వరాహపురాణమ్

ఊరుయుగ్మం నృసింహాయ ఉరః శ్రీవత్సధారిణే । కణ్ఠం కౌస్తుభనాథాయ వక్షః శ్రీపతయే తథా ।। ౩౯.

రెండు తొడలకు 'నృసింహాయ', ఛాతీకి 'శ్రీవత్సధారిణే', మెడకు 'కౌస్తుభనాథాయ', వక్షస్థలానికి 'శ్రీపతయే' అని అర్పించాలి.

త్రైలోక్యవిజయాయేతి బాహూ సర్వాత్మనే శిరః । రథాఙ్గధారిణే చక్రం శంకరాయేతి వారిజమ్ ।। ౩౯.

బాహువులకు 'త్రైలోక్యవిజయాయ', తలకు 'సర్వాత్మనే', చక్రానికి 'రథాంగధారిణే', పద్మానికి 'శంకరాయ' అని అర్పించాలి.

గమ్భీరాయేతి చ గదామమ్భోజం శాన్తిమూర్త్తయే । ఏవమభ్యర్చ్య దేవేశం దేవం నారాయణం ప్రభుమ్ ।। ౩౯.

గదకు 'గంభీరాయ', పద్మానికి 'శాంతిమూర్తయే' అని పలకాలి. ఈ విధంగా దేవతల అధిపతి అయిన నారాయణుని పూజించాలి.

పునస్తస్యాగ్రతః కుమ్భాన్ చతురః స్థాపయేద్ బుధః । జలపూర్ణాన్ సమాల్యాంశ్చ సితచన్దనలేపితాన్ ।। ౩౯.

తర్వాత, ఆయన ముందు నాలుగు కుంభాలను, నీటితో నింపి, పూలమాలలతో అలంకరించి, తెల్లగంధంతో పూసి ఉంచాలి.

చూతపల్లవసగ్రీవాన్ సితవస్త్రావగుణ్ఠితాన్ । స్థగితాన్ తామ్రపాత్రైశ్చ తిలపూర్ణైః సకాఞ్చనైః ।। ౩౯.

ఆ కుంభాలకు మామిడి ఆకులు మెడలో పెట్టి, తెల్ల వస్త్రంతో కప్పి, బంగారం కలిగిన నువ్వులు నిండిన రాగిపాత్రలపై ఉంచాలి.

చత్వారస్తే సముద్రాస్తు కలశాః పరికీర్తితాః । తేషాం మధ్యే శుభం పీఠం స్థాపయేద్ వస్త్రగర్భితమ్ ।। ౩౯.

నాలుగు సముద్రాల్లా నాలుగు కలశాలను అమర్చాలి. వాటి మధ్యలో ఒక శుభ్రమైన ఆసనాన్ని, బట్టతో చుట్టిపెట్టినదాన్ని ఉంచాలి.

తస్మిన్ సౌవర్ణరౌప్యం వా తామ్రం వా దారవం తథా । అలాభే సర్వపాత్రాణాం పాలాశం పాత్రమిష్యతే ।। ౩౯.

ఆ ఆసనంపై బంగారం లేదా వెండి లేదా రాగి లేదా చెక్కతో చేసిన పాత్రను పెట్టాలి. ఇవేవీ దొరకకపోతే పాలాశ వృక్షపు పాత్రను కూడా ఉపయోగించవచ్చు.

తోయపూర్ణం తు తత్కృత్వా తస్మిన్ పాత్రే తతో న్యసేత్ । సౌవర్ణం మత్స్య్రూపేణ కృత్వా దేవం జనార్దమ్ । వేదవేదాఙ్గసంయుక్తం శ్రుతిస్మృతివిభూషితమ్ ।। ౩౯.

ఆ పాత్రను నీటితో నింపి, అందులో బంగారంతో చేసిన, వేదాలు, వేదాంగాలు, శృతి, స్మృతులతో అలంకరించబడిన మత్స్యరూపంలో జనార్దనుని ప్రతిమను ఉంచాలి.

తత్రానేకవిధైర్భక్షైః ఫలైః పుష్పైశ్చ శోభితమ్ । గన్ధధూపైశ్చ వస్త్రైశ్చ అర్చయిత్వా యథావిధి ।। ౩౯.

ఆ ప్రతిమను వివిధ రకాల భక్ష్యాలు, పండ్లు, పువ్వులు, సుగంధాలు, ధూపం, వస్త్రాలతో అలంకరించి, విధిగా పూజ చేయాలి.

రసాతలగతా వేదా యథా దేవ త్వయాహృతాః । మత్స్యరూపేణ తద్వన్మాం భవానుద్ధర కేశవ । ఏవముచ్చార్య తస్యాగ్రే జాగరం తత్ర కారయేత్ ।। ౩౯.

ప్రభూ! మీరు మత్స్యరూపంలో పాతాళంలో నుండి వేదాలను తీసుకొచ్చినట్లే, నన్ను కూడా రక్షించమని చెప్పి, ఆ ప్రతిమ ముందు జాగరణ చేయాలి.

యథావిభవసారేణ ప్రభాతే విమలే తథా । చతుర్ణాం బ్రాహ్మణానాం చ చతురో దాపయేద్ ఘటాన్ ।। ౩౯.

ఉదయాన్నే, తన శక్తికి తగినట్టు, నాలుగు కలశాలను నలుగురు బ్రాహ్మణులకు ఇవ్వాలి.

పూర్వం తు బహ్వృచే దద్యాచ్ఛన్దోగే దక్షిణం తథా । యజుఃశాఖాన్వితే దద్యాత్ పశ్చిమం ఘటముత్తమమ్ । ఉత్తరం కామతో తద్యాదేష ఏవ విధిః స్మృతః ।। ౩౯.

మొదట తూర్పు కలశాన్ని బహ్వృచ వేదాన్ని తెలిసినవారికి, దక్షిణదాన్ని ఛాందోగ్యునికి, పశ్చిమదాన్ని యజుర్వేదాన్ని తెలిసినవారికి, ఉత్తరదాన్ని తన ఇష్టానుసారం ఇవ్వాలి. ఇదే నియమం.

ఋగ్వేదః ప్రీయతాం పూర్వే సామవేదస్తు దక్షిణే । యజుర్వేదః పశ్చిమతో అథర్వశ్చోత్తరేణ తు ।। ౩౯.

తూర్పున ఋగ్వేదం, దక్షిణంలో సామవేదం, పశ్చిమంలో యజుర్వేదం, ఉత్తరంలో అథర్వవేదం సంతోషించునుగాక.

అనేన క్రమయోగేన ప్రీయతామితి వాచయేత్ । మత్స్యరూపం చ సౌవర్ణమాచార్యాయ నివేదయేత్ ।। ౩౯.

ఈ క్రమంలో సంతృప్తి కలగాలని పలికిన తరువాత, బంగారు మత్స్యరూపాన్ని గురువుకి సమర్పించాలి.

గన్ధధూపాదివస్త్రైశ్చ సంపూజ్య విధివత్ క్రమాత్ । యస్త్విమం సరహస్యం చ మన్త్రం చైవోపపాదయేత్ । విధానం తస్య వై దత్త్వా ఫలం కోటిగుణోత్తరమ్ ।। ౩౯.

సుగంధాలు, ధూపం, వస్త్రాలతో విధిగా పూజించి, ఈ రహస్య మంత్రాన్ని, విధానాన్ని ఎవరు వివరించరో వారికి కోటి రెట్లు ఫలం లభిస్తుంది.

ప్రతిపద్య గురుం యస్తు మోహాద్ విప్రతిపద్యతే । స జన్మకోటి నరకే పచ్యతే పురుషాధమః । విధానస్య ప్రదాతా యో గురురిత్యుచ్యతే బుధైః ।। ౩౯.

గురువుని అంగీకరించి, తరువాత మోహంతో తప్పుగా ప్రవర్తించినవాడు కోటి జన్మలు నరకంలో పడి బాధపడతాడు. విధానాన్ని చెప్పేవారిని జ్ఞానులు గురువు అంటారు.

ఏవం దత్త్వా విధానేన ద్వాదశ్యాం విష్ణుమర్చ్య చ । విప్రాణాం భోజనం కుర్యాద్ యథాశక్త్యా సదక్షిణమ్ ।। ౩౯.

ఈ విధంగా విధానాన్ని పాటించి, ద్వాదశి రోజున విష్ణువుని పూజించి, బ్రాహ్మణులకు తన శక్తికి తగినట్టు భోజనం పెట్టి, దక్షిణా కూడా ఇవ్వాలి.

తామ్రపాత్రైశ్చ సతిలైః స్థగితాన్ కారయేద్ ఘటాన్ । తత్ర సజ్జలపాత్రస్థం బ్రాహ్మణాయ కుటుమ్బినే ।। ౩౯.

తిలాలతో నింపిన రాగి పాత్రలను తయారు చేయాలి. వాటిలో నీటితో నింపిన పాత్రను గృహస్థుడైన బ్రాహ్మణునికి ఇవ్వాలి.

దేవం దద్యాన్మహాభాగస్తతో విప్రాంశ్చ భోజయేత్ । భూరిణా పరమాన్నేన తతః పశ్చాత్ స్వయం నరః । భుఞ్జీత సహితో బాలైర్వాగ్యతః సంయతేన్ద్రియః ।। ౩౯.

అతనికి దేవుని ప్రతిమను ఇచ్చి, తరువాత బ్రాహ్మణులకు మంచి అన్నంతో సమృద్ధిగా భోజనం పెట్టాలి. ఆ తరువాత, పిల్లలతో కలిసి, మౌనంగా, ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకుంటూ తానే భోజనం చేయాలి.

అనేన విధినా యస్తు ధరణీవ్రతకృన్నరః । తస్య పుణ్యఫలం చాగ్ర్యం శ్రృణు బుద్ధిమతాం వర ।। ౩౯.

ఈ విధంగా ధరణీ వ్రతాన్ని చేసే వానికి కలిగే ఉత్తమ ఫలితాన్ని, ఓ జ్ఞానశ్రేష్ఠా, ఇప్పుడు విను.

యది వక్త్రసహస్త్రాణి భవన్తి మమ సువ్రత । ఆయుశ్చ బ్రహ్మణస్తుల్యం భవేద్ యది మహావ్రత ।। ౩౯.

ఓ సద్వ్రతా! నాకు వెయ్యి నోళ్ళు ఉన్నా, బ్రహ్మదేవుడి వయస్సు ఉన్నా, ఓ మహావ్రతధారా!

తదానీమస్య ధర్మస్య ఫలం కథయితుం భవేత్ । తథాప్యుద్దేశతో బ్రహ్మన్ కథయామి శ్రృణుష్వ తత్ ।। ౩౯.

ఈ వ్రతఫలాన్ని పూర్తిగా చెప్పలేను. అయినా, ఓ బ్రాహ్మణా, దాని సంక్షిప్తాన్ని చెబుతాను, విను.

దశ సప్త దశ ద్వే చ అష్టౌ చత్వార ఏవ చ । లక్షాయుతాని చత్వారి ఏకస్థం స్యాచ్చతుర్యుగమ్ ।। ౩౯.

పది, ఏడు, పది, రెండు, ఎనిమిది, నాలుగు—ఇవి సంఖ్యలు. నాలుగు లక్షలు పదివేలలు కలిపితే ఒక చతుర్యుగం అవుతుంది.

తైరేకసప్తతియుగం భవేన్మన్వన్తరం మునే । చతుర్దశాహో బ్రాహ్మస్తు తావతీ రాత్రిరిష్యతే ।। ౩౯.

ఓ మునీంద్రా, డెబ్బై ఒకటి యుగాలు కలిసినప్పుడు ఒక మను అంతరం అవుతుంది. అలాంటి పద్నాలుగు మను అంతరాలు కలిపితే బ్రహ్మదేవునికి ఒక పగలు అవుతుంది. అంతే పొడవైన రాత్రి కూడా ఉంటుంది.

ఏవం త్రింశద్దినో మాసస్తే ద్వాదశ సమా స్మృతా । తేషాం శతం బ్రహ్మణస్తు ఆయుర్నాస్త్యత్ర సంశయః ।। ౩౯.

ఇలా ముప్పై రోజులు కలిపితే ఒక నెల అవుతుంది. అలాంటి పన్నెండు నెలలు కలిపితే ఒక సంవత్సరం అవుతుంది. అలాంటి వంద సంవత్సరాలు బ్రహ్మదేవుని ఆయుష్షు అని సందేహం లేదు.

యః సకృద్ ద్వాదశీమేతామనేన విధినా క్షిపేత్ । స బ్రహ్మలోకమాప్నోతి తత్కాలం చైవ తిష్ఠతి ।। ౩౯.

ఈ విధంగా ఈ ద్వాదశి వ్రతాన్ని ఒక్కసారి అయినా నిష్ఠతో ఆచరించినవాడు బ్రహ్మలోకాన్ని పొందుతాడు, అక్కడ ఆ కాలం వరకూ ఉంటాడు.

తతో బ్రహ్మోపసంహారే తల్లయం తిష్ఠతే చిరమ్ । పునః సృష్టౌ భవేద్ దేవో వైరాజానాం మహాతపాః ।। ౩౯.

తర్వాత బ్రహ్మదేవుని లయ సమయంలో, అతడు చాలా కాలం లయమై ఉంటాడు. మళ్లీ సృష్టి జరిగినప్పుడు, వైరాజులలో ఒక మహాతపస్విగా దేవుడిగా పుడతాడు.

బ్రహ్మహత్యాదిపాపాని ఇహ లోకకృతాన్యపి । అకామే కామతో వాపి తాని నశ్యన్తి తత్క్షణాత్ ।। ౩౯.

బ్రహ్మహత్య వంటి పాపాలు, ఈ లోకంలో చేసిన ఇతర పాపాలు కూడా, కావాలని చేసినా, తెలియక చేసినా, ఇవి ఈ వ్రతంతో వెంటనే నశించిపోతాయి.

ఇహ లోకే దరిద్రో యో భ్రష్టరాజ్యోఽథ వా నృపః । ఉపోష్య తాం విధానేన స రాజా జాయతే ధ్రువమ్ ।। ౩౯.

ఈ లోకంలో ఎవరికైనా దారిద్ర్యం ఉన్నా, లేక రాజ్యం పోయిన రాజైనా, ఈ వ్రతాన్ని నియమంగా ఆచరిస్తే, అతడు తప్పక రాజుగా అవుతాడు.