వరాహపురాణమ్

విశ్వమూర్తిం మహామూర్తిం విద్యామూర్తిం త్రిమూర్తికమ్ । కవచం సర్వదేవానాం నమస్యే వారిజేక్షణమ్ ।। ౬.

విశ్వరూపుడైన, మహారూపుడైన, జ్ఞానరూపుడైన, మూడు రూపాలుగలవాడైన, సమస్త దేవతలకు రక్షకుడైన, కమలదళ నేత్రుడైన వాడిని నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

సహస్త్రశీర్షిణం దేవం సహస్త్రాక్షం మహాభుజమ్ । జగత్సంవ్యాప్య తిష్ఠన్తం నమస్యే పరమేశ్వరమ్ ।। ౬.

వెయ్యి తలలు, వెయ్యి కళ్ళు, బలమైన భుజాలు కలిగి, జగత్తంతటిని వ్యాపించి నిలిచిన పరమేశ్వరునికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

శరణ్యం శరణం దేవం విష్ణుం జిష్ణుం సనాతనమ్ । నీలమేఘప్రతీకాశం నమస్యే చక్రపాణినమ్ ।। ౬.

శరణ్యుడైన, శరణాగతులకు ఆశ్రయమైన, విజయవంతుడైన, శాశ్వతుడైన విష్ణువుని, నీలమేఘపు వర్ణంతో, చక్రాన్ని ధరించిన వాడిని నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

శుద్ధం సర్వగతం నిత్యం వ్యోమరూపం సనాతనమ్ । భావాభావవినిర్ముక్తం మస్యే సర్వగం హరిమ్ ।। ౬.

శుద్ధుడైన, అన్నిచోట్లా ఉన్న, నిత్యుడైన, ఆకాశస్వరూపుడైన, సనాతనుడైన, భావాభావాలకు అతీతుడైన, సమస్తాన్ని వ్యాపించిన హరిని నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

నాన్యత్ కించిత్ ప్రపశ్యామి వ్యతిరిక్తం త్వయాఽచ్యుత । త్వన్మయం చ ప్రపశ్యామి సర్వమేతచ్చరాచరమ్ ।। ౬.

అచ్యుతా! నిన్ను తప్ప మరొకదాన్ని నేను చూడలేను. ఈ చరాచర జగత్తంతా నీవే నిండినదిగా నేను చూస్తున్నాను.

ఏవం తు వదతస్తస్య మూర్త్తిమాన్ పురుషః కిల । నిర్గత్య దేహాన్నీలాభో ఘనచణ్డో భయంకరః ।। ౬.

అతడు ఇలా పలుకుతుండగా, అతని శరీరంలో నుంచి ఒక రూపవంతుడు బయటకు వచ్చాడు. అతడు నీలమేఘంలా ఉండి, ఉగ్రంగా, భయంకరంగా కనిపించాడు.

రక్తాక్షో హ్రస్వకాయస్తు దగ్ధస్థూణాసమప్రభః । ఉవాచ ప్రాఞ్జలిర్భూత్వా కిం కరోమి నరాధిప ।। ౬.

ఆయనకు ఎర్రని కళ్ళు, చిన్నదైన శరీరం, కాలిపోయిన స్తంభంలా కాంతి ఉండగా, చేతులు జోడించి నిలబడి, 'రాజా! నేను ఏమి చేయాలి?' అని అడిగాడు.

రాజోవాచ । కోఽసి కిం కార్యమిహ తే కస్మాదాగతవానసి । ఏతన్మే కథయ వ్యాధ ఏతదిచ్ఛామి వేదితుమ్ ।। ౬.

రాజు అడిగాడు: 'నువ్వెవరు? నీకింకా ఏ పని ఉంది? ఇక్కడ ఎందుకు వచ్చావు? వీటన్నీ నాకు చెప్పు, వేటగాడా! నేను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.'

వ్యాధ ఉవాచ । పూర్వం కలియుగే రాజన్ రాజా త్వం దక్షిణాపథే । పూర్ణధర్మోద్భవః శ్రీమాఞ్జనస్థానే విచక్షణః ।। ౬.

వేటగాడు ఇలా అన్నాడు: 'రాజా! గతంలో కలియుగంలో నువ్వు దక్షిణభాగంలో జనస్థానంలో నివసిస్తూ, సంపూర్ణ ధర్మసంపన్నుడై, కీర్తిశాలి, వివేకవంతుడై రాజుగా ఉన్నావు.'

స కదాచిద్ భవాన్ వీర తురగైః పరివారితః । అరణ్యమాగతో హన్తుం శ్వాపదాని విశేషతః ।। ౬.

ఒకసారి, ఓ వీరా! నీవు గుఱ్ఱాలతో కూడిన సైన్యంతో అడవిలోకి ప్రవేశించి, ముఖ్యంగా అడవి జంతువులను వేటాడేందుకు వెళ్లావు.

తత్ర త్వయాఽన్యకామేన మృగవేషధరో మునిః । దణ్డయుగ్మేన దూరే తు పాతితో ధరణీతలే ।। ౬.

అక్కడ నీవు వేరే కోరికతో, మృగవేషంలో ఉన్న ఒక మునిని దూరం నుంచి దండంతో కొట్టి, భూమిపై పడేయగా, అతడు క్షతగాత్రుడయ్యాడు.

సద్యో మృతశ్చ విప్రేన్ద్రస్త్వం చ రాజన్ ముదా యుతః । హరిణోఽయం హత ఇతి యావత్ పశ్యసి పార్థివ । తావన్మృగవపుర్విప్రో మృతః ప్రస్త్రవణే గిరౌ ।। ౬.

ఓ రాజా! ఆ బ్రాహ్మణుడు వెంటనే చనిపోయాడు. నీవు ఆనందంతో, 'హరి ఈ మృగాన్ని చంపాడు' అని భావిస్తూ, ఆ మృగాన్ని చూస్తూ ఉన్నావు.

తం దృష్ట్వా త్వం మహారాజ క్షుభితేన్ద్రియమానసః । గృహం గతస్తతోఽన్యస్య కస్యచిత్ కథితం త్వయా ।। ౬.

ఆ దృశ్యం చూసి నీ ఇంద్రియాలు, మనసు కలవరపోయాయి మహారాజా! నీవు ఇంటికి వెళ్లి, ఆ విషయం మరొకరికి చెప్పావు.

తతః కతిపయాహస్య త్వయా రాత్రౌ నరేశ్వర । బ్రహ్మహత్యాభయాద్భీతచితేనైతద్ విచిన్తితమ్ । కృత్యం కరోమి శాన్త్యర్థం ముచ్యతే యేన పాతకాత్ ।। ౬.

కొన్ని రోజుల తర్వాత, బ్రహ్మహత్య భయంతో భయపడిన మనసుతో రాత్రిపూట, 'ఈ పాపం నుంచి విముక్తి కోసం ఏ పని చేయాలి?' అని ఆలోచించావు నరేశ్వరా!

తతస్త్వయా మహారాజ సకృన్నారాయణం ప్రభుమ్ । సంచిన్త్య ద్వాదశీ శుద్ధా త్వయా రాజన్నుపోషితా ।। ౬.

తర్వాత, ఓ రాజా! నీవు ఒక్కసారి నారాయణుని ధ్యానించి, పవిత్రమైన ద్వాదశి రోజున ఉపవాసం చేశావు.

నారాయణో మే సుప్రీత ఇతి ప్రోక్త్వా శుభేఽహని । గౌర్దత్తా విధినా సద్యో మృతోఽస్యుదరశూలతః ।। ౬.

శుభదినంలో 'నారాయణుడు నాతో సంతోషంగా ఉన్నాడు' అని చెప్పి, విధి ప్రకారం ఓ ఆవును దానం చేశావు. కానీ, చనిపోయిన వాడికి వెంటనే కడుపులో నొప్పి వచ్చింది.

అభుక్తో ద్వాదశీధర్మే యత్ తత్రాపి చ కారణమ్ । కథయామి భవత్పత్నీ నామ్నా నారాయణీ శుభా ।। ౬.

ద్వాదశి వ్రతం పూర్తిగా పాటించబడకపోవడానికి కారణం ఏమిటంటే, నీ సతీమణి నారాయణి అనే ధర్మపత్నే కారణమని చెబుతాను.

సా కణ్ఠగేన ప్రాణేన వ్యాహృతా తేన తే గతిః । కల్పమేకం మహారాజ జాతా విష్ణుపురే తవ ।। ౬.

ఆమె ఊపిరి ఆడక, గొంతు బిగబడి నిన్ను పిలిచింది. అందువల్ల, ఓ మహారాజా! నీకు ఒక కల్పకాలం విష్ణుపురిలో జననం కలిగింది.

అహం చ తవ దేహస్థః సర్వం జానామి చాక్షయమ్ । బ్రహ్మగ్రహో మహాఘోరః పీడయామీతి మే మతిః ।। ౬.

నేను నీ శరీరంలో ఉండి, అన్నీ ఎప్పటికీ తెలిసినవాడిని. బ్రహ్మహత్య అనే ఘోరమైన దోషం నన్ను బాధించింది అని నేను అనుకున్నాను.

తావద్విష్ణోస్తు పురుషైః కిఙ్కరైర్ముసలైరహమ్ । ప్రహతః సంక్షయం యాతస్తతస్తే రోమకూపతః । స్వర్గస్థస్యాపి రాజేన్ద్ర స్థితోఽహం స్వేన తేజసా ।। ౬.

అప్పుడు విష్ణువు సేవకులు ముసలాలతో నన్ను కొట్టి నాశనం చేశారు. అయినా, రాజేంద్రా! నీవు స్వర్గంలో ఉన్నా, నీ రోమకూపాల నుంచి నేను నా తేజంతో నిలిచాను.

తతోఽహఃకల్పనిర్వృత్తే రాత్రికల్పే చ సత్తమ । ఇదానీమాదిసృష్టౌ తు కృతే నృపతిసత్తమ ।। ౬.

బ్రహ్మదేవుడి దినాంతం పూర్తయిన తర్వాత, రాత్రికాలంలోనూ, ఇప్పుడు ఈ సృష్టి ఆరంభంలోనూ ఇదే స్థితి మహారాజా!

సంభూతస్త్వం మహారాజ రాజ్ఞః సుమనసో గృహే । కాశ్మీరదేశాధిపతేరహం చాఙ్గరుహైస్తవ ।। ౬.

మహారాజా! నీవు సుమనస్ అనే రాజు ఇంట్లో జన్మించావు. నేను నీ రోమాల నుంచి కాశ్మీరం దేశాధిపతిగా జన్మించాను.

యజ్ఞైరిష్టం త్వయానేకైర్బహుభిశ్చాప్తదక్షిణైః । న చాహం తైరపహతో విష్ణుస్మరణవర్జితైః ।। ౬.

నీవు అనేక యజ్ఞాలు చేసి, విరివిగా దక్షిణలు ఇచ్చావు. కానీ, విష్ణుస్మరణ లేకుండా చేసిన వాటివల్ల నేను పోకపోయాను.

ఇదానీం యత్ త్వయా స్తోత్రం పుణ్డరీకాక్షపారకమ్ । పఠితం తత్ప్రభావేన విహాయాఙ్గరుహాణ్యహమ్ । ఏకీభూతః పునర్జాతో వ్యాధరూపో నృపోత్తమ ।। ౬.

ఇప్పుడు నీవు పద్మనాభుని స్తోత్రాన్ని పారాయణ చేసిన ఫలితంగా, నేను నా రోమాలను వదిలి, మళ్ళీ ఏకరూపుడై, వ్యాధరూపంగా జన్మించాను మహారాజా!

అహం భగవతః స్తోత్రం శ్రుత్వా ప్రాక్పాపమూర్త్తినా । ముక్తోఽస్మి ధర్మబుద్ధిర్మే వర్త్తతే సామ్ప్రతం విభో ।। ౬.

భగవంతుని స్తోత్రాన్ని విని, పూర్వం పాపరూపుడిగా ఉన్న నేను ఇప్పుడు విముక్తుడనై, ధర్మబుద్ధి నాలో నిలిచింది ప్రభూ!

ఏతచ్ఛ్రుత్వా వచో రాజా పరం విస్మయమాగతః । వరేణ ఛన్దయామాస తం వ్యాధం రాజసత్తమః ।। ౬.

ఈ మాటలు విని రాజు ఎంతో ఆశ్చర్యపోయి, ఆ వ్యాధునికి వరం ఇచ్చాడు.

రాజోవాచ । స్మారితోఽస్మి యథా వ్యాధ త్వయా జన్మాన్తరం గతమ్ । తథా త్వం మత్ప్రసాదేన ధర్మవ్యాధో భవిష్యసి ।। ౬.

రాజు ఇలా అన్నాడు: 'వ్యాధా! నీవు నాకు పూర్వజన్మను గుర్తు చేసినట్లే, నా అనుగ్రహంతో నీవు ధర్మవ్యాధుడవుతావు.'

యశ్చైతత్ పుణ్డరీకాక్షపారగం శ్రృణుయాత్ పరమ్ । తస్య పుష్కరయాత్రాయాం విధిస్నానఫలం భవేత్ ।। ౬.

ఈ పద్మనాభుని కథను ఎవరు వినినా, వారికి పుష్కరయాత్రలో నియమంగా స్నానం చేసిన ఫలితం లభిస్తుంది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । ఏవముక్త్వా తతో రాజా విమానవరమాస్థితః । పరేణ తేజసా యోగమవాపాశేషధారిణి ।। ౬.

శ్రీవరాహుడు ఇలా చెప్పాడు: అలా చెప్పి రాజు ఉత్తమమైన విమానంలో ఎక్కి, పరమ తేజస్సుతో సమస్తాన్ని ధరించే వాడైన భగవంతునితో ఐక్యమయ్యాడు.