వరాహపురాణమ్

యావదాస్తే స్వయం దేవ్యా క్రీడన్ దేవవరః స్వయమ్ । తావద్ బ్రహ్మా స్వయం దేవైరుపాయాత్ సహ సత్వరః ।। ౮౯.

ఆ దేవుడు దేవితో కలిసి ఆటలాడుతూ ఉండగా, అదే సమయంలో బ్రహ్మదేవుడు ఇతర దేవతలతో కలిసి త్వరగా అక్కడికి వచ్చాడు.

తమాగతమథో దృష్ట్వా పూజయిత్వా విధానతః । ఉవాచ పరమో దేవో రుద్రో బ్రహ్మాణమవ్యమ్ ।। ౮౯.

అతను వచ్చినదాన్ని చూసి, విధిగా పూజించి, పరమదేవుడు రుద్రుడు, అక్షయుడైన బ్రహ్మను ఇలా అడిగాడు.

కిమాగమనకృత్యం తే బ్రహ్మన్ బ్రూహి మమాచిరమ్ । కిం చ దేవాస్త్వరాయుక్తా ఆగతా మమ సన్నిధౌ ।। ౮౯.

బ్రహ్మా! నువ్వు ఎందుకు వచ్చావో త్వరగా చెప్పు. దేవతలు ఎందుకు ఇంత తొందరగా నా దగ్గరికి వచ్చారు?

బ్రహ్మోవాచ । అస్త్యన్ధకో మహాదైత్యస్తేన సర్వే దివౌకసః । అర్దితా మత్సమీపం తు బుద్ధ్వా మాం శరణైషిణః ।। ౮౯.

బ్రహ్మదేవుడు ఇలా అన్నాడు: అంధకుడు అనే గొప్ప దైత్యుడు ఉన్నాడు. అతని వల్ల అన్ని దేవతలు బాధపడుతున్నారు. అందుకే వారు నా దగ్గరకు రక్షణ కోసం వచ్చారు.

తతశ్చైతే మయా సర్వే ప్రోక్తా దేవా భవం ప్రతి । గచ్ఛామ ఇతి దేవేశ తతస్త్వేతే సమాగతాః ।। ౮౯.

అందుకే నేను అందరికీ, 'మనమందరం భగవంతుడి దగ్గరకు వెళ్లుదాం' అని చెప్పాను. అందుకే వీరంతా ఇక్కడికి వచ్చారు.

ఏవముక్త్వా స్వయం బ్రహ్మా వీక్షాం చక్రే పినాకినమ్ । నారాయణం చ మనసా సస్మార పరమేశ్వరమ్ । తతో నారాయణో దేవో ద్వాభ్యాం మధ్యే వ్యవస్థితః ।। ౮౯.

అలా చెప్పిన తర్వాత, బ్రహ్మదేవుడు స్వయంగా పినాకిని చూశాడు. మనసులో పరమేశ్వరుడైన నారాయణుణ్ణి ధ్యానించాడు. వెంటనే నారాయణుడు ఆ ఇద్దరి మధ్య నిలిచాడు.

తతస్త్వేకీగతాస్తే తు బ్రహ్మవిష్ణుమహేశ్వరాః । పరస్పరం సూక్ష్మదృష్ట్యా వీక్షాం చక్రుర్ముదాయుతాః ।। ౮౯.

అప్పుడా ముగ్గురు — బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు — ఒక్కచోట చేరి, పరస్పరం సున్నితంగా చూసుకుంటూ, ఆనందంతో ఉన్నారు.

తతస్తేషాం త్రిధా దృష్టిర్భూత్వైకా సమజాయత । తస్యాం దృష్ట్యాం సముత్పన్నా కుమారీ దివ్యరూపిణీ ।। ౮౯.

అప్పుడు వారి చూపు మూడు భాగాలుగా విడిపోయి, ఆ చూపులోంచి ఒక అద్భుతమైన కన్యక జన్మించింది.

నీలోత్పలదలశ్యామా నీలకుఞ్చితమూర్ద్ధజా । సునాసా సులలాటాన్తా సువక్త్రా సుప్రతిష్ఠితా ।। ౮౯.

ఆమె నీలపు కమలదళంలా ముదురు రంగులో, నీలంగా వంకరగా వుండే జుట్టుతో, అందమైన ముక్కుతో, సుందరమైన నుదిటితో, ఆకర్షణీయమైన ముఖంతో, సమతుల్యమైన శరీరంతో కనిపించింది.

త్వష్ట్రా యదగ్నిజిహ్వం తు లక్షణం పరిభాషితమ్ । తత్సర్వమేకతః సంస్థం కన్యాయాం సంప్రదృశ్యతే ।। ౮౯.

త్వష్ట్రు అగ్ని నాలుకపై చెప్పిన అన్ని శుభలక్షణాలు ఆ కన్యలో ఒక్కటిగా కనిపించాయి.

అథ తాం దృశ్య కన్యాం తు బ్రహ్మవిష్ణుమహేశ్వరాః । ఊచుః కాఽసి శుభే బ్రూహి కిం వా కార్యం విపశ్చితమ్ ।। ౮౯.

ఆ కన్యను చూసిన బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు, "శుభే! నీవెవరు? నీ ఉద్దేశ్యం ఏమిటో చెప్పు," అని అడిగారు.

త్రివర్ణా చ కుమారీ సా కృష్ణశుక్లా చ పీతికా । ఉవాచ భవతాం దృష్టేర్యోగాజ్జాతాఽస్మి సత్తమాః । కిం మాం న వేత్థ సుశ్రోణీం స్వశక్తిం పరమేశ్వరీమ్ ।। ౮౯.

ఆ కన్య మూడు రంగుల్లో—కృష్ణ, శ్వేత, పీత రంగులతో కనిపించింది. ఆమె, "మహానుభావులారా! మీ చూపు కలిసినద్వారా నేను పుట్టాను. నన్ను, మీ పరమశక్తిని, అందమైన నడుముతో ఉన్నదాన్ని, గుర్తుపట్టలేకపోతున్నారా?" అని చెప్పింది.

తతో బ్రహ్మాదయస్తే చ తస్యాస్తుష్టా వరం దదుః । నామ్నాఽసి త్రికలా దేవీ పాహి విశ్వం చ సర్వదా ।। ౮౯.

ఆమెపై సంతోషించిన బ్రహ్మ మొదలైన వారు, "నీవు ఇకపై త్రికాల దేవిగా ప్రసిద్ధి చెందు. ఎప్పుడూ జగత్తును రక్షించు," అని వరమిచ్చారు.

అపరాణ్యపి నామాని భవిష్యన్తి తవానఘే । గుణోత్థాని మహాభాగే సర్వసిద్ధికరాణి చ ।। ౮౯.

పాపరహితురాలా! నీ గుణాలనుబట్టి నీకు ఇంకా ఇతర పేర్లు కూడా ఉంటాయి. అవన్నీ మహాభాగ్యాన్ని, సంపూర్ణ విజయాన్ని ఇస్తాయి.

అన్యచ్చ కారణం దేవి త్రివర్ణాఽసి వరాననే । మూర్తిత్రయం త్రిభిర్వర్ణైః కురు దేవి స్వకం ద్రుతమ్ ।। ౮౯.

అందమైన ముఖముతో ఉన్న దేవీ! నీవు మూడు రంగుల్లో ఉండటానికి ఇంకో కారణం ఉంది. నీ మూడు రూపాలను, మూడు రంగులతో త్వరగా ప్రదర్శించు.

ఏవముక్తా తదా దేవైరకరోత్ త్రివిధాం తనుమ్ । సితాం రక్తాం తథా కృష్ణాం త్రిమూర్తిత్వం జగామ హ ।। ౮౯.

దేవతలు ఇలా చెప్పగానే, ఆ దేవి వెంటనే తెలుపు, ఎరుపు, నలుపు రంగుల్లో మూడు రూపాలు ధరించి, త్రిమూర్తిగా మారింది.

యా సా బ్రాహ్మీ శుభా మూర్త్తిస్తయా సృజతి వై ప్రజాః । సౌమ్యరూపేణ సుశ్రోణీ బ్రహ్మసృష్ట్యా విధానతః ।। ౮౯.

బ్రాహ్మీ అనే ఆ శుభరూపురాలు, మృదువైన రూపంతో, అందమైన నడుముతో, బ్రహ్మ ఆజ్ఞ ప్రకారం సృష్టిని ప్రారంభిస్తుంది.

యా సా రక్తేన వర్ణేన సురూపా తనుమధ్యమా । శఙ్ఖచక్రధరా దేవీ వైష్ణవీ సా కలా స్మృతా । సా పాతి సకలం విశ్వం విష్ణుమాయేతి కీర్త్త్యతే ।। ౮౯.

ఎరుపు రంగులో, సుందరమైన శరీరంతో, శంఖం, చక్రం ధరించిన ఆ దేవి, వైష్ణవీ కలగా ప్రసిద్ధి. ఆమె జగత్తును రక్షిస్తూ, విష్ణుమాయగా పిలువబడుతుంది.

యా సా కృష్ణేన వర్ణేన రౌద్రీ మూర్త్తిస్త్రిశూలినీ । దంష్ట్రాకరాలినీ దేవీ సా సంహరతి వై జగత్ ।। ౮౯.

నలుపు రంగుతో, విశాలమైన కళ్లతో, ఉగ్రరూపురాలై, త్రిశూలాన్ని పట్టుకుని, పెద్ద దవళాలతో ఉన్న ఆ రౌద్రీ దేవి, లోకాన్ని సంహరిస్తుంది.

యా సృష్టిర్బ్రహ్మణో దేవీ శ్వేతవర్ణా విభావరీ । సా కుమారీ మహాభాగా విపులాబ్జదలేక్షణా । సద్యో బ్రహ్మాణమామన్త్ర్య తత్రైవాన్తరధీయత ।। ౮౯.

బ్రహ్మ సృష్టించిన తెలుపు రంగు, ప్రకాశవంతమైన ఆ మహాభాగ్య కన్య, పెద్ద కమలదళాలాంటి కళ్లతో, బ్రహ్మను సంభోదించి వెంటనే అక్కడే అంతర్ధానమైంది.

సాఽన్తర్హితా యయౌ దేవీ వరదా శ్వేతపర్వతమ్ । తపస్తప్తుం మహత్ తీవ్రం సర్వగత్వమభీప్సతీ ।। ౮౯.

ఆ వరదాయిని దేవి, అంతర్ధానమై, శ్వేతపర్వతానికి వెళ్లి, సమస్తంలో వ్యాపించాలనే కోరికతో, తీవ్రమైన తపస్సు చేయడం ప్రారంభించింది.

యా వైష్ణవీ కుమారీ తు సాప్యనుజ్ఞాయ కేశవమ్ । మన్దరాద్రిం యయౌ తప్తుం తపః పరమదుశ్చరమ్ ।। ౮౯.

వైష్ణవీ కన్య, కేశవుని అనుమతి తీసుకుని, మందరపర్వతానికి వెళ్లి, అత్యంత కఠినమైన తపస్సు చేయడం ప్రారంభించింది.

యా సా కృష్ణా విశాలాక్షీ రౌద్రీ దంష్ట్రాకరాలినీ । సా నీలపర్వతవరం తపశ్చర్తుం యయౌ శుభా ।। ౮౯.

నలుపు రంగుతో, విశాలమైన కళ్లతో, ఉగ్రరూపురాలై, పెద్ద దవళాలతో ఉన్న ఆ శుభదేవి, నీలపర్వతానికి వెళ్లి తపస్సు చేయడం ప్రారంభించింది.

అథ కాలేన మహతా ప్రజాః స్త్రష్టుం ప్రజాపతిః । ఆరబ్ధవాన్ తదా తస్య వవృధే సృజతో బలమ్ ।। ౮౯.

కాలక్రమంలో, ప్రజలను సృష్టించేందుకు ప్రజాపతి ప్రయత్నించగా, సృష్టి జరుగుతున్న కొద్దీ ఆయన శక్తి పెరిగింది.

యదా న వవృధే తస్య బ్రహ్మణో మానసీ ప్రజా । తదా దధ్యౌ కిమేతన్మే న తథా వర్ద్ధతే ప్రజా ।। ౮౯.

బ్రహ్మ మనసులో సృష్టించిన ప్రజలు పెరగకపోయినప్పుడు, "నా సృష్టి ఎందుకు పెరగడం లేదు?" అని ఆయన ఆలోచించాడు.

తతో బ్రహ్మా హృదా దధ్యౌ యోగాభ్యాసేన సువ్రతే । చిన్తయన్ బుబుధే దేవస్తాం కన్యాం శ్వేతపర్వతే । తపశ్చరన్తీం సుమహత్ తపసా దగ్ధకిల్బిషామ్ ।। ౮౯.

అప్పుడా సుశీలినీ, బ్రహ్మ దేవుడు తన మనసులో యోగాభ్యాసంతో ధ్యానం చేసి ఆ కన్యను శ్వేతపర్వతంపై తపస్సు చేస్తూ, గొప్ప తపస్సుతో తన పాపాలను కాల్చేసుకున్నదానిని తెలుసుకున్నాడు.

తతో బ్రహ్మా యయౌ తత్ర యత్ర సా కమలేక్షణా । తపశ్చరతి తాం దృష్ట్వా వాక్యమేతదువాచ హ ।। ౮౯.

తర్వాత బ్రహ్మ ఆ కమలదృష్టి కన్య తపస్సు చేస్తున్న చోటికి వెళ్లి, ఆమెను చూసి ఇలా అన్నాడు.

బ్రహ్మోవాచ । కిం తపః క్రియతే భద్రే కార్యమావేక్ష్య శోభతే । తుష్టోఽస్మి తే విశాలాక్షి వరం కిం తే దదామ్యహమ్ ।। ౮౯.

బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: "భద్రే! నీవు ఏ తపస్సు చేస్తున్నావు? పనిని ఉద్దేశ్యంతో చేయడం శోభను ఇస్తుంది. విశాలమైన కళ్లవాడా! నేను నీవంటే సంతోషంగా ఉన్నాను. నీకు ఏ వరం కావాలో చెప్పు."

సృష్టిరువాచ । భగవన్నేకదేశస్థా నోత్సహే స్థాతుమఞ్జసా । అతోఽర్థం త్వాం వరం యాచే సర్వగత్వమభీప్సతీ ।। ౮౯.

సృష్టి దేవి ఇలా చెప్పింది: "ప్రభూ! ఒక చోటే ఉండటం నాకు సులభంగా ఉండదు. అందుకే నేను నీ వద్ద నుండి అన్ని చోట్ల ఉండే శక్తిని వరంగా కోరుతున్నాను."