వరాహపురాణమ్

చక్రపాణయేతి భుజౌ కణ్ఠం భూపతయే తథా । స్వనామ్నా శఙ్ఖచక్రౌ తు పురుషాయేతి వై శిరః ।। ౪౬.

చక్రాయుధుడికి చేతులు, భూపతికి మెడ, తన పేర్లతో శంఖం చక్రం, పురుషునికి తల అర్పించాలి.

ఏవమభ్యర్చ్య మేధావీ ప్రాగ్వత్తస్యాగ్రతో ఘటమ్ । విన్యస్య వస్త్రసంయుక్తం తస్యోపరి తతో న్యసేత్ । కాఞ్చనం వాసుదేవం తు చతుర్వ్యూహం సనాతనమ్ ।। ౪౬.

ఈ విధంగా పూజ చేసి, మునుపటిలానే తన ముందుగా ఒక గిన్నెని, దుస్తులతో కప్పి పెట్టాలి. దాని మీద బంగారు వాసుదేవుని, శాశ్వతమైన చతుర్వ్యూహ రూపాన్ని ఉంచాలి.

తమభ్యర్చ్య విధానేన గన్ధపుష్పాదిభిః క్రమాత్ । ప్రాగ్వత్ తం బ్రాహ్మణే దద్యాద్ వేదవాదిని సువ్రతే । ఏవం నియమయుక్తస్య యత్పుణ్యం తచ్ఛృణుష్వ మే ।। ౪౬.

ఆయనను విధానంగా, పరిమళాలు, పుష్పాలు మొదలైన వాటితో పూజించి, మునుపటిలా, వేదాలు తెలిసిన సద్బ్రాహ్మణునికి దానం చేయాలి. ఈ నియమాన్ని పాటించేవారికి కలిగే ఫలితాన్ని విను.

వసుదేవోఽభవద్ రాజా యదువంశవివర్ద్ధనః । దేవకీ తస్య భార్యా తు సమానవ్రతధారిణీ ।। ౪౬.

వాసుదేవుడు యదువంశాన్ని పెంపొందించిన రాజుగా అయ్యాడు. దేవకీ అతని భార్య, అతడితో సమానంగా వ్రతాలు పాటించేది.

సా త్వపుత్రాఽభవత్ సాధ్వీ పతిధర్మపరాయణా । తస్య కాలేన మహతా నారదోఽభ్యగమద్ గృహమ్ ।। ౪౬.

ఆ సతీమణి సంతానం లేకుండా, భర్త ధర్మానికి అంకితమై ఉండేది. చాలా కాలానికి నారదుడు వారి ఇంటికి వచ్చాడు.

వసుదేవేనాసౌ భక్త్యా పూజితో వాక్యమబ్రవీత్ । వసుదేవ శ్రుణుష్వ త్వం దేవకార్యం మమానఘ । శ్రుత్వైతాం చ కథాం శీఘ్రమాగతోఽస్మి తవాన్తికమ్ ।। ౪౬.

వాసుదేవుడు భక్తితో పూజించగా, నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'వాసుదేవా, నీవు పాపరహితుడవు, నా దైవ కార్యాన్ని విను. ఈ కథ విని నేను త్వరగా నీ వద్దకు వచ్చాను.'

పృథివీ దేవసమితౌ మయా దృష్టా యదూత్తమ । గత్వా చ జల్పతీ భారం న శక్తా ఊహితుం సురాః ।। ౪౬.

యదువీరుడా, దేవతల సభలో నేనూ భూమిని చూశాను. అక్కడికి వెళ్లిన దేవతలు ఆమె భారాన్ని మోయలేకపోతున్నారు.

సౌభకంసజరాసన్ధాః పునర్నరక ఏవ చ । కురుపాఞ్చాలభోజాశ్చ బలినో దానవాః సురాః । పీడయన్తి సమేతా మాం తాన్ హనధ్వం సురోత్తమాః ।। ౪౬.

సౌభ, కంస, జరాసంధుడు, మళ్లీ నరకుడు, అలాగే బలమైన కురు, పాంచాల, భోజులు, దానవులు—ఇవన్నీ కలసి నన్ను బాధిస్తున్నారు. దేవతలలో శ్రేష్ఠులైన మీరు వారిని సంహరించండి.

ఏవముక్తాః పృథివ్యా తే దేవా నారాయణం గతాః । మనసా స చ దేవేశః ప్రత్యక్షస్తత్ క్షణాత్ బభౌ ।। ౪౬.

భూమి ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ దేవతలు నారాయణుని వద్దకు వెళ్లారు. దేవతాధిపతి మనసుతో ఆ క్షణంలోనే ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

ఉవాచ చ సురశ్రేష్ఠః స్వయం కార్యమిదం సురాః । సాధయామి న సన్దేహో మర్త్యం గత్వా మనుష్యవత్ ।। ౪౬.

అప్పుడు దేవతలలో శ్రేష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఈ కార్యాన్ని నేను పూర్తిచేస్తాను, సందేహం లేదు. మానవులలోకి వెళ్లి, మానవరూపంలో జన్మిస్తాను.'

కింత్వాషాఢే శుక్లపక్షే యా నారీ సహ భర్త్తృణా । ఉపోష్యతి మనుష్యేషు తస్యా గర్భే భవామ్యహమ్ ।। ౪౬.

కానీ, ఆషాఢ మాసంలో శుక్లపక్షంలో, భర్తతో కలిసి ఉపవాసం చేసే ఏ స్త్రీయైనా, ఆమె గర్భంలో నేను జన్మిస్తాను.

ఏవముక్త్వా గతో దేవః స్వయం చాహమిహాగతః । ఉపదిష్టం తు భవతో అపుత్రస్య విశేషతః । ఉపోష్య లభతే పుత్రం సహభార్యో న సంశయః ।। ౪౬.

ఇలా చెప్పి ఆ దేవుడు వెళ్లిపోయాడు. నేను ఇప్పుడు ఇక్కడకు వచ్చాను. నీకు, సంతానం లేని వానికి, చెప్పిన విధంగా ఉపవాసం చేస్తే, భార్యతో కలిసి కొడుకు లభిస్తాడు, సందేహం లేదు.

ఏతాం చ ద్వాదశీం కృత్వా వసుదేవస్తథాప్తవాన్ । మహతీం చ శ్రియం ప్రాప్తః పుత్రపౌత్రసమన్వితః ।। ౪౬.

వాసుదేవుడు ఈ ద్వాదశిని ఆచరించి, గొప్ప ఐశ్వర్యాన్ని, కుమారులు, మనవళ్లతో కూడిన భాగ్యాన్ని పొందాడు.

భుక్త్వా రాజ్యశ్రియం సోఽథ గతః పరమికాం గతిమ్ । ఏష తే విధిరుద్దిష్ట ఆషాఢే మాసి వై మునే ।। ౪౬.

రాజ్యసంపదను అనుభవించి, తరువాత పరమగతిని పొందాడు. మునీశ్వరా, ఆషాఢ మాసంలో నీకు ఈ విధి చెప్పబడింది.

దుర్వాసా ఉవాచ । శ్రావణస్య తు మాసస్య శుక్లపక్షే తు ద్వాదశీ । అర్చయేత్ పరమం దేవం గన్ధపుష్పైర్జనార్నమ్ ।। ౪౭.

దుర్వాసుడు ఇలా అన్నాడు: శ్రావణ మాసంలో శుక్లపక్ష ద్వాదశినాడు, పరమదేవుడైన జనార్దనుని పరిమళాలు, పుష్పాలతో పూజించాలి.

దామోదరాయ పాదౌ తు హృషీకేశాయ వై కటిమ్ । సనాతనేతి జఠరమురః శ్రీవత్సధారిణే ।। ౪౭.

దామోదరునికి పాదాలు, హృషీకేశునికి నడుము, సనాతనునికి పొత్తికడుపు, శ్రీవత్సాన్ని ధరించినవారికి ఛాతీ అర్పించాలి.

చక్రపాణయేతి భుజౌ కణ్ఠం చ హరయే తథా । ముఞ్జకేశాయ చ శిరో భద్రాయేతి శిఖాం తథా ।। ౪౭.

చక్రాయుధుడికి చేతులు, హరివరకు మెడ, ముంజకేశునికి తల, భద్రునికి జటలు అర్పించాలి.

ఏవం సంపూజ్య సంస్థాప్య కుమ్భం పూర్వవదేవ తు । విన్యస్య వస్త్రయుగ్మం తు తస్యోపరి తతో న్యసేత్ ।। ౪౭.

అంతటా పూర్వం చేసినట్లే కుంభాన్ని పూజించి, స్థాపించాక, దాని మీద రెండు వస్త్రాలు పరచాలి.

కాఞ్చనం దేవదేవం తు దామోదరసనామకమ్ । తమభ్యర్చ్య విధానేన గన్ధపుష్పాదిభిః క్రమాత్ ।। ౪౭.

తర్వాత, దామోదరుడు అనే పేరుతో ఉన్న బంగారు విగ్రహాన్ని, గంధం, పువ్వులు మొదలైనవి యథావిధిగా సమర్పించి భక్తితో పూజించాలి.

ప్రాగ్వత్ తం బ్రాహ్మణే దద్యాద్ వేదవేదాఙ్గపారగే । ఏవం నియమయుక్తస్య ప్రభావం తచ్ఛృణుష్వ మే ।। ౪౭.

అదే విధంగా ఆ విగ్రహాన్ని వేదాలు, వేదాంగాలు నేర్చుకున్న బ్రాహ్మణునికి దానం చేయాలి. ఇలా నియమంతో చేసిన ఫలితాన్ని ఇప్పుడు విను.

ఏష తే విధిరుద్దిష్టః శ్రావణే మాసి వై విభో । ఏతస్యాశ్చ ప్రభావం యత్ శ్రృణు పాపప్రణాశనమ్ ।। ౪౭.

ఓ మహాబలుడా! ఈ విధానం శ్రావణ మాసంలో నీకోసం చెప్పబడింది. దీని మహిమను, పాపాలను నశింపజేసే శక్తిని విను.

పురా కృతయుగే రాజా నృగో నామ మహాబలః । బభ్రామ స వనం ఘోరం మృగయాసక్తమానసః ।। ౪౭.

పూర్వం కృతయుగంలో నృగుడు అనే మహాబలుడు రాజు ఉండేవాడు. అతడు వేటలో మునిగి, ఒక భయంకరమైన అడవిలో సంచరించేవాడు.

స కదాచిత్ తురఙ్గేణ హృతో దూరం మహద్వనమ్ । వ్యాఘ్రసింహగజాకీర్ణం దస్యుసర్పనిషేవితమ్ ।। ౪౭.

ఒకసారి, గుర్రం మీద దూరంగా వెళ్లి, వ్యాఘ్రాలు, సింహాలు, ఏనుగులు ఉన్న, దొంగలు, పాములు తిరిగే పెద్ద అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.

ఏకాకీ తత్ర రాజా తు అశ్వం ముచ్య తరోరధః । స్వయం కుశమథాస్తీర్య సుప్తో దుఃఖసమన్వితః ।। ౪౭.

ఆ రాజు ఒంటరిగా, ఒక చెట్టు కింద గుర్రాన్ని విడిచిపెట్టి, తానే కుశగ్రాసాన్ని పరచుకుని, బాధతో నిద్రపోయాడు.

తావత్ తత్రైవ లుబ్ధానాం సహస్త్రాణి చతుర్దశ । ఆగతాని మృగాన్ హన్తుం రాత్రౌ రాజ్ఞః సమన్తతః ।। ౪౭.

అంతలో, రాత్రిపూట, పది నాలుగు వేల మంది వేటగాళ్లు అక్కడికి వచ్చి, రాజును చుట్టుముట్టి, జంతువులను వేటాడేందుకు సిద్ధమయ్యారు.

తత్రాపశ్యన్త తే సుప్తం హేమరత్నవిభూషితమ్ । నృగం రాజానమత్యుగ్రం శ్రియా పరమయా యుతమ్ ।। ౪౭.

అక్కడ వారు నిద్రిస్తున్న నృగ మహారాజును, బంగారు, రత్నాలతో అలంకరించబడి, అపారమైన వైభవంతో ఉన్నవాడిగా చూశారు.

తే గత్వా త్వరితం వ్యాధాః స్వభర్త్రే సంన్యవేదయన్ । సోఽపి రత్నసువర్ణార్థం రాజానం హన్తుముద్యతః ।। ౪౭.

వేటగాళ్లు వెంటనే తమ నాయకుని దగ్గరకు వెళ్లి ఈ విషయం చెప్పారు. అతడు రత్నాలు, బంగారం కోసం రాజును చంపేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.

తురగస్య చ హేతోస్తు నిస్త్రింశా వనచారిణః । రాజానం సుప్తమాసాద్య నిగృహీతుం ప్రచక్రముః ।। ౪౭.

గుర్రం కోసమూ, అడవిలో తిరిగే వారు కత్తులతో, నిద్రిస్తున్న రాజును పట్టుకోవాలని ముందుకు వచ్చారు.

తావద్ రాజ్ఞః శరీరాత్ తు శ్వేతాభరణభూషితా । నారీ కాచిత్ సముత్తస్థౌ స్త్రక్చన్దనవిభూషితా । ఉత్థాయ చక్రమాదాయ తే మ్లేచ్ఛా వినిపాతితాః ।। ౪౭.

అప్పుడే, రాజు శరీరంలో నుంచి తెల్ల ఆభరణాలు, పుష్పమాలలు, గంధంతో అలంకరించబడిన ఒక స్త్రీ బయలుదేరి, చక్రాన్ని పట్టుకుని ఆ మ్లేచ్ఛులను సంహరించింది.