వరాహపురాణమ్

అశ్వమారుహ్య స పునర్వామదేవాశ్రమం యయౌ । తత్రాపృచ్ఛద్ ఋషిం భక్త్యా కా స్త్రీ కే తే నిపాతితాః । ఏతత్ కార్యమృషే మహ్యం కథయస్వ ప్రసీద మే ।। ౪౭.

రాజు మళ్లీ గుర్రంపై ఎక్కి వామదేవ మహర్షి ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు. అక్కడ భక్తితో, 'ఆ స్త్రీ ఎవరు? చంపబడిన వారు ఎవరు? ఈ ఘటనకు కారణం ఏమిటి?' అని అడిగాడు.

వామదేవ ఉవాచ । త్వమాసీచ్ఛూద్రజాతీయ అన్యజన్మని పార్థివ । తత్ర త్వయా బ్రాహ్మణస్య ప్రేషణం కుర్వతా శ్రుతా । శ్రావణస్య తు మాసస్య శుక్లపక్షే తు ద్వాదశీ ।। ౪౭.

వామదేవుడు ఇలా అన్నాడు: 'రాజా! నీవు గత జన్మలో శూద్రుడవు. అక్కడ బ్రాహ్మణునికి సేవ చేస్తూ, శ్రావణ మాసంలో శుక్లపక్ష ద్వాదశి గురించి వినావు.'

సవిధానాత్ త్వయా రాజన్ భక్త్యా వై సముపోషితా । ఉపోషితాయాం తస్యాం తు రాజ్యం లబ్ధం త్వయాఽనఘ ।। ౪౭.

'రాజా! నీవు ఆ రోజుని విధిగా, భక్తితో ఉపవాసంగా గడిపినందువల్ల, ఆ ఉపవాసం పూర్తయ్యాక నీకు రాజ్యం లభించింది.'

సర్వాపత్సు చ సా దేవీ భవన్తం పరిరక్షతి । యయా వినిహతాః క్రూరా మ్లేచ్ఛాః పాపసమన్వితాః । భవాంశ్చ రక్షితో రాజన్ శ్రావణద్వాదశీ తు సా ।। ౪౭.

'ఏ అపదలోనైనా ఆ దేవి నిన్ను కాపాడుతుంది. ఆమె వల్లే ఆ క్రూరమైన పాపాత్ములైన మ్లేచ్ఛులు సంహరించబడ్డారు. నీవు రక్షించబడావు. ఆమే శ్రావణ ద్వాదశి.'

ఏకైవ పాతి చాపత్సు రాజ్యమేకైవ యచ్ఛతి । కిం పునర్ద్వాదశైతాస్తు యేనైన్ద్రం న దదుః పదమ్ ।। ౪౭.

'ఆమె ఒక్కరే అపదల్లో రక్షిస్తుంది, ఒక్కరే రాజ్యం ఇస్తుంది. మరి ఈ పన్నెండు ద్వాదశులు ఎంత గొప్పవో! వాటివల్ల ఇంద్రుడికీ పదవి దక్కలేదు.'

దుర్వాసా ఉవాచ । తద్వద్ భాద్రపదే మాసి శుక్లపక్షే తు ద్వాదశీమ్ । సంకల్ప్య విధినా దేవమర్చ్చయేత్ పరమేశ్వరమ్ ।। ౪౮.

దుర్వాసుడు ఇలా చెప్పాడు: భాద్రపద మాసంలో, శుక్లపక్షంలో ద్వాదశి రోజున, నియమంగా సంకల్పం చేసి, పరమేశ్వరుడైన దేవుని విధిగా పూజించాలి.

నమోఽస్తు కల్కినే పాదౌ హృషీకేశాయ వై కటిమ్ । మ్లేచ్ఛవిధ్వంసనాయేతి జగన్మూర్త్తే తథోదరమ్ ।। ౪౮.

కల్కి స్వామికి పాదాలకు నమస్కారం, హృషీకేశునికి నడుముకు నమస్కారం, మ్లేఛులను నాశనం చేసేవారైన జగన్మూర్తికి ఉదరానికి నమస్కారం.

శితికణ్ఠాయ కణ్ఠం తు ఖడ్గపాణేతి వై భుజౌ । చతుర్భుజాయేతి హస్తౌ విశ్వమూర్త్తే తథా శిరః ।। ౪౮.

శితికంఠునికి గొంతుకు నమస్కారం, ఖడ్గాన్ని ధరించినవారికి భుజాలకు నమస్కారం, నాలుగు చేతులున్న విశ్వమూర్తికి చేతులకు నమస్కారం, తలకూ నమస్కారం.

ఏవమభ్యర్చ్య మేధావీ ప్రాగ్వత్ తస్యాగ్రతో ఘటమ్ । విన్యసేత్ కల్కినం దేవం సౌవర్ణం తత్ర కారయేత్ ।। ౪౮.

ఇలా పూజ చేసిన తర్వాత, మేధావి మనిషి మునుపటిలాగే ఆయన ఎదుట ఒక కలశాన్ని పెట్టి, అందులో బంగారంతో కల్కి స్వామి విగ్రహాన్ని తయారు చేయించాలి.

సితవస్త్రయుగచ్ఛన్నం గన్ధపుష్పోపశోభితమ్ । కృత్వా ప్రభాతే విప్రాయ ప్రదేయం శాస్త్రవిత్తమే । ఏవం కృతే భవేద్ యస్తు తన్నిబోధ మహామునే ।। ౪౮.

ఆ బంగారు విగ్రహాన్ని తెల్ల వస్త్రజోడుతో కప్పి, సుగంధద్రవ్యాలు, పువ్వులతో అలంకరించి, ఉదయాన్నే విద్యావంతుడైన బ్రాహ్మణునికి ఇవ్వాలి. ఇలా చేసిన ఫలితాన్ని విను మహామునీ!

పూర్వం రాజా విశాలోఽభూత్ కాశ్యాం పుర్యాం మహాబలః । గోత్రజైర్హృతరాజ్యోఽసౌ గన్ధమాదనమావిశత్ ।। ౪౮.

పూర్వం కాశీ నగరంలో విశాలుడు అనే మహాబలశాలి రాజు ఉండేవాడు. అతని బంధువులు రాజ్యాన్ని తీసేసి, ఆయన గంధమాదన పర్వతానికి వెళ్లాడు.

తస్య ద్రోణ్యాం మహారాజ బదరీం ప్రాప్య శోభనామ్ । హృతరాజ్యో విశేషేణ గతశ్రీకో నరోత్తమః ।। ౪౮.

ఆ గంధమాదనంలో ఒక లోయలో, ఆ మహారాజు అందమైన బదరీ ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు. రాజ్యాన్ని కోల్పోయి, ఐశ్వర్యం లేకుండా, ఆ ఉత్తముని అక్కడే ఉండిపోయాడు.

కదాచిదాగతౌ తత్ర పురాణావృషిసత్తమౌ । నరనారాయణౌ దేవౌ సర్వదేవనమస్కృతౌ ।। ౪౮.

ఒకసారి, అక్కడికి పురాణకాలంలో ప్రసిద్ధులైన నరనారాయణ మహర్షులు, అందరు దేవతలు పూజించే వారు, వచ్చారు.

తౌ దృష్ట్వా తత్ర రాజానం పూర్వాగతమరిందమౌ । ధ్యాయన్తం పరమం బ్రహ్మ విష్ణ్వాఖ్యం పరమం పదమ్ ।। ౪౮.

ఆ ఇద్దరు శత్రునాశకులు, అక్కడ ముందే వచ్చిన రాజును చూసి, అతను పరబ్రహ్మ అయిన విష్ణువు తత్వాన్ని ధ్యానం చేస్తూ ఉన్నాడని గమనించారు.

తౌ ప్రీతావూచతుస్తం తు రాజానం క్షీణకల్మషమ్ । వరం వృణీష్వ రాజేన్ద్ర వరదౌ స్వస్తవాగతౌ ।। ౪౮.

ఆ ఇద్దరు మహర్షులు సంతోషంతో, పాపాలు తగ్గిన ఆ రాజును చూచి, 'ఓ రాజేంద్రా! మేము ఇక్కడ నీకు వరం ఇవ్వడానికి వచ్చాము, ఏదైనా వరాన్ని కోరుకో' అని అన్నారు.

రాజోవాచ । భవన్తౌ కౌ న జానామి కస్య గృహ్ణామ్యహం వరమ్ । ఆరాధయామి యత్ తస్మాద్ వరమిచ్ఛామి శోభనమ్ ।। ౪౮.

రాజు ఇలా అన్నాడు: 'మీరు ఇద్దరూ ఎవరో నాకు తెలియదు. ఎవరి నుండి వరం తీసుకోవాలో కూడా నాకు తెలియదు. నేను ఆరాధించే దేవునికి సంబంధించిన మంచి వరాన్ని కోరుకుంటున్నాను.'

ఏవముక్తౌ తు తౌ రాజ్ఞా కమారాధయసే ప్రభో । కం వా వరం వృణుష్వ త్వం కథయస్వ కుతూహలాత్ ।। ౪౮.

రాజు ఇలా అడిగినప్పుడు, వారు ఇలా అన్నారు: 'ఏ దేవునిని ఆరాధిస్తున్నావు? ఏ వరం కావాలి? చెప్పు, తెలుసుకోవాలనిపిస్తోంది.'

ఏవముక్తస్తతో రాజా విష్ణుమారాధయామ్యహమ్ । కథయిత్వా స్థితస్తూష్ణీం తతస్తావూచతుః పునః ।। ౪౮.

అప్పుడు రాజు ఇలా చెప్పాడు: 'నేను విష్ణువును ఆరాధిస్తున్నాను.' అని చెప్పి మౌనంగా ఉన్నాడు. ఆ తర్వాత వారు మళ్లీ ఇలా అన్నారు.

రాజన్ తస్యైవ దేవస్య ప్రసాదాదావయోర్వరః । దాతవ్యస్తే వరం బ్రూహి కస్తే మనసి వర్త్తతే ।। ౪౮.

'రాజా! ఆ దేవుని అనుగ్రహంతో మేము వరాలు ఇవ్వగలుగుతున్నాము. నీ మనసులో ఉన్న వరాన్ని చెప్పు.'

రాజోవాచ । యథా యజ్ఞేశ్వరం దేవం యజ్ఞైర్వివిధదక్షిణైః । యష్టుం సమర్థతా మే స్యాత్ తథా మే దదతం వరమ్ ।। ౪౮.

రాజు ఇలా అన్నాడు: 'యజ్ఞేశ్వరుడైన దేవునిని వివిధ యజ్ఞాలు, దక్షిణలతో పూజించగల శక్తిని నాకు ఇవ్వండి.'

నర ఉవాచ । స్వయం నారాయణో దేవో లోకమార్గప్రదర్శకః । మయా సహ తపః కుర్యాద్ బదర్యాం లోకభావనః ।। ౪౮.

నరుడు ఇలా అన్నాడు: 'లోకాలకు మార్గం చూపించే నారాయణుడు స్వయంగా, లోకహితార్థంగా నా తోడుగా బదరిలో తపస్సు చేయాలని కావాలి.'

అయం మత్స్యోఽభవత్ పూర్వం పునః కూర్మ్మస్వరూపవాన్ । వరాహశ్చాభవద్ దేవో నరసింహస్తతోఽభవత్ ।। ౪౮.

ఈయన ముందుగా చేపరూపంలో, తర్వాత కూర్మరూపంలో, ఆ తరువాత వరాహరూపంలో, తరువాత నరసింహరూపంలో అవతరించాడు.

వామనస్తు తతో జాతో జామదగ్న్యో మహాబలః । పునర్దాశరథిర్భూత్వా వాసుదేవః పునర్బభౌ ।। ౪౮.

ఆ తరువాత వామనుడిగా, మళ్లీ జమదగ్ని కుమారుడిగా, మళ్లీ దశరథుని కుమారుడిగా, తరువాత వాసుదేవుడిగా అవతరించాడు.

బుద్ధో భూత్వా జనం హ్యేష మోహయామాస పార్థివ । సపత్నాన్ దస్యవో మ్లేచ్ఛాన్ పునర్హత్వా మహీమిమామ్ । ప్రకృతిస్థాం చకారాయం స ఏష భగవాన్ హరిః ।। ౪౮.

బుద్ధుడిగా అవతరించి, రాజా! ప్రజలను మాయలో పడేశాడు. ఆ తరువాత శత్రువులైన దొంగలను, విదేశీయులను సంహరించి, ఈ భూమిని మళ్లీ సహజ స్థితికి తీసుకొచ్చాడు. ఆ మహాత్ముడు హరి ఇదే.

పూజ్యతే మత్స్యరూపేణ సర్వజ్ఞత్వమభీప్సుభిః । స్వవంశోద్ధరణార్థాయ కూర్మరూపీ తు పూజ్యతే ।। ౪౮.

సర్వజ్ఞతను కోరేవారు మత్స్యరూపంలో ఆయనను పూజిస్తారు. తన వంశాన్ని రక్షించేందుకు కూర్మరూపంలో కూడా ఆయనను పూజిస్తారు.

భవోదధినిమగ్నేన వారాహః పూజ్యతే హరిః । నారసింహేణ రూపేణ తద్వత్ పాపభయాన్నరైః ।। ౪౮.

సంసారసాగరంలో మునిగిన వరాహరూపంలో హరిని పూజిస్తారు. అలాగే, పాపభయంతో నరసింహరూపంలో కూడా భక్తులు ఆయనను పూజిస్తారు.

వామనం మోహనాశాయ విత్తార్థే జగదగ్నిజమ్ । క్రూరశత్రువినాశాయ యజేద్ దాశరథిం బుధః ।। ౪౮.

మోహాన్ని తొలగించేందుకు, ధనాన్ని కోరుతూ వామనుని పూజించాలి. క్రూరమైన శత్రువులను నశింపజేయాలంటే, దశరథుని కుమారుడైన రాముని జ్ఞానులు పూజిస్తారు.

బలకృష్ణౌ యజేద్ ధీమాన్ పుత్రకామో న సంశయః । రూపకామో యజేద్ బుద్ధం కల్కినం శత్రుఘాతనే ।। ౪౮.

కొడుకు కావాలని ఆశించే తెలివైనవాడు బాలరాముడు, కృష్ణుడిని సందేహం లేకుండా పూజించాలి. అందాన్ని కోరేవారు బుద్ధుణ్ణి, శత్రువులను సంహరించాలనుకునేవారు కల్కిని పూజించాలి.

ఏవముక్త్వా నరస్తస్య ఇమామేవాబ్రవీన్మునిః । ద్వాదశీం కృతవాన్ సోఽపి చక్రవర్తీ బభూవ హ । తస్యైవ నామ్నా బదరీ విశాలాఖ్యాఽభవన్మునే ।। ౪౮.

ఇలా చెప్పిన తరువాత ఆ మనిషి, మునీంద్రా! అతనికి ఇదే చెప్పాడు. ద్వాదశి వ్రతాన్ని ఆచరించి, అతడు చక్రవర్తిగా అయ్యాడు. అతని పేరుతోనే విశాల అనే బదరీ ప్రఖ్యాతి పొందింది.