వరాహపురాణమ్

అన్యచ్చ తే వరం దద్మి శ్రృణు నారద సామ్ప్రతమ్ । యదిదం పఞ్చరాత్రం మే శాస్త్రం పరమదుర్లభమ్ । తద్భవాన్ వేత్స్యతే సర్వం మత్ప్రసాదాన్న సంశయః ।। ౬౬.

ఇంకొక వరం కూడా ఇస్తున్నాను, నారదా, విను: నా అనుగ్రహంతో, ఈ అత్యంత దుర్లభమైన పాంచరాత్ర శాస్త్రాన్ని నీవు పూర్తిగా తెలుసుకుంటావు. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

వేదేన పఞ్చరాత్రేణ భక్త్యా యజ్ఞేన చ ద్విజ । ప్రాప్యోఽహం నాన్యథా వత్స వర్షకోట్యాయుతైరపి ।। ౬౬.

వేదం, పాంచరాత్రం, భక్తి, యజ్ఞం వీటి ద్వారానే నేను పొందగలుగుతాను, ప్రియమైనవాడా. వేరే మార్గంలో, కోటి సంవత్సరాలు ప్రయత్నించినా నన్ను చేరుకోలేరు.

ఏవముక్త్వా స భగవాన్ నారదం పరమేశ్వరః । జగామాదర్శనం సద్యో నారదోఽపి యయౌ దివమ్ ।। ౬౬.

ఇలా చెప్పిన వెంటనే పరమేశ్వరుడు భగవంతుడు నారదునికి కనబడకుండా పోయాడు. నారదుడు కూడా వెంటనే స్వర్గానికి వెళ్లిపోయాడు.

భద్రాశ్వ ఉవాచ । భగవన్ సితకృష్ణే ద్వే భిన్నే జగతి కేశవాన్ । స్త్రియౌ బభూవతుః కే ద్వే సితకృష్ణా చ కా శుభా ।। ౬౭.

భద్రాశ్వుడు అడిగాడు: కేశవా! ఈ లోకంలో వేరువేరు గా తెలుపు, నలుపు రంగులుగా ఉన్న ఆ ఇద్దరు స్త్రీలు ఎవరు? తెలుపు, నలుపు కలిగి ఉన్న ఆ శుభమైనవారు ఎవరు?

కశ్చాసౌ పురుషో బ్రహ్మన్ య ఏకః సప్తధా భవేత్ । కోఽసౌ ద్వాదశధా విప్ర ద్విదేహః షట్శిరాః శుభః ।। ౬౭.

బ్రహ్మన్, ఒక్కరై ఏడుగా మారే ఆ పురుషుడు ఎవరు? ద్విదేహం, ఆరు తలలు, పన్నెండు రూపాలు కలిగిన ఆ ప్రభువు ఎవరు?

దమ్పత్యం చ ద్విజశ్రేష్ఠ కృతసూర్యోదయాదనమ్ । కస్మాదేతజ్జగదిదం వితతం ద్విజసత్తమ ।। ౬౭.

ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా, dampatyam అంటే ఏమిటి? సూర్యోదయం తరువాత భోజనం చేయడమేమిటి? ఈ జగత్తు ఇంత విస్తరించడానికి కారణం ఏమిటి?

అగస్త్య ఉవాచ । సితకృష్ణే స్త్రియౌ యే తే తే భగిన్యౌ ప్రకీర్తితే । సత్యాసత్యే ద్వివర్ణా చ నారీ రాత్రిరుదాహృతా ।। ౬౭.

అగస్త్యుడు చెప్పాడు: తెలుపు, నలుపు రంగుల ఆ ఇద్దరు స్త్రీలు అన్నీ ఇద్దరు అక్కచెల్లెళ్లు అని చెప్పబడింది. నిజం, అబద్ధం అనే రెండు రంగులుగా ఉన్న ఆ స్త్రీ రాత్రి అని చెప్పబడింది.

యః పుమాన్ సప్తధా జాత ఏకో భూత్వా నరేశ్వర । స సముద్రస్తు విజ్ఞేయః సప్తధైకో వ్యవస్థితః ।। ౬౭.

ఓ రాజాధిరాజా, ఒక్కరై ఏడుగా జన్మించిన ఆ పురుషుడు సముద్రమే. అతడు ఏడు రూపాల్లో ఉన్నాడు.

యోఽసౌ ద్వాదశధా రాజన్ ద్విదేహః షట్శిరాః ప్రభుః । సంవత్సరః స విజ్ఞేయః శరీరే ద్వే గతీ స్మృతే । ఋతవః షట్ చ వక్త్రాణి ఏష సంవత్సరః స్మృతః ।। ౬౭.

ఓ రాజా, పన్నెండు రూపాలు, రెండు శరీరాలు, ఆరు ముఖాలు కలిగిన ఆ ప్రభువు సంవత్సరమే. రెండు శరీరాలు అంటే రెండు మార్గాలు, ఆరు ముఖాలు అంటే ఆరు ఋతువులు. ఈ విధంగా సంవత్సరాన్ని గుర్తించాలి.

దమ్పత్యం తదహోరాత్రం సూర్యాచన్ద్రమసౌ తతః । తతో జగత్ సముత్తస్థౌ దేవస్యాస్య నృపోత్తమ ।। ౬౭.

దంపతుల సమ్మేళనం అంటే పగలు, రాత్రి. వాటి నుండి సూర్యుడు, చంద్రుడు పుట్టారు. వాటి నుండే ఈ జగత్తు ఉద్భవించింది, ఓ ఉత్తమ రాజా.

స విష్ణుః పరమో దేవో విజ్ఞేయో నృపసత్తమ । న చ వేదక్రియాహీనః పశ్యతే పరమేశ్వరమ్ ।। ౬౭.

విష్ణువు పరమదేవుడు అని తెలుసుకోవాలి, ఓ ఉత్తమ రాజా. వేదకర్మలు లేని వారు పరమేశ్వరుడిని చూడలేరు.

భద్రాశ్వ ఉవాచ । యోఽసౌ పరాపరో దేవో విష్ణుః సర్వగతో మునే । చతుర్యుగే త్వసౌ కీదృగ్ విజ్ఞేయః పరమేశ్వరః ।। ౬౮.

భద్రాశ్వుడు అడిగాడు: మునీశ్వరా, పరముడు, అపరుడు అయిన ఆ విష్ణువు, అన్ని యుగాల్లో ఎలా ఉండి ఉంటాడు? ఆయనను ఎలా తెలుసుకోవాలి?

యుగే యుగే క ఆచారో వర్ణానాం భవితా మునే । కథం చ శుద్ధిర్విప్రాణామన్యస్త్రీసంకరైర్మునే ।। ౬౮.

ప్రతి యుగంలో వర్ణాల ఆచారం ఎలా ఉంటుంది, మునీశ్వరా? ఇతర స్త్రీలతో కలిసినప్పుడు బ్రాహ్మణుల పవిత్రత ఎలా ఉంటుంది?

అగస్త్య ఉవాచ । కృతే యుగే మహీ దేవైర్భుజ్యతే వేదకర్మణా । యజద్భిరసురైస్త్రేతాం తద్వద్ దేవైశ్చ సత్తమ ।। ౬౮.

అగస్త్యుడు చెప్పాడు: కృతయుగంలో భూమిని దేవతలు వేదకర్మలతో అనుభవిస్తారు. త్రేతాయుగంలో యజ్ఞాలు చేసే వారు, దేవతలు కూడా భూమిని అనుభవిస్తారు.

ద్వాపరే సత్త్వరజసీ బహులే నృపసత్తమ । యావద్ ధర్మసుతో రాజా భవిష్యతి మహామతే ।। ౬౮.

ద్వాపరయుగంలో, ఓ ఉత్తమ రాజా, సత్త్వ, రజోగుణాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. ధర్మపుత్రుడు రాజుగా ఉన్నంతవరకు అలా ఉంటుంది, ఓ మహామతి.

తతస్తమః ప్రభవితా కలిరూపో నరేశ్వర । తస్మిన్ కలౌ వర్త్తమానే స్వమార్గాచ్చ్యవతే ద్విజః ।। ౬౮.

అంతటితో, కలియుగం రూపంలో అంధకారం ప్రబలుతుంది, ఓ రాజా. ఆ కాలంలో ద్విజులు తమ స్వధర్మాన్ని వదిలిపోతారు.

రాజానో వైశ్యశూద్రాశ్చ ప్రాయశో హీనజాతయః । భవిష్యన్తి నృపశ్రేష్ఠ సత్యశౌచవివర్జితాః ।। ౬౮.

రాజులు, వైశ్యులు, శూద్రులు ఎక్కువగా తక్కువ వంశానికి చెందుతారు, ఓ ఉత్తమ రాజా. వారు సత్యం, శుద్ధి లేకుండా ఉంటారు.

అగమ్యాగమనం తత్ర కరిష్యన్తి ద్విజాతయః । అనృతం చ వదిష్యన్తి వేదమార్గబహిష్కృతాః । వివాహాంశ్చ కరిష్యన్తి సగోత్రానసమాంస్తథా ।। ౬౮.

ఆ కాలంలో ద్విజులు అనర్హ స్త్రీలను చేరుకుంటారు, అబద్ధం మాట్లాడతారు, వేదమార్గాన్ని వదిలిపెడతారు, తమ వంశంలోనివారిని, సమానులుకాని వారిని కూడా పెళ్లి చేసుకుంటారు.

రాజానో బ్రాహ్మణాన్ హింస్యుర్విత్తలోభాన్వితాః శఠాః । అన్త్యజా అపి వైశ్యత్వం కరిష్యన్తి పణే రతాః । అభిమానినో భవిష్యన్తి శూద్రజాతిషు గర్వితాః ।। ౬౮.

రాజులు ధనలోభంతో, మోసంతో బ్రాహ్మణులను హింసిస్తారు. అంత్యజులు కూడా వ్యాపారంలో ఆనందిస్తూ వైశ్యులుగా మారతారు. శూద్రజాతికి చెందినవారు గర్వంతో ప్రవర్తిస్తారు.

సర్వాశినో భవిష్యన్తి బ్రాహ్మణాః శౌచవర్జితాః । సురా పేయమితి ప్రాహుః సత్యశౌచవివర్జితాః ।। ౬౮.

బ్రాహ్మణులు అన్నీ తినేవారు, పవిత్రత లేకుండా పోతారు. వారు మద్యం తాగడం అనుమతించబడిందని చెబుతారు, నిజాయితీ కూడా శుభ్రత కూడా లేకుండా ఉంటారు.

తతో వినశ్యతే లోకో వర్ణధర్మశ్చ నశ్యతే ।। ౬౮.

అప్పుడు లోకం నశిస్తుంది, వర్ణధర్మాలు కూడా పోతాయి.

భద్రాశ్వ ఉవాచ । అగమ్యాగమనం కృత్వా బ్రాహ్మణః క్షత్రియోఽపి వా । శూద్రోఽపి శుద్ధ్యతే కేన కిం వాఽగమ్యం తు శంస మే ।। ౬౮.

భద్రాశ్వుడు అడిగాడు: బ్రాహ్మణుడు లేదా క్షత్రియుడు, లేక శూద్రుడు నిషిద్ధమైన స్త్రీతో సంభోగం చేస్తే, వారు ఎలా పవిత్రులు అవుతారు? ఏ స్త్రీలు నిషిద్ధమయ్యారు? నాకు చెప్పండి.

అగస్త్య ఉవాచ । చాతుర్గామీ భవేద్ విప్రస్ త్రిగామీ క్షత్రియో భవేత్ । ద్విగామీ తు భవేద్ వైశ్యః శూద్ర ఏకగమః స్మృతః ।। ౬౮.

అగస్త్యుడు చెప్పాడు: బ్రాహ్మణుడు నాలుగు రకాల స్త్రీలతో సంబంధం పెట్టుకోవచ్చు; క్షత్రియుడు మూడింటితో, వైశ్యుడు రెండింటితో, శూద్రుడు ఒక్కటితో మాత్రమే అనుమతించబడ్డాడు.

అగమ్యాం బ్రాహ్మణీం ప్రాహుః క్షత్రియస్య నరేశ్వర । క్షత్రాణీం చైవ వైశ్యస్య వైశ్యాం శూద్రస్య పార్థివ । అధమస్యోత్తమా నారీ అగమ్యా మనురబ్రవీత్ ।। ౬౮.

ఓ రాజా! క్షత్రియునికి బ్రాహ్మణుడి భార్య నిషిద్ధం; వైశ్యునికి క్షత్రియుని భార్య నిషిద్ధం; శూద్రునికి వైశ్యుని భార్య నిషిద్ధం. తక్కువ వర్ణానికి ఉన్నవాడు, పై వర్ణానికి చెందిన స్త్రీతో సంబంధం పెట్టుకోవడం నిషిద్ధమని మనువు చెప్పారు.

మాతా మాతృష్వసా శ్వశ్రూర్భాతృపత్నీ చ పార్థివ । స్నుషా చ దుహితా చైవ మిత్రపత్నీ స్వగోత్రజా ।। ౬౮.

తల్లి, మామ, అత్త, అన్నయ్య భార్య, కోడలు, కుమార్తె, స్నేహితుడి భార్య, తన వంశానికి చెందిన స్త్రీ—

రాజజాయాఽఽత్మజా చైవ అగమ్యా ముఖ్యతః స్త్రియః । రజకాదిషు చాన్యాశ్చ స్త్రియోఽగమ్యాః ప్రకీర్తితాః । అగమ్యాగమనం చైతత్ కృతం పాపాయ జాయతే ।। ౬౮.

రాజు భార్య లేదా కుమార్తె, అలాగే రజకినిలాంటి ఇతర స్త్రీలు ముఖ్యంగా నిషిద్ధమైనవారు. ఇలాంటి స్త్రీలతో సంభోగం చేయడం పాపంగా చెప్పబడింది.

వియోనిగమనాయాశు బ్రాహ్మణాయ భవత్యలమ్ । శేషస్య శుద్ధిరేషైవ ప్రాణాయామశతం భవేత్ ।। ౬౮.

బ్రాహ్మణుడు తన వర్ణానికి బయట స్త్రీతో సంభోగం చేస్తే తీవ్రమైన అపవిత్రత కలుగుతుంది. మిగతావారికి వంద ప్రాణాయామాలు చేస్తే పవిత్రత లభిస్తుంది.

బహునాఽపి హి కాలేన యత్ పాపం సముపార్జితమ్ । వర్ణసంకరసంగత్యా బ్రాహ్మణేన నరర్షభ ।। ౬౮.

ఓ ఉత్తమ పురుషుడా! బ్రాహ్మణుడు వర్ణసంకరులతో కలిసినందువల్ల ఎంతకాలమైనా చేసిన పాపం కూడా—

దశప్రణవగాయత్రీం ప్రాణాయామశతైస్త్రిభిః । ముచ్యతే బ్రహ్మహత్యాయాః కిం పునః శేషపాతకైః ।। ౬౮.

పది ప్రణవాలతో గాయత్రీ మంత్రాన్ని జపించి, మూడు వందల ప్రాణాయామాలు చేసినవాడికి బ్రాహ్మణ హత్య పాపం కూడా పోతుంది. మరి చిన్న పాపాల గురించి చెప్పనక్కర్లేదు.