వరాహపురాణమ్

ఓంకూర్మాయ పాదౌ ప్రథమం ప్రపూజ్య నారాయణేతి హరేః కటిం చ । సంకర్షణాయేత్యుదరం విశోకే- త్యురోభవాయేతి తథైవ కణ్ఠమ్ । సుబాహవేత్యేవ భుజౌ శిరశ్చ నమో విశాలాయ రథాఙ్గసారమ్ ।। ౪౦.

ముందుగా 'ఓం కూర్మాయ నమః' అని పాదాలను పూజించాలి. 'నారాయణాయ నమః' అని హరిదేవుని నడుమును, 'సంకర్షణాయ నమః' అని పొట్టను, 'విశోకాయ నమః' అని మెడను, 'సుబాహవే నమః' అని భుజాలను, 'నమో విశాలాయ రథాంగసారాయ' అని తలను పూజించాలి.

స్వనామమన్త్రేణ సుగన్ధపుష్పై- ర్నానానివేద్యైర్వివిధైః ఫలైశ్చ । అభ్యర్చ్య దేవం కలశం తదగ్రే సంస్థాప్య మాల్యైః సితకణ్ఠదామ ।। ౪౦.

తన పేరుతో పరిమళభరితమైన పుష్పాలతో, విభిన్నమైన నైవేద్యాలతో, రకరకాల ఫలాలతో భగవంతుణ్ని పూజించి, ఆ కుంభం ముందు మాలలతో, తెల్లని మెడదండతో అలంకరించాలి.

తం రత్నగర్భం తు పురేవ కృత్వా స్వశక్తితో హేమమయం తు దేవమ్ । సమన్దరం కూర్మరూపేణ కృత్వా సంస్థాప్య తామ్రే ఘృతపూర్ణపాత్రే । పూర్ణఘటస్యోపరి సంనివేశ్య శ్వో బ్రాహ్మణాయైవమేవం తు దద్యాత్ ।। ౪౦.

మునుపటి విధానంలోనే, తన శక్తికి తగినట్లు రత్నాలతో లేదా బంగారంతో భగవంతుణ్ని తయారు చేసి, సముద్రాన్ని కలిగి ఉన్న కూర్మరూపాన్ని చేసి, నెయ్యి నిండిన రాగిపాత్రలో పెట్టాలి. ఆ పూర్ణకుంభం మీద దానిని స్థాపించి, మరుసటి రోజు బ్రాహ్మణునికి ఇలానే దానం చేయాలి.

శ్వో బ్రాహ్మణాన్ భోజ్య సదక్షిణాంశ్చ యథాశక్త్యా ప్రీణయేద్ దేవదేవమ్ । నారాయణం కూర్మరూపేణ పశ్చాద్ తథా స్వయం భుఞ్జీత సభృత్యవర్గః ।। ౪౦.

మరుసటి రోజు బ్రాహ్మణులను తగిన విధంగా భోజనం చేయించి, దక్షిణలు ఇచ్చి, తన శక్తికి తగినంతగా దేవదేవుని సంతోషింపజేయాలి. తరువాత నారాయణుని కూర్మరూపంగా పూజించి, తాను తన కుటుంబంతో కలిసి భోజనం చేయవచ్చు.

ఏవం కృతే విప్ర సమస్తపాపం వినశ్యతే నాత్ర కుర్యాద్ విచారమ్ । సంసారచక్రం తు విహాయ శుద్ధం ప్రాప్నోతి లోకం చ హరేః పురాణమ్ । ప్రయాన్తి పాపాని వినాశమాశు శ్రీమాంస్తథా జాయతే సత్యధర్మః ।। ౪౦.

ఇలా చేసినప్పుడు, బ్రాహ్మణా, అన్ని పాపాలు నశించిపోతాయి—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. సంసారచక్రాన్ని వదిలి, పవిత్రమైన హరిలోకాన్ని పొందుతాడు. పాపాలు త్వరగా నశించి, ధన్యుడై, సత్యధర్మంలో స్థిరపడతాడు.

అనేకజన్మాన్తరసంచితాని నశ్యన్తి పాపాని నరస్య భక్త్యా । ప్రాగుక్తరూపం తు ఫలం భవేత నారాయణస్తుష్టిమాయాతి సద్యః ।। ౪౦.

ఎన్నో జన్మల్లో కూడిన పాపాలు భక్తితో నశించిపోతాయి. మునుపు చెప్పిన ఫలితాన్ని పొందుతాడు, నారాయణుడు వెంటనే సంతోషిస్తాడు.

దుర్వాసా ఉవాచ । ఏవం మాఘే సితే పక్షే ద్వాదశీం ధరణీభృతః । వరాహస్య శ్రృణుష్వాద్యాం మునే పరమధార్మిక ।। ౪౧.

దుర్వాసుడు ఇలా అన్నాడు: మాఘమాసంలో శుక్లపక్షంలో ద్వాదశి రోజున, భూమిని ధరించినవాడా, పరమధార్మికుడవైన మునీశ్వరా, ఇప్పుడే వరాహుని ప్రాథమిక వ్రతాన్ని విను.

ప్రాగుక్తేన విధానేన సంకల్పస్నానమేవ చ । కృత్వా దేవం సమభ్యర్చ్య ఏకాదశ్యాం విచక్షణః ।। ౪౧.

మునుపు చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి, సంకల్పం చేసి, స్నానం చేసి, తెలివిగలవాడు ఏకాదశి రోజున భగవంతుణ్ని పూజించాలి.

ధూపనైవేద్యగన్ధైశ్చ అర్చయిత్వాఽచ్యుతం నరః । పశ్చాత్ తస్యాగ్రతః కుమ్భం జలపూర్ణం తు విన్యసేత్ ।। ౪౧.

అచ్యుతుని ధూపం, నైవేద్యం, పరిమళాలతో పూజించి, తరువాత ఆయన ముందు నీటితో నిండిన కుంభాన్ని ఉంచాలి.

ఓం వారాహాయేతి పాదౌ తు మాధవాయేతి వై కటిమ్ । క్షేత్రజ్ఞాయేతి జఠరం విశ్వరూపేత్యురో హరేః ।। ౪౧.

పాదాల వద్ద 'ఓం వరాహాయ' అని, నడుము వద్ద 'మాధవాయ' అని, పొట్ట వద్ద 'క్షేత్రజ్ఞాయ' అని, ఛాతీ వద్ద 'విశ్వరూప' అని జపించాలి.

సర్వజ్ఞాయేతి కణ్ఠం తు ప్రజానాం పతయే శిరః । ప్రద్యుమ్నాయేతి చ భుజౌ దివ్యాస్త్రాయ సుదర్శనమ్ । అమృతోద్భవాయ శఙ్ఖం తు ఏష దేవార్చనే విధిః ।। ౪౧.

'సర్వజ్ఞాయ' అని గొంతు వద్ద, 'ప్రజల పాలకుడు' అని తల వద్ద, 'ప్రద్యుమ్నాయ' అని భుజాల వద్ద, 'దివ్యాస్త్రం' అని చక్రం వద్ద, 'అమృతోత్భవాయ' అని శంఖం వద్ద జపించాలి. ఇదే దేవుని పూజ విధానం.

ఏవమభ్యర్చ్య మేధావీ తస్మిన్ కుమ్భే తు విన్యసేత్ । సౌవర్ణం రౌప్యతామ్రం వా పాత్రం విభవశక్తితః ।। ౪౧.

ఇలా పూజ చేసి, ఆ కుంభంలో తన సామర్థ్యానికి తగిన బంగారం, వెండి లేదా రాగిపాత్రను ఉంచాలి.

సర్వబీజైస్తు సంపూర్ణం స్థాపయిత్వా విచక్షణః । తత్ర శక్త్యా తు సౌవర్ణం వారాహం కారయేద్ బుధః ।। ౪౧.

అందులో అన్ని రకాల విత్తనాలతో నింపి, తన శక్తికి అనుగుణంగా బంగారంతో వరాహుని విగ్రహాన్ని తయారు చేయాలి.

దంష్ట్రాగ్రేణోద్ధృతాం పృథ్వీం సపర్వతవనద్రుమామ్ । మాధవం మధుహన్తారం వారాహం రూపమాస్థితమ్ ।। ౪౧.

దంతాల ముందుతో పృథ్విని, పర్వతాలు, అడవులు, చెట్లతో సహా ఎత్తిన మాధవుడు, మధుసూరుడు, వరాహరూపాన్ని ధరించాడు.

సర్వబీజభృతే పాత్రే రత్నగర్భం ఘటోపరి । స్థాపయేత్ పరమం దేవం జాతరూపమయం హరిమ్ ।। ౪౧.

అన్ని విత్తనాలతో నిండిన పాత్రపై, ఆ రత్నమయమైన విగ్రహాన్ని కుంభం మీద స్థాపించి, బంగారంతో చేసిన పరమహరిను ప్రతిష్ఠించాలి.

సితవస్త్రయుగచ్ఛన్నం తామ్రపాత్రం తు వై మునే । స్థాప్యార్చ్చయేద్ గన్ధపుష్పైర్నైవేద్యైర్వివిధైః శుభైః ।। ౪౧.

రాగిపాత్రను రెండు తెల్ల వస్త్రాలతో కప్పి, పరిమళభరితమైన పుష్పాలు, వివిధ శుభమైన నైవేద్యాలతో పూజించాలి, మునీశ్వరా.

పుష్పమణ్డలికాం కృత్వా జాగరం తత్ర కారయేత్ । ప్రాదుర్భావాన్ హరేస్తత్ర వాచయేద్ భావయేద్ బుధః ।। ౪౧.

పుష్పాలతో వలయాన్ని చేసి, అక్కడ జాగరణ చేయాలి. హరివిభూతులను అక్కడ పఠించి, ధ్యానం చేయాలి.

ఏవం సన్నియమస్యాన్తం ప్రభాతే ఉదితే రవౌ । శుచిః స్నాత్వా హరిం పూజ్య బ్రాహ్మణాయ నివేదయేత్ ।। ౪౧.

ఈ నియమాన్ని పూర్తిచేసిన తరువాత, ఉదయాన్నే సూర్యుడు ఉదయించగానే, పవిత్రంగా స్నానం చేసి, హరిని పూజించి, బ్రాహ్మణునికి సమర్పించాలి.

వేదవేదాఙ్గవిదుషే సాధువృత్తాయ ధీమతే । విష్ణుభక్తాయ విప్రర్షే విశేషేణ ప్రదాపయేత్ ।। ౪౧.

వేదాలు, వేదాంగాలు తెలిసిన, సద్గుణాలున్న, తెలివిగల, విష్ణుభక్తుడైన బ్రాహ్మణునికి, ముఖ్యంగా మునీశ్వరా, ఈ దానాన్ని ఇవ్వాలి.

దేవం సకుమ్భం తం దత్త్వా హరిం వారాహరూపిణమ్ । బ్రాహ్మణాయ భవేద్ యద్ధి ఫలం తన్మే నిశామయ ।। ౪౧.

హరిదేవుడు వరాహరూపంలో ఉన్న విగ్రహాన్ని, కుంభంతో కలిసి బ్రాహ్మణుడికి దానం చేస్తే కలిగే ఫలితాన్ని నేను నీకు చెప్పబోతున్నాను, విను.

ఇహ జన్మని సౌభాగ్యం శ్రీః కాన్తిస్తుష్టిరేవ చ । దరిద్రో విత్తవాన్ సద్యః అపుత్రో లభతే సుతమ్ । అలక్ష్మీర్నశ్యతే సద్యో లక్ష్మీః సంవిశతే క్షణాత్ ।। ౪౧.

ఈ జన్మలోనే అదృష్టం, ఐశ్వర్యం, అందం, సంతుష్టి కలుగుతాయి. దరిద్రుడు వెంటనే ధనవంతుడవుతాడు, పిల్లలేని వాడికి కుమారుడు కలుగుతాడు. దురదృష్టం తక్షణమే పోయి, లక్ష్మీదేవి వెంటనే ప్రవేశిస్తుంది.

ఇహ జన్మని సౌభాగ్యం పరలోకే నిశామయ । అస్మిన్నర్థే పురావృత్తమితిహాసం పురాతనమ్ ।। ౪౧.

ఈ జన్మలో అదృష్టం కలుగుతుంది; పరలోకంలో జరిగేదాన్ని కూడా విను. ఈ విషయానికి సంబంధించిన ఒక పురాతన కథను నేను నీకు చెప్పబోతున్నాను.

ఇహ లోకేఽభవద్ రాజా వీరధన్వేతి విశ్రుతః । స కదాచిద్ వనం ప్రాయాన్ మృగహేతోః పరంతపః ।। ౪౧.

ఈ లోకంలో వీరధన్వ అనే ప్రసిద్ధ రాజు ఉండేవాడు. ఒకసారి ఆ శత్రువులను జయించే రాజు మృగవేట కోసం అడవికి వెళ్లాడు.

వ్యాపాదయన్ మృగగణాన్ తత్రర్షివనమధ్యగః । జఘాన మృగరూపాన్ సోఽజ్ఞానతో బ్రాహ్మణాన్ నృపః ।। ౪౧.

అక్కడ మృగాలను వేటాడుతూ, ఋషుల అడవి మధ్యలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడ ఆ రాజు తెలియకుండానే మృగరూపంలో ఉన్న బ్రాహ్మణులను చంపేశాడు.

భ్రాతరస్తత్ర పఞ్చాశన్మృగరూపేణ సంస్థితాః । సంవర్తస్య సుతా బ్రహ్మన్ వేదాధ్యయనతత్పరాః ।। ౪౧.

అక్కడ, ఓ బ్రాహ్మణా, సంవర్తుని కుమారులైన యాభై మంది సోదరులు మృగరూపంలో ఉండేవారు. వారు వేదాధ్యయనంలో నిమగ్నులై ఉండేవారు.

సత్యతపా ఉవాచ । కారణం కిం సమాశ్రిత్య తే చక్రుర్మృగరూపతామ్ । ఏతన్మే కౌతుకం బ్రహ్మన్ ప్రణతస్య ప్రసీద మే ।। ౪౧.

సత్యతపుడు ఇలా అడిగాడు: "వారు మృగరూపాన్ని ఎందుకు ధరించారు? బ్రాహ్మణా, ఈ విషయం నాకు తెలుసుకోవాలని ఉంది. నేను నమస్కరిస్తున్నాను, దయచేసి చెప్పు."

దుర్వాసా ఉవాచ । తే కదాచిద్ వనం యాతా దృష్ట్వా హరిణపోతకాన్ । జాతమాత్రాన్ స్వమాత్రా తు విహీనాన్ దృశ్య సత్తమ । ఏకైకం జగృహుస్తే హి తే మృతాః స్కన్ధసంస్థితాః ।। ౪౧.

దుర్వాసుడు ఇలా చెప్పాడు: "ఒకసారి వారు అడవికి వెళ్లి, అక్కడ తల్లిదేవి వదిలేసిన పుట్టిన వెంటనే ఉన్న మృగపిల్లలను చూశారు. ప్రతి ఒక్కరూ ఒక్కొక్కటి తీసుకుని భుజంపై పెట్టుకున్నారు. అలా చేసి వారు మరణించారు."

తతస్తే దుఃఖితాః సర్వే యయుః పితరమన్తికమ్ । ఊచుశ్చ వచనం చేదం మృగహింసామృతే మునే ।। ౪౧.

అంతటా వారు బాధతో తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లి, మృగహింస గురించి ఆ మునికి ఇలా చెప్పారు.

ఋషిపుత్రకా ఊచుః । జాతమాత్రా మృగాః పఞ్చ అస్మాభిర్నిహతా మునే । అకామతస్తతోఽస్మాకం ప్రాయశ్చిత్తం విధీయతామ్ ।। ౪౧.

ఋషిపుత్రులు ఇలా చెప్పారు: "మునీశ్వరా, మేము పుట్టిన వెంటనే ఉన్న ఐదు మృగాలను చంపేశాము. ఇది మనస్పూర్తిగా జరగలేదు. అందుకే మాకు ప్రాయశ్చిత్తం చెప్పండి."