వరాహపురాణమ్

తేషాం గౌతమశాపాద్ధి భవిష్యన్త్యన్వయే ద్విజాః । తేషాం మధ్యే సదాచారా యే తే మచ్ఛాసనే రతాః ।। ౭౧.

వారిలో, గౌతముని శాపం వల్ల ద్విజులు జన్మిస్తారు. వారిలో మంచి ఆచారాలు కలిగి, నా ఉపదేశంలో నిష్టగా ఉండేవారు ఉంటారు.

స్వర్గం చైవాపవర్గం చ ఇతి వై సంశయాత్ పురా । వైడాలికాఽధో యాస్యన్తి మమ సంతతిదూషకాః ।। ౭౧.

స్వర్గం, మోక్షం వంటివాటిపై సందేహం కలిగి, నా వంశాన్ని చెడగొట్టే వారు, ఎలుకల లోకానికి పడిపోతారు.

ప్రాగ్ గౌతమాగ్నినా దగ్ధాః పునర్మద్వచనాద్ ద్విజాః । నరకం తు గమిష్యన్తి నాత్ర కార్యా విచారణా ।। ౭౧.

మునుపు గౌతముని అగ్నిలో కాలిపోయిన ఈ ద్విజులు, ఇప్పుడు నా ఆజ్ఞతో నరకానికి వెళ్తారు. ఇందులో సందేహం అవసరం లేదు.

రుద్ర ఉవాచ । ఏవం మయా బ్రహ్మసుతాః ప్రోక్తా జగ్ముర్యథాగతమ్ । గౌతమోఽపి స్వకం గేహం జగామాశు పరంతపః ।। ౭౧.

రుద్రుడు ఇలా అన్నాడు: నేను బ్రహ్మపుత్రులకు చెప్పిన తరువాత, వారు వచ్చినదానిలా తిరిగి వెళ్లిపోయారు. శత్రువులను సంహరించే గౌతముడు కూడా తన ఇంటికి త్వరగా వెళ్లిపోయాడు.

ఏతద్ వః కథితం విప్రా మయా ధర్మస్య లక్షణమ్ । ఏతస్మాద్ విపరీతో యః స పాషణ్డరతో భవేత్ ।। ౭౧.

విప్రులారా! నేను మీకు ధర్మ లక్షణాలను వివరించాను. దీనికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించే వారు పాశండమార్గాన్ని ఆశ్రయిస్తారు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । సర్వజ్ఞం సర్వకర్త్తారం భవం రుద్రం పురాతనమ్ । ప్రణమ్య ప్రయతోఽగస్త్యః పప్రచ్ఛ పరమేశ్వరమ్ ।। ౭౨.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: అగస్త్యుడు, సర్వజ్ఞుడైన, సర్వకర్త అయిన పురాతనుడు రుద్రుని భక్తితో నమస్కరించి, పరమేశ్వరుని అడిగాడు.

అగస్త్య ఉవాచ । భవాన్ బ్రహ్మా చ విష్ణుశ్చ త్రయమేతత్ త్రయీ స్మృతా । దీపోఽగ్నిర్దోపసంయోగైః సర్వశాస్త్రేషు సర్వతః ।। ౭౨.

అగస్త్యుడు అన్నాడు: మీరు, బ్రహ్మ, విష్ణువు—ఈ ముగ్గురూ త్రయీగా గుర్తించబడ్డారు. దీపం అగ్నితో కలిసినట్టు, మీరు అన్ని శాస్త్రాలలో, అన్ని చోట్ల ఉన్నారు.

కస్మిన్ ప్రధానో భగవాన్ కాలే కస్మిన్నధోక్షజః । బ్రహ్మా వా ఏతదాచక్ష్వ మమ దేవ త్రిలోచన ।। ౭౨.

మూడు కళ్ల దేవా! ఏ కాలంలో ఎవరు ప్రధానమైనవారు? ఏ కాలంలో పరమాత్మ ఉన్నాడు? లేక బ్రహ్మనా? దయచేసి నాకు చెప్పండి.

రుద్ర ఉవాచ । విష్ణురేవ పరం బ్రహ్మ త్రిభేదమిహ పఠ్యతే । వేదసిద్ధాన్తమార్గేషు తన్న జానన్తి మోహతాః ।। ౭౨.

రుద్రుడు అన్నాడు: విష్ణువు ఒక్కరే పరబ్రహ్మ. ఇక్కడ మూడు రూపాలుగా చెప్పబడినా, వేదసిద్ధాంత మార్గంలో దీనిని తెలియని వారు మోహంలో ఉంటారు.

విశప్రవేశనే ధాతుస్తత్ర ష్ణు ప్రత్యయాదను । విష్ణుర్యః సర్వదేవేషు పరమాత్మా సనాతనః ।। ౭౨.

'విశ్' అనే ధాతువులో 'ష్ణు' ప్రత్యయంతో కలిసినవాడు, విష్ణువు అన్నీ దేవతలలో శాశ్వతమైన పరమాత్మ.

యోఽయం విష్ణుస్తు దశధా కీర్త్యతే చైకధా ద్విజాః । స ఆదిత్యో మహాభాగ యోగైశ్వర్యసమన్వితః ।। ౭౨.

ఈ విష్ణువు పదివిధాలుగా, ఒక్కటిగా కూడా ప్రశంసించబడతాడు, ద్విజులారా! ఆయనే మహాభాగుడైన ఆదిత్యుడు, యోగశక్తి, ఐశ్వర్యంతో కూడినవాడు.

స దేవకార్యాణి సదా కురుతే పరమేశ్వరః । మనుష్యభావమాశ్రిత్య స మాం స్తౌతి యుగే యుగే । లోకమార్గప్రవృత్త్యర్థం దేవకార్యార్థసిద్ధయే ।। ౭౨.

ఆ పరమేశ్వరుడు ఎప్పుడూ దేవకార్యాలు చేస్తూ, మనుష్యరూపాన్ని ధరించి, ప్రతి యుగంలో నన్ను స్తుతిస్తూ, లోకమార్గాన్ని స్థాపించడానికి, దేవకార్యాల సిద్ధికోసం వస్తాడు.

అహం చ వరదస్తస్య ద్వాపరే ద్వాపరే ద్విజ । అహం చ తం సదా స్తౌమి శ్వేతద్వీపే కృతే యుగే ।। ౭౨.

ప్రతి ద్వాపరయుగంలో నేను ఆయనకు వరాలిచ్చేవాడిని, ద్విజులారా! కృతయుగంలో శ్వేతద్వీపంలో నేను ఎప్పుడూ ఆయనను స్తుతిస్తాను.

సృష్టికాలే చతుర్వక్త్రం స్తౌమి కాలో భవామి చ । బ్రహ్మా దేవాసురా స్తౌతి మాం సదా తు కృతే యుగే । లిఙ్గమూర్తిం చ మాం దేవా యజన్తే భోగకాఙ్క్షిణః ।। ౭౨.

సృష్టికాలంలో నేను నాలుగు ముఖాలవాడైనవారిని స్తుతిస్తాను, కాలంగా మారిపోతాను. బ్రహ్మ, దేవతలు, అసురులు కృతయుగంలో ఎప్పుడూ నన్ను స్తుతిస్తారు. అనుభవాన్ని కోరే దేవతలు లింగమూర్తిగా నన్ను పూజిస్తారు.

సహస్త్రశీర్షకం దేవం మనసా తు ముముక్షవః । యజన్తే యం స విశ్వాత్మా దేవో నారాయణః స్వయమ్ ।। ౭౨.

మోక్షాన్ని కోరేవారు మనసుతో సహస్రశిరస్సు కలిగిన దేవుని ఆరాధిస్తారు. ఆయనే విశ్వాత్మ, స్వయంగా నారాయణుడు.

బ్రహ్మయజ్ఞేన యే నిత్యం యజన్తే ద్విజసత్తమాః । తే బ్రహ్మాణం ప్రీణయన్తి వేదో బ్రహ్మా ప్రకీర్తితః ।। ౭౨.

బ్రహ్మయజ్ఞంతో ఎప్పుడూ ఆరాధించే ఉత్తమ ద్విజులు బ్రహ్మను సంతోషపరిచేవారు. వేదమే బ్రహ్మగా చెప్పబడింది.

నారాయణః శివో విష్ణుః శంకర పురుషోత్తమః । ఏతైస్తు నామభిర్బ్రహ్మ పరం ప్రోక్తం సనాతనమ్ । తం చ చిన్తామయం యోగం ప్రవదన్తి మనీషిణః ।। ౭౨.

నారాయణుడు, శివుడు, విష్ణువు, శంకరుడు, పురుషోత్తముడు—ఈ పేర్లతో పరమమైన, శాశ్వతమైన బ్రహ్మను ప్రకటిస్తారు. జ్ఞానులు దానిని చింతామయమైన యోగంగా వివరించేవారు.

పశూనాం శమనం యజ్ఞే హోమకర్మ చ యద్భవేత్ । తదోమితి చ విఖ్యాతం తత్రాహం సంవ్యవస్థితః ।। ౭౨.

యజ్ఞంలో పశువులను శాంతింపజేయడం, హోమకర్మ చేయడం—ఇవి 'ఓం' అని ప్రసిద్ధి. అందులో నేనే స్థిరంగా ఉన్నాను.

కర్మవేదయుజాం విప్ర బ్రహ్మా విష్ణుర్మహేశ్వరః । వయం త్రయోఽపి మన్త్రాద్యా నాత్ర కార్యా విచారణా ।। ౭౨.

విప్రులారా! కర్మవేదంతో బ్రహ్మ, విష్ణువు, మహేశ్వరుడు కలిసివుంటారు. మేము ముగ్గురూ మంత్రాదులమై ఉన్నాము. ఇందులో సందేహం అవసరం లేదు.

అహం విష్ణుస్తథా వేదా బ్రహ్మ కర్మాణి చాప్యుత । ఏతత్ త్రయం త్వేకమేవ న పృథగ్ భావయేత్ సుధీః ।। ౭౨.

నేను విష్ణువు, అలాగే వేదాలు, బ్రహ్మ, క్రియలు కూడా నేనే. ఈ మూడు వేర్వేరు కావు, ఇవన్నీ ఒకటే అని జ్ఞానులు భావించాలి.

యోఽన్యథా భావయేదేతత్ పక్షపాతేన సువ్రత । స యాతి నరకం ఘోరం రౌరవం పాపపూరుషః ।। ౭౨.

ఓ సత్ప్రవర్తకుడా! ఎవడు ఈ విషయాన్ని వేరుగా, పక్షపాతం చూపిస్తూ భావిస్తాడో, ఆ పాపి భయంకరమైన రౌరవ నరకానికి పోతాడు.

అహం బ్రహ్మా చ విష్ణుశ్చ ఋగ్యజుః సామ ఏవ చ । నైతస్మిన్ భేదమస్యాస్తి సర్వేషాం ద్విజసత్తమ ।। ౭౨.

నేనే బ్రహ్మ, నేనే విష్ణువు, అలాగే ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం కూడా నేనే. వీటిలో ఎలాంటి భేదం లేదు, ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా!

రుద్ర ఉవాచ । శ్రృణు చాన్యద్ ద్విజశ్రేష్ఠ కౌతూహలసమన్వితమ్ । అపూర్వభూతం సలిలే మగ్నేన మునిపుంగవ ।। ౭౩.

రుద్రుడు ఇలా అన్నాడు: విను, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా! నీకు ఆసక్తి కలిగించే మరో అపూర్వమైన సంఘటనను చెబుతాను. అది నీటిలో మునిగినప్పుడు జరిగింది, ఓ మునిశ్రేష్ఠా!

బ్రహ్మాణాఽహం పురా సృష్టః ప్రోక్తశ్చ సృజ వై ప్రజాః । అవిజ్ఞానసమర్థోఽహం నిమగ్నః సలిలే ద్విజ ।। ౭౩.

పూర్వం బ్రహ్మదేవుడు నన్ను సృష్టించి, 'ప్రజలను సృష్టించు' అని చెప్పాడు. కానీ సరైన జ్ఞానం లేక నేను నీటిలో మునిగిపోయాను, ఓ ద్విజుడా!

తత్ర యావత్ క్షణం చైకం తిష్ఠామి పరమేశ్వరమ్ । అఙ్గుష్ఠమాత్రం పురుషం ధ్యాయన్ ప్రయతమానసః ।। ౭౩.

అక్కడ నేను ఒక క్షణం పాటు, మనసును ఏకాగ్రతతో పరమేశ్వరుడిని, అంగుళం పరిమాణంలో ఉన్న పురుషునిగా ధ్యానం చేశాను.

తావజ్జలాత్ సముత్తస్థుః ప్రలయాగ్నిసమప్రభాః । పురుషా దశ చైకశ్చ తాపయన్తోంశుభిర్జలమ్ ।। ౭౩.

అప్పుడే ఆ నీటిలో నుండి, ప్రళయాగ్ని వంటి కాంతితో పదకొండు మంది పురుషులు బయలుదేరి, తమ కిరణాలతో నీటిని వేడిగా చేశారు.

మయా పృష్టాః కే భవన్తో జలాదుత్తీర్య తేజసా । తాపయన్తో జలం చేదం క్వ వా యాస్యథ సంశత ।। ౭౩.

నేను వారిని అడిగాను: 'మీరు ఎవరు? ఈ నీటిలో నుండి వెలిగి బయటకు వచ్చారు. ఈ నీటిని ఎందుకు వేడిగా చేస్తున్నారు? ఎక్కడికి వెళ్ళబోతున్నారు? చెప్పండి.'

ఏవముక్తా మయా తే తు నోచుః కించన సత్తమాః । ఏవమేవ గతాస్తూష్ణీం తే నరా ద్విజపుంగవ ।। ౭౩.

నేను ఇలా అడిగినప్పటికీ, ఆ ఉత్తమ పురుషులు ఏమీ చెప్పలేదు. వారు నిశ్శబ్దంగా అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయారు, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా!

తతస్తేషామను మహాపురుషోఽతీవశోభనః । స తస్మిన్ మేఘసంకాశః పుణ్డరీకనిభేక్షణః ।। ౭౩.

వారికి వెంటనే, ఒక మహాపురుషుడు అత్యంత కాంతివంతంగా, మేఘంలా నలుపుగా, కమలపు కన్నులతో అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు.