వరాహపురాణమ్

తత్ర చాఙ్గుష్ఠమాత్రం తు స్థితం పురుషసత్తమమ్ । రక్తవాసోభిరాఛన్నం ద్విభుజం తిగ్మతేజసమ్ ।। ౬౨.

ఆ పద్మంలో, బొటనవేలంత పరిమాణంలో, రెండు చేతులతో, ఎర్ర వస్త్రాలు ధరించిన, ప్రకాశవంతమైన పరమ పురుషుడిని చూశాడు.

తం దృష్ట్వా సారథిం ప్రాహ పద్మమేతత్ సమానయ । ఇదం తు శిరసా బిభ్రత్ సర్వలోకస్య సన్నిధౌ । శ్లాఘనీయో భవిష్యామి తస్మాదాహర మాచిరమ్ ।। ౬౨.

అతడిని చూసి, రాజు తన సారథిని ఇలా అన్నాడు: "ఈ పద్మాన్ని తీసుకుని రా. నేను ఈ పద్మాన్ని నా తలపై ధరిస్తే, అందరి ముందు ప్రశంసలు పొందుతాను. అందుకే త్వరగా తీసుకురా."

ఏవముక్తస్తదా తేన సారథిః ప్రవివేశ హ । గ్రహీతుముపచక్రామ తం పద్మం నృపసత్తమ ।। ౬౨.

అలా రాజు చెప్పిన వెంటనే, సారథి లోపలికి వెళ్లి ఆ పద్మాన్ని తీసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు, ఓ మహారాజా.

స్పృష్టమాత్రే తతః పద్మే హుఙ్కారః సమజాయత । తేన శబ్దేన స త్రస్తః పపాత చ మమార చ ।। ౬౨.

ఆ సారథి పద్మాన్ని తాకగానే, పెద్ద శబ్దం వినిపించింది. ఆ శబ్దానికి భయపడి, అతడు పడిపోయి మరణించాడు.

రాజా చ తత్క్షణాత్ తేన శబ్దేన సమపద్యత । కుష్ఠీ విగతవర్ణశ్చ బలవీర్యవివర్జితః ।। ౬౨.

ఆ శబ్దం విన్న వెంటనే, రాజుకూ కుష్టురోగం వచ్చి, రంగు పోయి, బలహీనుడయ్యాడు.

తథాగతమథాత్మానం దృష్ట్వా స పురుషర్షభః । తస్థౌ తత్రైవ శోకార్త్తః కిమేతదితి చిన్తయన్ ।। ౬౨.

ఇలా తనకు జరిగిన దుస్థితిని చూసి, ఆ మహాపురుషుడు అక్కడే నిల్చొని, దుఃఖంతో 'ఇది ఏమిటి?' అని ఆలోచించసాగాడు.

తస్య చిన్తయతో ధీమానాజగామ మహాతపాః । వసిష్ఠో బ్రహ్మపుత్రోఽథ తం స పప్రచ్ఛ పార్థివమ్ ।। ౬౨.

అతడు ఇలా ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, మహాతపస్వి వశిష్ఠుడు అక్కడికి వచ్చి, ఆ రాజును అడిగాడు.

కథం తే రాజశార్దూల తవ దేహస్య శాసనమ్ । ఇదానీమేవ కిం కార్యం తన్మమాచక్ష్వ పృచ్ఛతః ।। ౬౨.

"ఓ రాజశార్దూల, నీ శరీరానికి ఈ స్థితి ఎలా వచ్చింది? ఇప్పుడు ఏమి చేయాలి? నాకు చెప్పు." అని వశిష్ఠుడు అడిగాడు.

ఏవముక్తస్తతో రాజా వసిష్ఠేన మహాత్మనా । సర్వం పద్మస్య వృత్తాన్తం కథయామాస స ప్రభుః ।। ౬౨.

వశిష్ఠ మహాత్ముడు ఇలా అడిగిన తర్వాత, ఆ రాజు పద్మం గురించి జరిగిన సంగతులన్నీ వివరంగా చెప్పాడు.

తం శ్రుత్వా స మునిస్తత్ర సాధు రాజన్నథాబ్రవీత్ । అసాధురథ వా తిష్ఠ తస్మాత్ కుష్ఠిత్వమాగతః ।। ౬౨.

అది విన్న వశిష్ఠుడు, "ఓ రాజా, నీవు ధర్మంగా ప్రవర్తించి ఉంటే ఇక్కడే ఉండేవాడివి. కానీ అలా చేయకపోవడంతో నీకు కుష్టురోగం వచ్చింది." అని అన్నాడు.

ఏవముక్తస్తదా రాజా వేపమానః కృతాఞ్జలిః । పప్రచ్ఛ సాధ్వహం విప్ర కథం వాఽసాధ్వహం మునే । కథం చ కుష్ఠం మే జాతమేతన్మే వక్తుమర్హసి ।। ౬౨.

ఇలా విన్న రాజు, భయంతో చేతులు జోడించి, "ఓ మహర్షీ, నేను ఎలా ధర్మంగా, ఎలా అధర్మంగా చేశాను? నాకు ఈ కుష్టురోగం ఎలా వచ్చింది? దయచేసి చెప్పండి." అని అడిగాడు.

వసిష్ఠ ఉవాచ । ఏతద్ బ్రహ్మోద్భవం నామ పద్మం త్రైలోక్యవిశ్రుతమ్ । దృష్టమాత్రేణ చానేన దృష్టాః స్యుః సర్వదేవతాః । ఏతస్మిన్ దృశ్యతే చైతత్ షణ్మాసం క్వాపి పార్థివ ।। ౬౨.

వశిష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు: "ఈ పద్మాన్ని బ్రహ్మోద్భవం అంటారు. ఇది మూడువెళ్లల్లో ప్రసిద్ధి చెందింది. దీన్ని చూసినవారికి అన్ని దేవతలు దర్శనమిస్తారు. ఇది ప్రతి ఆరు నెలలకు ఒకసారి ఇక్కడ కనిపిస్తుంది, ఓ రాజా."

ఏతస్మిన్ దృష్టమాత్రే తు యో జలం విశతే నరః । సర్వపాపవినిర్ముక్తః పరం నిర్వాణమర్హతి ।। ౬౨.

ఈ పద్మాన్ని చూసినవాడు నీటిలోకి దిగితే, అతడు అన్ని పాపాల నుంచి విముక్తి పొంది, పరమ శాంతిని పొందుతాడు.

బ్రహ్మణః ప్రాగవస్థాయా మూర్తిరప్సు వ్యవస్థితా । ఏతాం దృష్ట్వా జలే మగ్నః సంసారాద్ విప్రముచ్యతే ।। ౬౨.

బ్రహ్మదేవుడు ముందుగా ఉన్న రూపం ఈ నీటిలో ఉంది. దాన్ని చూసి నీటిలో మునిగితే, జన్మ మరణాల బంధనాల నుంచి విముక్తి కలుగుతుంది.

ఇమం చ దృష్ట్వా తే సూతో జలే మగ్నో నరోత్తమ । ప్రవిష్టశ్చ పునరిమం హర్తుమిచ్ఛన్నరాధిప । ప్రాప్తవానసి దుర్బుద్ధే కుష్ఠిత్వం పాపపూరుష ।। ౬౨.

ఈ పద్మాన్ని చూసిన తర్వాత, నీ సారథి నీటిలో మునిగాడు. కానీ నీవు, రాజా, మళ్లీ దాన్ని తీసుకుందామని లోపలికి వెళ్లావు. అందుకే, పాపబుద్ధి కలిగినవాడా, నీకు కుష్టురోగం వచ్చింది.

దృష్టమేతత్ త్వయా యస్మాత్ త్వం సాధ్వితి తతః ప్రభో । మయోక్తో మోహమాపన్నస్తేనాసాధురితీరితః ।। ౬౨.

నువ్వు దీన్ని చూసినందుకు నేను 'నీవు ధర్మవంతుడివి' అన్నాను. కానీ నీవు మోహానికి లోనవయ్యావు. అందుకే 'నీవు ధర్మవంతుడు కాను' అని చెప్పాను.

బ్రహ్మపుత్రో హ్యహం చేమం పశ్యామి పరమేశ్వరమ్ । అహన్యహని చాగచ్ఛంస్తం పునర్దృష్టవానసి ।। ౬౨.

నేను బ్రహ్మదేవుని కుమారుడిని. ఈ పరమేశ్వరుడిని నేను ప్రతిరోజూ ఇక్కడికి వచ్చి చూస్తుంటాను. నువ్వూ ఆయనను మళ్లీ చూశావు.

దేవా అపి వదన్త్యేతే పద్మం కాఞ్చనముత్తమమ్ । మానసే బ్రహ్మపద్మం తు దృష్ట్వా చాత్ర గతం హరిమ్ । ప్రాప్స్యామస్తత్ పరం బ్రహ్మ యద్ గత్వా న పునర్భవేత్ ।। ౬౨.

దేవతలు కూడా ఈ పద్మాన్ని అత్యుత్తమమైన బంగారు పద్మమని చెబుతారు. మానస సరస్సులో బ్రహ్మపద్మాన్ని చూసి, అక్కడ హరిను దర్శించినవారు, ఆ పరబ్రహ్మాన్ని పొందుతారు. దానిని చేరినవారు తిరిగి జన్మించరు.

ఇదం చ కారణం చాన్యత్ కుష్ఠస్య శ్రృణు పార్థివ । ఆదిత్యః పద్మగర్భేఽస్మిన్ స్వయమేవ వ్యవస్థితః ।। ౬౨.

ఇంకో కారణాన్ని కూడా విను రాజా, కుష్టురోగానికి ఇది. ఈ పద్మగర్భంలో ఆది సూర్యుడు తానే స్వయంగా స్థిరంగా ఉన్నాడు.

తం దృష్ట్వా తత్త్వతో భావః పరమాత్మైష శాశ్వతః । ధారయామి శిరస్యేనం లోకమధ్యే విభూషణమ్ ।। ౬౨.

ఆయనను నిజంగా దర్శించిన తరువాత, ఈ శాశ్వత పరమాత్మను లోకమధ్యంలో అలంకారంగా నా తలపై ధరించాను.

ఏవం తే జల్పతా పాపమిదం దేవేన దర్శితమ్ । ఇదానీమిమమేవ త్వమారాధయ మహామతే ।। ౬౨.

ఇలా నీవు మాట్లాడినప్పుడు, ఈ పాపాన్ని దేవుడు చూపించాడు. ఇప్పుడు, మహామతి, నీవు ఆయనేను ఆరాధించు.

అగస్త్య ఉవాచ । ఏవముక్త్వా వసిష్ఠస్తు ఇమమేవ వ్రతం తదా । ఆదిత్యారాధనం దివ్యమారోగ్యాఖ్యం జగాద హ ।। ౬౨.

అగస్త్యుడు చెప్పాడు: ఇలా చెప్పిన తర్వాత వశిష్ఠుడు, ఆరోగ్యాన్ని కలిగించే ఆది సూర్యుని ఆరాధన అనే ఈ వ్రతాన్ని వివరించాడు.

సోఽపి రాజాఽకరోచ్చేమం వ్రతం భక్తిసమన్వితః । సిద్ధిం చ పరమాం ప్రాప్తో విరోగశ్చాభవత్ క్షణాత్ ।। ౬౨.

ఆ రాజు కూడా భక్తితో ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించాడు. అతడు పరమ సిద్ధిని పొందాడు, క్షణంలోనే వ్యాధి లేకుండా పోయాడు.

అగస్త్య ఉవాచ । అథాపరం మహారాజ పుత్రప్రాప్తివ్రతం శుభమ్ । కథయామి సమాసేన తన్మే నిగదతః శ్రృణు ।। ౬౩.

అగస్త్యుడు చెప్పాడు: మహారాజా, ఇప్పుడు పుత్రప్రాప్తి కోసం చేసే శుభవ్రతాన్ని సంక్షిప్తంగా చెబుతాను. నేను చెప్పేది శ్రద్ధగా విను.

మాసే భాద్రపదే యా తు కృష్ణపక్షే నరేశ్వర । అష్టమ్యాముపవాసేన పుత్రప్రాప్తివ్రతం హి తత్ ।। ౬౩.

భాద్రపద మాసంలో, కృష్ణపక్షంలో, అష్టమి రోజున ఉపవాసం చేయడం ద్వారా, రాజా, ఇది నిజంగా పుత్రప్రాప్తి వ్రతం.

షష్ఠ్యాం చైవ తు సంకల్ప్య సప్తమ్యామర్చయేద్ హరిమ్ । దేవక్యుత్సఙ్గగం దేవం మాతృభిః పరివేష్టితమ్ ।। ౬౩.

ఆరు రోజున సంకల్పం చేసి, ఏడవ రోజున దేవకీ ఒడిలో ఉన్న హరిని, తల్లులతో కూడిన దేవుని పూజించాలి.

ప్రభాతే విమలేఽష్టమ్యామర్చయేత్ ప్రయతో హరిమ్ । ప్రాగ్విధానేన గోవిన్దమర్చయిత్వా విధానతః ।। ౬౩.

ఎనిమిదవ రోజు ఉదయం పవిత్రంగా లేచి, శ్రద్ధతో హరిని పూజించాలి. నిర్ణీత విధానంతో గోవిందుని పూజించాలి.

తతో యవైః కృష్ణతిలైః సఘృతైర్హోమయేద్ దధి । బ్రాహ్మణాన్ భోజయేద్ భక్త్యా యథాశక్త్యా సదక్షిణాన్ ।। ౬౩.

తర్వాత యవలు, నల్ల నువ్వులు, నెయ్యితో కలిపి, పెరుగు హోమం చేయాలి. బ్రాహ్మణులను శక్తికి తగినంతగా, భక్తితో, దక్షిణతో భోజనం పెట్టాలి.

తతః స్వయం తు భుఞ్జీత ప్రథమం బిల్వముత్తమమ్ । పశ్చాద్ యథేష్టం భుఞ్జీత స్నేహైః సర్వరసైర్యుతమ్ ।। ౬౩.

తర్వాత, ముందుగా ఉత్తమమైన బిల్వపండు తినాలి. తర్వాత, ఇష్టమైన రుచులతో, నూనెతో కలిపి తినవచ్చు.