వరాహపురాణమ్

సర్వజ్ఞాయేతి కణ్ఠం తు ప్రజానాం పతయే శిరః । ప్రద్యుమ్నాయేతి చ భుజౌ దివ్యాస్త్రాయ సుదర్శనమ్ । అమృతోద్భవాయ శఙ్ఖం తు ఏష దేవార్చనే విధిః ।। ౪౧.

'సర్వజ్ఞాయ' అని గొంతు వద్ద, 'ప్రజల పాలకుడు' అని తల వద్ద, 'ప్రద్యుమ్నాయ' అని భుజాల వద్ద, 'దివ్యాస్త్రం' అని చక్రం వద్ద, 'అమృతోత్భవాయ' అని శంఖం వద్ద జపించాలి. ఇదే దేవుని పూజ విధానం.

ఏవమభ్యర్చ్య మేధావీ తస్మిన్ కుమ్భే తు విన్యసేత్ । సౌవర్ణం రౌప్యతామ్రం వా పాత్రం విభవశక్తితః ।। ౪౧.

ఇలా పూజ చేసి, ఆ కుంభంలో తన సామర్థ్యానికి తగిన బంగారం, వెండి లేదా రాగిపాత్రను ఉంచాలి.

సర్వబీజైస్తు సంపూర్ణం స్థాపయిత్వా విచక్షణః । తత్ర శక్త్యా తు సౌవర్ణం వారాహం కారయేద్ బుధః ।। ౪౧.

అందులో అన్ని రకాల విత్తనాలతో నింపి, తన శక్తికి అనుగుణంగా బంగారంతో వరాహుని విగ్రహాన్ని తయారు చేయాలి.

దంష్ట్రాగ్రేణోద్ధృతాం పృథ్వీం సపర్వతవనద్రుమామ్ । మాధవం మధుహన్తారం వారాహం రూపమాస్థితమ్ ।। ౪౧.

దంతాల ముందుతో పృథ్విని, పర్వతాలు, అడవులు, చెట్లతో సహా ఎత్తిన మాధవుడు, మధుసూరుడు, వరాహరూపాన్ని ధరించాడు.

సర్వబీజభృతే పాత్రే రత్నగర్భం ఘటోపరి । స్థాపయేత్ పరమం దేవం జాతరూపమయం హరిమ్ ।। ౪౧.

అన్ని విత్తనాలతో నిండిన పాత్రపై, ఆ రత్నమయమైన విగ్రహాన్ని కుంభం మీద స్థాపించి, బంగారంతో చేసిన పరమహరిను ప్రతిష్ఠించాలి.

సితవస్త్రయుగచ్ఛన్నం తామ్రపాత్రం తు వై మునే । స్థాప్యార్చ్చయేద్ గన్ధపుష్పైర్నైవేద్యైర్వివిధైః శుభైః ।। ౪౧.

రాగిపాత్రను రెండు తెల్ల వస్త్రాలతో కప్పి, పరిమళభరితమైన పుష్పాలు, వివిధ శుభమైన నైవేద్యాలతో పూజించాలి, మునీశ్వరా.

పుష్పమణ్డలికాం కృత్వా జాగరం తత్ర కారయేత్ । ప్రాదుర్భావాన్ హరేస్తత్ర వాచయేద్ భావయేద్ బుధః ।। ౪౧.

పుష్పాలతో వలయాన్ని చేసి, అక్కడ జాగరణ చేయాలి. హరివిభూతులను అక్కడ పఠించి, ధ్యానం చేయాలి.

ఏవం సన్నియమస్యాన్తం ప్రభాతే ఉదితే రవౌ । శుచిః స్నాత్వా హరిం పూజ్య బ్రాహ్మణాయ నివేదయేత్ ।। ౪౧.

ఈ నియమాన్ని పూర్తిచేసిన తరువాత, ఉదయాన్నే సూర్యుడు ఉదయించగానే, పవిత్రంగా స్నానం చేసి, హరిని పూజించి, బ్రాహ్మణునికి సమర్పించాలి.

వేదవేదాఙ్గవిదుషే సాధువృత్తాయ ధీమతే । విష్ణుభక్తాయ విప్రర్షే విశేషేణ ప్రదాపయేత్ ।। ౪౧.

వేదాలు, వేదాంగాలు తెలిసిన, సద్గుణాలున్న, తెలివిగల, విష్ణుభక్తుడైన బ్రాహ్మణునికి, ముఖ్యంగా మునీశ్వరా, ఈ దానాన్ని ఇవ్వాలి.

దేవం సకుమ్భం తం దత్త్వా హరిం వారాహరూపిణమ్ । బ్రాహ్మణాయ భవేద్ యద్ధి ఫలం తన్మే నిశామయ ।। ౪౧.

హరిదేవుడు వరాహరూపంలో ఉన్న విగ్రహాన్ని, కుంభంతో కలిసి బ్రాహ్మణుడికి దానం చేస్తే కలిగే ఫలితాన్ని నేను నీకు చెప్పబోతున్నాను, విను.

ఇహ జన్మని సౌభాగ్యం శ్రీః కాన్తిస్తుష్టిరేవ చ । దరిద్రో విత్తవాన్ సద్యః అపుత్రో లభతే సుతమ్ । అలక్ష్మీర్నశ్యతే సద్యో లక్ష్మీః సంవిశతే క్షణాత్ ।। ౪౧.

ఈ జన్మలోనే అదృష్టం, ఐశ్వర్యం, అందం, సంతుష్టి కలుగుతాయి. దరిద్రుడు వెంటనే ధనవంతుడవుతాడు, పిల్లలేని వాడికి కుమారుడు కలుగుతాడు. దురదృష్టం తక్షణమే పోయి, లక్ష్మీదేవి వెంటనే ప్రవేశిస్తుంది.

ఇహ జన్మని సౌభాగ్యం పరలోకే నిశామయ । అస్మిన్నర్థే పురావృత్తమితిహాసం పురాతనమ్ ।। ౪౧.

ఈ జన్మలో అదృష్టం కలుగుతుంది; పరలోకంలో జరిగేదాన్ని కూడా విను. ఈ విషయానికి సంబంధించిన ఒక పురాతన కథను నేను నీకు చెప్పబోతున్నాను.

ఇహ లోకేఽభవద్ రాజా వీరధన్వేతి విశ్రుతః । స కదాచిద్ వనం ప్రాయాన్ మృగహేతోః పరంతపః ।। ౪౧.

ఈ లోకంలో వీరధన్వ అనే ప్రసిద్ధ రాజు ఉండేవాడు. ఒకసారి ఆ శత్రువులను జయించే రాజు మృగవేట కోసం అడవికి వెళ్లాడు.

వ్యాపాదయన్ మృగగణాన్ తత్రర్షివనమధ్యగః । జఘాన మృగరూపాన్ సోఽజ్ఞానతో బ్రాహ్మణాన్ నృపః ।। ౪౧.

అక్కడ మృగాలను వేటాడుతూ, ఋషుల అడవి మధ్యలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడ ఆ రాజు తెలియకుండానే మృగరూపంలో ఉన్న బ్రాహ్మణులను చంపేశాడు.

భ్రాతరస్తత్ర పఞ్చాశన్మృగరూపేణ సంస్థితాః । సంవర్తస్య సుతా బ్రహ్మన్ వేదాధ్యయనతత్పరాః ।। ౪౧.

అక్కడ, ఓ బ్రాహ్మణా, సంవర్తుని కుమారులైన యాభై మంది సోదరులు మృగరూపంలో ఉండేవారు. వారు వేదాధ్యయనంలో నిమగ్నులై ఉండేవారు.

సత్యతపా ఉవాచ । కారణం కిం సమాశ్రిత్య తే చక్రుర్మృగరూపతామ్ । ఏతన్మే కౌతుకం బ్రహ్మన్ ప్రణతస్య ప్రసీద మే ।। ౪౧.

సత్యతపుడు ఇలా అడిగాడు: "వారు మృగరూపాన్ని ఎందుకు ధరించారు? బ్రాహ్మణా, ఈ విషయం నాకు తెలుసుకోవాలని ఉంది. నేను నమస్కరిస్తున్నాను, దయచేసి చెప్పు."

దుర్వాసా ఉవాచ । తే కదాచిద్ వనం యాతా దృష్ట్వా హరిణపోతకాన్ । జాతమాత్రాన్ స్వమాత్రా తు విహీనాన్ దృశ్య సత్తమ । ఏకైకం జగృహుస్తే హి తే మృతాః స్కన్ధసంస్థితాః ।। ౪౧.

దుర్వాసుడు ఇలా చెప్పాడు: "ఒకసారి వారు అడవికి వెళ్లి, అక్కడ తల్లిదేవి వదిలేసిన పుట్టిన వెంటనే ఉన్న మృగపిల్లలను చూశారు. ప్రతి ఒక్కరూ ఒక్కొక్కటి తీసుకుని భుజంపై పెట్టుకున్నారు. అలా చేసి వారు మరణించారు."

తతస్తే దుఃఖితాః సర్వే యయుః పితరమన్తికమ్ । ఊచుశ్చ వచనం చేదం మృగహింసామృతే మునే ।। ౪౧.

అంతటా వారు బాధతో తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లి, మృగహింస గురించి ఆ మునికి ఇలా చెప్పారు.

ఋషిపుత్రకా ఊచుః । జాతమాత్రా మృగాః పఞ్చ అస్మాభిర్నిహతా మునే । అకామతస్తతోఽస్మాకం ప్రాయశ్చిత్తం విధీయతామ్ ।। ౪౧.

ఋషిపుత్రులు ఇలా చెప్పారు: "మునీశ్వరా, మేము పుట్టిన వెంటనే ఉన్న ఐదు మృగాలను చంపేశాము. ఇది మనస్పూర్తిగా జరగలేదు. అందుకే మాకు ప్రాయశ్చిత్తం చెప్పండి."

సంవర్త్త ఉవాచ । మత్పితా హింసకస్త్వాసీదహం తస్మాద్ విశేషతః । భవన్తః పాపకర్మాణః సంజాతా మమ పుత్రకాః ।। ౪౧.

సంవర్తుడు ఇలా అన్నాడు: "నా తండ్రి హింసకుడు. నేను కూడా అతని వల్ల అలాగే ఉన్నాను. అందుకే మీరు, నా కుమారులు, పాపకర్మలు చేసినవారిగా పుట్టారు."

ఇదానీం మృగచర్మాణి పరిధాయ యతవ్రతాః । చరఘ్వం పఞ్చవర్షాణి తతః శుద్ధా భవిష్యథ ।। ౪౧.

ఇప్పుడే మీరు మృగచర్మాలు ధరించి, నియమాలు పాటిస్తూ, ఐదు సంవత్సరాలు అడవిలో నివసించాలి. తర్వాత మీరు పవిత్రులవుతారు.

ఏవముక్తాస్తు తే పుత్రా మృగచర్మోపవీతినః । వనం వివిశురవ్యగ్రా జపన్తో బ్రహ్మ శాశ్వతమ్ ।। ౪౧.

అలా చెప్పిన తరువాత, వారు మృగచర్మం ధరించి, భయమేమీ లేకుండా అడవిలోకి వెళ్లి, శాశ్వత బ్రహ్మను జపిస్తూ ఉండిపోయారు.

తథా వర్షే వ్యతిక్రాన్తే వీరధన్వా మహీపతిః । తత్రాజగామ యస్మింస్తే చరన్తి మృగరూపిణః ।। ౪౧.

అలా ఒక సంవత్సరం గడిచిన తరువాత, వీరధన్వ అనే రాజు వారు మృగరూపంలో నివసిస్తున్న ఆ ప్రదేశానికి వచ్చాడు.

తే చాప్యేకతరోర్మూలే మృగచర్మ్మోపవీతినః । జపన్తః సంస్థితాస్తే హి రాజ్ఞా దృష్ట్వా మృగా ఇతి । మత్వా విద్ధాస్తు యుగపన్మృతాస్తే బ్రహ్మవాదినః ।। ౪౧.

అక్కడ, ఒక చెట్టు కింద మృగచర్మం ధరించి, జపం చేస్తూ నిలబడి ఉన్న వారిని రాజు చూసి, వారు మృగాలు అనుకొని, ఒక్కసారిగా బాణాలతో హతమార్చాడు.

తాన్ దృష్ట్వా తు మృతాన్ రాజా బ్రాహ్మణాన్ సంశితవ్రతాన్ । భయేన వేపమానస్తు దేవరాతాశ్రమం యయౌ । తత్రాపృచ్ఛద్ బ్రహ్మవధ్యా మమాయాతా మహామునే ।। ౪౧.

ఆ బ్రాహ్మణులు, కఠినవ్రతాలు పాటిస్తూ, అక్కడ మృతదేహాలుగా పడివున్నారని చూసి, రాజు భయంతో వణికిపోతూ దేవరాతుని ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు. అక్కడ, "మహామునీ, నేను బ్రాహ్మణహత్య పాపం చేసాను," అని అడిగాడు.

ఆమూల్య తద్ వధం వృత్తం కథయిత్వా నరాధిపః । భృశం శోకపరీతాత్మా రురోద భృశదుఃఖితః ।। ౪౧.

ఆ హత్య జరిగినదాన్ని పూర్తిగా వివరించి, రాజు తీవ్ర దుఃఖంతో మనసు కలవరపడి, బాగా ఏడ్చాడు.

స ఋషిర్దేవరాతస్తు రుదన్తం నృపసత్తమమ్ । ఉవాచ మా భైర్నృపతే అపనేష్యామి పాతకమ్ ।। ౪౧.

అప్పుడు ఋషి దేవరాతుడు ఏడుస్తున్న ఆ ఉత్తమ రాజును చూసి, "రాజా, భయపడవద్దు. నీ పాపాన్ని నేను తొలగిస్తాను," అని అన్నాడు.

పాతాలే సుతలాఖ్యే చ యథా ధాత్రీ నిమజ్జతీ । ఉద్ధృతా దేవదేవేన విష్ణునా క్రోడమూర్త్తినా ।। ౪౧.

పాతాళంలో సుతల అనే లోకంలో భూమి ఎలా మునిగిపోయిందో, అప్పుడు దేవదేవుడు విష్ణువు వరాహ రూపంలో దాన్ని పైకి ఎత్తినట్లు,

తద్వద్ భవన్తం రాజేన్ద్ర బ్రహ్మవధ్యాపరిప్లుతమ్ । ఉద్ధరిష్యతి దేవోఽసౌ స్వయమేవ జనార్దనః ।। ౪౧.

అదే విధంగా, రాజేంద్రా! బ్రాహ్మణ హత్య పాపంతో నీవు బాధపడుతున్నప్పుడు, ఆ జనార్దనుడు స్వయంగా నిన్ను రక్షిస్తాడు.