వరాహపురాణమ్

అథ తాం దృశ్య కన్యాం తు బ్రహ్మవిష్ణుమహేశ్వరాః । ఊచుః కాఽసి శుభే బ్రూహి కిం వా కార్యం విపశ్చితమ్ ।। ౮౯.

ఆ కన్యను చూసిన బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు, "శుభే! నీవెవరు? నీ ఉద్దేశ్యం ఏమిటో చెప్పు," అని అడిగారు.

త్రివర్ణా చ కుమారీ సా కృష్ణశుక్లా చ పీతికా । ఉవాచ భవతాం దృష్టేర్యోగాజ్జాతాఽస్మి సత్తమాః । కిం మాం న వేత్థ సుశ్రోణీం స్వశక్తిం పరమేశ్వరీమ్ ।। ౮౯.

ఆ కన్య మూడు రంగుల్లో—కృష్ణ, శ్వేత, పీత రంగులతో కనిపించింది. ఆమె, "మహానుభావులారా! మీ చూపు కలిసినద్వారా నేను పుట్టాను. నన్ను, మీ పరమశక్తిని, అందమైన నడుముతో ఉన్నదాన్ని, గుర్తుపట్టలేకపోతున్నారా?" అని చెప్పింది.

తతో బ్రహ్మాదయస్తే చ తస్యాస్తుష్టా వరం దదుః । నామ్నాఽసి త్రికలా దేవీ పాహి విశ్వం చ సర్వదా ।। ౮౯.

ఆమెపై సంతోషించిన బ్రహ్మ మొదలైన వారు, "నీవు ఇకపై త్రికాల దేవిగా ప్రసిద్ధి చెందు. ఎప్పుడూ జగత్తును రక్షించు," అని వరమిచ్చారు.

అపరాణ్యపి నామాని భవిష్యన్తి తవానఘే । గుణోత్థాని మహాభాగే సర్వసిద్ధికరాణి చ ।। ౮౯.

పాపరహితురాలా! నీ గుణాలనుబట్టి నీకు ఇంకా ఇతర పేర్లు కూడా ఉంటాయి. అవన్నీ మహాభాగ్యాన్ని, సంపూర్ణ విజయాన్ని ఇస్తాయి.

అన్యచ్చ కారణం దేవి త్రివర్ణాఽసి వరాననే । మూర్తిత్రయం త్రిభిర్వర్ణైః కురు దేవి స్వకం ద్రుతమ్ ।। ౮౯.

అందమైన ముఖముతో ఉన్న దేవీ! నీవు మూడు రంగుల్లో ఉండటానికి ఇంకో కారణం ఉంది. నీ మూడు రూపాలను, మూడు రంగులతో త్వరగా ప్రదర్శించు.

ఏవముక్తా తదా దేవైరకరోత్ త్రివిధాం తనుమ్ । సితాం రక్తాం తథా కృష్ణాం త్రిమూర్తిత్వం జగామ హ ।। ౮౯.

దేవతలు ఇలా చెప్పగానే, ఆ దేవి వెంటనే తెలుపు, ఎరుపు, నలుపు రంగుల్లో మూడు రూపాలు ధరించి, త్రిమూర్తిగా మారింది.

యా సా బ్రాహ్మీ శుభా మూర్త్తిస్తయా సృజతి వై ప్రజాః । సౌమ్యరూపేణ సుశ్రోణీ బ్రహ్మసృష్ట్యా విధానతః ।। ౮౯.

బ్రాహ్మీ అనే ఆ శుభరూపురాలు, మృదువైన రూపంతో, అందమైన నడుముతో, బ్రహ్మ ఆజ్ఞ ప్రకారం సృష్టిని ప్రారంభిస్తుంది.

యా సా రక్తేన వర్ణేన సురూపా తనుమధ్యమా । శఙ్ఖచక్రధరా దేవీ వైష్ణవీ సా కలా స్మృతా । సా పాతి సకలం విశ్వం విష్ణుమాయేతి కీర్త్త్యతే ।। ౮౯.

ఎరుపు రంగులో, సుందరమైన శరీరంతో, శంఖం, చక్రం ధరించిన ఆ దేవి, వైష్ణవీ కలగా ప్రసిద్ధి. ఆమె జగత్తును రక్షిస్తూ, విష్ణుమాయగా పిలువబడుతుంది.

యా సా కృష్ణేన వర్ణేన రౌద్రీ మూర్త్తిస్త్రిశూలినీ । దంష్ట్రాకరాలినీ దేవీ సా సంహరతి వై జగత్ ।। ౮౯.

నలుపు రంగుతో, విశాలమైన కళ్లతో, ఉగ్రరూపురాలై, త్రిశూలాన్ని పట్టుకుని, పెద్ద దవళాలతో ఉన్న ఆ రౌద్రీ దేవి, లోకాన్ని సంహరిస్తుంది.

యా సృష్టిర్బ్రహ్మణో దేవీ శ్వేతవర్ణా విభావరీ । సా కుమారీ మహాభాగా విపులాబ్జదలేక్షణా । సద్యో బ్రహ్మాణమామన్త్ర్య తత్రైవాన్తరధీయత ।। ౮౯.

బ్రహ్మ సృష్టించిన తెలుపు రంగు, ప్రకాశవంతమైన ఆ మహాభాగ్య కన్య, పెద్ద కమలదళాలాంటి కళ్లతో, బ్రహ్మను సంభోదించి వెంటనే అక్కడే అంతర్ధానమైంది.

సాఽన్తర్హితా యయౌ దేవీ వరదా శ్వేతపర్వతమ్ । తపస్తప్తుం మహత్ తీవ్రం సర్వగత్వమభీప్సతీ ।। ౮౯.

ఆ వరదాయిని దేవి, అంతర్ధానమై, శ్వేతపర్వతానికి వెళ్లి, సమస్తంలో వ్యాపించాలనే కోరికతో, తీవ్రమైన తపస్సు చేయడం ప్రారంభించింది.

యా వైష్ణవీ కుమారీ తు సాప్యనుజ్ఞాయ కేశవమ్ । మన్దరాద్రిం యయౌ తప్తుం తపః పరమదుశ్చరమ్ ।। ౮౯.

వైష్ణవీ కన్య, కేశవుని అనుమతి తీసుకుని, మందరపర్వతానికి వెళ్లి, అత్యంత కఠినమైన తపస్సు చేయడం ప్రారంభించింది.

యా సా కృష్ణా విశాలాక్షీ రౌద్రీ దంష్ట్రాకరాలినీ । సా నీలపర్వతవరం తపశ్చర్తుం యయౌ శుభా ।। ౮౯.

నలుపు రంగుతో, విశాలమైన కళ్లతో, ఉగ్రరూపురాలై, పెద్ద దవళాలతో ఉన్న ఆ శుభదేవి, నీలపర్వతానికి వెళ్లి తపస్సు చేయడం ప్రారంభించింది.

అథ కాలేన మహతా ప్రజాః స్త్రష్టుం ప్రజాపతిః । ఆరబ్ధవాన్ తదా తస్య వవృధే సృజతో బలమ్ ।। ౮౯.

కాలక్రమంలో, ప్రజలను సృష్టించేందుకు ప్రజాపతి ప్రయత్నించగా, సృష్టి జరుగుతున్న కొద్దీ ఆయన శక్తి పెరిగింది.

యదా న వవృధే తస్య బ్రహ్మణో మానసీ ప్రజా । తదా దధ్యౌ కిమేతన్మే న తథా వర్ద్ధతే ప్రజా ।। ౮౯.

బ్రహ్మ మనసులో సృష్టించిన ప్రజలు పెరగకపోయినప్పుడు, "నా సృష్టి ఎందుకు పెరగడం లేదు?" అని ఆయన ఆలోచించాడు.

తతో బ్రహ్మా హృదా దధ్యౌ యోగాభ్యాసేన సువ్రతే । చిన్తయన్ బుబుధే దేవస్తాం కన్యాం శ్వేతపర్వతే । తపశ్చరన్తీం సుమహత్ తపసా దగ్ధకిల్బిషామ్ ।। ౮౯.

అప్పుడా సుశీలినీ, బ్రహ్మ దేవుడు తన మనసులో యోగాభ్యాసంతో ధ్యానం చేసి ఆ కన్యను శ్వేతపర్వతంపై తపస్సు చేస్తూ, గొప్ప తపస్సుతో తన పాపాలను కాల్చేసుకున్నదానిని తెలుసుకున్నాడు.

తతో బ్రహ్మా యయౌ తత్ర యత్ర సా కమలేక్షణా । తపశ్చరతి తాం దృష్ట్వా వాక్యమేతదువాచ హ ।। ౮౯.

తర్వాత బ్రహ్మ ఆ కమలదృష్టి కన్య తపస్సు చేస్తున్న చోటికి వెళ్లి, ఆమెను చూసి ఇలా అన్నాడు.

బ్రహ్మోవాచ । కిం తపః క్రియతే భద్రే కార్యమావేక్ష్య శోభతే । తుష్టోఽస్మి తే విశాలాక్షి వరం కిం తే దదామ్యహమ్ ।। ౮౯.

బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: "భద్రే! నీవు ఏ తపస్సు చేస్తున్నావు? పనిని ఉద్దేశ్యంతో చేయడం శోభను ఇస్తుంది. విశాలమైన కళ్లవాడా! నేను నీవంటే సంతోషంగా ఉన్నాను. నీకు ఏ వరం కావాలో చెప్పు."

సృష్టిరువాచ । భగవన్నేకదేశస్థా నోత్సహే స్థాతుమఞ్జసా । అతోఽర్థం త్వాం వరం యాచే సర్వగత్వమభీప్సతీ ।। ౮౯.

సృష్టి దేవి ఇలా చెప్పింది: "ప్రభూ! ఒక చోటే ఉండటం నాకు సులభంగా ఉండదు. అందుకే నేను నీ వద్ద నుండి అన్ని చోట్ల ఉండే శక్తిని వరంగా కోరుతున్నాను."

ఏవముక్తస్తదా దేవ్యా సృష్ట్యా బ్రహ్మా ప్రజాపతిః । ఉవాచ తాం తదా దేవీం సర్వగా త్వం భవిష్యసి ।। ౮౯.

అప్పుడు సృష్టి దేవి ఇలా అడిగినపుడు, ప్రజాపతి బ్రహ్మ ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: "నీవు అన్ని చోట్ల వ్యాపించి ఉంటావు."

ఏవముక్తా తదా తేన సృష్టిః సా కమలేక్షణా । తస్య హ్యఙ్కే లయం ప్రాప్తా సా దేవీ పద్మలోచనా । తస్మాదారభ్య కాలాత్ తు బ్రాహ్మీ సృష్టిర్వ్యవర్ద్ధత ।। ౮౯.

అలా బ్రహ్మ చెప్పగానే, కమలలోచన సృష్టి దేవి ఆయన మడిలో లీనమైంది. అప్పటి నుండి బ్రహ్మ సృష్టి విస్తరించసాగింది.

బ్రహ్మణో మానసాః సప్త తేషామన్యే తపోధనాః । తేషామన్యే తతస్త్వన్యే చతుర్ద్ధా భూతసంగ్రహః । సస్థాణుజఙ్గమానాం చ సృష్టిః సర్వత్ర సంస్థితా ।। ౮౯.

బ్రహ్మకు మానసికంగా పుట్టిన ఏడుగురు కుమారులు, వారిలో కొందరు తపస్సులో నిమగ్నులై, వారిలో మరికొందరు, అలా నాలుగు భాగాలుగా భూత సముదాయంగా మారారు. స్థిరమైనవారూ, చలించేవారూ అన్నీ సృష్టి అన్ని చోట్ల వ్యాపించింది.

యత్కించిద్ వాఙ్మయం లోకే జగత్స్థావరజఙ్గమమ్ । తత్సర్వం స్థాపితం సృష్ట్యా భూతం భవ్యం చ సర్వదా ।। ౮౯.

ఈ లోకంలో ఏదైనా మాటగా ఉన్నదీ, స్థిరమైనదీ, చలించేదీ, భూతకాలములోనిదీ, భవిష్యత్తులోనిదీ, అన్నీ సృష్టి వల్ల ఏర్పడినవే.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । శ్రృణు చాన్యం వరారోహే తస్యా దేవ్యా మహావిధిమ్ । యా సా త్రిశక్తిరుద్దిష్టా శివేన పరమేష్ఠినా ।। ౯౦.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ సుందరీ! ఆ దేవికి సంబంధించిన గొప్ప విధిని, శివుడు ప్రకటించిన త్రిశక్తి గూర్చి మరింత విను."

తత్ర సృష్టిః పురా ప్రోక్తా శ్వేతవర్ణా స్వరూపిణీ । ఏకాక్షరేతి విఖ్యాతా సర్వాక్షరమయీ శుభా ।। ౯౦.

అక్కడ సృష్టి ప్రాచీనంగా తెలుపు వర్ణంతో, ఒక అక్షరంగా ప్రసిద్ధిగా, అన్ని అక్షరాల సమాహారంగా, మంగళకరంగా వివరించబడింది.

వాగీశేతి సమాఖ్యాతా క్వచిద్ దేవీ సరస్వతీ । సైవ విద్యేశ్వరీ దేవీ సైవ క్వాప్యమితాక్షరా । సైవ జ్ఞానవిధిః క్వాపి సైవ దేవీ విభావరీ ।। ౯౦.

ఆమెను కొంత చోట వాగీశి, మరికొంత చోట సరస్వతిగా పిలుస్తారు. ఆమెనే విద్యేశ్వరి, మరికొంత చోట అమితాక్షరా, మరికొంత చోట జ్ఞాన విధిగా, మరికొంత చోట విభావరీగా పిలుస్తారు.

యాని సౌమ్యాని నామాని యాని జ్ఞానోద్భవాని చ । తాని తస్యా విశాలాక్షి ద్రష్టవ్యాని వరాననే ।। ౯౦.

ఏయే మృదువైన పేర్లు ఉన్నాయో, జ్ఞానంతో ఉద్భవించినవో, అవన్నీ విశాలమైన కళ్లవాడా, సుందరీ! ఆ దేవికి చెందినవిగా భావించాలి.

యా వైష్ణవీ విశాలాక్షీ రక్తవర్ణా సురూపిణీ । అపరా సా సమాఖ్యాతా రౌద్రీ చైవ పరాపరా ।। ౯౦.

వైష్ణవిగా, విశాలాక్షిగా, ఎరుపు వర్ణంతో, సుందరంగా ఉన్న ఆమెను మరో రూపంగా, రౌద్రీగా, పరాపరగా పిలుస్తారు.

ఏతాస్త్రయోఽపి సిద్ధ్యన్తే యో రుద్రం వేత్తి తత్త్వతః । సర్వగేయం వరారోహే ఏకైవ త్రివిధా స్మృతా ।। ౯౦.

ఈ మూడు రూపాలు కూడా, రుద్రుని తత్త్వంగా తెలిసినవారికి సిద్ధిస్తాయి. ఓ సుందరీ! పాడదగినదంతా ఒక్కటే అయినా, మూడు రూపాల్లో గుర్తించబడుతుంది.