వరాహపురాణమ్

కింత్వాషాఢే శుక్లపక్షే యా నారీ సహ భర్త్తృణా । ఉపోష్యతి మనుష్యేషు తస్యా గర్భే భవామ్యహమ్ ।। ౪౬.

కానీ, ఆషాఢ మాసంలో శుక్లపక్షంలో, భర్తతో కలిసి ఉపవాసం చేసే ఏ స్త్రీయైనా, ఆమె గర్భంలో నేను జన్మిస్తాను.

ఏవముక్త్వా గతో దేవః స్వయం చాహమిహాగతః । ఉపదిష్టం తు భవతో అపుత్రస్య విశేషతః । ఉపోష్య లభతే పుత్రం సహభార్యో న సంశయః ।। ౪౬.

ఇలా చెప్పి ఆ దేవుడు వెళ్లిపోయాడు. నేను ఇప్పుడు ఇక్కడకు వచ్చాను. నీకు, సంతానం లేని వానికి, చెప్పిన విధంగా ఉపవాసం చేస్తే, భార్యతో కలిసి కొడుకు లభిస్తాడు, సందేహం లేదు.

ఏతాం చ ద్వాదశీం కృత్వా వసుదేవస్తథాప్తవాన్ । మహతీం చ శ్రియం ప్రాప్తః పుత్రపౌత్రసమన్వితః ।। ౪౬.

వాసుదేవుడు ఈ ద్వాదశిని ఆచరించి, గొప్ప ఐశ్వర్యాన్ని, కుమారులు, మనవళ్లతో కూడిన భాగ్యాన్ని పొందాడు.

భుక్త్వా రాజ్యశ్రియం సోఽథ గతః పరమికాం గతిమ్ । ఏష తే విధిరుద్దిష్ట ఆషాఢే మాసి వై మునే ।। ౪౬.

రాజ్యసంపదను అనుభవించి, తరువాత పరమగతిని పొందాడు. మునీశ్వరా, ఆషాఢ మాసంలో నీకు ఈ విధి చెప్పబడింది.

దుర్వాసా ఉవాచ । శ్రావణస్య తు మాసస్య శుక్లపక్షే తు ద్వాదశీ । అర్చయేత్ పరమం దేవం గన్ధపుష్పైర్జనార్నమ్ ।। ౪౭.

దుర్వాసుడు ఇలా అన్నాడు: శ్రావణ మాసంలో శుక్లపక్ష ద్వాదశినాడు, పరమదేవుడైన జనార్దనుని పరిమళాలు, పుష్పాలతో పూజించాలి.

దామోదరాయ పాదౌ తు హృషీకేశాయ వై కటిమ్ । సనాతనేతి జఠరమురః శ్రీవత్సధారిణే ।। ౪౭.

దామోదరునికి పాదాలు, హృషీకేశునికి నడుము, సనాతనునికి పొత్తికడుపు, శ్రీవత్సాన్ని ధరించినవారికి ఛాతీ అర్పించాలి.

చక్రపాణయేతి భుజౌ కణ్ఠం చ హరయే తథా । ముఞ్జకేశాయ చ శిరో భద్రాయేతి శిఖాం తథా ।। ౪౭.

చక్రాయుధుడికి చేతులు, హరివరకు మెడ, ముంజకేశునికి తల, భద్రునికి జటలు అర్పించాలి.

ఏవం సంపూజ్య సంస్థాప్య కుమ్భం పూర్వవదేవ తు । విన్యస్య వస్త్రయుగ్మం తు తస్యోపరి తతో న్యసేత్ ।। ౪౭.

అంతటా పూర్వం చేసినట్లే కుంభాన్ని పూజించి, స్థాపించాక, దాని మీద రెండు వస్త్రాలు పరచాలి.

కాఞ్చనం దేవదేవం తు దామోదరసనామకమ్ । తమభ్యర్చ్య విధానేన గన్ధపుష్పాదిభిః క్రమాత్ ।। ౪౭.

తర్వాత, దామోదరుడు అనే పేరుతో ఉన్న బంగారు విగ్రహాన్ని, గంధం, పువ్వులు మొదలైనవి యథావిధిగా సమర్పించి భక్తితో పూజించాలి.

ప్రాగ్వత్ తం బ్రాహ్మణే దద్యాద్ వేదవేదాఙ్గపారగే । ఏవం నియమయుక్తస్య ప్రభావం తచ్ఛృణుష్వ మే ।। ౪౭.

అదే విధంగా ఆ విగ్రహాన్ని వేదాలు, వేదాంగాలు నేర్చుకున్న బ్రాహ్మణునికి దానం చేయాలి. ఇలా నియమంతో చేసిన ఫలితాన్ని ఇప్పుడు విను.

ఏష తే విధిరుద్దిష్టః శ్రావణే మాసి వై విభో । ఏతస్యాశ్చ ప్రభావం యత్ శ్రృణు పాపప్రణాశనమ్ ।। ౪౭.

ఓ మహాబలుడా! ఈ విధానం శ్రావణ మాసంలో నీకోసం చెప్పబడింది. దీని మహిమను, పాపాలను నశింపజేసే శక్తిని విను.

పురా కృతయుగే రాజా నృగో నామ మహాబలః । బభ్రామ స వనం ఘోరం మృగయాసక్తమానసః ।। ౪౭.

పూర్వం కృతయుగంలో నృగుడు అనే మహాబలుడు రాజు ఉండేవాడు. అతడు వేటలో మునిగి, ఒక భయంకరమైన అడవిలో సంచరించేవాడు.

స కదాచిత్ తురఙ్గేణ హృతో దూరం మహద్వనమ్ । వ్యాఘ్రసింహగజాకీర్ణం దస్యుసర్పనిషేవితమ్ ।। ౪౭.

ఒకసారి, గుర్రం మీద దూరంగా వెళ్లి, వ్యాఘ్రాలు, సింహాలు, ఏనుగులు ఉన్న, దొంగలు, పాములు తిరిగే పెద్ద అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.

ఏకాకీ తత్ర రాజా తు అశ్వం ముచ్య తరోరధః । స్వయం కుశమథాస్తీర్య సుప్తో దుఃఖసమన్వితః ।। ౪౭.

ఆ రాజు ఒంటరిగా, ఒక చెట్టు కింద గుర్రాన్ని విడిచిపెట్టి, తానే కుశగ్రాసాన్ని పరచుకుని, బాధతో నిద్రపోయాడు.

తావత్ తత్రైవ లుబ్ధానాం సహస్త్రాణి చతుర్దశ । ఆగతాని మృగాన్ హన్తుం రాత్రౌ రాజ్ఞః సమన్తతః ।। ౪౭.

అంతలో, రాత్రిపూట, పది నాలుగు వేల మంది వేటగాళ్లు అక్కడికి వచ్చి, రాజును చుట్టుముట్టి, జంతువులను వేటాడేందుకు సిద్ధమయ్యారు.

తత్రాపశ్యన్త తే సుప్తం హేమరత్నవిభూషితమ్ । నృగం రాజానమత్యుగ్రం శ్రియా పరమయా యుతమ్ ।। ౪౭.

అక్కడ వారు నిద్రిస్తున్న నృగ మహారాజును, బంగారు, రత్నాలతో అలంకరించబడి, అపారమైన వైభవంతో ఉన్నవాడిగా చూశారు.

తే గత్వా త్వరితం వ్యాధాః స్వభర్త్రే సంన్యవేదయన్ । సోఽపి రత్నసువర్ణార్థం రాజానం హన్తుముద్యతః ।। ౪౭.

వేటగాళ్లు వెంటనే తమ నాయకుని దగ్గరకు వెళ్లి ఈ విషయం చెప్పారు. అతడు రత్నాలు, బంగారం కోసం రాజును చంపేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.

తురగస్య చ హేతోస్తు నిస్త్రింశా వనచారిణః । రాజానం సుప్తమాసాద్య నిగృహీతుం ప్రచక్రముః ।। ౪౭.

గుర్రం కోసమూ, అడవిలో తిరిగే వారు కత్తులతో, నిద్రిస్తున్న రాజును పట్టుకోవాలని ముందుకు వచ్చారు.

తావద్ రాజ్ఞః శరీరాత్ తు శ్వేతాభరణభూషితా । నారీ కాచిత్ సముత్తస్థౌ స్త్రక్చన్దనవిభూషితా । ఉత్థాయ చక్రమాదాయ తే మ్లేచ్ఛా వినిపాతితాః ।। ౪౭.

అప్పుడే, రాజు శరీరంలో నుంచి తెల్ల ఆభరణాలు, పుష్పమాలలు, గంధంతో అలంకరించబడిన ఒక స్త్రీ బయలుదేరి, చక్రాన్ని పట్టుకుని ఆ మ్లేచ్ఛులను సంహరించింది.

దస్యూన్ నిహత్య సా దేవీ తస్య రాజ్ఞస్తనుం పునః । ప్రవిశన్త్యాశు రాజాఽపి ప్రతిబుద్ధోఽథ దృష్టవాన్ । మ్లేచ్ఛాంస్తు నిహతాన్ దృష్ట్వా సా స్వమూర్త్తిలయం గతా ।। ౪౭.

ఆ దేవి దొంగలను సంహరించి, వెంటనే రాజు శరీరంలోకి ప్రవేశించింది. రాజు మేలుకుని చుట్టూ పడివున్న మృత మ్లేచ్ఛులను చూసి, ఆ దేవి తన స్వరూపంలో లయమైంది.

అశ్వమారుహ్య స పునర్వామదేవాశ్రమం యయౌ । తత్రాపృచ్ఛద్ ఋషిం భక్త్యా కా స్త్రీ కే తే నిపాతితాః । ఏతత్ కార్యమృషే మహ్యం కథయస్వ ప్రసీద మే ।। ౪౭.

రాజు మళ్లీ గుర్రంపై ఎక్కి వామదేవ మహర్షి ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు. అక్కడ భక్తితో, 'ఆ స్త్రీ ఎవరు? చంపబడిన వారు ఎవరు? ఈ ఘటనకు కారణం ఏమిటి?' అని అడిగాడు.

వామదేవ ఉవాచ । త్వమాసీచ్ఛూద్రజాతీయ అన్యజన్మని పార్థివ । తత్ర త్వయా బ్రాహ్మణస్య ప్రేషణం కుర్వతా శ్రుతా । శ్రావణస్య తు మాసస్య శుక్లపక్షే తు ద్వాదశీ ।। ౪౭.

వామదేవుడు ఇలా అన్నాడు: 'రాజా! నీవు గత జన్మలో శూద్రుడవు. అక్కడ బ్రాహ్మణునికి సేవ చేస్తూ, శ్రావణ మాసంలో శుక్లపక్ష ద్వాదశి గురించి వినావు.'

సవిధానాత్ త్వయా రాజన్ భక్త్యా వై సముపోషితా । ఉపోషితాయాం తస్యాం తు రాజ్యం లబ్ధం త్వయాఽనఘ ।। ౪౭.

'రాజా! నీవు ఆ రోజుని విధిగా, భక్తితో ఉపవాసంగా గడిపినందువల్ల, ఆ ఉపవాసం పూర్తయ్యాక నీకు రాజ్యం లభించింది.'

సర్వాపత్సు చ సా దేవీ భవన్తం పరిరక్షతి । యయా వినిహతాః క్రూరా మ్లేచ్ఛాః పాపసమన్వితాః । భవాంశ్చ రక్షితో రాజన్ శ్రావణద్వాదశీ తు సా ।। ౪౭.

'ఏ అపదలోనైనా ఆ దేవి నిన్ను కాపాడుతుంది. ఆమె వల్లే ఆ క్రూరమైన పాపాత్ములైన మ్లేచ్ఛులు సంహరించబడ్డారు. నీవు రక్షించబడావు. ఆమే శ్రావణ ద్వాదశి.'

ఏకైవ పాతి చాపత్సు రాజ్యమేకైవ యచ్ఛతి । కిం పునర్ద్వాదశైతాస్తు యేనైన్ద్రం న దదుః పదమ్ ।। ౪౭.

'ఆమె ఒక్కరే అపదల్లో రక్షిస్తుంది, ఒక్కరే రాజ్యం ఇస్తుంది. మరి ఈ పన్నెండు ద్వాదశులు ఎంత గొప్పవో! వాటివల్ల ఇంద్రుడికీ పదవి దక్కలేదు.'

దుర్వాసా ఉవాచ । తద్వద్ భాద్రపదే మాసి శుక్లపక్షే తు ద్వాదశీమ్ । సంకల్ప్య విధినా దేవమర్చ్చయేత్ పరమేశ్వరమ్ ।। ౪౮.

దుర్వాసుడు ఇలా చెప్పాడు: భాద్రపద మాసంలో, శుక్లపక్షంలో ద్వాదశి రోజున, నియమంగా సంకల్పం చేసి, పరమేశ్వరుడైన దేవుని విధిగా పూజించాలి.

నమోఽస్తు కల్కినే పాదౌ హృషీకేశాయ వై కటిమ్ । మ్లేచ్ఛవిధ్వంసనాయేతి జగన్మూర్త్తే తథోదరమ్ ।। ౪౮.

కల్కి స్వామికి పాదాలకు నమస్కారం, హృషీకేశునికి నడుముకు నమస్కారం, మ్లేఛులను నాశనం చేసేవారైన జగన్మూర్తికి ఉదరానికి నమస్కారం.

శితికణ్ఠాయ కణ్ఠం తు ఖడ్గపాణేతి వై భుజౌ । చతుర్భుజాయేతి హస్తౌ విశ్వమూర్త్తే తథా శిరః ।। ౪౮.

శితికంఠునికి గొంతుకు నమస్కారం, ఖడ్గాన్ని ధరించినవారికి భుజాలకు నమస్కారం, నాలుగు చేతులున్న విశ్వమూర్తికి చేతులకు నమస్కారం, తలకూ నమస్కారం.

ఏవమభ్యర్చ్య మేధావీ ప్రాగ్వత్ తస్యాగ్రతో ఘటమ్ । విన్యసేత్ కల్కినం దేవం సౌవర్ణం తత్ర కారయేత్ ।। ౪౮.

ఇలా పూజ చేసిన తర్వాత, మేధావి మనిషి మునుపటిలాగే ఆయన ఎదుట ఒక కలశాన్ని పెట్టి, అందులో బంగారంతో కల్కి స్వామి విగ్రహాన్ని తయారు చేయించాలి.