వరాహపురాణమ్

కలౌ మత్కృతమార్గేణ బహురూపేణ తామసైః । ఇజ్యతే ద్వేషబుద్ధ్యా స పరమాత్మా జనార్దనః ।। ౭౦.

కలియుగంలో, నేను చూపిన మార్గంలో, అనేక రూపాలతో, తమోగుణ పద్ధతుల్లో, ద్వేషభావంతో పరమాత్మ అయిన జనార్దనుడిని పూజిస్తారు.

న తస్మాత్ పరతో దేవో భవితా న భవిష్యతి । యో విష్ణుః స స్వయం బ్రహ్మా యో బ్రహ్మా సోఽహమేవ చ ।। ౭౦.

ఆయన కన్నా పైగా దేవుడు లేడు, ఉండడు కూడా. విష్ణువు అయినవాడే బ్రహ్మ, బ్రహ్మ అయినవాడే నేనే.

వేదత్రయేఽపి యజ్ఞేఽస్మిన్ యాజ్యం వేదేషు నిశ్చయః । యో భేదం కురుతేఽస్మాకం త్రయాణాం ద్విజసత్తమ । స పాపకారీ దుష్టాత్మా దుర్గతిం గతిమాప్నుయాత్ ।। ౭౦.

మూడు వేదాలలోను, ఈ యజ్ఞంలోను, యాజ్ఞిక దానం వేదాలలో స్థిరంగా ఉంది. మూడింటిలో మనలో ఎవరు భేదాన్ని కలిగిస్తే, ఆ వ్యక్తి పాపకారి, చెడు మనసున్నవాడు, దుఃఖమైన స్థితిని పొందుతాడు.

ఇదం చ శ్రృణు మేఽగస్త్య గదతః ప్రాక్తనం తథా । యథా కలౌ హరేర్భక్తిం న కుర్వన్తీహ మానవాః ।। ౭౦.

అగస్త్యా! నేను గతాన్ని చెప్పేటప్పుడు విను. కలియుగంలో మానవులు హరిదేవునికి భక్తిని చేయరు.

భూర్లోకవాసినః సర్వే పురా యష్ట్వా జనార్దనమ్ । భువర్లోకం ప్రపద్యన్తే తత్రస్థా అపి కేశవమ్ । ఆరాధ్య స్వర్గతిం యాన్తి క్రమాన్ముక్తిం వ్రజన్తి చ ।। ౭౦.

భూమిలో నివసించే వారు అందరూ, ముందుగా జనార్దనుని పూజించి, భువర్లోకాన్ని చేరతారు. అక్కడ ఉన్నవారు కేశవుని పూజించి స్వర్గాన్ని చేరతారు. క్రమంగా విముక్తిని కూడా పొందుతారు.

ఏవం ముక్తిపదే వ్యాప్తే సర్వలోకైస్తథైవ చ । ముక్తిభాజస్తతో దేవాస్తం దధ్యుః ప్రయతా హరిమ్ ।। ౭౦.

అలా అన్ని లోకాల్లో విముక్తి స్థానం వ్యాపించినప్పుడు, విముక్తి యోగ్యులైన దేవతలు హరిదేవుని భక్తితో పూజించారు.

సోఽపి సర్వగతత్వాచ్చ ప్రాదుర్భూతః సనాతనః । ఉవాచ బ్రూత కిం కార్యం సర్వయోగివరాః సురాః ।। ౭౦.

అతడు సర్వవ్యాపిగా, శాశ్వతుడిగా ప్రత్యక్షమై, 'మీరందరూ యోగిలోకంలో గొప్పవారు, దేవతలారా, ఏం చేయాలో చెప్పండి' అని అన్నాడు.

తే తం ప్రణమ్య దేవేశమూచుశ్చ పరమేశ్వరమ్ । దేవదేవ జనః సర్వో ముక్తిమార్గే వ్యవస్థితః । కథం సృష్టిః ప్రభవితా నరకేషు చ కో వసేత్ ।। ౭౦.

వారు దేవతాధిపతిని నమస్కరించి, పరమేశ్వరునితో ఇలా అన్నారు: 'దేవదేవా! అందరూ విముక్తి మార్గంలో స్థిరంగా ఉన్నారు. సృష్టి ఎలా జరుగుతుంది? నరకాల్లో ఎవరు నివసిస్తారు?'

ఏవముక్తస్తతో దేవైస్తానువాచ జనార్దనః । యుగాని త్రీణి బహవో మాముపేష్యన్తి మానవాః ।। ౭౦.

దేవతలు ఇలా అడిగినప్పుడు, జనార్దనుడు ఇలా చెప్పాడు: 'మూడు యుగాల పాటు, ఇంకా అనేక కాలాల పాటు మానవులు నన్ను చేరుకుంటారు.'

అన్త్యే యుగే ప్రవిరలా భవిష్యన్తి మదాశ్రయాః । ఏష మోహం సృజామ్యాశు యో జనం మోహయిష్యతి ।। ౭౦.

చివరి యుగంలో నాకు భక్తులు చాలా అరుదుగా ఉంటారు. నేను వెంటనే ఒక మాయను సృష్టిస్తాను, అది ప్రజలను మోహింపజేస్తుంది.

త్వం చ రుద్ర మహాబాహో మోహశాస్త్రాణి కారయ । అల్పాయాసం దర్శయిత్వా ఫలం దీర్ఘం ప్రదర్శయ ।। ౭౦.

బలమైన భుజాలు కలిగిన రుద్రా! నీవు మాయాశాస్త్రాలు రచించు. తక్కువ శ్రమతోనే ఎక్కువ ఫలితాలు వస్తాయని చూపించు.

కుహకం చేన్ద్రజాలాని విరుద్ధాచరణాని చ । దర్శయిత్వా జనం సర్వం మోహయాశు మహేశ్వర ।। ౭౦.

మాయలు, మంత్రాలు, విరుద్ధమైన ఆచారాలు చూపించి, ఈ విధంగా ప్రజలందరినీ త్వరగా మోహింపజేయు, మహేశ్వరా!

ఏవముక్త్వా తదా తేన దేవేన పరమేష్ఠినా । ఆత్మా తు గోపితః సద్యః ప్రకాశ్యోఽహం కృతస్తదా ।। ౭౦.

ఆ పరమేశ్వరుడు ఇలా చెప్పిన వెంటనే, నా అసలైన స్వరూపాన్ని వెంటనే దాచిపెట్టి, మళ్లీ ప్రదర్శించాడు.

తస్మాదారభ్య కాలం తు మత్ప్రణీతేషు సత్తమ । శాస్త్రేష్వభిరతో లోకో బాహుల్యేన భవేదతః ।। ౭౦.

ఆ సమయం నుంచి నా రచన అయిన శాస్త్రాలలో ప్రజలు ఎక్కువగా ఆసక్తి చూపిస్తూ ఉన్నారు, ఉత్తముడా!

వేదానువర్త్తినం మార్గం దేవం నారాయణం తథా । ఏకీభావేన పశ్యన్తో ముక్తిభాజో భవన్తి తే ।। ౭౦.

వేదమార్గాన్ని అనుసరిస్తూ, నారాయణుని ఏకత్వంగా దర్శించే వారు ముక్తిని పొందుతారు.

మాం విష్ణోర్వ్యతిరిక్తం యే బ్రహ్మాణం చ ద్విజోత్తమ । భజన్తే పాపకర్మాణస్తే యాన్తి నరకం నరాః ।। ౭౦.

విష్ణువు నుండి వేరుగా నన్ను లేదా బ్రహ్మను పూజించే పాపకర్మలు చేసే వారు, ఉత్తమ ద్విజుడా, నరకానికి పోతారు.

యే వేదమార్గనిర్ముక్తాస్తేషాం మోహార్థమేవ చ । నయసిద్ధాన్తసంజ్ఞాభిర్మయా శాస్త్రం తు దర్శితమ్ ।। ౭౦.

వేదమార్గాన్ని వదిలినవారిని మోహపరిచేందుకు, నేను నానా సిద్ధాంతాలు, నిర్ణయాలతో కూడిన శాస్త్రాన్ని చూపించాను.

పాశోఽయం పశుభావస్తు స యదా పతితో భవేత్ । తదా పాశుపతం శాస్త్రం జాయతే వేదసంజ్ఞితమ్ ।। ౭౦.

ఈ బంధమే పశుభావం. అది తొలగినప్పుడు, వేదమని పేరుగల పాశుపత శాస్త్రం ఉద్భవిస్తుంది.

వేదమూర్తిరహం విప్ర నాన్యశాస్త్రార్థవాదిభిః । జ్ఞాయతే మత్స్వరూపం తు ముక్త్వా వేదమనాదిమత్ । వేదవేద్యోఽస్మి విప్రర్షే బ్రాహ్మణైశ్చ విశేషతః ।। ౭౦.

ఓ మహర్షీ! నేను వేద స్వరూపుడను. వేదాన్ని తప్ప ఇతర శాస్త్రాల ద్వారా నా అసలైన స్వరూపం తెలిసేది కాదు. ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణులు వేదం ద్వారానే నన్ను తెలుసుకోవాలి.

యుగాని త్రీణ్యహం విప్ర బ్రహ్మా విష్ణుస్తథైవ చ । త్రయోఽపి సత్త్వాదిగుణాస్త్రయో వేదాస్త్రయోఽగ్నయః ।। ౭౦.

మహర్షీ! మూడు యుగాలు, బ్రహ్మ, విష్ణువు, నేను — మూడూ ప్రకృతి గుణాలనుండి ఉద్భవించాయి. మూడు వేదాలు, మూడు అగ్నులు కూడా అలాగే.

త్రయో లోకాస్త్రయః సంధ్యాస్త్రయో వర్ణాస్తథైవ చ । సవనాని తు తావన్తి త్రిధా బద్ధమిదం జగత్ ।। ౭౦.

మూడు లోకాలు, మూడు సంధ్యలు, మూడు వర్ణాలు, మూడు యాగాలు — ఈ లోకం మూడుగా బంధించబడి ఉంది.

య ఏవం వేత్తి విప్రర్షే పరం నారాయణం తథా । అపరం పద్మయోనిం తు బ్రహ్మాణం త్వపరం తు మామ్ । గుణతో ముఖ్యతస్త్వేక ఏవాహం మోహ ఇత్యుత ।। ౭౦.

ఎవరైనా ఇలా తెలుసుకుంటే, పరమ నారాయణుడు, పద్మంలో జన్మించిన బ్రహ్మ, నన్ను వేరుగా తెలుసుకుంటారు. కానీ గుణాల పరంగా నేను ప్రధానుడను, మిగతావన్నీ మాయ మాత్రమే.

అగస్త్య ఉవాచ । ఏవముక్తస్తతో దేవా ఋషయశ్చ పినాకినా । అహం చ నృపతే తస్య దేవస్య ప్రణతోఽభవమ్ ।। ౭౧.

అగస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా! ఆ పినాకిని దేవుడు ఇలా చెప్పిన తర్వాత, దేవతలు, ఋషులు, నేనూ ఆయనకు నమస్కరించాము.

ప్రణమ్య శిరసా దేవం యావత్ పశ్యామహే నృప । తావత్ తస్యైవ రుద్రస్య దేహస్థం కమలాసనమ్ ।। ౭౧.

దేవునికి తలవంచి నమస్కరించిన తర్వాత, రాజా! మేము చూస్తుండగా, రుద్రుని శరీరంలో కమలాసనుని చూశాము.

నారాయణం చ హృదయే త్రసరేణుసుసూక్ష్మకమ్ । జ్వలద్భాస్కరవర్ణాభం పశ్యామ భవదేహతః ।। ౭౧.

ఆయన హృదయంలో, ధూళిపాటు కన్నా సూక్ష్మంగా, బంగారు వర్ణంతో ప్రకాశించే నారాయణుని, భవుని శరీరంలో చూశాము.

తం దృష్ట్వా విస్మితాః సర్వే యాజకా ఋషయో మమ । జయశబ్దరవాంశ్చక్రుః సామఋగ్యజుషాం స్వనమ్ ।। ౭౧.

అతన్ని చూసి, నా తోడూ యజ్ఞంలో పాల్గొన్న ఋషులందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. వారు జయధ్వని చేసి, సామ, ఋక్, యజుర్వేద మంత్రాలు పాడారు.

కృత్వోచుస్తే తదా దేవం కిమిదం పరమేశ్వర । ఏకస్యామేవ మూర్తౌ తే లక్ష్యన్తే చ త్రిమూర్త్తయః ।। ౭౧.

అప్పుడు వారు ఆ పరమేశ్వరుని అడిగారు: ప్రభూ! ఇదేమిటి? మీ ఒక్క రూపంలో మూడు రూపాలు ఎలా కనిపిస్తున్నాయి?

రుద్ర ఉవాచ । యజ్ఞేఽస్మిన్ యద్ధుతం హవ్యం మాముద్దిశ్య మహర్షయః । తే త్రయోఽపి వయం భాగం గృహ్ణీమః కవిసత్తమాః ।। ౭౧.

రుద్రుడు ఇలా అన్నాడు: ఈ యజ్ఞంలో, మమ్మల్ని ఉద్దేశించి మహర్షులు ఏ హవిస్సు సమర్పించినా, కవిశ్రేష్ఠులారా, మేము ముగ్గురం అందులో భాగాన్ని పొందుతాము.

నాస్మాకం వివిధో భావో వర్తతే మునిసత్తమాః । సమ్యగ్దృశః ప్రపశ్యన్తి విపరీతేష్వనేకశః ।। ౭౧.

మునిశ్రేష్ఠులారా, మేమందరిలో ఎలాంటి భేదభావాలు లేవు. సరిగ్గా చూడగలవారు నిజాన్ని గ్రహిస్తారు, కాని తప్పుడు విషయాల్లో చాలామంది వేర్వేరు రీతిలో చూస్తారు.