వరాహపురాణమ్

నమో రామాభిరామాయ పాదౌ పూర్వం సమర్చయేత్ । త్రివిక్రమాయేతి కటిం ధృతవిశ్వాయ చోదరమ్ ।। ౪౫.

ముందుగా 'రామాభిరామాయ నమః' అని పాదాలను పూజించాలి. తరువాత 'త్రివిక్రమాయ' అని నడుమును, 'ధృతవిశ్వాయ' అని పొట్టను పూజించాలి.

ఉరః సంవత్సరాయేతి కణ్ఠం సంవర్త్తకాయ చ । సర్వాస్త్రధారిణే బాహూ స్వనామ్నాఽబ్జరథాఙ్గకౌ ।। ౪౫.

'సంవత్సరాయ' అని ఛాతీని, 'సంవర్తకాయ' అని మెడను, 'సర్వాస్త్రధారిణే' అని రెండు భుజాలను, వారి పేర్లతో 'అబ్జరథాంగకౌ' అని పూజించాలి.

సహస్త్రశిరసేఽభ్యర్చ్య శిరస్తస్య మహాత్మనః । ఏవమభ్యర్చ్య విధివత్ ప్రాగుక్తం కుమ్భం విన్యసేత్ ।। ౪౫.

ఆ మహాత్ముడైన సహస్రశిరస్సు తలను పూజించిన తర్వాత, విధిగా పూర్వం చెప్పిన కుంభాన్ని అక్కడ ఉంచాలి.

ప్రాగ్వద్ వస్త్రయుగచ్ఛన్నౌ సౌవర్ణౌ రామలక్ష్మణౌ । అర్చయిత్వా విధానేన ప్రభాతే బ్రాహ్మణాయ తౌ । దాతవ్యౌ మనసా కామమీహతా పురుషేణ తు ।। ౪౫.

మునుపటిలాగే, రెండు వస్త్రాలతో కప్పిన బంగారు రాముడు, లక్ష్మణుడు విగ్రహాలను విధిగా పూజించి, ఉదయాన్నే మనసారా కోరికతో ఉన్నవాడు వాటిని బ్రాహ్మణుడికి దానం చేయాలి.

అపుత్రేణ పురా పృష్టో రాజ్ఞా దశరథేన చ । పుత్రకామపరః పశ్చాద్ వసిష్ఠః పరమార్చితః ।। ౪౫.

ఒకప్పుడు దశరథ మహారాజు కూడా కుమారుడు లేక అడిగాడు. తరువాత కుమారుని కోరికతో వశిష్ఠుడిని ప్రత్యేకంగా పూజించాడు.

ఇదమేవ విధానం తు కథయామాస స ద్విజః । ప్రాగ్రహస్యం విదిత్వా తు స రాజా కృతవానిదమ్ ।। ౪౫.

ఆ ద్విజుడు ఇదే విధానాన్ని వివరంగా చెప్పాడు. సరైన విధానాన్ని తెలుసుకుని, ఆ రాజు కూడా అదే విధంగా ఆచరించాడు.

తస్య పుత్రః స్వయం జజ్ఞే రామనామా సుతో బలీ । చతుర్ద్ధా సోఽవ్యయో విష్ణుః పరితుష్టో మహామునే । ఏతదైహికమాఖ్యాతం పారత్రికమతః శ్రృణు ।। ౪౫.

ఆయనకు స్వయంగా రామ అనే బలవంతుడైన కుమారుడు జన్మించాడు. అవినాశి అయిన విష్ణువు నలుగురు రూపాల్లో ప్రసన్నుడై అవతరించాడు, ఓ మహామునీ. ఇది ఇహలోక ఫలం; పరలోక ఫలాన్ని ఇప్పుడు విను.

తావద్ భోగాన్ భుఞ్జతే స్వర్గసంస్థో యావదిన్ద్రా దశ చ ద్విద్విసంఖ్యా । అతీతకాలే పునరేత్య మర్త్త్యో భవేత రాజా శతయజ్ఞయాజీ । నశ్యన్తి పాపాని చ తస్య పుంసః ప్రాప్నోతి నిర్వాణమలం చ శాశ్వతమ్ ।। ౪౫.

అతడు స్వర్గంలో పది ఇంద్రులు, వారి రెట్టింపు కాలం వరకు అనేక సుఖాలు అనుభవిస్తాడు. ఆ కాలం ముగిసిన తర్వాత మళ్ళీ మానవుడిగా పుట్టి, శతయజ్ఞాలు చేసిన రాజుగా అవతరిస్తాడు. అతని పాపాలు నశించిపోతాయి, శాశ్వతమైన మోక్షాన్ని పొందుతాడు.

దుర్వాసా ఉవాచ । ఆషాఢేఽప్యేవమేవం తు సంకల్ప్య విధినా నరః । అర్చయేత్ పరమం దేవం గన్ధపుష్పైరనేకశః ।। ౪౬.

దుర్వాసుడు ఇలా అన్నాడు: ఆషాఢ మాసంలో కూడా ఇదే విధంగా సంకల్పం చేసి, విధిగా పరమదేవుడిని అనేక సువాసన పువ్వులతో పునఃపునః పూజించాలి.

వాసుదేవాయ పాదౌ తు కటిం సంకర్షణాయ చ । ప్రద్యుమ్నాయేతి జఠరం అనిరుద్ధాయ వై ఉరః ।। ౪౬.

వాసుదేవునికి పాదాలు, సంకర్షణునికి నడుము, ప్రద్యుమ్నునికి పొత్తికడుపు, అనిరుద్ధునికి ఛాతీ అర్పించాలి.

చక్రపాణయేతి భుజౌ కణ్ఠం భూపతయే తథా । స్వనామ్నా శఙ్ఖచక్రౌ తు పురుషాయేతి వై శిరః ।। ౪౬.

చక్రాయుధుడికి చేతులు, భూపతికి మెడ, తన పేర్లతో శంఖం చక్రం, పురుషునికి తల అర్పించాలి.

ఏవమభ్యర్చ్య మేధావీ ప్రాగ్వత్తస్యాగ్రతో ఘటమ్ । విన్యస్య వస్త్రసంయుక్తం తస్యోపరి తతో న్యసేత్ । కాఞ్చనం వాసుదేవం తు చతుర్వ్యూహం సనాతనమ్ ।। ౪౬.

ఈ విధంగా పూజ చేసి, మునుపటిలానే తన ముందుగా ఒక గిన్నెని, దుస్తులతో కప్పి పెట్టాలి. దాని మీద బంగారు వాసుదేవుని, శాశ్వతమైన చతుర్వ్యూహ రూపాన్ని ఉంచాలి.

తమభ్యర్చ్య విధానేన గన్ధపుష్పాదిభిః క్రమాత్ । ప్రాగ్వత్ తం బ్రాహ్మణే దద్యాద్ వేదవాదిని సువ్రతే । ఏవం నియమయుక్తస్య యత్పుణ్యం తచ్ఛృణుష్వ మే ।। ౪౬.

ఆయనను విధానంగా, పరిమళాలు, పుష్పాలు మొదలైన వాటితో పూజించి, మునుపటిలా, వేదాలు తెలిసిన సద్బ్రాహ్మణునికి దానం చేయాలి. ఈ నియమాన్ని పాటించేవారికి కలిగే ఫలితాన్ని విను.

వసుదేవోఽభవద్ రాజా యదువంశవివర్ద్ధనః । దేవకీ తస్య భార్యా తు సమానవ్రతధారిణీ ।। ౪౬.

వాసుదేవుడు యదువంశాన్ని పెంపొందించిన రాజుగా అయ్యాడు. దేవకీ అతని భార్య, అతడితో సమానంగా వ్రతాలు పాటించేది.

సా త్వపుత్రాఽభవత్ సాధ్వీ పతిధర్మపరాయణా । తస్య కాలేన మహతా నారదోఽభ్యగమద్ గృహమ్ ।। ౪౬.

ఆ సతీమణి సంతానం లేకుండా, భర్త ధర్మానికి అంకితమై ఉండేది. చాలా కాలానికి నారదుడు వారి ఇంటికి వచ్చాడు.

వసుదేవేనాసౌ భక్త్యా పూజితో వాక్యమబ్రవీత్ । వసుదేవ శ్రుణుష్వ త్వం దేవకార్యం మమానఘ । శ్రుత్వైతాం చ కథాం శీఘ్రమాగతోఽస్మి తవాన్తికమ్ ।। ౪౬.

వాసుదేవుడు భక్తితో పూజించగా, నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'వాసుదేవా, నీవు పాపరహితుడవు, నా దైవ కార్యాన్ని విను. ఈ కథ విని నేను త్వరగా నీ వద్దకు వచ్చాను.'

పృథివీ దేవసమితౌ మయా దృష్టా యదూత్తమ । గత్వా చ జల్పతీ భారం న శక్తా ఊహితుం సురాః ।। ౪౬.

యదువీరుడా, దేవతల సభలో నేనూ భూమిని చూశాను. అక్కడికి వెళ్లిన దేవతలు ఆమె భారాన్ని మోయలేకపోతున్నారు.

సౌభకంసజరాసన్ధాః పునర్నరక ఏవ చ । కురుపాఞ్చాలభోజాశ్చ బలినో దానవాః సురాః । పీడయన్తి సమేతా మాం తాన్ హనధ్వం సురోత్తమాః ।। ౪౬.

సౌభ, కంస, జరాసంధుడు, మళ్లీ నరకుడు, అలాగే బలమైన కురు, పాంచాల, భోజులు, దానవులు—ఇవన్నీ కలసి నన్ను బాధిస్తున్నారు. దేవతలలో శ్రేష్ఠులైన మీరు వారిని సంహరించండి.

ఏవముక్తాః పృథివ్యా తే దేవా నారాయణం గతాః । మనసా స చ దేవేశః ప్రత్యక్షస్తత్ క్షణాత్ బభౌ ।। ౪౬.

భూమి ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ దేవతలు నారాయణుని వద్దకు వెళ్లారు. దేవతాధిపతి మనసుతో ఆ క్షణంలోనే ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

ఉవాచ చ సురశ్రేష్ఠః స్వయం కార్యమిదం సురాః । సాధయామి న సన్దేహో మర్త్యం గత్వా మనుష్యవత్ ।। ౪౬.

అప్పుడు దేవతలలో శ్రేష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఈ కార్యాన్ని నేను పూర్తిచేస్తాను, సందేహం లేదు. మానవులలోకి వెళ్లి, మానవరూపంలో జన్మిస్తాను.'

కింత్వాషాఢే శుక్లపక్షే యా నారీ సహ భర్త్తృణా । ఉపోష్యతి మనుష్యేషు తస్యా గర్భే భవామ్యహమ్ ।। ౪౬.

కానీ, ఆషాఢ మాసంలో శుక్లపక్షంలో, భర్తతో కలిసి ఉపవాసం చేసే ఏ స్త్రీయైనా, ఆమె గర్భంలో నేను జన్మిస్తాను.

ఏవముక్త్వా గతో దేవః స్వయం చాహమిహాగతః । ఉపదిష్టం తు భవతో అపుత్రస్య విశేషతః । ఉపోష్య లభతే పుత్రం సహభార్యో న సంశయః ।। ౪౬.

ఇలా చెప్పి ఆ దేవుడు వెళ్లిపోయాడు. నేను ఇప్పుడు ఇక్కడకు వచ్చాను. నీకు, సంతానం లేని వానికి, చెప్పిన విధంగా ఉపవాసం చేస్తే, భార్యతో కలిసి కొడుకు లభిస్తాడు, సందేహం లేదు.

ఏతాం చ ద్వాదశీం కృత్వా వసుదేవస్తథాప్తవాన్ । మహతీం చ శ్రియం ప్రాప్తః పుత్రపౌత్రసమన్వితః ।। ౪౬.

వాసుదేవుడు ఈ ద్వాదశిని ఆచరించి, గొప్ప ఐశ్వర్యాన్ని, కుమారులు, మనవళ్లతో కూడిన భాగ్యాన్ని పొందాడు.

భుక్త్వా రాజ్యశ్రియం సోఽథ గతః పరమికాం గతిమ్ । ఏష తే విధిరుద్దిష్ట ఆషాఢే మాసి వై మునే ।। ౪౬.

రాజ్యసంపదను అనుభవించి, తరువాత పరమగతిని పొందాడు. మునీశ్వరా, ఆషాఢ మాసంలో నీకు ఈ విధి చెప్పబడింది.

దుర్వాసా ఉవాచ । శ్రావణస్య తు మాసస్య శుక్లపక్షే తు ద్వాదశీ । అర్చయేత్ పరమం దేవం గన్ధపుష్పైర్జనార్నమ్ ।। ౪౭.

దుర్వాసుడు ఇలా అన్నాడు: శ్రావణ మాసంలో శుక్లపక్ష ద్వాదశినాడు, పరమదేవుడైన జనార్దనుని పరిమళాలు, పుష్పాలతో పూజించాలి.

దామోదరాయ పాదౌ తు హృషీకేశాయ వై కటిమ్ । సనాతనేతి జఠరమురః శ్రీవత్సధారిణే ।। ౪౭.

దామోదరునికి పాదాలు, హృషీకేశునికి నడుము, సనాతనునికి పొత్తికడుపు, శ్రీవత్సాన్ని ధరించినవారికి ఛాతీ అర్పించాలి.

చక్రపాణయేతి భుజౌ కణ్ఠం చ హరయే తథా । ముఞ్జకేశాయ చ శిరో భద్రాయేతి శిఖాం తథా ।। ౪౭.

చక్రాయుధుడికి చేతులు, హరివరకు మెడ, ముంజకేశునికి తల, భద్రునికి జటలు అర్పించాలి.

ఏవం సంపూజ్య సంస్థాప్య కుమ్భం పూర్వవదేవ తు । విన్యస్య వస్త్రయుగ్మం తు తస్యోపరి తతో న్యసేత్ ।। ౪౭.

అంతటా పూర్వం చేసినట్లే కుంభాన్ని పూజించి, స్థాపించాక, దాని మీద రెండు వస్త్రాలు పరచాలి.

కాఞ్చనం దేవదేవం తు దామోదరసనామకమ్ । తమభ్యర్చ్య విధానేన గన్ధపుష్పాదిభిః క్రమాత్ ।। ౪౭.

తర్వాత, దామోదరుడు అనే పేరుతో ఉన్న బంగారు విగ్రహాన్ని, గంధం, పువ్వులు మొదలైనవి యథావిధిగా సమర్పించి భక్తితో పూజించాలి.