంనుండి ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారు? మీకు ఏ పని ఉందో చెప్పండి. మీ సమయం వృథా కాకుండా చూస్తాను.'

ఏవముక్తస్తదా దేవ్యా నారదః ప్రాహ లోకవిత్ । బ్రహ్మలోకాదిన్ద్రలోకం తస్మాద్ రౌద్రమథాచలమ్ ।। ౯౧.

దేవి ఇలా అడిగినప్పుడు, లోకాలన్నీ తెలిసిన నారదుడు ఇలా చెప్పాడు: 'బ్రహ్మలోకంనుండి ఇంద్రలోకానికి, అక్కడినుండి భయంకరమైన పర్వతానికి వచ్చాను.'

తతస్త్వామిహ దేవేశి ద్రష్టుమభ్యాగతః శుభే । ఏవముక్త్వా మునిః శ్రీమాంస్తాం దేవీమన్వవేక్షత ।। ౯౧.

'అందుకే, దేవతల దేవీ, నిన్ను దర్శించేందుకు ఇక్కడికి వచ్చాను, శుభస్వరూపిణీ!' అని చెప్పి, ఆ మహర్షి దేవిని తిలకించాడు.

దృష్ట్వా ముహూర్తం దేవేశి విస్మితో నారదోఽభవత్ । అహో రూపమహో కాన్తిరహో ధైర్యమహో వయః ।। ౯౧.

కొంతసేపు దేవిని చూసిన నారదుడు ఆశ్చర్యపోయాడు: 'అయ్యో! ఎంత అందం! ఎంత ప్రకాశం! ఎంత స్థిరత్వం! ఎంత యవ్వనం!' అని అనుకున్నాడు.

అహో నిష్కామతా దేవ్యా ఇతి ఖేదముపాయయౌ । దేవగన్ధర్వసిద్ధానాం యక్షకిన్నరరక్షసామ్ ।। ౯౧.

'అయ్యో! దేవికి ఎంత విరక్తి!' అని భావించి, దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, యక్షులు, కిన్నరులు, రాక్షసుల్లో ఎవరికీ ఇలాంటి లక్షణం లేదని బాధపడ్డాడు.

న రూపమీదృశం క్వాపి స్త్రీష్వన్యాసు ప్రదృశ్యతే । ఏవం సంచిన్త్య మనసా నారదో విస్మయాన్వితః ।। ౯౧.

ఇతర స్త్రీల్లో ఎక్కడా ఇలాంటి అందం కనబడదు. ఇలా మనసులో ఆలోచిస్తూ, నారదుడు విస్మయంతో నిండిపోయాడు.

ప్రణమ్య దేవీం వరదాముత్పపాత నభస్తలమ్ । గతశ్చ త్త్వరయా యుక్తః పురీం దైత్యేన్ద్రపాలితామ్ ।। ౯౧.

వరం ఇచ్చే ఆ దేవికి నమస్కరించి, నారదుడు ఆకాశంలోకి ఎగిరి, త్వరగా దైత్యేంద్రుడు పాలించే నగరానికి వెళ్లాడు.

మహిషాఖ్యేన భూతేశి సముద్రాన్తఃస్థితాం పురీమ్ । తత్రాససాద భగవానసురం మహిషాకృతిమ్ ।। ౯౧.

భూమిదేవీ, సముద్రపు అంచున ఉన్న మహిష అనే పేరుగల ఆ నగరానికి వెళ్లి, అక్కడ మహిషరూపంలో ఉన్న అసురుణ్ని ఆ మహర్షి చూశాడు.

దృష్ట్వా లబ్ధవరం వీరం దేవసైన్యాన్తకం మహత్ । స తేన పూజితో భక్త్యా తదా లోకచరో మునిః ।। ౯౧.

వరం పొందిన, దేవతల సైన్యాన్ని సంహరించిన ఆ మహావీరుణ్ని చూసి, లోకాల మధ్య సంచరించే ఆ ముని అతని చేత భక్తితో పూజించబడ్డాడు.

ప్రీతాత్మా నారదస్తస్మై దేవ్యా రూపమనుత్తమమ్ । ఆచచక్షే యథాన్యాయం యద్ దృష్టం దేవతాపురే ।। ౯౧.

ఆనందంతో నిండిన నారదుడు, దేవతా నగరంలో తాను చూచిన విధంగా, ఆ దేవికి ఉన్న అపూర్వమైన అందాన్ని అతనికి వివరంగా వివరించాడు.

నారద ఉవాచ । అసురేన్ద్ర శ్రృణుష్వేకం కన్యారత్నం సమాహితః । యేన లబ్ధం తు త్రైలోక్యం వరదానాచ్చరాచరమ్ ।। ౯౧.

నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'అసురేంద్రా! శ్రద్ధగా విను. ఆ కన్యక రత్నం వల్లే మూడు లోకాలు, చరాచరమంతా వరాల ద్వారా పొందబడింది.'

బ్రహ్మలోకాదహం దైత్య మన్దరాద్రిముపాగతః । తత్ర దేవీపురం దృష్టం కుమారీశతసఙ్కులమ్ ।। ౯౧.

'దైత్యా! నేను బ్రహ్మలోకంనుండి మందరపర్వతానికి వచ్చాను. అక్కడ నేను వందలాది కన్యలతో నిండిన దేవి నగరాన్ని చూశాను.'

తత్ర ప్రధానా యా కన్యా తాపసీ వ్రతధారిణీ । సా దేవదైత్యయక్షాణాం మధ్యే కాచిన్న దృశ్యతే ।। ౯౧.

అక్కడ ఉన్న ఆ ప్రధానమైన కన్య, తపస్సు చేసుకుంటూ, వ్రతాలు పాటిస్తూ ఉండేది. ఆమెను దేవతలు, దానవులు, యక్షుల మధ్య ఎక్కడా చూడలేను.

యాదృశీ సా శుభా దైత్య తాదృశ్యేకాణ్డమధ్యతః । భ్రమతా తాదృశీ దృష్ట్వా న కదాచిన్మయా సతీ ।। ౯౧.

ఓ దైత్యా! ఆ కన్య ఎంత అందంగా ఉందో, అటువంటి అందాన్ని నేను ఈ బ్రహ్మాండంలో ఎక్కడా తిరిగినా ఎప్పుడూ చూడలేదు.

తస్యాశ్చ దేవగన్ధర్వా ఋషయః సిద్ధచారణాః । ఉపాసాంచక్రిరే సర్వే యేఽప్యన్యే దైత్యనాయకాః ।। ౯౧.

ఆమెను దేవతలు, గంధర్వులు, ఋషులు, సిద్ధులు, చారణులు, ఇంకా ఇతర దానవ నాయకులందరూ పూజించారు.

తాం దృష్ట్వా వరదాం దేవీమహం తూర్ణమిహాగతః । అజిత్వా దేవగన్ధర్వాన్ న తాం జయతి కశ్చన ।। ౯౧.

ఆ వరప్రదాయిని దేవిని చూసిన వెంటనే నేను త్వరగా ఇక్కడికి వచ్చాను. దేవతలు, గంధర్వులను జయించకుండా ఎవ్వరూ ఆమెను పొందలేరు.

ఏవముక్త్వా క్షణం స్థిత్వా తమనుజ్ఞాప్య నారదః । యథాగతం యయౌ ధీమానన్తర్ధానేన తత్క్షణాత్ ।। ౯౧.

ఇలా చెప్పి, కొంతసేపు నిలబడి, అనుమతి తీసుకుని నారదుడు అక్కడినుంచి వచ్చినట్లు వెంటనే అంతర్ధానం అయిపోయాడు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । గతే తు నారదే దైత్యశ్చిన్తయామాస తాం శుభామ్ । కథితాం నారదముఖాచ్ఛ్రుత్వా విస్మితమానసః ।। ౯౨.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: నారదుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, నారదుని నోటినుండి ఆ శుభకన్య గురించి విని ఆశ్చర్యపోయిన దైత్యుడు ఆమెను మనసులో ఆలోచించసాగాడు.

తామేవ చిన్తయన్ శర్మ న లేభే దైత్యసత్తమః । అలంశర్మా మహామన్త్రీ ఆనినాయ మహాబలః ।। ౯౨.

ఆమెను మాత్రమే ఆలోచిస్తూ, ఆ గొప్ప దైత్యుడు ఆనందాన్ని పొందలేకపోయాడు. అలా మహాబలుడు అయిన అలంశర్మను పిలిపించాడు.

తస్యాష్టౌ మన్త్రిణః శూరా నీతిమన్తో బహుశ్రుతాః । ప్రఘసో విఘసశ్చైవ శఙ్కుకర్ణో విభావసుః । విద్యున్మాలీ సుమాలీ చ పర్జన్యః క్రూర ఏవ చ ।। ౯౨.

అతనికి ఎనిమిది మంది మంత్రులు ఉండేవారు. వారు ధైర్యవంతులు, తెలివైనవారు, ఎంతో విద్యాభ్యాసం చేసినవారు. వారు: ప్రఘస, విఘస, శంకుకర్ణ, విభావసు, విద్యున్మాలి, సుమాలి, పర్జన్యుడు, క్రూరుడు.

ఏతే మన్త్రివరాస్తస్య ప్రాధాన్యేన ప్రకీర్తితాః । తే దానవేన్ద్రమాసీనమూచుః కృత్యం విధీయతామ్ ।। ౯౨.

ఈ మంత్రులందరూ అతనికి ముఖ్యులుగా చెప్పబడ్డారు. వారు దానవేంద్రుడి ఎదుట కూర్చొని, 'ఏం చేయాలో నిర్ణయించండి' అని అన్నారు.

తేషాం తద్వచనం శ్రుత్వా దానవేన్ద్రో మహాబలః । ఉవాచ కన్యాలాభార్థం నారదావాప్తనిశ్చయః ।। ౯౨.

వారి మాటలు విని, నారదుని సలహా ప్రకారం నిర్ణయించుకున్న మహాబలుడు అయిన దానవేంద్రుడు, ఆ కన్యను పొందేందుకు ఇలా అన్నాడు.