వరాహపురాణమ్

దుర్వాస ఉవాచ । వైశాఖేఽప్యేవమేవం తు సంకల్ప్య విధినా నరః । తద్వత్ స్నానాదికం కృత్వా తతో దేవాలయం వ్రజేత్ ।। ౪౪.

దుర్వాసుడు ఇలా అన్నాడు: వైశాఖ మాసంలో కూడా ఇదే విధంగా సంకల్పం చేసి, స్నానం మొదలైన కర్మలు చేసి, ఆ తరువాత దేవాలయానికి వెళ్ళాలి.

తత్రారాధ్య హరిం భక్త్యా ఏభిర్మన్త్రైర్విచక్షణః । జామదగ్న్యాయ పాదౌ తు ఉదరం సర్వధారిణే । మధుసూదనాయేతి కటిమురః శ్రీవత్సధారిణే ।। ౪౪.

అక్కడ భక్తితో హరిని పూజించి, ఈ మంత్రాలను జ్ఞానవంతుడు పఠించాలి: 'జమదగ్నికి పాదాలు, సమస్తాన్ని మోయువాడైనవారికి ఉదరం, మధుసూదనుడికి నడుము, వక్షస్సు, శ్రీవత్సాన్ని ధరించువాడికి.'

క్షత్రాన్తకాయ చ భుజౌ మణికణ్ఠాయ కణ్ఠకమ్ । స్వనామ్నా శఙ్ఖచక్రౌ తు శిరో బ్రహ్మాణ్డధారిణే ।। ౪౪.

'క్షత్రియులను సంహరించువాడికి భుజాలు, మణికంఠుడికి మెడ, స్వయంగా తన పేరుతో శంఖచక్రాలు, బ్రహ్మాండాన్ని మోయువాడైనవారికి తలను.'

ఏవమభ్యర్చ్య మేధావీ ప్రాగ్వత్ తస్యాగ్రతో ఘటమ్ । విన్యస్య స్థగితం తద్వద్ వస్త్రయుగ్మేన వేష్టితమ్ ।। ౪౪.

ఈ విధంగా పూజ చేసి, మునుపటిలానే తన ముందుగా ఒక గడను పెట్టి, దాన్ని బట్టలతో కప్పి, చక్కగా చుట్టాలి.

వైణవేన తు పాత్రేణ తస్మిన్ సంస్థాపయేద్ధరిమ్ । జామదగ్న్యేతి విఖ్యాతం నామ్నా క్లేశవినాశనమ్ ।। ౪౪.

వెదురు పాత్రలో హరిని అక్కడ ప్రతిష్టించి, జమదగ్ని అనే పేరుతో, కష్టాలను తొలగించువాడిగా పూజించాలి.

దక్షిణే పరశుం హస్తే తస్య దేవస్య కారయేత్ । సర్వగన్ధైశ్చ సంపూజ్య పుష్పైర్నానావిధైః శుభైః ।। ౪౪.

ఆ దేవుని కుడి చేతిలో పరశువు ఉండేలా చేసి, అన్ని సుగంధ ద్రవ్యాలతో, రకరకాల శుభ్రమైన పుష్పాలతో పూజించాలి.

తతస్తస్యాగ్రతః కుర్యాజ్జాగరం భక్తిమాన్నరః । ప్రభాతే విమలే సూర్యే బ్రాహ్మణాయ నివేదయేత్ । ఏవం నియమయుక్తస్య యత్ఫలం తన్నిబోధ మే ।। ౪౪.

తర్వాత, ఆయన ముందుగా భక్తితో జాగరణ చేయాలి. ఉదయం సూర్యుడు ప్రకాశించేటప్పుడు, బ్రాహ్మణునికి ఆ గడను సమర్పించాలి. ఇలాంటి నియమంతో చేసే వ్రత ఫలితాన్ని ఇప్పుడు విను.

ఆసీద్ రాజా మహాభాగో వీరసేనో మహాబలః । అపుత్రః స పురా తీవ్రం తపస్తేపే మహౌజసా ।। ౪౪.

ఒకప్పుడు మహా భాగ్యశాలి, మహాశక్తి కలిగిన వీరసేనుడు అనే రాజు ఉండేవాడు. అతనికి కుమారుడు లేక, గొప్ప తపస్సు చేశాడు.

చరతస్తత్తపో ఘోరం యాజ్ఞవల్క్యో మహామునిః । ఆజగామ మహాయోగీ తం దృష్ట్వా నాతిదూరతః ।। ౪౪.

అతడు ఆ ఘోర తపస్సు చేస్తున్నప్పుడు, మహాయోగి, మహర్షి యాజ్ఞవల్క్యుడు అక్కడికి వచ్చి, అతన్ని కొంత దూరంలో చూసాడు.

తమాయాన్తమథో దృష్ట్వా ఋషిం పరమవర్చసమ్ । కృతాఞ్జలిపుటో భూత్వా రాజాభ్యుత్థానమాకరోత్ ।। ౪౪.

ఆ మహర్షిని దగ్గరికి వస్తున్నట్టు చూసి, రాజు చేతులు జోడించి, భక్తితో లేచి నమస్కరించాడు.

స పూజితో మునిః ప్రాహ కిమర్థం తప్యతే తపః । రాజన్ కథయ ధర్మజ్ఞ కిం తే కార్యం వివక్షితమ్ ।। ౪౪.

ఆ ముని పూజను స్వీకరించి, "రాజా! నీవు ఈ తపస్సు ఎందుకు చేస్తున్నావు? నీ కోరిక ఏమిటి? నీవు ఏ కార్యాన్ని సాధించాలనుకుంటున్నావో చెప్పు," అని అడిగాడు.

రాజోవాచ । అపుత్రోఽహం మహాభాగ నాస్తి మే పుత్రసంతతిః । తేన మే తప ఆంస్థాయ కృష్యతే స్వతనుర్ద్విజ ।। ౪౪.

రాజు ఇలా అన్నాడు: ఓ భాగ్యశాలి, నాకు పిల్లలు లేరు, నా వంశం కొనసాగదు. ఈ బాధతో నేను తపస్సు చేస్తూ, నా శరీరం చాలా కష్టపడుతోంది, ఓ ద్విజుడా.

యాజ్ఞవల్క్య ఉవాచ । అలం తే తపసాఽనేన మహాక్లేశేన పార్థివ । అల్పాయాసేన తే పుత్రో భవిష్యతి న సంశయః ।। ౪౪.

యాజ్ఞవల్క్యుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ రాజా, ఇంతటి కష్టమైన తపస్సు అవసరం లేదు. కొంత తక్కువ శ్రమతోనే నీకు కుమారుడు కలుగుతాడు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

రాజోవాచ । కథం మే భవితా పుత్రో అల్పాయాసేన వై ద్విజ । ఏతన్మే కథయ ప్రీతో భగవన్ ప్రణతస్య హ ।। ౪౪.

రాజు ఇలా అన్నాడు: ఓ ద్విజుడా, తక్కువ శ్రమతో నాకు కుమారుడు ఎలా కలుగుతాడు? దయచేసి నాకు ఇది చెప్పు, నీకు నమస్కరిస్తున్న నాకు దయతో చెప్పు, ఓ భగవంతుడా.

దుర్వాసా ఉవాచ । ఏవముక్తో మునిస్తేన పార్థివేన యశస్వినా । ఆచఖ్యౌ ద్వాదశీం చేమాం వైశాఖే సితపక్షజామ్ ।। ౪౪.

దుర్వాసుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ కీర్తివంతుడైన రాజు అడిగినప్పుడు, ఆ ముని వైశాఖ మాసంలో శుక్లపక్షంలో జరిగే ఈ ద్వాదశి వ్రతాన్ని వివరంగా చెప్పాడు.

స హి రాజా విధానేన పుత్రకామో విశేషతః । ఉపోష్య లబ్ధవాన్ పుత్రం నలం పరమధార్మికమ్ । యోఽద్యాపి కీర్త్యతే లోకే పుణ్యశ్లోకో నరోత్తమః ।। ౪౪.

ఆ రాజు, కుమారుని కోరికతో, ఆ విధంగా వ్రతాన్ని ఆచరించి, పరమధార్మికుడైన నల అనే కుమారుడిని పొందాడు. అతడు ఇప్పటికీ లోకంలో పుణ్యశ్లోకుడిగా, ఉత్తమ పురుషుడిగా ప్రసిద్ధి చెందుతున్నాడు.

ప్రాసఙ్గికం ఫలం హ్యేతద్ గతస్యాస్య మహామునే । సుపుత్రో జాయతే విత్తవిద్యావాన్ కాన్తిరుత్తమా ।। ౪౪.

ఓ మహామునీ, ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించిన వారికి సహజంగా కలిగే ఫలం ఇదే: మంచి కుమారుడు జన్మిస్తాడు, అతడికి ధనం, జ్ఞానం, అద్భుతమైన రూపం కూడా కలుగుతాయి.

ఇహ జన్మని కిం చిత్రం పరలోకే శ్రృణుష్వ మే । కల్పమేకం బ్రహ్మలోకే వసిత్వాఽప్సరసాం గణైః ।। ౪౪.

ఈ జన్మలో ఫలం చెప్పాను, పరలోకంలో జరిగే అద్భుతాన్ని ఇప్పుడు విను: బ్రహ్మలోకంలో అప్సరసల మధ్య ఒక కల్పకాలం సుఖంగా గడుపుతాడు.

క్రీడత్యన్తే పునః సృష్టౌ చక్రవర్తీ భవేద్ ధ్రువమ్ । త్రింశత్యబ్దసహస్త్రాణి జీవతే నాత్ర సంశయః ।। ౪౪.

ఆ ఆనందం ముగిసిన తర్వాత, సృష్టి తిరిగి ప్రారంభమైనప్పుడు, అతడు తప్పకుండా చక్రవర్తిగా అవతరిస్తాడు. ముప్పది వేల సంవత్సరాలు జీవిస్తాడు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

దుర్వాసా ఉవాచ । జ్యేష్ఠమాసేఽప్యేవమేవం సంకల్ప్య విధినా నరః । అర్చయేత్ పరమం దేవం పుష్పైర్నానావిధైః శుభైః ।। ౪౫.

దుర్వాసుడు ఇలా అన్నాడు: జ్యేష్ఠ మాసంలో కూడా ఇదే విధంగా సంకల్పం చేసి, విధిగా పురుషుడు పరమదేవుడిని అనేక రకాల శుభ్రమైన పువ్వులతో పూజించాలి.

నమో రామాభిరామాయ పాదౌ పూర్వం సమర్చయేత్ । త్రివిక్రమాయేతి కటిం ధృతవిశ్వాయ చోదరమ్ ।। ౪౫.

ముందుగా 'రామాభిరామాయ నమః' అని పాదాలను పూజించాలి. తరువాత 'త్రివిక్రమాయ' అని నడుమును, 'ధృతవిశ్వాయ' అని పొట్టను పూజించాలి.

ఉరః సంవత్సరాయేతి కణ్ఠం సంవర్త్తకాయ చ । సర్వాస్త్రధారిణే బాహూ స్వనామ్నాఽబ్జరథాఙ్గకౌ ।। ౪౫.

'సంవత్సరాయ' అని ఛాతీని, 'సంవర్తకాయ' అని మెడను, 'సర్వాస్త్రధారిణే' అని రెండు భుజాలను, వారి పేర్లతో 'అబ్జరథాంగకౌ' అని పూజించాలి.

సహస్త్రశిరసేఽభ్యర్చ్య శిరస్తస్య మహాత్మనః । ఏవమభ్యర్చ్య విధివత్ ప్రాగుక్తం కుమ్భం విన్యసేత్ ।। ౪౫.

ఆ మహాత్ముడైన సహస్రశిరస్సు తలను పూజించిన తర్వాత, విధిగా పూర్వం చెప్పిన కుంభాన్ని అక్కడ ఉంచాలి.

ప్రాగ్వద్ వస్త్రయుగచ్ఛన్నౌ సౌవర్ణౌ రామలక్ష్మణౌ । అర్చయిత్వా విధానేన ప్రభాతే బ్రాహ్మణాయ తౌ । దాతవ్యౌ మనసా కామమీహతా పురుషేణ తు ।। ౪౫.

మునుపటిలాగే, రెండు వస్త్రాలతో కప్పిన బంగారు రాముడు, లక్ష్మణుడు విగ్రహాలను విధిగా పూజించి, ఉదయాన్నే మనసారా కోరికతో ఉన్నవాడు వాటిని బ్రాహ్మణుడికి దానం చేయాలి.

అపుత్రేణ పురా పృష్టో రాజ్ఞా దశరథేన చ । పుత్రకామపరః పశ్చాద్ వసిష్ఠః పరమార్చితః ।। ౪౫.

ఒకప్పుడు దశరథ మహారాజు కూడా కుమారుడు లేక అడిగాడు. తరువాత కుమారుని కోరికతో వశిష్ఠుడిని ప్రత్యేకంగా పూజించాడు.

ఇదమేవ విధానం తు కథయామాస స ద్విజః । ప్రాగ్రహస్యం విదిత్వా తు స రాజా కృతవానిదమ్ ।। ౪౫.

ఆ ద్విజుడు ఇదే విధానాన్ని వివరంగా చెప్పాడు. సరైన విధానాన్ని తెలుసుకుని, ఆ రాజు కూడా అదే విధంగా ఆచరించాడు.

తస్య పుత్రః స్వయం జజ్ఞే రామనామా సుతో బలీ । చతుర్ద్ధా సోఽవ్యయో విష్ణుః పరితుష్టో మహామునే । ఏతదైహికమాఖ్యాతం పారత్రికమతః శ్రృణు ।। ౪౫.

ఆయనకు స్వయంగా రామ అనే బలవంతుడైన కుమారుడు జన్మించాడు. అవినాశి అయిన విష్ణువు నలుగురు రూపాల్లో ప్రసన్నుడై అవతరించాడు, ఓ మహామునీ. ఇది ఇహలోక ఫలం; పరలోక ఫలాన్ని ఇప్పుడు విను.

తావద్ భోగాన్ భుఞ్జతే స్వర్గసంస్థో యావదిన్ద్రా దశ చ ద్విద్విసంఖ్యా । అతీతకాలే పునరేత్య మర్త్త్యో భవేత రాజా శతయజ్ఞయాజీ । నశ్యన్తి పాపాని చ తస్య పుంసః ప్రాప్నోతి నిర్వాణమలం చ శాశ్వతమ్ ।। ౪౫.

అతడు స్వర్గంలో పది ఇంద్రులు, వారి రెట్టింపు కాలం వరకు అనేక సుఖాలు అనుభవిస్తాడు. ఆ కాలం ముగిసిన తర్వాత మళ్ళీ మానవుడిగా పుట్టి, శతయజ్ఞాలు చేసిన రాజుగా అవతరిస్తాడు. అతని పాపాలు నశించిపోతాయి, శాశ్వతమైన మోక్షాన్ని పొందుతాడు.

దుర్వాసా ఉవాచ । ఆషాఢేఽప్యేవమేవం తు సంకల్ప్య విధినా నరః । అర్చయేత్ పరమం దేవం గన్ధపుష్పైరనేకశః ।। ౪౬.

దుర్వాసుడు ఇలా అన్నాడు: ఆషాఢ మాసంలో కూడా ఇదే విధంగా సంకల్పం చేసి, విధిగా పరమదేవుడిని అనేక సువాసన పువ్వులతో పునఃపునః పూజించాలి.