వరాహపురాణమ్

ధరణీవ్రతమేతద్ధి పురా కృత్వా ప్రజాపతిః । ప్రజాపత్యం తథా లేభే ముక్తిం బ్రహ్మ చ శాశ్వతమ్ ।। ౫౦.

పూర్వకాలంలో, ఈ ధరణీ వ్రతాన్ని చేసి, ప్రజాపతి ప్రజల అధిపత్యాన్ని, ముక్తిని, శాశ్వత బ్రహ్మను పొందాడు.

యువనాశ్వోఽపి రాజర్షిరనేన విధినా పురా । మాన్ధాతారం సుతం లేభే పరం బ్రహ్మ చ శాశ్వతమ్ ।। ౫౦.

అదేవిధంగా, యువనాశ్వుడు అనే రాజర్షి కూడా, ఈ విధానంతో తన కుమారుడైన మాంధాతను, శాశ్వత పరబ్రహ్మను పొందాడు.

తథా చ హైహయో రాజా కృతవీర్యో నరాధిపః । కార్త్తవీర్యం సుతం లేభే పరం బ్రహ్మ చ శాశ్వతమ్ ।। ౫౦.

అలాగే, హైహయ వంశానికి చెందిన కృతవీర్యుడు అనే రాజు, ఈ విధానంతో తన కుమారుడైన కార్తవీర్యుని, శాశ్వత పరబ్రహ్మను పొందాడు.

శకున్తలాఽప్యేవమేవ తపశ్చీర్త్వా మహామునే । లేభే శాకున్తలం పుత్రం దౌష్యన్తిం చక్రవర్తినమ్ ।। ౫౦.

అలాగే, శకుంతల కూడా తపస్సు చేసి, తన కుమారుడైన దుశ్యంతుని పుత్రుడు, చక్రవర్తి అయిన శాకుంతలుని పొందింది.

తథా పౌరాణరాజానో వేదోక్తాశ్చక్రవర్త్తినః । అనేన విధినా ప్రాప్తాశ్చక్రవర్తిత్వముత్తమమ్ ।। ౫౦.

అదేవిధంగా, పురాణాలలో చెప్పిన రాజులు, వేదాలలో పేర్కొన్న చక్రవర్తులు కూడా, ఈ విధానంతో ఉత్తమమైన చక్రవర్తిత్వాన్ని పొందారు.

ధరణ్యా అపి పాతాలే మగ్నయా చరితం పురా । వ్రతమేతత్ తతో నామ్నా ధరణీవ్రతముత్తమమ్ ।। ౫౦.

భూమి పాతాళంలో మునిగిపోయినప్పుడు ఈ వ్రతాన్ని పురాణకాలంలో ఆచరించారు. అందుకే దీనికి 'ధరణీవ్రతం' అని పేరు వచ్చింది; ఇది అత్యుత్తమమైన వ్రతం.

సమాప్తేఽస్మిన్ ధరా దేవీ హరిణా క్రోడరూపిణా । ఉద్ధృతాఽద్యాపి తుష్టేన స్థాపితా నౌరివామ్భసి ।। ౫౦.

ఈ వ్రతం పూర్తయ్యాక, హరి వరాహరూపంలో భూమిదేవిని ఆనందంతో పైకి ఎత్తి, నీటిమీద పడవలా స్థిరంగా నిలిపాడు.

ధరణీవ్రతమేతద్ధి కీర్తితం తే మయా మునే । య ఇదం శ్రృణుయాద్ భక్త్యా యశ్చ కుర్యాన్నరోత్తమః । సర్వపాపవినిర్ముక్తో విష్ణుసాయుజ్యమాప్నుయాత్ ।। ౫౦.

మహర్షీ! ఈ ధరణీవ్రతాన్ని నేను నీకు వివరంగా చెప్పాను. దీన్ని భక్తితో వినేవారు, లేదా ఉత్తమ పురుషులు ఆచరించే వారు, అన్ని పాపాల నుంచి విముక్తి పొంది, విష్ణువుతో ఏకత్వాన్ని పొందుతారు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ । శ్రుత్వా దుర్వాససో వాక్యం ధరణీవ్రతముత్తమమ్ । యయౌ సత్యతపాః సద్యో హిమవత్పార్శ్వముత్తమమ్ ।। ౫౧.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: దుర్వాసుని మాటల్లో ధరణీవ్రతం గొప్పదని తెలుసుకున్న సత్యతపుడు వెంటనే హిమవంతు పర్వతపు ఉత్తమ భాగానికి వెళ్లాడు.

పుష్పభద్రా నదీ యత్ర శిలా చిత్రశిలా తథా । వటో భద్రవటో యత్ర తత్ర తస్యాశ్రమో బభౌ । తత్రోపరి మహత్ తస్య చరితం సంభవిష్యతి ।। ౫౧.

అక్కడ పుష్పభద్రా నది ప్రవహిస్తూ, అందమైన రాళ్లు, శిలలు ఉండేవి. భద్రవటవృక్షం అక్కడ నిలిచింది. ఆ ప్రదేశంలో అతని ఆశ్రమం ప్రకాశించింది. అక్కడ అతని గొప్ప కార్యం జరగబోతుంది.

ధరణ్యువాచ । బహుకల్పసహస్త్రాణి వ్రతస్యాస్య సనాతన । మయా కృతస్య తపసస్తన్మయా విస్మృతం ప్రభో ।। ౫౧.

భూమి ఇలా చెప్పింది: పరమేశ్వరా! ఎన్నో కల్పసహస్రాలుగా నేను ఈ పురాతన వ్రతాన్ని, తపస్సును ఆచరించాను. కానీ అది నాకు మరిచిపోయింది.

ఇదానీం త్వత్ప్రసాదేన స్మరణం ప్రాక్తనం మమ । జాతం జాతిస్మరా చాస్మి విశోకా పరమేశ్వర ।। ౫౧.

ఇప్పుడు నీ కృప వల్ల నా పూర్వ జ్ఞాపకం మళ్లీ వచ్చింది. నేను గతజన్మలను గుర్తు చేసుకోగలిగాను. పరమేశ్వరా! నేను ఇప్పుడు దుఃఖం లేని వాడిని అయ్యాను.

యది నామ పరం దేవ కౌతుకం హృది వర్తతే । అగస్త్యః పునరాగత్య భద్రాశ్వస్య నివేశనమ్ । యచ్చకార స రాజా చ తన్మమాచక్ష్వ భూధర ।। ౫౧.

పరమదేవా! నీ మనసులో ఇంకా ఆసక్తి ఉంటే, అగస్త్యుడు మళ్లీ భద్రాశ్వుని నివాసానికి వచ్చి ఏం చేసాడో, ఆ రాజు ఏం చేసాడో నాకు చెప్పు, ఓ పర్వతా!

శ్రీవరాహ ఉవాచ । ప్రత్యాగతమృషిం దృష్ట్వా భద్రాశ్వః శ్వేతవాహనః । వరాసనగతం దృష్ట్వా కృత్వా పూజాం విశేషతః । అపృచ్ఛన్మోక్షధర్మాఖ్యం ప్రశ్నం సకలధారిణి ।। ౫౧.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: మునిని తిరిగి వచ్చినట్టు చూసి, శ్వేతధ్వజుడైన భద్రాశ్వుడు, అతన్ని మంచి ఆసనంపై కూర్చుని ఉన్నట్టు చూచి, విశేషంగా పూజ చేసి, మోక్షధర్మానికి సంబంధించిన ప్రశ్నను అడిగాడు, ఓ భూధరా!

భద్రాశ్వ ఉవాచ । భగవన్ కర్మణా కేన ఛిద్యతే భవసంసృతిః । కిం వా కృత్వా న శోచన్తి మూర్త్తామూర్త్తోపపత్తిషు ।। ౫౧.

భద్రాశ్వుడు ఇలా అడిగాడు: భగవన్! ఏ కార్యం వల్ల జననమరణ చక్రం తెగిపోతుంది? మూర్తిమంతమైనా, అమూర్తమైనా, ఏం చేస్తే మనుషులు దుఃఖించరు?

అగస్త్య ఉవాచ । శ్రృణు రాజన్ కథాం దివ్యాం దూరాసన్నవ్యవస్థితామ్ । దృశ్యాదృశ్యవిభాగోత్థాం సమాహితమనా నృప ।। ౫౧.

అగస్త్యుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా! దృష్టమైనదానికీ, అదృష్టమైనదానికీ మధ్య తేడా వల్ల ఏర్పడిన, దూరమైనా, దగ్గరగా ఉన్నా, దివ్యమైన కథను మనసు పెట్టి విను.

నాహో న రాత్రిర్న దిశోఽదిశశ్చ న ద్యౌర్న దేవా న దినం న సూర్యః । తస్మిన్ కాలే పశుపాలేతి రాజా స పాలయామాస పశూననేకాన్ ।। ౫౧.

అప్పుడు అక్కడ రాత్రీ, పగలు, దిక్కులు, మధ్యదిక్కులు, ఆకాశం, దేవతలు, సూర్యుడు ఏదీ లేవు. ఆ సమయంలో పశుపాలుడు అనే రాజు అనేక పశువులను కాపాడేవాడు.

తాన్ పాలయన్ స కదాచిద్ దిదృక్షుః పూర్వం సముద్రం చ జగామ తూర్ణమ్ । అనన్తపారస్య మహోదధేస్తు తీరే వనం తత్ర వసన్తి సర్పాః ।। ౫౧.

పశువులను కాపాడుతూ, ఒకసారి తూర్పు సముద్రాన్ని చూడాలని ఆశించి, త్వరగా అక్కడికి వెళ్లాడు. ఆ అనంతమైన మహాసముద్ర తీరంలో, పాములు నివసించే ఒక అడవి ఉంది.

అష్టౌ ద్రుమాః కామవహా నదీ చ తుర్యక్ చోద్ర్ధ్వం బభ్రముస్తత్ర చాన్యే । పఞ్చ ప్రధానాః పురుషాస్తథైకాం స్త్రియం బిభ్రతే తేజసా దీప్యమానామ్ ।। ౫౧.

అక్కడ ఎనిమిది కామవృక్షాలు, ఒక నది ఉన్నాయి. పైగా పక్షులు ఎగురుతూ ఉండేవి. అక్కడ ఐదుగురు ముఖ్యమైన పురుషులు, ఒక ప్రకాశవంతమైన స్త్రీని మోస్తూ ఉండేవారు.

సాఽపి స్త్రీ స్వే వక్షసి ధారయన్తీ సహస్త్రసూర్యప్రతిమం విశాలమ్ । తస్యాధరస్త్రిర్వికారస్త్రివర్ణ- స్తం రాజానం పశ్య పరిభ్రమన్తమ్ ।। ౫౧.

ఆ స్త్రీ తన వక్షస్సుపై వెయ్యి సూర్యుల్లా ప్రకాశించే విస్తారమైన రూపాన్ని మోస్తూ ఉండేది. ఆమె క్రింద మూడు రూపాలు, మూడు రంగులు ఉండేవి. ఆ రాజు అక్కడ తిరుగుతూ కనిపించేవాడు.

తూష్ణీంభూతా మృతకల్పా ఇవాసన్ నృపోఽప్యసౌ తద్వనం సంవివేశ । తస్మిన్ ప్రవిష్టే సర్వ ఏతే వివిశు- ర్భయాదైక్యం గతవన్తః క్షణేన ।। ౫౧.

వాళ్లు అందరూ నిశ్శబ్దంగా, చనిపోయినవారిలా ఉండిపోయారు. ఆ రాజు ఆ అడవిలోకి ప్రవేశించగా, వాళ్లందరూ కూడా భయంతో వెంటనే ఒక్కటయ్యారు.

తైః సర్పైః స నృపో దుర్వినీతైః సంవేష్టితో దస్యుభిశ్చిన్తయానః । కథం చైతేన భవిష్యన్తి యేన కథం చైతే సంసృతాః సంభవేయుః ।। ౫౧.

అక్కడ ఉన్న అశాంతమైన పాములు, దొంగలచేత రాజు చుట్టుముట్టబడి, 'ఇవి ఎలా జరుగుతాయో? వీరంతా ఎలా ఇక్కడ చిక్కుకుపోయారో?' అని ఆలోచించసాగాడు.

ఏవం రాజ్ఞశ్చిన్తయతస్త్రివర్ణః పురుషః పరః । శ్వేతం రక్తం తథా కృష్ణం త్రివర్ణం ధారయన్నరః ।। ౫౧.

రాజు ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, తెలుపు, ఎరుపు, నలుపు రంగులతో కూడిన పరమపురుషుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

స సంజ్ఞాం కృతవాన్ మహ్యమపరోఽథ క్వ యాస్యసి । ఏవం తస్య బ్రువాణస్య మహన్నామ వ్యజాయత ।। ౫౧.

అతడు నాకు సంకేతం చూపి, 'నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్తావు?' అని అడిగాడు. అతడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, గొప్ప పేరు allí పుట్టింది.

తేనాపి రాజా సంవీతః స బుధ్యస్వేతి చాబ్రవీత్ । ఏవముక్తే తతః స్త్రీ తు తం రాజానం రురోధ హ ।। ౫౧.

ఆ మనిషి రాజును చుట్టుముట్టి, 'లేచి జాగ్రత్తగా ఉండు' అని చెప్పాడు. అప్పుడు ఆ స్త్రీ రాజును ఆపింది.

మాయాతతం తం మా భైష్ట తతోఽన్యః పురుషో నృపమ్ । సంవేష్ట్య స్థితవాన్ వీరస్తతః సర్వేశ్వరేశ్వరః ।। ౫౧.

మాయలో చిక్కుకున్న రాజుకి ఇంకొకడు, 'భయపడవద్దు' అన్నాడు. ఆ సమయంలో ఓ వీరుడు రాజును చుట్టుముట్టి నిలబడ్డాడు — అతడే సమస్త దేవతలకు అధిపతి.

తతోఽన్యే పఞ్చ పురుషా ఆగత్య నృపసత్తమమ్ । సంవిష్ట్య సంస్థితాః సర్వే తతో రాజా విరోధితః ।। ౫౧.

తర్వాత ఐదుగురు మరొకరు ఆ గొప్ప రాజుని దగ్గరకు వచ్చి, చుట్టుముట్టి అక్కడే నిలబడ్డారు. అలా రాజు అడ్డుకోబడ్డాడు.

రుద్ధే రాజని తే సర్వే ఏకీభూతాస్తు దస్యవః । మథితుం శస్త్రమాదాయ లీనాఽన్యోఽన్యం తతో భయాత్ ।। ౫౧.

రాజు అడ్డుపడగానే, ఆ దొంగలు అందరూ ఒక్కటయ్యారు. ఆయుధాలు తీసుకుని యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు, భయంతో ఒకరినొకరు దాచి పెట్టుకున్నారు.

తైర్లీనైర్నృపర్తేర్వేశ్మ బభౌ పరమశోభనమ్ । అన్యేషామపి పాపానాం కోటిః సాగ్రాభవన్నృప ।। ౫౧.

వాళ్లు దాగిపోవడంతో, రాజు మహల్ అద్భుతంగా ప్రకాశించింది. ఇంకా కోటి మందికి పైగా పాపులు అక్కడ ఉన్నారు, ఓ రాజా!