వరాహపురాణమ్

తూష్ణీంభూతా మృతకల్పా ఇవాసన్ నృపోఽప్యసౌ తద్వనం సంవివేశ । తస్మిన్ ప్రవిష్టే సర్వ ఏతే వివిశు- ర్భయాదైక్యం గతవన్తః క్షణేన ।। ౫౧.

వాళ్లు అందరూ నిశ్శబ్దంగా, చనిపోయినవారిలా ఉండిపోయారు. ఆ రాజు ఆ అడవిలోకి ప్రవేశించగా, వాళ్లందరూ కూడా భయంతో వెంటనే ఒక్కటయ్యారు.

తైః సర్పైః స నృపో దుర్వినీతైః సంవేష్టితో దస్యుభిశ్చిన్తయానః । కథం చైతేన భవిష్యన్తి యేన కథం చైతే సంసృతాః సంభవేయుః ।। ౫౧.

అక్కడ ఉన్న అశాంతమైన పాములు, దొంగలచేత రాజు చుట్టుముట్టబడి, 'ఇవి ఎలా జరుగుతాయో? వీరంతా ఎలా ఇక్కడ చిక్కుకుపోయారో?' అని ఆలోచించసాగాడు.

ఏవం రాజ్ఞశ్చిన్తయతస్త్రివర్ణః పురుషః పరః । శ్వేతం రక్తం తథా కృష్ణం త్రివర్ణం ధారయన్నరః ।। ౫౧.

రాజు ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, తెలుపు, ఎరుపు, నలుపు రంగులతో కూడిన పరమపురుషుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

స సంజ్ఞాం కృతవాన్ మహ్యమపరోఽథ క్వ యాస్యసి । ఏవం తస్య బ్రువాణస్య మహన్నామ వ్యజాయత ।। ౫౧.

అతడు నాకు సంకేతం చూపి, 'నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్తావు?' అని అడిగాడు. అతడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, గొప్ప పేరు allí పుట్టింది.

తేనాపి రాజా సంవీతః స బుధ్యస్వేతి చాబ్రవీత్ । ఏవముక్తే తతః స్త్రీ తు తం రాజానం రురోధ హ ।। ౫౧.

ఆ మనిషి రాజును చుట్టుముట్టి, 'లేచి జాగ్రత్తగా ఉండు' అని చెప్పాడు. అప్పుడు ఆ స్త్రీ రాజును ఆపింది.

మాయాతతం తం మా భైష్ట తతోఽన్యః పురుషో నృపమ్ । సంవేష్ట్య స్థితవాన్ వీరస్తతః సర్వేశ్వరేశ్వరః ।। ౫౧.

మాయలో చిక్కుకున్న రాజుకి ఇంకొకడు, 'భయపడవద్దు' అన్నాడు. ఆ సమయంలో ఓ వీరుడు రాజును చుట్టుముట్టి నిలబడ్డాడు — అతడే సమస్త దేవతలకు అధిపతి.

తతోఽన్యే పఞ్చ పురుషా ఆగత్య నృపసత్తమమ్ । సంవిష్ట్య సంస్థితాః సర్వే తతో రాజా విరోధితః ।। ౫౧.

తర్వాత ఐదుగురు మరొకరు ఆ గొప్ప రాజుని దగ్గరకు వచ్చి, చుట్టుముట్టి అక్కడే నిలబడ్డారు. అలా రాజు అడ్డుకోబడ్డాడు.

రుద్ధే రాజని తే సర్వే ఏకీభూతాస్తు దస్యవః । మథితుం శస్త్రమాదాయ లీనాఽన్యోఽన్యం తతో భయాత్ ।। ౫౧.

రాజు అడ్డుపడగానే, ఆ దొంగలు అందరూ ఒక్కటయ్యారు. ఆయుధాలు తీసుకుని యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు, భయంతో ఒకరినొకరు దాచి పెట్టుకున్నారు.

తైర్లీనైర్నృపర్తేర్వేశ్మ బభౌ పరమశోభనమ్ । అన్యేషామపి పాపానాం కోటిః సాగ్రాభవన్నృప ।। ౫౧.

వాళ్లు దాగిపోవడంతో, రాజు మహల్ అద్భుతంగా ప్రకాశించింది. ఇంకా కోటి మందికి పైగా పాపులు అక్కడ ఉన్నారు, ఓ రాజా!

గృహే భూసలిలం వహ్నిః సుఖశీతశ్చ మారుతః । సావకాశాని శుభ్రాణి పఞ్చైకోనగుణాని చ ।। ౫౧.

ఆ ఇంట్లో భూమి, నీరు, అగ్ని, చల్లని గాలి ఉన్నాయి. ఆ ఖాళీ ప్రదేశాలు శుభ్రంగా ఉన్నాయి, ఐదు లక్షణాలు ఒక్కొక్కటి ఒక్కో విధంగా ఉన్నాయి.

ఏకైవ తేషాం సుచిరం సంవేష్ట్యాసజ్యసంస్థితా । ఏవం స పశుపాలోఽసౌ కృతవానఞ్జసా నృప ।। ౫౧.

వాళ్లలో ఒకరే చాలా కాలం అక్కడ ఉండి, చుట్టుముట్టి అతనితో కలిసి ఉన్నది. అలా ఆ గొల్లపిల్ల సులభంగా చేసాడు, ఓ రాజా.

తస్య తల్లాఘవం దృష్ట్వా రూపం చ నృపతేర్మృధే । త్రివర్ణః పురుషో రాజన్నబ్రవీద్ రాజసత్తమమ్ ।। ౫౧.

రాజు యుద్ధంలో చూపిన వేగాన్ని, రూపాన్ని చూసి, మూడు రంగులున్న మనిషి ఆ గొప్ప రాజుతో మాట్లాడాడు.

త్వత్పుత్రోఽస్మి మహారాజ బ్రూహి కిం కరవాణి తే । అస్మాభిర్బన్ధుమిచ్ఛద్భిర్భవన్తం నిశ్చయః కృతః ।। ౫౧.

'నేను మీ కుమారుడిని మహారాజా. మీరు చెప్పండి, మీకోసం ఏమి చేయాలి? మేమంతా బంధుత్వం కోరుకుంటూ, మిమ్మల్ని మనసులో నిర్ణయించుకున్నాం.'

యది నామ కృతాః సర్వే వయం దేవ పరాజితాః । ఏవమేవ శరీరేషు లీనాస్తిష్ఠామ పార్థివ ।। ౫౧.

'దేవా! మేమంతా ఓడిపోయినా, ఈ శరీరాల్లో కలిసిపోయి ఉన్నాం, ఓ రాజా!'

మర్య్యేకే తవ పుత్రత్వం గతే సర్వేషు సంభవః । ఏవముక్తస్తతో రాజా తం నరం పునరబ్రవీత్ ।। ౫౧.

'నీ కుమారుల్లో ఒకడే మిగిలాడు; అందరూ పోయిన తర్వాత, అతడే జీవించేవాడు.' అని చెప్పగా, రాజు ఆ మనిషిని మళ్లీ అడిగాడు.

పుత్రో భవతి మే కర్త్తా అన్యేషామపి సత్తమ । యుష్మత్సుఖైర్నరైర్భావైర్నాహం లిప్యే కదాచన ।। ౫౧.

'నీవు నా కుమారుడవు, ఇతరులకూ అలాగే. మీలాంటి మనుషుల ఆనందాలతో, స్వభావాలతో నేను ఎప్పుడూ కలిసిపోను.'

ఏవముక్త్వా స నృపతిస్తమాత్మజమథాకరోత్ । తైర్విముక్తః స్వయం తేషాం మధ్యే స విరరామ హ ।। ౫౧.

అలా చెప్పి, రాజు అతడిని తన కుమారుడిగా చేసుకున్నాడు. వాళ్ల వల్ల విముక్తుడై, వారి మధ్య విశ్రాంతిగా ఉన్నాడు.

అగస్త్య ఉవాచ । స త్రివర్ణో నృపోత్సృష్టః స్వతన్త్రత్వాచ్చ పార్థివ । అహం నామానమసృజత్ పుత్రం పుత్రస్త్రివర్ణకమ్ ।। ౫౨.

అగస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ మూడు రంగులున్నవాడు, రాజు విడిచిపెట్టడంతో స్వతంత్రుడై, 'అహం' అనే కుమారుణ్ని సృష్టించాడు. ఆ కుమారుడు కూడా మూడు రంగులున్నవాడే.

తస్యాపి చాభవత్ కన్యా అవబోధస్వరూపిణీ । సా తు విజ్ఞానదం పుత్రం మనోహ్వం విససర్జ ।। ౫౨.

ఆయనకి కూడా ఒక కుమార్తె జన్మించింది, ఆమె జ్ఞాన స్వరూపిణి. ఆమె 'మనోహ్వ' అనే కుమారుణ్ని ప్రసవించింది, అతడు జ్ఞానం ప్రసాదించేవాడు.

తస్యాపి సర్వరూపాః స్యుస్తనయాః పఞ్చభోగినః । యథాసంఖ్యేన పుత్రాస్తు తేషామక్షాభిధానకాః ।। ౫౨.

ఆయనకి కూడా అన్ని రూపాలున్న ఐదుగురు కుమారులు, అనుభవించేవారు. వారి కుమారులు కూడా వారి సంఖ్య ప్రకారం 'అక్ష' అనే పేరుతో పిలవబడ్డారు.

ఏతే పూర్వం దస్యవః స్యుస్తతో రాజ్ఞా వశీకృతాః । అమూర్త్తా ఇవ తే సర్వే చక్రురాయతనం శుభమ్ ।। ౫౨.

వాళ్లు ముందుగా దొంగలు, తర్వాత రాజు వశపరిచినవారు. వాళ్లంతా రూపం లేనట్టు ఉండి, ఒక అందమైన నివాసాన్ని నిర్మించారు.

నవద్బారం పురం తస్య త్వేకస్తమ్భం చతుష్పథమ్ । నదీసహస్త్రసంకీర్ణ జలకృత్య సమాస్థితమ్ ।। ౫౨.

ఆ నగరానికి తొమ్మిది తలుపులు, ఒకే ఒక స్తంభం, నాలుగు దారులు కలిగిన కూడలి ఉండేది. అది వెయ్యి నదుల మధ్యలో, నీటి పనులు అన్నీ సమృద్ధిగా ఏర్పాటుచేసి ఉండేది.

తత్పురం తే ప్రవివిశురేకీభూతాస్తతో నవ । పురుషో మూర్త్తిమాన్ రాజా పశుపాలోఽభవత్ క్షణాత్ ।। ౫౨.

ఆ తొమ్మిది మంది ఒక్కటై ఆ నగరంలోకి ప్రవేశించారు. వెంటనే అక్కడ ఒక పురుషుడు రాజుగా, గొఱ్ఱెల కాపరిగా రూపం దాల్చాడు.

తతస్తత్పురసంస్థస్తు పశుపాలో మహానృపః । సంసూచ్య వాచకాఞ్ఛబ్దాన్ వేదాన్ సస్మార తత్పురే ।। ౫౨.

ఆ రాజు, గొఱ్ఱెల కాపరి, ఆ నగరంలో నివసిస్తూ, వేదాలను జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ, వేద పాఠకుల మాటలను సూచించేవాడు.

ఆత్మస్వరూపిణో నిత్యాస్తదుక్తాని వ్రతాని చ । నియమాన్ క్రతవశ్చైవ సర్వాన్ రాజా చకార హ ।। ౫౨.

ఆ రాజు, ఆత్మ స్వరూపమైన శాశ్వతమైన వ్రతాలు, నియమాలు, యజ్ఞాదులను అన్నింటినీ ఆచరించాడు.

స కదాచిన్నృపః ఖిన్నః కర్మకాణ్డం ప్రరోచయన్ । సర్వజ్ఞో యోగనిద్రాయాం స్థిత్వా పుత్రం ససర్జ హ ।। ౫౨.

ఒకసారి ఆ రాజు, కర్మకాండను ప్రోత్సహిస్తూ అలసిపోయాడు. అంతటికి సర్వజ్ఞుడై, యోగనిద్రలోకి వెళ్లి, ఒక కుమారుణ్ని సృష్టించాడు.

చతుర్వక్త్రం చతుర్బాహుం చతుర్వేదం చతుష్పథమ్ । తస్మాదారభ్య నృపతేర్వశే పశ్వాదయః స్థితాః ।। ౫౨.

నాలుగు ముఖాలు, నాలుగు చేతులు, నాలుగు వేదాలు, నాలుగు దారులు కలిగి, ఆ రాజు నుండి పశువులతో మొదలైన అన్ని జీవులు అతని అధికారంలో నిలిచాయి.

తస్మిన్ సముద్రే స నృపో వనే తస్మింస్తథైవ చ । తృణాదిషు నృపస్సైవ హస్త్యాదిషు తథైవ చ । సమోభవత్ కర్మకాణ్డాదనుజ్ఞాయ మహామతే ।। ౫౨.

ఆ మహామతి! ఆ సముద్రంలోనూ, ఆ అడవిలోనూ, గడ్డి మొదలైన వాటిలోనూ, ఏనుగులు మొదలైన జంతువుల్లోనూ, ఆ రాజు తానే సమంగా ఉండి, కర్మకాండకు అనుమతి ఇచ్చాడు.

భద్రాశ్వ ఉవాచ । మత్ప్రశ్నవిషయే బ్రహ్మన్ కథేయం కథితా త్వయా । తస్యా విభూతిరభవత్ కస్య కేన కృతేన హ ।। ౫౩.

భద్రాశ్వుడు ఇలా అడిగాడు: బ్రహ్మన్! నా ప్రశ్నకు సంబంధించిన కథను నీవు వివరంగా చెప్పావు. ఆ మహిమ ఎవరిది? ఎవరు, ఎలా సాధించారు?