వరాహపురాణమ్

తేషామనుగ్రహార్థాయ కించిచ్ఛాస్త్రం ప్రదీయతామ్ । యేనాస్మద్వంశజాః సర్వే వర్తేయుః కలిపీడితాః ।। ౭౧.

'వారికి ఉపకారం కోసం, ఏదైనా శాస్త్రాన్ని ఇవ్వాలి. దాని ద్వారా మా వంశస్థులు, కలియుగంలో బాధపడే వారు, సత్పథంలో నడవగలుగుతారు.'

ఏవమభ్యర్థితస్తైస్తు పురాఽహం ద్విజసత్తమాః । వేదక్రియాసమాయుక్తాం కృతవానస్మి సంహితామ్ ।। ౭౧.

అలా వారు నన్ను కోరినప్పుడు, ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా, నేను వేదకర్మలతో కూడిన ఒక సంహితను రచించాను.

నిఃశ్వాసాఖ్యాం తతస్తస్యాం లీనా బాభ్రవ్యశాణ్డిలాః । అల్పాపరాధాచ్ఛ్రుత్వైవ గతా బైడాలికా భవన్ ।। ౭౧.

'నిఃశ్వాస' అనే ఆ సంహితలో, బాభ్రవ మరియు శాండిల్య వంశస్థులు లీనమయ్యారు. తక్కువ తప్పు చేసిన బైడాల వంశస్థులు వినగానే దూరమయ్యారు.

మయైవ మోహితాస్తే హి భవిష్యం జానతా ద్విజాః । లౌల్యార్థినస్తు శాస్త్రాణి కరిష్యన్తి కలౌ నరాః ।। ౭౧.

భవిష్యత్తు తెలుసుకొని, నేను వారిని మాయలో పడేశాను, ఓ ద్విజులారా. కలియుగంలో లాభం కోసం మనుషులు తమకు తామే కొత్త శాస్త్రాలు తయారు చేసుకుంటారు.

నిఃశ్వాససంహితాయాం హి లక్షమాత్రం ప్రమాణతః । సైవ పాశుపతీ దీక్షా యోగః పాశుపతస్త్విహ ।। ౭౧.

'నిఃశ్వాస సంహిత'లో లక్ష శ్లోకాలున్నాయి. అదే పాశుపత దీక్ష, ఇక్కడ యోగం కూడా పాశుపతమే.

ఏతస్మాద్ వేదమార్గాద్ధి యదన్యదిహ జాయతే । తత్ క్షుద్రకర్మ విజ్ఞేయం రౌద్రం శౌచవివర్జితమ్ ।। ౭౧.

ఈ వేదమార్గాన్ని తప్ప మరేదైనా ఇక్కడ పుట్టినదైతే, అది చిన్నచూపు పని, క్రూరమైనది, పవిత్రత లేనిదిగా తెలుసుకోవాలి.

యే రుద్రముపజీవన్తి కలౌ వైడాలికా నరాః । లౌల్యార్థినః స్వశాస్త్రాణి కరిష్యన్తి కలౌ నరాః । ఉచ్ఛుష్మరుద్రాస్తే జ్ఞేయా నాహం తేషు వ్యవస్థితః ।। ౭౧.

కలియుగంలో బైడాల వంశస్థులు, రుద్రునిపై ఆధారపడే వారు, లాభం కోసం తమ శాస్త్రాలు తయారు చేసుకునే వారు—వారిని 'ఉచ్చుష్మ రుద్రులు'గా తెలుసుకో. నేను వారిలో ఉండను.

భైరవేణ స్వరూపేణ దేవకార్యే యదా పురా । నర్తితం తు మయా సోఽయం సంబన్ధః క్రూరకర్మణామ్ ।। ౭౧.

పూర్వం భైరవ స్వరూపంలో దేవతల కోసం నేను నాట్యం చేశాను. అదే క్రూరకర్మలకు సంబంధమైనది.

క్షయం నినీషతా దైత్యానట్టహాసో మయా కృతః । యః పురా తత్ర యే మహ్యం పతితా అశ్రుబిన్దవః । అసంఖ్యాతాస్తు తే రౌద్రా భవితారో మహీతలే ।। ౭౧.

దైత్యులను నాశనం చేయాలని నేను ఒకప్పుడు గట్టిగా నవ్వాను. అప్పుడు నా కన్నీటి బిందువులుగా పడిన అనేకమంది క్రూరులు భూమిపై జన్మిస్తారు.

ఉచ్ఛుష్మనిరతా రౌద్రాః సురామాంసప్రియాః సదా । స్త్రీలోలాః పాపకర్మాణః సంభూతా భూతలేషు తే ।। ౭౧.

ఉచ్చుష్మ ఉపాసనలో నిమగ్నమైన, క్రూర స్వభావం కలిగి, ఎప్పుడూ మద్యం, మాంసాన్ని ఇష్టపడే, స్త్రీల పట్ల ఆసక్తి కలిగి, పాపకర్మలు చేసే వారు భూమిపై జన్మిస్తారు.

తేషాం గౌతమశాపాద్ధి భవిష్యన్త్యన్వయే ద్విజాః । తేషాం మధ్యే సదాచారా యే తే మచ్ఛాసనే రతాః ।। ౭౧.

వారిలో, గౌతముని శాపం వల్ల ద్విజులు జన్మిస్తారు. వారిలో మంచి ఆచారాలు కలిగి, నా ఉపదేశంలో నిష్టగా ఉండేవారు ఉంటారు.

స్వర్గం చైవాపవర్గం చ ఇతి వై సంశయాత్ పురా । వైడాలికాఽధో యాస్యన్తి మమ సంతతిదూషకాః ।। ౭౧.

స్వర్గం, మోక్షం వంటివాటిపై సందేహం కలిగి, నా వంశాన్ని చెడగొట్టే వారు, ఎలుకల లోకానికి పడిపోతారు.

ప్రాగ్ గౌతమాగ్నినా దగ్ధాః పునర్మద్వచనాద్ ద్విజాః । నరకం తు గమిష్యన్తి నాత్ర కార్యా విచారణా ।। ౭౧.

మునుపు గౌతముని అగ్నిలో కాలిపోయిన ఈ ద్విజులు, ఇప్పుడు నా ఆజ్ఞతో నరకానికి వెళ్తారు. ఇందులో సందేహం అవసరం లేదు.

రుద్ర ఉవాచ । ఏవం మయా బ్రహ్మసుతాః ప్రోక్తా జగ్ముర్యథాగతమ్ । గౌతమోఽపి స్వకం గేహం జగామాశు పరంతపః ।। ౭౧.

రుద్రుడు ఇలా అన్నాడు: నేను బ్రహ్మపుత్రులకు చెప్పిన తరువాత, వారు వచ్చినదానిలా తిరిగి వెళ్లిపోయారు. శత్రువులను సంహరించే గౌతముడు కూడా తన ఇంటికి త్వరగా వెళ్లిపోయాడు.

ఏతద్ వః కథితం విప్రా మయా ధర్మస్య లక్షణమ్ । ఏతస్మాద్ విపరీతో యః స పాషణ్డరతో భవేత్ ।। ౭౧.

విప్రులారా! నేను మీకు ధర్మ లక్షణాలను వివరించాను. దీనికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించే వారు పాశండమార్గాన్ని ఆశ్రయిస్తారు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । సర్వజ్ఞం సర్వకర్త్తారం భవం రుద్రం పురాతనమ్ । ప్రణమ్య ప్రయతోఽగస్త్యః పప్రచ్ఛ పరమేశ్వరమ్ ।। ౭౨.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: అగస్త్యుడు, సర్వజ్ఞుడైన, సర్వకర్త అయిన పురాతనుడు రుద్రుని భక్తితో నమస్కరించి, పరమేశ్వరుని అడిగాడు.

అగస్త్య ఉవాచ । భవాన్ బ్రహ్మా చ విష్ణుశ్చ త్రయమేతత్ త్రయీ స్మృతా । దీపోఽగ్నిర్దోపసంయోగైః సర్వశాస్త్రేషు సర్వతః ।। ౭౨.

అగస్త్యుడు అన్నాడు: మీరు, బ్రహ్మ, విష్ణువు—ఈ ముగ్గురూ త్రయీగా గుర్తించబడ్డారు. దీపం అగ్నితో కలిసినట్టు, మీరు అన్ని శాస్త్రాలలో, అన్ని చోట్ల ఉన్నారు.

కస్మిన్ ప్రధానో భగవాన్ కాలే కస్మిన్నధోక్షజః । బ్రహ్మా వా ఏతదాచక్ష్వ మమ దేవ త్రిలోచన ।। ౭౨.

మూడు కళ్ల దేవా! ఏ కాలంలో ఎవరు ప్రధానమైనవారు? ఏ కాలంలో పరమాత్మ ఉన్నాడు? లేక బ్రహ్మనా? దయచేసి నాకు చెప్పండి.

రుద్ర ఉవాచ । విష్ణురేవ పరం బ్రహ్మ త్రిభేదమిహ పఠ్యతే । వేదసిద్ధాన్తమార్గేషు తన్న జానన్తి మోహతాః ।। ౭౨.

రుద్రుడు అన్నాడు: విష్ణువు ఒక్కరే పరబ్రహ్మ. ఇక్కడ మూడు రూపాలుగా చెప్పబడినా, వేదసిద్ధాంత మార్గంలో దీనిని తెలియని వారు మోహంలో ఉంటారు.

విశప్రవేశనే ధాతుస్తత్ర ష్ణు ప్రత్యయాదను । విష్ణుర్యః సర్వదేవేషు పరమాత్మా సనాతనః ।। ౭౨.

'విశ్' అనే ధాతువులో 'ష్ణు' ప్రత్యయంతో కలిసినవాడు, విష్ణువు అన్నీ దేవతలలో శాశ్వతమైన పరమాత్మ.

యోఽయం విష్ణుస్తు దశధా కీర్త్యతే చైకధా ద్విజాః । స ఆదిత్యో మహాభాగ యోగైశ్వర్యసమన్వితః ।। ౭౨.

ఈ విష్ణువు పదివిధాలుగా, ఒక్కటిగా కూడా ప్రశంసించబడతాడు, ద్విజులారా! ఆయనే మహాభాగుడైన ఆదిత్యుడు, యోగశక్తి, ఐశ్వర్యంతో కూడినవాడు.

స దేవకార్యాణి సదా కురుతే పరమేశ్వరః । మనుష్యభావమాశ్రిత్య స మాం స్తౌతి యుగే యుగే । లోకమార్గప్రవృత్త్యర్థం దేవకార్యార్థసిద్ధయే ।। ౭౨.

ఆ పరమేశ్వరుడు ఎప్పుడూ దేవకార్యాలు చేస్తూ, మనుష్యరూపాన్ని ధరించి, ప్రతి యుగంలో నన్ను స్తుతిస్తూ, లోకమార్గాన్ని స్థాపించడానికి, దేవకార్యాల సిద్ధికోసం వస్తాడు.

అహం చ వరదస్తస్య ద్వాపరే ద్వాపరే ద్విజ । అహం చ తం సదా స్తౌమి శ్వేతద్వీపే కృతే యుగే ।। ౭౨.

ప్రతి ద్వాపరయుగంలో నేను ఆయనకు వరాలిచ్చేవాడిని, ద్విజులారా! కృతయుగంలో శ్వేతద్వీపంలో నేను ఎప్పుడూ ఆయనను స్తుతిస్తాను.

సృష్టికాలే చతుర్వక్త్రం స్తౌమి కాలో భవామి చ । బ్రహ్మా దేవాసురా స్తౌతి మాం సదా తు కృతే యుగే । లిఙ్గమూర్తిం చ మాం దేవా యజన్తే భోగకాఙ్క్షిణః ।। ౭౨.

సృష్టికాలంలో నేను నాలుగు ముఖాలవాడైనవారిని స్తుతిస్తాను, కాలంగా మారిపోతాను. బ్రహ్మ, దేవతలు, అసురులు కృతయుగంలో ఎప్పుడూ నన్ను స్తుతిస్తారు. అనుభవాన్ని కోరే దేవతలు లింగమూర్తిగా నన్ను పూజిస్తారు.

సహస్త్రశీర్షకం దేవం మనసా తు ముముక్షవః । యజన్తే యం స విశ్వాత్మా దేవో నారాయణః స్వయమ్ ।। ౭౨.

మోక్షాన్ని కోరేవారు మనసుతో సహస్రశిరస్సు కలిగిన దేవుని ఆరాధిస్తారు. ఆయనే విశ్వాత్మ, స్వయంగా నారాయణుడు.

బ్రహ్మయజ్ఞేన యే నిత్యం యజన్తే ద్విజసత్తమాః । తే బ్రహ్మాణం ప్రీణయన్తి వేదో బ్రహ్మా ప్రకీర్తితః ।। ౭౨.

బ్రహ్మయజ్ఞంతో ఎప్పుడూ ఆరాధించే ఉత్తమ ద్విజులు బ్రహ్మను సంతోషపరిచేవారు. వేదమే బ్రహ్మగా చెప్పబడింది.

నారాయణః శివో విష్ణుః శంకర పురుషోత్తమః । ఏతైస్తు నామభిర్బ్రహ్మ పరం ప్రోక్తం సనాతనమ్ । తం చ చిన్తామయం యోగం ప్రవదన్తి మనీషిణః ।। ౭౨.

నారాయణుడు, శివుడు, విష్ణువు, శంకరుడు, పురుషోత్తముడు—ఈ పేర్లతో పరమమైన, శాశ్వతమైన బ్రహ్మను ప్రకటిస్తారు. జ్ఞానులు దానిని చింతామయమైన యోగంగా వివరించేవారు.

పశూనాం శమనం యజ్ఞే హోమకర్మ చ యద్భవేత్ । తదోమితి చ విఖ్యాతం తత్రాహం సంవ్యవస్థితః ।। ౭౨.

యజ్ఞంలో పశువులను శాంతింపజేయడం, హోమకర్మ చేయడం—ఇవి 'ఓం' అని ప్రసిద్ధి. అందులో నేనే స్థిరంగా ఉన్నాను.

కర్మవేదయుజాం విప్ర బ్రహ్మా విష్ణుర్మహేశ్వరః । వయం త్రయోఽపి మన్త్రాద్యా నాత్ర కార్యా విచారణా ।। ౭౨.

విప్రులారా! కర్మవేదంతో బ్రహ్మ, విష్ణువు, మహేశ్వరుడు కలిసివుంటారు. మేము ముగ్గురూ మంత్రాదులమై ఉన్నాము. ఇందులో సందేహం అవసరం లేదు.